บทที่ 781 นายพลแห่งหัวเซี่ย ไม่เคยเจรจาต่อรองกับใคร

### บทที่ 781 นายพลแห่งหัวเซี่ย ไม่เคยเจรจาต่อรองกับใคร

“…”

เงาดำรู้ว่าเย่หยางกำลังจงใจทดสอบความแข็งแกร่งขององค์กรที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา เขาจึงตั้งใจเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดที่สืบมาได้เพื่อแสดงศักยภาพ โดยไล่รายชื่อบริษัททั้งหมดของเย่หยางที่ตรวจสอบพบออกมา

เย่หยางยิ้มบางๆ แล้วส่ายหัว

การกระทำที่คิดว่าตัวเองฉลาดของอีกฝ่าย กลับเป็นการเปิดเผยระดับของพวกเขาออกมาเสียเอง

อีกฝ่ายมีความสามารถอยู่ไม่น้อย ขนาดบริษัทในต่างประเทศของเขาอย่าง Johnson & Johnson และ Gulfstream ก็ยังสืบหาจนพบ

แถมยังสามารถวางพลซุ่มยิงในเซี่ยงไฮ้ได้อีกด้วย ทั้งที่เป็นเมืองที่ขึ้นชื่อว่ามีระบบรักษาความปลอดภัยดีที่สุดและให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากที่สุดในหัวเซี่ย

กระทั่งรู้ว่าเขาเป็นนายพลก็ยังกล้าที่จะเจรจาต่อรอง

แต่ไพ่ตายที่แท้จริงของเขา อีกฝ่ายกลับไม่รู้อะไรเลย

ไม่ว่าจะเป็นบริษัทเทคโนโลยีสุดล้ำ บริษัทรักษาความปลอดภัยเฮอร์ริเคน หรือแม้กระทั่งเรื่องของเรย์เธียน อีกฝ่ายก็ไม่ได้เอ่ยถึงแม้แต่น้อย

และสุดท้าย ในเมื่อมีอาวุธโฟตอนอยู่ในมือ เขาก็สามารถท่องไปทั่วโลกได้อย่างไม่เกรงกลัว

เขานั่งไขว่ห้างแล้วถามเรียบๆ ว่า “เจรจา? ในเมื่อรู้สถานะของฉันแล้ว พวกคุณคิดจะเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนกับฉัน? อำนาจ? เงินทอง?”

“พวกคุณคิดว่าฉันขาดสองสิ่งนี้หรือ?”

“…”

ภายในตึกฝั่งตรงข้าม เงาดำแทบอยากจะขว้างโทรศัพท์ทิ้ง

วิธีการของเหล่าร้ายนั้นซ้ำซากจำเจ ไม่พ้นการข่มขู่และล่อลวงด้วยผลประโยชน์

แต่เมื่อต้องรับมือกับคนใหญ่อย่างเย่หยาง การข่มขู่ย่อมเป็นแผนที่โง่เขลา

ยังไม่ทันจะได้ล่อลวงด้วยผลประโยชน์ ก็โดนเขาอวดรวยใส่ไปหนึ่งระลอกเสียแล้ว!

ใช่แล้ว! เงิน? อำนาจ?

เขาไม่ขาดอะไรเลยสักอย่างนี่นา!

เขาถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ...

คนที่อยู่เบื้องหลังมอบหมายภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ให้เขานี่นา!

เขาส่ายหัว สลัดความคิดเหล่านี้ออกจากหัว แล้วจึงพูดว่า:

“คุณเย่ช่างมั่นใจในตัวเองเหลือเกิน หลักการขององค์กรเราคือความเชื่อที่ว่าความปรารถนาของมนุษย์นั้นไม่มีที่สิ้นสุด เราสามารถเสนอข้อแลกเปลี่ยนที่น่าพอใจให้ท่านได้เสมอ และการเป็นศัตรูกับเรา ต่อให้เป็นคุณเย่ ก็อาจต้องสูญเสียในสิ่งที่ไม่ต้องการจะเสียไปบ้าง สู้ปรองดองกันไม่ดีกว่าหรือที่จะต้องบาดเจ็บล้มตายกันทั้งสองฝ่าย คุณเย่มาถึงจุดนี้ได้ คงจะเข้าใจหลักการนี้ดีใช่ไหมครับ?”

“โอ้? พวกคุณทำให้ฉันเป็นพลเอกได้หรือ?”

เย่หยางถามอย่างสนใจ

“…คุณเย่คงจะล้อเล่นแล้ว…”

เงาดำแทบสำลักลมหายใจตายเพราะคำพูดประโยคเดียวของเย่หยาง

บ้าเอ๊ย พลเอกนั่นเป็นตำแหน่งระดับไหนกัน!?

ถ้าพวกเขามีปัญญายกคนขึ้นไปถึงตำแหน่งนั้นได้ จะต้องมาลดตัวคุยเรื่องความร่วมมือกับคุณอีกเหรอ? หัวเซี่ยก็ตกเป็นของพวกเราไปแล้วสิ...

“หรือว่า พวกคุณจะให้สินทรัพย์ฉันสักสิบล้านล้านได้ล่ะ? อย่างน้อยก็ให้ทรัพย์สินของฉันเพิ่มขึ้นสักสิบเปอร์เซ็นต์ก็ยังดี~”

เย่หยางพูดหยอกล้อ

“โธ่เว้ย!!!”

เงาดำรู้สึกเหมือนหัวใจจะวาย เขาคิดว่าคงคุยกันต่อไม่ได้แล้ว ขืนคุยต่อไปมีหวังเขาต้องตายเพราะวิชาอวดรวยขั้นเทพของเย่หยางแน่

“แค่กๆ คุณเย่ พวกเรามาด้วยความจริงใจนะ คุณช่วยเสนออะไรที่มันเป็นไปได้หน่อยได้ไหม?”

เขาแทบจะร้องไห้

การที่ต้องมาอยู่ตรงกลางระหว่างเย่หยางกับหัวหน้าในองค์กร มันก็ลำบากใจสำหรับเขาเหมือนกันนะ!

“ขนาดเรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ แล้วพวกคุณคิดว่าผลประโยชน์ที่หยิบยื่นให้ จะคู่ควรพอให้ฉันสนใจหรือ?”

เย่หยางหัวเราะเยาะ พลางถามหยอกล้อ

“…ถ้าอย่างนั้น คุณเย่ก็คงไม่อยากจะคุยแล้วสินะครับ?”

เงาดำฟังออกถึงน้ำเสียงหยอกล้อของเย่หยาง

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เย่หยางยังไม่เห็นความปลอดภัยในชีวิตของตัวเองอยู่ในสายตาอีกหรือ!?

เขาถูกคนของฉันล้อมไว้แล้วนะ!?

ทำไมยังใจเย็นอยู่ได้!?

เขาหมดหนทางแล้ว ทั้งข่มขู่ทั้งล่อลวงก็ไม่ได้ผล

คงต้องเผยเจตนาที่แท้จริงออกมาแล้ว

“คุณเย่ คุณต้องรู้ไว้นะว่าหลังจากที่คุณตายไปแล้ว พวกเราก็สามารถแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มผู้มีอำนาจของเซี่ยงไฮ้ ให้พวกเขาล้มเลิกการสืบสวนคดีนี้ได้ และตอนนี้ นอกจากคุณแล้ว ก็ไม่มีใครรู้เรื่องการมีอยู่ของพวกเราเลย”

“จะไม่มีใครเชื่อมโยงการตายของคุณคืนนี้กับเรื่องที่เกิดขึ้นในนิทรรศการศิลปะได้ พวกเราจะยังคงปลอดภัย ส่วนคุณ...ก็จะตายเปล่าเท่านั้น”

เงาดำข่มขู่อย่างเหี้ยมโหด

เมื่อครู่เขาเพิ่งจะโดนเย่หยางอวดรวยจนเกิดปมในใจ ตอนนี้พอได้โอกาสเอาคืน จึงพูดออกมาอย่างโหดเหี้ยม

“พวกคุณคิดจริงๆ หรือว่าจะสามารถจับกุมนายพลของหัวเซี่ยได้ง่ายๆ แบบนี้?”

น้ำเสียงเรียบเฉยของเย่หยางดังมาจากหูฟัง

“คุณพูดอะไร!? สัญญาณภายนอกถูกพวกเราตัดขาดหมดแล้ว! ทุกการเคลื่อนไหวของคุณตั้งแต่ที่ออกมาจากหอศิลป์หลงเหม่ยล้วนอยู่ภายใต้การจับตาของพวกเรา!”

“ตอนนี้คุณถูกคนของเราปิดล้อมอยู่ในร้านอาหารนี้ ออกไปไหนไม่ได้!”

“ดูสถานการณ์ให้ออก! ตอนนี้คุณร้องเรียกฟ้าฟ้าก็ไม่ขาน ร้องเรียกดินดินก็ไม่ตอบ! พวกเราควบคุมสถานการณ์ไว้ได้หมดแล้ว!!!”

แต่ยิ่งพูด เขาก็ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่นในใจ

ห้าชาติมหาอำนาจไม่มีใครเป็นพวกไร้น้ำยา

โดยเฉพาะหัวเซี่ย... ในบรรดาห้าชาติมหาอำนาจนั้น หัวเซี่ยลึกลับที่สุด ถึงกับได้รับฉายาในระดับนานาชาติว่าเป็น 'ทะเลทรายของทหารรับจ้าง' พวกเขารู้ดีว่าหัวเซี่ยมีความสามารถด้านการรักษาความปลอดภัยสูงเพียงใด

อีกฝ่ายเป็นถึงพลโทนะ

ตัวเขาเองก็รู้สึกใจคอไม่ดี ไม่มีความมั่นใจเลย...

แต่คนเบื้องบนน่ากลัวเกินไป หากไม่ทำตามก็มีแต่จะถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม จึงทำได้เพียงกัดฟันทำตามคำสั่ง

“ในเมื่อคุณไม่คิดจะคุยกับพวกเราตั้งแต่แรก แล้วจะมาพูดกับพวกเรายืดยาวทำไม! ในเมื่อคุณยังมีไพ่ตายอยู่ ทำไมถึงยังไม่ใช้อีก! คุณกำลังกลัว! คุณกำลังหลอกฉัน!”

เงาดำแทบจะสติแตกเสียเอง เขาคำรามออกมาไม่หยุด

การสนทนากับอภิมหาบุคคลอย่างเย่หยางนั้น สร้างแรงกดดันทางจิตใจอย่างมหาศาลอยู่แล้ว...

“คุณลองทายสิว่าทำไมฉันถึงคุยโทรศัพท์กับคุณนานขนาดนี้?”

เย่หยางหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์

“คุณ!!! กำลังหาตำแหน่งของฉัน!? เป็นไปไม่ได้! นี่เป็นคลื่นความถี่พิเศษที่พวกเราสร้างขึ้น! คุณไม่มีทางติดต่อกับโลกภายนอกได้! บนตัวคุณไม่มีโทรศัพท์ดาวเทียม!”

เงาดำพูดอย่างเดือดดาล

“หาตำแหน่งเจอแล้วล่ะ~”

เย่หยางยิ้มบางๆ “ไม่เชื่อก็ช่วยไม่ได้ คงต้องให้ความจริงเป็นเครื่องพิสูจน์แล้วล่ะ”

มือของเงาดำสั่นระริก เขาเห็นเงาดำข้างๆ ได้รับข้อความจากเบื้องบนว่า:

“ข้อมูลของพวกแกถูกเปิดโปงแล้ว จงฆ่าตัวตาย ณ ที่นั้นทันที มิฉะนั้นจะต้องรับผลที่ตามมาเอง”

“…”

ในแววตาของเหล่าเงาดำพลันปรากฏความหวาดกลัวและไม่อยากจะเชื่อ

ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังพรึ่บพรั่บมาจากนอกประตู...

เสียงกระหึ่มของเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธดังขึ้นมาทันที...

รถตำรวจขับมาด้วยความเร็วสูงจากไกลๆ ค่อยๆ ตีวงล้อมเข้ามาแคบลงเรื่อยๆ...

“สุดท้าย ยังมีอีกประโยคหนึ่งที่อยากจะบอกคุณ”

น้ำเสียงของเย่หยางพลันสงบนิ่งลง “นายพลแห่งหัวเซี่ย ไม่เคยเจรจาต่อรองกับใคร”

สิ้นเสียง

ประตูก็ถูกถีบเปิดออกอย่างแรง!

ตำรวจติดอาวุธสองทีมถือปืนบุกเข้ามา

เหล่าเงาดำสบตากัน ในแววตาฉายแววสิ้นหวังแต่ก็แฝงความเด็ดเดี่ยว... ตอนที่ได้รับภารกิจนี้ พวกเขาก็มีลางสังหรณ์เช่นนี้อยู่แล้ว

เมื่อก้าวเข้ามาในเส้นทางนี้ ก็เตรียมใจสำหรับวันนี้มานานแล้ว

พวกเขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย กัดแคปซูลยาพิษในปากทันที ในชั่วพริบตาก็มีเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด ตายคาที่ในทันใด...

“รายงาน เป้าหมายเสียชีวิตแล้ว…”

ตำรวจติดอาวุธรายงานผ่านวิทยุสื่อสารภายในทีม

ในเวลาเดียวกัน ณ ชั้นหนึ่งของตึก

“สังหารเป้าหมาย แล้วถอนตัว…”

เสียงในหูฟังดังแวบผ่านไป หลังจากที่อสรพิษได้รับข้อความ เขาก็เหนี่ยวไกที่รอคอยมานาน ประกายไฟระเบิดออก กระสุนสังหารพุ่งตรงไปยังร้านอาหารฝั่งตรงข้ามในทันที...