บทที่ 158 ครั้งแรกที่เห็นคนยื่นหน้าออกมาให้ตบเอง

### บทที่ 158 ครั้งแรกที่เห็นคนยื่นหน้าออกมาให้ตบเอง

หลังจากกลับถึงวิลล่าภูเขาหยุนติ่งแล้ว เรื่องวุ่นวายของกลุ่มสาวสังคมจอมปลอมก็ทำให้เหล่าสาวใช้พากันเข้ามาล้อเลียนอยู่พักหนึ่ง

ในคืนเดียว ฉายาเจ้าพ่อข่าวดังของเย่หยางก็ถูกสถาปนาขึ้นภายในวิลล่าภูเขาหยุนติ่งแล้ว

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ

เย่หยางก็ได้เห็นรายงานโฆษณาของบริษัทเจี่ยติ้งที่อวี๋ม่อโม่นำมาให้

“การเผยแพร่โฆษณาครั้งนี้โดยพื้นฐานแล้วครอบคลุมผู้จัดจำหน่ายแอปพลิเคชันวิดีโอออนไลน์รายใหญ่ทั้งหมดแล้วค่ะ ไม่ว่าจะเป็น Bilibili, Tencent Video, Youku, iQIYI, Kuaishou, Douyin, Douyu และอื่นๆ ล้วนเผยแพร่โฆษณาเปิดแอปพลิเคชันแล้ว”

“นอกจากโฆษณาออนไลน์แล้ว ป้ายโฆษณาออฟไลน์ต่างๆ ป้ายโฆษณาจอใหญ่ก็มีการประชาสัมพันธ์ด้วยค่ะ”

“โฆษณาถูกเผยแพร่เมื่อคืนตอนเที่ยงคืน ตอนนี้กระแสตอบรับก็ร้อนแรงมากแล้วค่ะ”

“ตอนนี้ก็ติดอันดับคำค้นหายอดนิยมของชาร์ตวิดีโอต่างๆ แล้วค่ะ”

“…”

อวี๋ม่อโม่พูดไปพลางก็เปิดหัวข้อร้อนแรงให้ดู

เช่น:

“เทพเย่ประกาศ จะส่งเสริมศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมของหัวเซี่ยฟรี คนหัวเซี่ยอายุต่ำกว่ายี่สิบแปดปีเรียนฟรี!”

“เทพเย่ที่โด่งดังในโลกออนไลน์วันนี้ ถูกเปิดโปงอีกครั้งว่าทุ่มเงินค่าโฆษณาสามร้อยล้าน เพื่อโปรโมทการสอนศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมฟรี!”

“…”

หัวข้อทำนองนี้ ได้ขึ้นสู่อันดับสูงสุดแล้ว

ส่วนการจำกัดอายุจากยี่สิบปีเพิ่มเป็นยี่สิบแปดปี ก็เป็นสิ่งที่เย่หยางและจางหงเฟิงปรึกษากันแล้วถึงได้ตัดสินใจ

ศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมของหัวเซี่ย จริงๆ แล้วก่อนอายุ 28 ปีก็ยังเหมาะที่จะเรียนรู้

ส่วนหลังจากอายุ 28 ปีแล้ว ยังไม่มีพื้นฐาน ก็คงจะฝึกได้แค่วิชาที่เน้นการบำรุงรักษาสุขภาพร่างกาย คล้ายกับมวยไทเก็ก

ในเมื่อเขาจะลงทุนโปรโมทศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิม ย่อมไม่ขาดเงินก้อนนี้

“ทำได้ดีมาก”

เย่หยางก็พอใจอย่างยิ่ง

เปิดแอปพลิเคชัน Bilibili ขึ้นมาอย่างสบายๆ หน้าจอเปิดก็เป็นโฆษณาศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมที่ตัวเองถ่ายทำ

“ตอนที่ถ่ายทำไม่รู้สึกอะไร พอเพิ่มการตัดต่อและเพลงประกอบเข้าไป ดูแล้วก็เลือดร้อนดีเหมือนกัน”

เย่หยางยิ้มพยักหน้า ต่อผลงานชิ้นนี้ก็พอใจอย่างยิ่ง

ในส่วนความคิดเห็นใต้หัวข้อ ส่วนใหญ่ก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมของหัวเซี่ยของฉันในที่สุดก็เห็นแสงสว่างแล้ว!”

“น้ำตาไหล! เทพเย่ใจดีเกินไปแล้ว! เทพเจ้าร่ำรวยที่มีทั้งเงินและความรู้สึกแบบนี้ รักเลย!”

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันไปสมัครเรียนแล้ว!”

“ฮ่าๆ คนข้างบนรอฉันด้วย!”

“…”

“กระแสวิจารณ์ดูเหมือนจะยังดีอยู่”

เย่หยางอารมณ์ดีอย่างยิ่ง

ตอนนี้เขาค่อนข้างจะเข้าใจแล้วว่าทำไมคนรวยบางคนถึงทำการกุศล เพราะว่าเมื่อเงินเยอะเกินไปแล้ว จริงๆ แล้วมันก็เป็นแค่ตัวเลข

สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปใช้เพื่อความบันเทิง ไม่สามารถทำให้พวกเขามีความสุขได้อีกต่อไป

โดยธรรมชาติแล้ว คนเหล่านี้ก็จะไปคิดทำ ‘เรื่องใหญ่’ บางอย่าง

เพื่อที่จะบรรลุคุณค่าในชีวิตของตัวเอง

หรือทำการกุศล หรือปรับปรุงสังคม

ด้วยพลังของตัวเองคนเดียว เปลี่ยนแปลงสภาพที่เป็นอยู่ของวงการหนึ่ง ช่างทำให้คนรู้สึกถึงความสำเร็จและความพึงพอใจอย่างท่วมท้น

“เก่งเกินไปแล้ว!”

“แน่นอน ไม่ดูสิว่าใครเป็นคนถ่ายโฆษณา!”

เหล่าสาวใช้ต่างก็พูดคุยหยอกล้อกัน

แต่ว่าดูไปดูมา

กระแสวิจารณ์ที่เดิมทีเป็นไปในทิศทางเดียวกันก็เริ่มค่อยๆ เปลี่ยนไป

เห็นได้ชัดว่า พวกที่ถูกล้างสมองเกลียดหัวเซี่ย พวกเกลียดชาติ พวกนักวิชาการสาธารณะออนไลน์ และพวกปัญญาอ่อนที่คลั่งไคล้ต่างชาติ พวกขี้อิจฉามืออาชีพ พวกนักเลงคีย์บอร์ดมืออาชีพค่อยๆ รู้ตัวแล้ว

“เหอะๆ ศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมฟรี จะมีเรื่องดีแบบนี้ได้ยังไง? ต้องเป็นการหลอกลวงเงินแน่นอน! พ่อค้าไม่มีคนดีสักคน! คอยดูเถอะ เทพเย่คนนี้ก็ไม่ใช่คนดีอะไร ช่วงนี้ก็กำลังสร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเอง สร้างกระแสสร้างความร้อนแรง ไม่ถึงสิบวันครึ่งเดือน ก็เผยธาตุแท้แล้ว”

“ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นคนที่เตรียมจะเปิดไลฟ์สดขายของ! ตอนนี้ซ่อนตัวดีๆ รอไม่นานก็จะถูกเปิดโปงแล้ว!”

“ใช่แล้ว จะมีคนรวยจริงๆ ที่ไหนมาสร้างตัวตนในโลกออนไลน์? ต้องเป็นของปลอมแน่นอน!”

“มีเงินเหม็นๆ สองสามก้อนก็ทำให้เขาหยิ่งยโสได้ เหอะๆ…”

พวกขี้อิจฉาเหล่านี้ พอเห็นคนที่มีความสามารถ ถังน้ำส้มสายชูในใจก็ถูกคว่ำ ราวกับว่าการมีความสามารถเป็นบาปดั้งเดิม คนที่มีความสามารถทำอะไรก็ผิด แม้แต่หายใจก็ยังมีความผิด จุดประสงค์ก็ไม่บริสุทธิ์

ในสมองของพวกขี้อิจฉาและนักเลงคีย์บอร์ด บนโลกนี้ไม่มีคนดี คิดว่าคนบนโลกทั้งหมดก็เหมือนกับพวกเขา เป็นขยะที่มีจิตใจมืดมน สมองบิดเบี้ยว

ตอนนี้แต่ละคนก็โผล่ออกมา พากันลดไอคิวของตัวเองลงอย่างแข็งขัน ก็ต้องเยาะเย้ยเย่หยางสักหน่อย

แต่ว่า คำพูดที่ลดไอคิวลงอย่างแข็งขันแบบนี้

ไม่ต้องให้เย่หยางตอบอะไรเลย

แฟนคลับเก่าของเขาด่าพวกเขาจนเละเทะไปนานแล้ว

“ยังจะขายของอีกเหรอ เทพเย่ของฉันยังต้องขายของหาเงินอีกเหรอ?”

“ไม่ได้เล่นอินเทอร์เน็ตมาหลายสิบปีแล้วเหรอ? หวังซือหลินยังต้องขอโทษเทพเย่! คนอื่นเป็นผู้ควบคุมอี้ต๋า! มหาเศรษฐีระดับสุดยอด! พนันเล่นๆ ก็ต้องหนึ่งแสนล้าน! พวกขยะกลุ่มหนึ่งมาอิจฉาอะไรกัน?”

“เหอะๆ บางคนพูดจาไม่มีสมองจริงๆ เทพเย่แจกซองแดงใน Douyin จำนวนเงินก็เป็นสิ่งที่พวกเธอแปดร้อยชาติก็ยังหาไม่ได้ ยังจะมาอิจฉาอีก”

“…”

พวกนักเลงเหล่านี้ภายใต้หลักฐานที่ชัดเจน ก็ได้แต่ปิดปาก

ถือโอกาสทิ้งประโยคปิดท้ายสำหรับพวกขี้โดยเฉพาะ “มีเงินเหม็นๆ หน่อยแล้วยังไง… มีเงินแล้วเก่งเหรอ…”

นักเลงคีย์บอร์ดและพวกขี้อิจฉาระดับต่ำพ่ายแพ้ไปแล้ว

พวกคลั่งไคล้ต่างชาติและพวกเกลียดชาติ นักวิชาการสาธารณะออนไลน์เริ่มโผล่หัวออกมา

“เหอะๆ ศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิม? เทียบกับเทควันโดอะไรนั่น ก็เป็นแค่ท่าสวยๆ ขยะดีๆ นี่เอง!? แค่ฝึกมวยขแมร์สามวัน ฉันก็ตบศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมของหัวเซี่ยทั้งหมดได้แล้ว! มวยขแมร์ถึงจะสุดยอดที่สุด!”

“คนหัวเซี่ย ทะนงตัวเกินไปจริงๆ ของที่ถูกคัดออกอย่างศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิม ก็ยังเอามาอวดได้!”

“หัวเซี่ยไม่มีอะไรดีเลย ก็แค่อวดเก่งเท่านั้นแหละ!”

“…”

คนประเภทนี้น่ารังเกียจที่สุด ได้ยินอะไรมาหน่อย ก็คิดว่าตัวเองเป็นผู้เชี่ยวชาญแล้วจริงๆ

เดี๋ยวก็คนหัวเซี่ยอย่างนั้น เดี๋ยวก็คนหัวเซี่ยอย่างนี้

ทำเหมือนกับว่าตัวเองไม่ใช่คนหัวเซี่ย

ขอแค่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับประเทศของตัวเอง ทั้งหมดก็เป็นขยะ

เกี่ยวข้องกับต่างประเทศ ทั้งหมดก็สูงส่ง

แต่ว่าแฟนคลับที่ติดตามเย่หยาง ส่วนใหญ่ก็เป็นคนปกติที่มีทัศนคติที่ดี เห็นคำพูดขยะที่ทัศนคติไม่ดีเหล่านี้ แน่นอนว่าต้องตอบโต้อย่างชอบธรรม

“บอกว่าศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมไม่ดี พวกคุณเคยเข้าใจจริงๆ เหรอ? ดูหนังฟอร์มยักษ์ของสหรัฐฯ มากเกินไปเหรอ? ถูกล้างสมองแล้วเหรอ?”

“ใช่แล้ว พูดไปแล้ว จริงๆ แล้วตัวเองก็ไม่รู้อะไรเลย ไม่เข้าใจ ได้ยินมาสองสามประโยค ก็เริ่มมาพูดจาอวดฉลาดที่นี่ น่ารังเกียจจริงๆ”

“…”

พวกที่สงสัยในศิลปะการต่อสู้ประจำชาติก็ยังมีไม่น้อย ตอนนี้สองฝ่ายก็ทะเลาะกันขึ้นมา

นายทุนมากมายที่อยากจะเกาะกระแสเย่หยาง แต่ไม่มีโอกาส ตอนนี้ตาก็เป็นประกายขึ้นมา ราวกับเห็นโอกาสทางธุรกิจ

“เถ้าแก่คะ ดูนี่สิคะ”

อวี๋ม่อโม่ก็หาวิดีโอต่อต้านที่ร้อนแรงที่สุดมา

“ในเมื่อคุณบอกว่าศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมสู้ได้ พวกเราเทควันโดคนแรกที่ไม่ยอม ถ้าหงเฟิงไม่ขี้ขลาด ก็รอให้ฉันไปท้าประลองได้เลย!”

“เหอะๆ ฉันเป็นราชาแห่งมวยขแมร์ ก็กล้าพูดว่าหัวเซี่ยไม่มีคนที่สู้ได้ มีปัญญายอมรับคำท้าของฉันสิ!”

“…”

ในวิดีโอ เกือบจะรวบรวม ‘ปรมาจารย์’ ต่างๆ ที่จะท้าทายศิลปะการต่อสู้ประจำชาติไว้เป็นคอลเลกชัน

เย่หยางยิ้มส่ายหน้า ระหว่างคำพูด ก็เผยให้เห็นความเย็นชาอยู่บ้าง “ในเมื่อยื่นหน้าออกมาเอง ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจแล้วกัน”