บทที่ 871 ความสั่นสะเทือนในซีกว่าง เหล่าผู้ยิ่งใหญ่เดินทางมาเพื่อขอขมา
บทที่ 871 ความสั่นสะเทือนในซีกว่าง เหล่าผู้ยิ่งใหญ่เดินทางมาเพื่อขอขมา
### บทที่ 871 ความสั่นสะเทือนในซีกว่าง เหล่าผู้ยิ่งใหญ่เดินทางมาเพื่อขอขมา
...
นี่มันอะไรกัน!?
ผู้ว่าการอำเภอมองดูบัตรประจำตัวในมือของเย่หยาง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว
เดิมทีตำแหน่งผู้ตรวจการพิเศษจากเซี่ยงไฮ้ก็ทำให้เขารับมือแทบไม่ไหวแล้ว แต่ตอนนี้ สิ่งนี้กลับบดขยี้จิตใจของเขาจนแหลกลาญ ทำให้เขาต้องคุกเข่าลงกับพื้น ตัวสั่นงันงก
เขารู้สึกว่าตัวเองคงจะจบเห่แล้ว
เขาใช้มือที่สั่นเทาต่อสายหาผู้ว่าการเมือง “คราวนี้จบสิ้นกันจริงๆ... ท่านครับ หรือเราจะให้ท่านผู้นั้นมาจัดการกับเขาโดยตรงเลยดีไหม? พวกเรากับเขามันคนละระดับกันเลยนะ!”
“ไม่ได้! เรื่องนี้ต้องปิดให้เงียบที่สุด!”
ผู้ว่าการเมืองเหอไจ้อี้เหงื่อท่วมตัว สายตาของเขาทอประกายเคร่งขรึม “ห้ามเปิดเผยตัวตนของท่านผู้นั้นออกมาเด็ดขาด เรื่องนี้ให้จบแค่ที่คุณกับผม ท่านผู้นั้นอาจจะยังช่วยพวกเราได้หลังจากเรื่องซาลง ไม่เช่นนั้น ถ้าแม้แต่เส้นสายที่ใหญ่ที่สุดของเรายังถูกลากเข้าไปพัวพันด้วย พวกเราก็จะถูกกวาดล้างยกแผง!”
...
ผู้ว่าการอำเภอเฉิงเชียนไป่เหลือบมองเย่หยาง ในใจพลันตัดสินใจเด็ดขาด พยักหน้ารับคำ
“ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้ ต้อนรับท่านผู้นี้ให้ดีที่สุด! ถึงเขาจะสั่งให้คุณตาย คุณก็ต้องแสร้งตายให้สมจริงที่สุด!”
ผู้ว่าการเมืองเหอไจ้อี้วางสายโทรศัพท์ คว้าเสื้อคลุมแล้วมุ่งหน้าไปยังอำเภอหลานตงทันที
สองชั่วโมงต่อมา...
เหอไจ้อี้ก็ปรากฏตัวที่สถานีตำรวจอำเภอหลานตง
ร่างกายของเขาสั่นเล็กน้อย ข้างกายมีเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญด้านการตรวจสอบตราประทับทางการสองคนติดตามมาด้วย
“ไม่... ไม่ผิดเพี้ยน... คือพลโทจากเขตทหารสูงสุด...”
เจ้าหน้าที่ทั้งสองคนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
เป็น... พลโทจากเขตทหารสูงสุดจริงๆ!
เหอไจ้อี้ตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ
หากเป็นพลโทจากเขตทหารอื่นที่ไม่มีอำนาจบังคับบัญชาโดยตรงในพื้นที่นี้ อิทธิพลย่อมลดน้อยลงไปมาก
เพราะท้ายที่สุดแล้ว หัวเซี่ยในยุคปัจจุบันยังคงหนีไม่พ้นเรื่องเส้นสายความสัมพันธ์ หากเขาเป็นนายพลจากเขตทหารภาคใต้ แล้วมีคนมาหาเรื่องในพื้นที่ภาคใต้ เขตทหารภาคใต้ก็สามารถใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นทั้งหมดเพื่อหนุนหลังเขาได้
อำนาจบารมีและพลังในการข่มขวัญนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!
แต่เขตทหารสูงสุดนั้นเป็นหน่วยงานที่พิเศษ
เขตทหารสูงสุดควบคุมเขตทหารทั้งหมดของหัวเซี่ย!
กล่าวได้ว่า ทุกหนทุกแห่งล้วนอยู่ภายใต้อำนาจของพวกเขา!
ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งประธานสภาประชาชนมณฑล หรือตำแหน่งผู้ตรวจการพิเศษจากเซี่ยงไฮ้ของเย่หยางก่อนหน้านี้ แม้จะสูงส่ง แต่ขอบเขตอำนาจก็ไม่ได้ครอบคลุมมาถึงที่นี่ พวกเขาอาจจะเกรงใจ แต่ไม่ได้เกรงกลัว!
แต่ตำแหน่งพลโทแห่งเขตทหารสูงสุดนี้แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง!
ไม่ว่าจะไปที่ไหน ตำแหน่งของเขาก็มีศักดิ์เทียบเท่าผู้ว่าการมณฑลในพื้นที่นั้น!
เมื่อมาถึงมณฑลซีกว่าง แม้แต่ท่านผู้ว่าการมณฑลก็ยังต้องให้ความเคารพยำเกรงเขาถึงสามส่วน นับประสาอะไรกับผู้ว่าการอำเภอและผู้ว่าการเมืองตัวเล็กๆ!
“พวกแกไปกินดีหมีหัวใจเสือมาจากไหน! ถึงกล้าลงมือกับพลโทเย่!”
เหอไจ้อี้ทุบโต๊ะอย่างเกรี้ยวกราด “สารภาพเรื่องทั้งหมดมาตามความจริง! ฉันจะปลดพวกแกออกจากตำแหน่งให้หมด!!!”
เขาพูดด้วยความขุ่นเคืองอย่างชอบธรรม ราวกับไม่รู้เรื่องราวเบื้องลึกเบื้องหลังแม้แต่น้อย สวมบทบาทเป็นท่านผู้ว่าการเมืองผู้เที่ยงธรรมต่อหน้าเย่หยาง
เย่หยางแค่นเสียงเย็นชา
เซียวชิงเสวียนไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดเสียงบันทึกการสนทนาระหว่างเหอไจ้อี้กับเฉิงเชียนไป่เมื่อครู่ออกมา...
“เสแสร้งไปก็ไม่มีประโยชน์!”
เย่หยางเคาะโต๊ะเบาๆ “สารภาพมาตามตรง คนที่อยู่เบื้องหลังพวกคุณคือใครกันแน่!”
มุมปากของเหอไจ้อี้ยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา พลางยอมรับชะตากรรม
เขาเป็นคนรอบคอบ หากไม่ใช่เพราะเรื่องที่เฉิงเชียนไป่พูดนั้นน่าตกใจเกินไป แถมยังจะซัดทอดไปถึงท่านผู้นั้น เขาคงไม่มีทางพลาดครั้งใหญ่เช่นนี้...
ตอนนี้มีหลักฐานเป็นบันทึกเสียงมัดตัวแบบนี้
ก็ยากที่จะขัดขืนแล้ว
เขากลับนั่งลงอย่างสงบ “เชิญท่านจัดการได้ตามสะดวก ทุกอย่างเป็นคำสั่งของผม ผมคือผู้ได้รับผลประโยชน์ เรื่องทั้งหมดขอจบลงที่ผม ไม่มีใครอื่นเกี่ยวข้องอีก ผมจะสารภาพความผิดของผมโดยไม่ปิดบัง ส่วนข้อมูลอื่นๆ ผมขอแนะนำว่าท่านอย่าถามอีกเลย”
พูดจบ เขาก็หลับตาลง ทำทีเป็นไม่สนใจสิ่งใดอีก
“ปัง!”
เซียวชิงเสวียนเตะเขาจนร่วงจากเก้าอี้
“เธอทำอะไรน่ะ! ฉันเป็นถึงผู้ว่าการเมือง! ต่อให้มีความผิด ก็มีสิทธิ์ที่จะไม่ถูกลงทัณฑ์ทางร่างกาย! เธอกล้าลงมือกับฉันหรือ!?”
เหอไจ้อี้ตะคอกอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“ต่อหน้าฉัน คำพูดพวกนั้นไม่มีความหมาย”
เย่หยางส่ายหน้า กล่าวเรียบๆ
“คุณ!”
เหอไจ้อี้ตัวสั่นงันงก “หรือว่าคุณยังมีสถานะอื่นซ่อนอยู่อีก!?”
เย่หยางยิ้มบางๆ แล้วมองเขาแวบหนึ่ง
“นี่มัน!?”
เหอไจ้อี้ทรุดลงนั่งกับพื้น ลุกไม่ขึ้น
ท่าทีของเย่หยางนั้น... ก็เท่ากับเป็นการยอมรับโดยนัย
แม้แต่ตำแหน่งพลโทก็ยังไม่ใช่ไพ่ตายใบสุดท้ายของเขา
ถ้าอย่างนั้น ไพ่ตายที่แท้จริงของเย่หยางจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน!
หรือว่าจะเป็น...
เขาตัวสั่นสะท้านขึ้นมา
“คุณ... คุณคือหนึ่งในเจตจำนงแห่งชาติระดับสูงสุด!”
เขาแทบไม่อยากจะเชื่อข้อสรุปของตัวเองเลย
อายุน้อยเพียงเท่านี้ แต่กลับดำรงตำแหน่งทั้งพลโทและตำแหน่งระดับเจตจำนงแห่งชาติเชียวหรือ?
มันเกินขีดจำกัดจินตนาการของมนุษย์ไปแล้ว!!!
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!!
เย่หยางค่อยๆ หยิบบัตรประจำตัวที่เก็บไว้ลึกที่สุดออกมา
...
“บ้าเอ๊ย!”
เมื่อเหอไจ้อี้เห็นชื่อที่บันทึกอยู่บนนั้น เขาก็ตัวสั่นสะท้าน รู้สึกราวกับถูกสายฟ้าฟาด...
“นี่... นี่มันเป็นไปได้อย่างไร...”
เสียงสั่นสะเทือนนี้ดังออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณของเขา...
เจตจำนงที่สิบแห่งหัวเซี่ย!
แม้จะเรียกว่าเจตจำนงที่สิบ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เจตจำนงทั้งเก้าก่อนหน้าไม่ได้หมายถึงคนเก้าคนเสมอไป เพราะหลายตำแหน่งอาจรวมอยู่ในตัวคนเพียงคนเดียว
ตำแหน่งนี้ของเย่หยาง บ่งบอกถึงสถานะอันยิ่งใหญ่ที่อำนาจครอบคลุมทั่วทั้งหัวเซี่ย!
...
แววตาของเขาก็มืดมนลง ไม่เคยคิดมาก่อนว่าในเมืองจะมีอภิมหาบุคคลเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบๆ!!!
ทุกอย่าง... จบสิ้นแล้ว
เขาตระหนักถึงข้อนี้ดี
เขาล้มเลิกความคิดที่จะต่อต้านโดยสิ้นเชิง
ไม่นานนัก...
ผู้ว่าการมณฑลซีกว่างและเหล่าผู้ยิ่งใหญ่คนอื่นๆ ก็เดินทางมาถึงพร้อมหน้ากัน...
สถานะของเย่หยางนั้นน่าเกรงขามเกินไป
ทันทีที่ถูกเปิดเผย ทั่วทั้งมณฑลก็ไม่มีใครกล้าไม่มาต้อนรับ!
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ยืนเรียงรายกันอยู่ภายในสถานีตำรวจอำเภอ
บรรดาเจ้าหน้าที่ตำรวจต่างมองดูบุคคลระดับสูงเหล่านี้แล้วตัวสั่นงันงก
คนที่ยืนอยู่ต่อหน้าเย่หยางในตอนนี้ แค่หยิบใครออกมาสักคน ก็ยิ่งใหญ่กว่าผู้ว่าการเมืองหลายเท่านัก
แต่ละคนล้วนเป็นผู้ทรงอิทธิพลระดับผู้ว่าการมณฑล!
เหล่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งมณฑลซีกว่างมารวมตัวกันพร้อมหน้า!
เพียงเพื่อมาพบเย่หยาง!
ในขณะนี้ หลิวมู่ชาหดตัวอยู่ที่ประตู ตกใจจนขาสั่นไปหมด ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเหตุใดตอนที่ถูกจับกุม เย่หยางถึงได้มีท่าทีไม่เกรงกลัวถึงเพียงนั้น
มาตอนนี้เขาถึงได้รู้ว่า เย่หยางถ่อมตัวเกินไปแล้ว!
ตัวเขาจะมีค่าอะไร!
เขาต้องหน้ามืดตามัวขนาดไหน ถึงได้ไปจับกุมเย่หยาง!?
ช่างไม่รู้จักคำว่าตายเขียนอย่างไรเสียจริง!
เขารู้แค่ว่าผู้ว่าการเมืองและสามมหาเศรษฐีคือกลุ่มผลประโยชน์ที่หนุนหลังเขาอยู่ ดังนั้นเขาจึงทำอะไรตามอำเภอใจ ไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น
แต่ไม่นึกเลยว่า ครั้งนี้จะไปเตะถูกตอเหล็กของจริงเข้า!
ใครก็ช่วยเขาไม่ได้แล้ว!
ส่วนพวกผู้กำกับการและผู้ว่าการอำเภอนั้น ตอนนี้ได้แต่คุกเข่าอยู่ตรงมุมห้อง ไม่มีความสำคัญพอให้ชายตามองด้วยซ้ำ!
กลุ่มบุคคลระดับผู้ว่าการมณฑลล้อมรอบเย่หยาง ต่างแสดงจุดยืนอย่างแข็งขันว่าจะต้องสืบสวนเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด!!