HO บทที่ 194 หุยกัวโร่ว

ซินหยามองด้วยรอยยิ้มขณะที่ เว่ยออกจากห้องนั่งเล่นไป ก่อนเขาจะหันเก้าอี้เดินไปที่ห้องครัว เขายังคงรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ไม่ได้บอกเธฮเกี่ยวกับกลุ่มอาการป่วยของการอยู่ผิดเวลา เขาจึงตัดสินใจว่าเขาจะทำอาหารมื้อพิเศษให้เธอ

เมื่อเขาเข็นรถไปที่ตู้เย็น เขาเปิดดูว่ามีส่วนผสมอะไรบ้างแต่กลับพบว่าไม่มีอะไรมาก หลังจากตรวจสอบตู้และช่องแช่แข็งแล้ว ซินหยาคิดว่าพวกเขาจะต้องออกไปซ้อมาเติมตู้เย็นเร็ว ๆ นี้

เมื่อรู้ว่าเขาสามารถซื้ออาหารประเภทใดก็ได้ที่เขาต้องการได้ ทำให้เขายิ้มออกมา ในชีวิตที่แล้ว เขาไม่สามารถซื้อของชำจำนวนมากในคราวเดียวได้ เพราะเขาไม่มีเงินพอจะซื้อของได้ และประการที่สอง เขาไม่มีที่สำหรับวางของในบ้านที่เขาอยู่มาก่อน

โดยปกติเขามักจะออกไปร้านทุกวันเพื่อซื้อของกินราคาถูกในขณะที่รอให้ชุดหูฟัง VR เย็นลง สำหรับเขา การรู้ว่าเขาไม่ต้องใช้ชีวิตแบบนั้นอีกต่อไปแล้วให้ความรู้สึกดีมาก

อย่างไรก็ตาม ความทรงจำในชีวิตเก่าของเขายังคงอยู่ในใจ แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้นก็ตาม เขาจำได้ว่าต้องดิ้นรนทุกวันในชีวิตก่อนหน้านี้เมื่อเขาต้องออกไปซื้อของกิน

ความทรงจำที่ต้องนำรถเข็นขึ้นลงบันไดของอพาร์ตเมนต์ที่ทรุดโทรมเพราะลิฟต์พัง เขาทำได้เพียงรู้สึกขอบคุณที่รถเข็นของเขาทำมาจากวัสดุน้ำหนักเบาไม่ว่าจะราคาถูกแค่ไหน

ทั้งที่ความจริงก็คือเขาต้องออกไปซื้ออาหารที่ทำให้เสียชีวิต แม้ว่าเขาจะรู้สึกขอบคุณสำหรับการเกิดใหม่แต่เขาก็ยังระวังไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีก

เขารู้ว่าเขาไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการออกไปซื้ออาหารด้วยตัวเอง เขามีฐานะทางการเงินที่มั่นคงพอที่จะสั่งผ่านระบบออนไลน์ มีสถานที่จัดส่งอาหารพิเศษที่เขารู้จักซึ่งมีเพียงผู้เล่น VRMMO เท่านั้นที่สามารถใช้ได้

มันมีค่าใช้จ่ายเล็กน้อยแต่ซินหยารู้ว่ามันเป็นหนึ่งในเว็บไซต์ที่ดีที่สุด นอกจากจะมีวัตถุดิบชั้นดีแล้ว เว็บไซต์ยังมีสูตรอาหารและยังมีเชฟชั้นนำทั่วโลกให้วิดีโอสาธิตอีกด้วย

นั่นไม่ใช่ทั้งหมด จากสิ่งที่เขาได้ยินมา การส่งมอบนั้นทำโดยหุ่นยนต์ที่มอบหมายให้กับลูกค้าเป็นการส่วนตัว และหุ่นยนต์สามารถซิงค์กับการออกจากระบบของลูกค้าได้

แม้ว่าเขาจะไม่ได้รีบร้อนใด ๆ ก็ตามในการลงทะเบียนที่เว็บไซต์ แต่จากสิ่งที่เขาเห็นหลังจากมองไปรอบ ๆ ห้องครัวก็ยังพอมีอาหารเพียงพอสำหรับพวกเขาอีกสองสามวัน เขาจะเขียนบันทึกถึงตัวเองเพื่อเตือนตัวเองในครั้งต่อไปที่เขาออกจากเกมเพื่อลงชื่อสมัครใช้เว็บไซต์ก่อนที่จะทำอะไร

เมื่อมองดูส่วนผสมที่หาได้ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเขาจะยังสามารถทำสิ่งพิเศษสำหรับอาหารค่ำได้ อย่างไรก็ตาม เขาต้องตรวจสอบให้แน่ใจ

เมื่อเปิดช่องด้านข้างที่ติดกับเก้าอี้รถเข็น เขาเอื้อมมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา หลังจากปลดล็อคหน้าจอ ซินหยาได้เปิดเว็บเบราว์เซอร์และพิมพ์หุยกัวโร่ว เมื่อเขานึกถึงชีวิตก่อนเกิดใหม่ จานนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

มันเป็นสิ่งที่แม่ของเขาชอบกินมากซึ่งทำให้เขาพยายามอย่างหนักที่จะเรียนรู้วิธีทำมัน เพื่อที่เขาจะได้รู้สึกใกล้ชิดกับเธอมากขึ้น อย่างไรก็ตาม เขาทำได้แค่ในเกมในชีวิตก่อนหน้านี้ เพราะเขาไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาได้ในความเป็นจริง

หุยกัวโร่วยังเป็นที่รู้จักกันในนามหมูปรุงสองครั้งเป็นหนึ่งในอาหารที่มีชื่อเสียงที่สุดของสูตรหมูเสฉวน ซินหยาจำได้ว่าแม่ของเขาบอกเขาเกี่ยวกับอาหารจานนี้เมื่อตอนที่เขายังเด็ก

เธอมักจะพูดเสมอว่าถ้าเขาไม่กินหมูที่ปรุงสุกแล้ว เขาจะไม่สามารถไปเสฉวนได้ เมื่อเขาบอกเธอว่าเขาไม่ต้องการไปเสฉวน เธอก็หัวเราะและบีบแก้มเขา

ซินหยาเริ่มยิ้มให้กับความทรงจำนั้น เขาหวงแหนทุกสิ่งที่เขามีกับแม่ของเขา หลังจากที่เธอเสียชีวิต สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขาดำเนินชีวิตต่อไป

เขาส่ายหัวเพื่อเคลียร์ความคิด เขาก้มมองโทรศัพท์ ค้นหาสูตรอาหารดี ๆ จากเว็บไซต์ต่าง ๆ หลังจากหาเจอแล้ว เขาก็เริ่มตรวจสอบเพื่อดูว่าเขามีของทั้งหมดที่จำเป็นในการทำอาหารหรือไม่

เมื่อตรวจสอบซ้ำอีกครั้งว่าเขาทำสำเร็จ เขาเริ่มดึงทุกอย่างที่เขาต้องการออกมาแล้ววางบนเคาน์เตอร์ หลังจากล้างมือให้สะอาดในอ่างล้างจานและเริ่มเตรียมอาหาร

เขาหยิบหม้อใบใหญ่ที่วางบนเคาน์เตอร์วางหมูสามชั้นขนาดกลางลงไป เมื่อใส่หมูสามชั้นในหม้อ ซินหบานำมันไปที่ก๊อกน้ำและราดน้ำเย็นเข้าไปข้างใน ให้น้ำท่วใหมูสามชั้น

เมื่อทำเสร็จแล้ว เขาได้ใส่ต้นหอมหนึ่งต้นและเมล็ดพริกไทยเสฉวนห้าเมล็ดลงในหม้อและนำหม้อไปตั้งบนเตา แล้วตั้งไฟแรงให้น้ำเดือด

ระหว่างที่รอน้ำเดือด เขาก็เดินไปที่เคาน์เตอร์และหยิบกระเทียมขึ้นมา เขาทุบหัวกระเทียมก่อนและหั่นเป็นชิ้น ๆ

เมื่อเขาหั่นมันทั้งหมดเสร็จแล้ว เขาก็ใส่ในชามแล้วพักไว้ จากนั้นไปที่พริกแดง เขาเอาเมล็ดออกทั้งหมดแล้วจึงหั่นเป็นชิ้น ๆ

เมื่อเห็นว่าหมูสามชั้นกำลังเดือด เขาก็ปิดไฟ เมื่อระบายน้ำออกจากหม้อ ซินหยานำหมูสามชั้นออกวางบนจานใกล้ ๆ เขา วางหม้อลงในอ่างล้างจาน เขาหยิบกระทะขึ้นมาแล้ววางไว้บนเตา

หลังจากเปิดเตาแล้ว เขารอให้กระทะเริ่มอุ่นแล้วค่อยใส่น้ำมันหนึ่งช้อนชาในกระทะ เมื่อน้ำมันร้อน เขาก็หยิบหมูสามชั้นออกจากจานและเริ่มทอดประมาณสองนาทีจนหมูเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล

เมื่อทอดหมูเสร็จแล้ว ซินหยาก็นำมันออกจากกระทะ วางใส่จานด้านข้าง เหลือแต่น้ำมันในกระทะเท่านั้น เขาเริ่มทอดขิง กระเทียม และต้นหอมจนได้กลิ่นอันเข้มข้นของพวกมัน

เขาใส่เครื่องปรุงรสอื่น ๆ ลงไปผัดต่ออีกครึ่งนาทีก่อนจะใส่หมูสามชั้นกลับลงไปผัดให้เข้ากันดี สุดท้าย ใส่กระเทียมและซีอิ๊วขาวลงไปผัดให้เข้ากัน

จากนั้นเขาก็ปิดเตาเพื่อให้อาหารอุ่นในขณะที่ไปดูข้าวที่หุงไว้ เขาได้กลิ่นอันหอมหวลในอากาศ ซินหยาหวังว่าข้าวจะหุงเสร็จเร็ว ๆ เพื่อเขาจะได้กินเร็วขึ้น