บทที่ 22 ความจริงและมายา

บทที่ 22 ความจริงและมายา

หลินเสวียนมองซ้ายมองขวา ก่อนจะพบชายวัยกลางคนนั่งดูลูกชายเล่นฟุตบอลอยู่

ชายคนนั้นใส่รองเท้าและชุดฟุตบอล ดูเหมือนจะเป็นแฟนบอลตัวยง หลินเสวียนจึงคิดว่าน่าจะลองถามดู

“สวัสดีครับ”

หลินเสวียนทักทายอย่างเป็นมิตร

“พี่ครับ ขอถามหน่อยนะครับ พี่มีความรู้เรื่องการแข่งขันฟุตบอลมากไหมครับ โดยเฉพาะฟุตบอลโลก”

ชายวัยกลางคนยิ้มบาง ๆ แล้วชี้ไปที่เสื้อฟุตบอลตัวเอง

“งั้นแกมาถูกคนแล้วล่ะ! ฉันดูฟุตบอลมาตั้งแต่เด็ก ๆ เลย จำความได้ก็ดูมาตลอด ไม่เคยพลาดฟุตบอลโลกสักนัด!”

“ถามมาเลยน้องชาย อยากถามอะไรก็ถามมาเลย! เรื่องนักเตะ การแข่งขัน หรือแม้แต่ข่าวลือต่าง ๆ ฉันก็ตอบได้หมด!”

เยี่ยมเลย!

น่าไว้ใจ!

นี่แหละ แฟนบอลตัวจริง!

หลินเสวียนพยักหน้าแล้วถาม

“ขอบคุณพี่ครับ พี่รู้ไหมครับว่าแชมป์ฟุตบอลโลกปี 2022 ที่กาตาร์คือใคร คืออาร์เจนติน่าใช่ไหมครับ?”

ชายวัยกลางคนอึ้งไปเล็กน้อย แล้วจ้องหลินเสวียนอย่างไม่พอใจ

“นี่เธอมาล้อฉันหรือไงเนี่ย น้องชาย! เรื่องเมื่อหลายร้อยปีก่อน ฉันจะไปรู้ได้ยังไง? เรื่องไกลขนาดนั้น เธอหาไม่เจอในเน็ตด้วยซ้ำ!”

“พี่ใจเย็น ๆ ครับ”

หลินเสวียนรีบปลอบอย่างสุภาพ

“ผมกำลังเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ครับ เลยต้องหาข้อมูลการแข่งขันสมัยนั้น ถ้าผมอยากหาบันทึกเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมควรไปที่ไหนดีครับ?”

ชายวัยกลางคนส่ายหัว

“หาโคตรยากเลยนี่ การแข่งขันเมื่อ 600 กว่าปีก่อน…ถ้าอยากหาจริง ๆ ลองไปดูที่ห้องสมุดดูสิ”

พูดจบ พี่ชายวัยกลางคนก็พาลูกชายออกไป

ห้องสมุด……

หลินเสวียนเงยหน้ามองดวงจันทร์กลมโตบนท้องฟ้า

เวลานี้ ห้องสมุดคงปิดแน่นอน แต่ลองเสี่ยงดวงไปร้านหนังสือดูบ้างก็ได้มั้ง?

เนื่องจากฉากในฝันคือปี 2624 ถ้าอยากรู้ผลการแข่งขันฟุตบอลเมื่อ 600 ปีก่อน ก็ต้องไปค้นหาในหนังสือประวัติศาสตร์แล้วล่ะ

“ร้านหนังสือ……”

หลินเสวียนหลับตาพยายามนึก

ตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมา เขาเที่ยวไปเกือบทุกที่ในเมืองนี้แล้ว เลยรู้จักที่ตั้งของร้านหนังสือต่าง ๆ แถมยังจำที่อยู่ของร้านหนังสือหลาย ๆ ร้านได้อีกด้วย

แต่ตอนนี้ ร้านหนังสือส่วนใหญ่ปิดหมดแล้ว ถ้าอยากหา…ต้องหาร้านหนังสือสะดวกซื้อที่เปิด 24 ชั่วโมงเท่านั้น

เขาเกาหัวเบา ๆ

“น่าจะมีร้านนึงแถวเทียนเจียนะ จำได้ว่าตอนขับรถผ่านตอนกลางคืน มันยังเปิดอยู่ดึก ๆ เลย”

พอได้เป้าหมายแล้ว

หลินเสวียนวิ่งไปที่ป้ายรถเมล์——

ปัง!

“โอ๊ย!”

หลินเสวียนที่กำลังวิ่งอยู่ ชนเข้ากับชายอ้วนคนหนึ่ง

“ระวังทางหน่อย!”

ชายคนนั้นใส่หน้ากากแมวไรน์ จ้องหลินเสวียนอย่างดุร้าย

“ครับ ๆ” หลินเสวียนตอบไปแบบขอไปที

หันไปมอง ก็พบว่าเป็นคนรู้จัก

เขาหัวเราะแล้วตบไหล่แมวอ้วน

“คุณก็ระวังทางด้านหลังบ้างสิ อย่าให้โดนกระแทกหัวบ่อย ๆ เลย”

“อะไรนะ!?”

แมวอ้วนตกใจ! รีบหันหลังไป! มือขวาวางไปที่เอว!

อย่างไรก็ตาม……ด้านหลังไม่มีอะไรเลย

“ไอ้นี้มันใครกันเนี่ย!”

แมวอ้วนหันกลับไปมอง แต่พบว่าหลินเสวียนวิ่งหนีไปไกลแล้ว

เขาลูบหัวที่เจ็บจากการชน หน้าบึ้งตึง คิ้วขมวด มองซ้ายมองขวา

“ไอ้เจ้าผู้เชี่ยวชาญด้านรหัสเนี่ย มันไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนกันนะ? หาไม่เจอสักที……”

……

หลินเสวียนในความฝันนั้นแทบไม่เคยขึ้นรถเมล์เลย

ก่อนหน้านี้ ถ้าเขาจะไปที่ไกล ๆ ก็จะตรงไปแย่งรถคันนึงมาขับ สนุกเหมือนเล่นเกม 《Asphalt》 เลยทีเดียว

แต่แบบนั้นก็เท่ากับเปิดโหมด “หนีตาย” ไปแล้ว ไม่นานก็จะมีรถตำรวจมาไล่ล่า สุดท้ายก็ไม่พ้นโดนจับ หรือไม่ก็ชนคนจนโดนยิงตาย

วันนี้เขาต้องทำเรื่องสำคัญ เลยไม่อยากมีเรื่องวุ่นวาย

ร้านหนังสืออยู่ไกลจริง ๆ นั่งรถเมล์มาถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่งกว่าจะถึงที่หมาย

หลินเสวียนเดินเข้าไปในร้านหนังสือ

พนักงานมองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ

ไม่นานนัก หลินเสวียนก็หาหนังสือเกี่ยวกับกีฬาและฟุตบอลได้หลายเล่ม

แต่ส่วนใหญ่เป็นข่าวสาร หาข้อมูลเกี่ยวกับฟุตบอลโลก 2022 ที่กาตาร์ไม่เจอเลย

“หาไม่เจอสักที……”

เขามองหามาเป็นเวลานาน ถึงกับไปเปิดหนังสือประวัติศาสตร์ดูแล้ว แต่การจะหาบันทึกการแข่งขันฟุตบอลเมื่อหลายร้อยปีก่อน ก็เหมือนกับการงมเข็มในมหาสมุทร

“หืม?”

จู่ ๆ ชื่อหนังสือเล่มหนึ่งบนชั้นวางตรงหน้าก็ดึงดูดความสนใจของหลินเสวียน——

《ความรู้เกี่ยวกับฟุตบอลที่น่าสนใจ 7: ประวัติศาสตร์ของฟุตบอลโลก》

หลินเสวียนหยิบหนังสือเล่มนั้นออกมา

นี่เป็นหนังสือสำหรับเด็ก ใช้ภาษาและภาพประกอบที่เข้าใจง่ายในการแนะนำกีฬาฟุตบอลโลก

พลิกไปจนถึงหน้าสุดท้าย พบภาคผนวกตารางรายชื่อแชมป์ฟุตบอลโลกทั้งหมด：

“ถึงแม้จะคิดว่าจนตรอกสิ้นหวัง แต่สุดท้ายก็ได้มาโดยไม่ต้องเสียแรงเลยสินะ”

ตารางรายชื่อแชมป์นี้เรียงลำดับย้อนหลัง

หลินเสวียนพลิกไปด้านหลัง ไปจนถึงหน้าสุดท้าย แล้วก็หาตำแหน่งของการแข่งขันฟุตบอลโลกกาตาร์ปี 2022 เจออย่างรวดเร็ว

มีเพียงประโยคสั้น ๆ ประโยคเดียวเท่านั้น——

【ทีมชาติอาร์เจนตินาเอาชนะทีมชาติฝรั่งเศสในการดวลจุดโทษ คว้าแชมป์ไปครอง！】

“ดวลจุดโทษ? หมายความว่ายังไง?”

หลินเสวียนไม่รู้เรื่องฟุตบอล ไม่รู้ว่าประโยคนี้ที่ว่า “ดวลจุดโทษ” มันหมายถึงอะไร แต่แชมป์ก็คือทีมชาติอาร์เจนตินาแน่นอนแล้ว：

“ถ้าแชมป์สุดท้ายคือทีมชาติอาร์เจนตินา……งั้นก็ไม่ต้องพูดถึง รอบรองชนะเลิศที่แข่งกับโครเอเชีย ก็ต้องเป็นอาร์เจนตินาที่ชนะแน่นอน”

ปิดหนังสือลง หลินเสวียนเสียบหนังสือเด็กเล่มนี้กลับเข้าที่ในชั้นวางหนังสือ

เงยหน้ามองนาฬิกาแขวนผนัง พอดีกับเวลา 00:42 น.

บูม！！！！！

บูม！！！！！

บูม！！！！！

แสงสีขาวที่คุ้นเคยมาถึงตรงเวลา เผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก

……

……

อึก……

หลินเสวียนลืมตาขึ้น

เสียงทีวีแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากนอกประตูห้องนอน แสงไฟที่เปลี่ยนแปลงสลับไปมาลอดออกมาจากช่องใต้ประตู ดูเหมือนว่าเกาหยางยังคงดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น

หลินเสวียนขยี้ตา ลุกขึ้นนั่งจากเตียง แล้วเปลี่ยนชุดนอนหนา ๆ ก่อนจะผลักประตูห้องนอนออก

“เป็นยังไงบ้าง? หาเจอหรือยัง?”

เกาหยางเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะกลาง

บนโต๊ะเต็มไปด้วยเบียร์ ของกินเล่น ไก่ทอด ซึ่งเป็นอาหารสั่งจากร้าน

“น่าจะ……อาร์เจนตินาชนะมั้ง” หลินเสวียนพูดพลางหาว

“อย่าคิดมากเลย! คะแนนเท่าไหร่กันแน่!”

“ก็ไม่รู้สิ รู้แค่ว่ารอบชิงชนะเลิศเป็นอาร์เจนตินาแข่งกับฝรั่งเศส สุดท้ายอาร์เจนตินาก็ได้แชมป์โลกไป”

อืม……

เกาหยางหลับตาคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“เอาล่ะ”

เขาลุกขึ้น หยิบแจ็กเก็ตบนโซฟามาใส่

“ฉันลงไปซื้อลอตเตอรี่เพิ่มหน่อยดีกว่า”

“นี่แกซื้ออาร์เจนตินาชนะไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ซื้อไปแค่ 100 เอง! แต่แกยังฝันว่าอาร์เจนตินาชนะเลย ฉันต้องซื้อเพิ่มหน่อยสิ”

“แล้วที่ว่าเดิมพันเล็กน้อยเพื่อความสนุกละ?”

“ลุ้นดูสักตั้ง! เอาแบบจากจักรยานเป็นมอเตอร์ไซค์เลย!”

เกาหยางดึงซิปขึ้น บิดลูกบิดประตู แล้วเดินออกไป

“เฮ้! ดึกขนาดนี้จะไปซื้อที่ไหน ร้านลอตเตอรี่ไม่ปิดหรอกเหรอ?”

หลินเสวียนเรียกเกาหยางไว้

“ร้านลอตเตอรี่ปิดขายไปนานแล้วแน่ ๆ แต่บางเจ้าของร้านจะพิมพ์ลอตเตอรี่ไว้ล่วงหน้า เก็บไว้ขายตอนใกล้จะเริ่มแข่ง บางคนก็ทำธุรกิจแบบนี้โดยเฉพาะ พิมพ์ลอตเตอรี่ไว้เยอะ ๆ แล้วพอใกล้จะเริ่มแข่งก็ขึ้นราคาขาย”

“อย่าซื้อเยอะเกินไปนะ ไม่แน่ใจว่าจะได้จริง ระวังตัวด้วย”

“รู้แล้วรู้แล้ว!”

ปัง!

ประตูห้องถูกปิดลงอย่างแรง

……

ไม่นานนัก เกาหยางก็หอบแฮ่ก ๆ มือถือลอตเตอรี่เป็นกำใหญ่ เปิดประตูเข้ามา

“5000 หยวน! เงินเดือนทั้งเดือนเลย! ถ้าชนะได้นางแบบที่คลับ ถ้าแพ้ก็ไปทำงานที่ทะเล!”

หลินเสวียนหัวเราะอย่างเหนื่อยหน่าย

“นี่แกจากเดิมพันเล็กน้อยเพื่อความสนุก ไปถึงลุ้นสุดตัว แล้วก็มาถึงขั้นเอาเงินเดือนทั้งเดือนไปเล่นนี่ พัฒนาเร็วไปหน่อยไหม?”

เกาหยางนั่งลง ใช้รีโมทเปิดทีวี

“ต้องสู้ ๆ สิโว้ยเพื่อนางแบบหน้าใส! เมสซี่หวังพึ่งแกอยู่นะ!”