บทที่ 51 หลี่โหย่วหรงเข้าสู่ฝึกปราณขั้นแปด (ฟรี)

หลังจากทานอาหารเสร็จ เหออวิ๋นซิ่วเก็บถ้วยชาม ฉู่อวี่กลับห้องพักผ่อน

เฉินหลิงนำหินวิญญาณระดับกลาง 50 ก้อนออกมา ให้ฉินเย่เหลียนไปซื้อโอสถทิพย์รวมปราณที่ตระกูลฉิน ก่อนออกจากบ้าน เขากำชับเป็นพิเศษว่าให้ระมัดระวัง

แม้ว่าระหว่างทางไปตระกูลฉินจะมีศิษย์นิกายชิงหยางลาดตระเวนอยู่บ่อยครั้ง แต่สถานการณ์ในปัจจุบันไม่เหมือนเดิม

ทุกอย่างต้องระมัดระวัง!

แน่นอนว่า ในมือของฉินเย่เหลียนมีอัสนีไข่มุกเพลิง บวกกับอาภรณ์อาคมระดับสูงหนึ่งชุด การป้องกันตัวก็ยังเพียงพอ!

เฉินหลิงอาศัยช่วงเวลาว่างเล่นซ่อนหากับเสี่ยวผิงอันอยู่ครู่หนึ่ง

เหออวิ๋นซิ่วล้างถ้วยชามเสร็จ กลัวว่าจะเสียเวลาเรื่องการขจัดพิษของหลี่โหย่วหรง

จึงอุ้มเสี่ยวผิงอันกลับเข้าห้องไป

จากนั้น เฉินหลิงก็เข้าไปในห้องของหลี่โหย่วหรง

ภายในห้อง แผ่กลิ่นอายของความชุ่มชื้น

ไอน้ำพร่ามัว

กลิ่นหอมของโอสถจากหญ้าอัคคีสุริยันผสมกับกลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ของหลี่โหย่วหรงค่อยๆ แผ่กระจาย

ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว!

หลี่โหย่วหรงนอนนิ่งอยู่ในถังอาบน้ำแล้ว

ผิวขาวเนียนนุ่มส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงแดดยามเที่ยงที่ส่องผ่านช่องหน้าต่างบนเพดาน

ดวงตาอันงดงามเย้ายวนจ้องมองเฉินหลิงอย่างยิ้มเยาะ แฝงไปด้วยแววหยอกล้อ

“ลืมไปว่าควรจะเพิ่มแต้มให้《เคล็ดวิชาแปลงมังกร》ก่อนเข้ามา!” เฉินหลิงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้มีค่าธูปเทียนอยู่สามสิบกว่าหน่วยแล้ว

ในใจรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง

“ทำไมลังเลอยู่เล่า รีบๆ เข้าสิ แม่นางอย่างข้าถูกพิษร้ายนี่ทรมานมาสองเดือนแล้วนะ!”

หลี่โหย่วหรงพ่นลมหายใจหอมดั่งกล้วยไม้ ในดวงตาเปล่งประกายแห่งความคาดหวัง กล่าวอย่างร้อนรน

เฉินหลิงปิดประตู

ก้าวเข้าไปในถังอาบน้ำ

น้ำยาโอสถแช่ทั่วทั้งร่าง

ร่างกายอันร้อนระอุของหลี่โหย่วหรงก็พันเกี่ยวเข้ามา

...

กลับทำให้เขาเปิดจุดลมปราณได้ถึงสี่แห่งในคราวเดียว จุดลมปราณในร่างกายบรรลุถึง 66 แห่ง

ผลลัพธ์ดีเกินความคาดหมาย!

แต่ผู้ที่เก็บเกี่ยวได้มากกว่า กลับเป็นหลี่โหย่วหรง

นางไม่เพียงแต่ขจัดพิษในร่างกายได้อย่างสิ้นเชิง ระดับบำเพ็ญยังเข้าสู่ฝึกปราณขั้นแปด!

【ความคืบหน้าตระกูล: สมาชิกตระกูลหกคน ทุกวันสามารถรวบรวมค่าธูปเทียนได้ 2 หน่วย】

【ข้อเสนอแนะ: ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลของภรรยาหลี่โหย่วหรงเพิ่มขึ้นถึง 90% ทุกสองวันสามารถรวบรวมค่าธูปเทียนได้ 1 หน่วย】

เมื่อมองดูข้อมูลที่ปรากฏบนหน้าต่างสถานะ

เฉินหลิงลอบยินดีในใจ

สวรรค์ไม่ทอดทิ้งผู้มีความพากเพียร!

ในที่สุดหลี่โหย่วหรงก็ใจอ่อนให้กับตนเอง เพิ่งเข้าบ้านตระกูลเฉินได้ไม่กี่วัน ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลก็เพิ่มขึ้นถึง 90% แล้ว เร็วกว่าฉู่อวี่และฉินเย่เหลียนเสียอีก

หนึ่งวันรวบรวมค่าธูปเทียนได้ 2 หน่วย เมื่อเทียบกับแต่ก่อน ก็เพิ่มขึ้นถึงหนึ่งในสี่

จิตเทวะของเขาแอบเปิดดูหน้าต่างสมาชิกตระกูลอีกครั้ง

ชื่อ: หลี่โหย่วหรง

รากวิญญาณ: รากวิญญาณคู่ทอง-ไฟระดับกลาง

คุณสมบัติกาย: กายาทิพย์อัคคีเสน่หา

ระดับขั้น: ฝึกปราณขั้นแปด

วิชาบ่มเพาะ: เคล็ดเพลิงวิญญาณเก้าพลิกผัน (แรกเริ่ม: 93/100)

ทักษะ: เคล็ดกระบี่บัวอัคคี (รู้เค้าลาง: 38/100)

อิทธิฤทธิ์: ไม่มี

【ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของตระกูล: 90%】

“โหย่วหรงไม่เพียงแต่ระดับบำเพ็ญจะเข้าสู่ขั้นแปด แม้แต่วิชาบ่มเพาะและทักษะก็มีความก้าวหน้าไม่น้อย”

เมื่อเปรียบเทียบข้อมูลก่อนและหลังของหลี่โหย่วหรง เฉินหลิงสามารถมองเห็นบทบาทอันยิ่งใหญ่ของกายาทิพย์อัคคีเสน่หานี้ในการบำเพ็ญคู่

“สมแล้วที่เป็นกายาทิพย์!”

ในยามนั้น

หลี่โหย่วหรงค่อยๆ ลืมตาขึ้น แก้มปรากฏสีแดงระเรื่อ กล่าวอย่างเขินอาย “ท่านพี่ ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้จะพลิกวิกฤตเป็นโอกาส ไม่เพียงแต่ขจัดพิษในร่างกายได้อย่างสิ้นเชิง ระดับบำเพ็ญยังก้าวเข้าสู่ฝึกปราณขั้นแปดในคราวเดียว”

“กายาทิพย์อัคคีเสน่หาของข้านี้ไม่เพียงแต่จะช่วยในระดับบำเพ็ญของตนเอง แม้แต่คู่บำเพ็ญก็จะได้รับประโยชน์ไม่น้อยเช่นกัน!”

พลางกล่าว

นางเผยแววเจ้าเสน่หาในดวงตา เม้มปากเล็กน้อย พ่นลมหายใจหอมดั่งกล้วยไม้ข้างหูเฉินหลิง

ทว่าเฉินหลิงกลับรู้สึกว่าใจสู้แต่กายไม่ไหว ทำได้เพียงส่ายหน้า ใบหน้าฝืนยิ้มอย่างจนใจ “วันนี้เพื่อขจัดพิษให้เจ้า พลังวิญญาณในร่างกายสิ้นเปลืองไปมากแล้ว!”

“เช่นนั้นก็ไว้คราวหน้า!” หลี่โหย่วหรงยิ้มบางเบา ในดวงตาเผยความอ่อนโยน

เฉินหลิงพยักหน้า ลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า

...

นั่งอยู่ในห้องบำเพ็ญเพียร เฉินหลิงรู้สึกราวกับร่างกายถูกสูบจนกลวงโบ๋

“ต่อไปจะปล่อยให้เป็นเช่นนี้ไม่ได้!” เขาคิดในใจ

“คนวัยกลางคน ยิ่งต้องสู้เพื่อศักดิ์ศรี!”

จากนั้น สีหน้าก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม

จิตเทวะเปิดหน้าต่างสถานะ

ชื่อ: เฉินหลิง

ค่าธูปเทียน: 33

รากวิญญาณ: รากวิญญาณสี่ธาตุระดับล่าง (ทอง, ไม้, ไฟ, ดิน, 7/100) (+)

ระดับขั้น: ฝึกปราณขั้นหก

วิชาบ่มเพาะ: เคล็ดเพลิงคราม (ชำนาญ: 44/100) (+)

เคล็ดเพลิงวิญญาณเก้าพลิกผัน (รู้เค้าลาง: 35/100) (+)

ทักษะ: เคล็ดหลอมอาวุธพื้นฐาน (ชำนาญ: 50/100)

《ตำราสี่สิบแปดค่ายกลอาคมหลอมอาวุธ》 (ชำนาญ: 50/100) (+)

ดรรชนีเพลิงวิญญาณ (ชำนาญ: 40/100) (+)

วิชามารหุ่นเชิดพื้นฐาน (รู้เค้าลาง: 60/100) (+)

เคล็ดวิชาแปลงมังกร (แรกเริ่ม: 2/100) (+)

เคล็ดกระบี่เมฆคราม (แรกเริ่ม: 6/100) (+)

อิทธิฤทธิ์: ไม่มี

อายุขัย: 75 ปี (+)

ปรมาจารย์หลอมอาวุธ: ขั้นสองระดับล่าง

สมาชิกตระกูล: (สามารถดูได้)

【ความคืบหน้าตระกูล: สมาชิกตระกูลหกคน ทุกวันผลิตสองค่าธูปเทียน】

【ข้อเสนอแนะ: กิจการของตระกูลยกระดับ ค่าธูปเทียนก็จะเพิ่มขึ้นด้วย!】

เมื่อนึกถึงความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงในฐานะบุรุษเพศตลอดสองวันที่ผ่านมา ความไม่พอใจในใจก็เอาชนะเหตุผลในทันที

“เพิ่มเคล็ดวิชาแปลงมังกรก่อน อย่างไรเสียวิชานี้ก็สามารถเพิ่มระดับบำเพ็ญของสามีภรรยาได้พร้อมกัน ยังมีประโยชน์ต่ออวิ๋นซิ่วและคนอื่นๆ ด้วย!”

จิตเทวะของเฉินหลิงพลันกดไปที่เครื่องหมาย + หลังเคล็ดวิชาแปลงมังกร

ทันใดนั้น ราวกับมีกระแสลมเย็นและร้อนสองสายไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา รวมตัวกันในเส้นชีพจร

วนเวียนอยู่ในจุดลมปราณและเส้นชีพจร

“ฟ้าดินหยินหยาง สรรพสิ่งสัมพันธ์ จุดเริ่มต้นแห่งการแปลงมังกร...”

ในห้วงทะเลแห่งสมาธิ เคล็ดวิชาอันลึกล้ำซับซ้อนก็ค่อยๆ กระจ่างแจ้งขึ้น

ความมั่นใจในใจก็ผุดขึ้นมาเอง

จากนั้นสายตาก็กวาดไปมองหน้าต่างสถานะต่อ

ค่าธูปเทียน: 15

เคล็ดวิชาแปลงมังกร (รู้เค้าลาง: 10/100) (+)

“ค่าธูปเทียน 15 หน่วยที่เหลือ ก็เอาไปเพิ่มวิชามารหุ่นเชิดก่อน!”

“ดูซิว่าการยกระดับครั้งนี้ จะสามารถสร้างหุ่นเชิดแมงมุมโลหิตเกราะหมึกออกมาได้หรือไม่?”

เฉินหลิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จิตเทวะก็กดไปที่เครื่องหมาย + บน《วิชามารหุ่นเชิด》

ทันใดนั้นในห้วงทะเลแห่งสมาธิก็รู้สึกเย็นวาบ

ความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับหุ่นเชิด วิธีการหลอม และอื่นๆ ในชั่วขณะนี้ ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า เกิดเป็นความรู้แจ้งขึ้นมามากมาย

หลังจากผ่านไปสิบกว่าลมหายใจ เขาจึงค่อยหลุดออกจากสภาวะแห่งการรู้แจ้งนี้

สายตาของเขากวาดไปมองหน้าต่างสถานะอีกครั้ง

ค่าธูปเทียน: 0

วิชามารหุ่นเชิด (ชำนาญ: 8/100) (+)

“ในที่สุดก็เข้าสู่ระดับชำนาญแล้ว!”

ใบหน้าของเฉินหลิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเข้าสู่ระดับชำนาญแล้ว เครื่องหมาย + หลัง《วิชามารหุ่นเชิดพื้นฐาน》ยังไม่หายไป

หมายความว่าระดับของมันไม่ต่ำกว่าระดับสามัญขั้นสูง

ดูท่าแล้วบิดาของฉู่อวี่ก็ยังมีของดีอยู่บ้าง!

อย่างไรเสียก็เป็นผู้ฝึกตนฝึกปราณขั้นปลาย!

ในขณะเดียวกัน เขาก็สามารถสัมผัสถึงวิธีการสร้างหุ่นเชิดต่างๆ ในห้วงทะเลแห่งสมาธิได้อย่างชัดเจน

“ในมือยังมีวัตถุดิบหลอมกระบี่อาคมอยู่หลายชุด ก็ใช้วิชาประกอบชิ้นส่วนสร้างหุ่นเชิดแมงมุมโลหิตเกราะหมึก”

ในชั่วความคิด เฉินหลิงก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

เกราะหมึกทั่วร่างของแมงมุมโลหิตเกราะหมึกนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง พลังป้องกันน่าทึ่ง

แต่วิธีการโจมตีหลักของมันคือพิษ ทว่าเมื่อร่างกายตายไป พิษในถุงพิษก็ยากที่จะสร้างขึ้นใหม่ได้

ดังนั้นจึงทำได้เพียงเพิ่มวิธีการโจมตีให้มัน

และการติดตั้งกระบี่อาคมหลายเล่มบนขาแมงมุมที่ยาวเหยียดของมัน พลังโจมตีอันแข็งแกร่งเช่นนี้ ผู้อื่นย่อมคาดไม่ถึงอย่างแน่นอน

เมื่อนึกถึงการโจมตีด้วยปราณกระบี่อันแข็งแกร่งหลังจากที่หุ่นเชิดแมงมุมโลหิตเกราะหมึกสร้างสำเร็จแล้ว

ใบหน้าของเฉินหลิงก็ปรากฏแววคาดหวัง