บทที่ 31: ความน่าสะพรึงกลัวของอสูรระดับราชา

บทที่ 31: ความน่าสะพรึงกลัวของอสูรระดับราชา

อ๊ากกกก!

เปลวเพลิงโหมล้อมรอบหัวหน้าทั้งสี่ เผาไหม้ร่างของพวกมันอย่างต่อเนื่อง

พวกมันอยู่ในแม่น้ำแท้ๆ แต่ทะเลเพลิงนี้กลับยังคงลุกไหม้ได้ในแม่น้ำ ซึ่งขัดต่อกฎธรรมชาติอย่างสิ้นเชิง

เสียงกรีดร้องยังคงดังออกมาจากทะเลเพลิงไม่ขาดสาย และมีกลิ่นเนื้อไหม้จางๆ ลอยมา

ราชาเต่าเหล็กหยุดชะงัก ไม่กล้าเข้าใกล้กว่านี้

เย่ชูอวิ๋นรู้สึกเจ็บปวดใจเล็กน้อย

ม้วนคัมภีร์คาถา มันสามารถทำร้ายแม้กระทั่งราชาเต่าเหล็กได้

เขารู้สึกว่ามันค่อนข้างสิ้นเปลืองที่นำมาใช้จัดการกับหัวหน้าทั้งสี่

ไม่นานนัก ทะเลเพลิงก็หายไป เผยให้เห็นซากศพไหม้เกรียมสี่ซาก

ทันทีหลังจากนั้น แสงสีขาวสว่างจ้าสี่สายก็พุ่งออกมาจากซากศพและหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเย่ชูอวิ๋น

สังหารหัวหน้าอสูรเต่าเหล็กเลเวล 5 ได้รับแต้มพลังงานสองเท่า +1400

สังหารหัวหน้าอสูรเต่าเหล็กเลเวล 5 ได้รับแต้มพลังงานสองเท่า +1400

. . .

"[ ยินดีด้วย! เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น 8 ]"

"[ ค่าพลังของท่านเพิ่มขึ้น 10 แต้ม ]"

"[ ค่าความคล่องแคล่วของท่านเพิ่มขึ้น 10 แต้ม ]"

"[ ค่าร่างกายของท่านเพิ่มขึ้น 10 แต้ม ]"

"[ ค่าจิตวิญญาณของท่านเพิ่มขึ้น 10 แต้ม ]"

"[ ท่านได้รับ 5 แต้มคุณสมบัติอิสระ ]"

"ฮ่าๆๆๆ สะใจ!"

เย่ชูอวิ๋นดีใจมาก

หัวหน้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ บวกกับอสูรเต่าเหล็กและอสูรเต่าเหล็กกลายพันธุ์อีกสามสิบตัวที่ฆ่าไปก่อนหน้านี้

เขาได้รับแต้มพลังงานรวม 22,600 แต้ม

อัปเกรดสู่เลเวลถัดไปโดยตรง!

ในชั่วพริบตา พลังงานมหาศาลก็ไหลเวียนไปทั่วร่าง ล้างเส้นผม ชำระไขกระดูก

หน้าต่างข้อมูลล่าสุดก็ปรากฏขึ้นในใจ

[ ชื่อ: เย่ชูอวิ๋น ]

[ เลเวล: 8 (5130/5000) ]

[ พลัง: 309 ]

[ ความคล่องแคล่ว: 258 ]

[ ร่างกาย: 317 (เสริมแกร่งกายภาพ F, +32) ]

[ จิตวิญญาณ: 399 ]

[ พลังต่อสู้: 2631 (2556+75) ]

[ แต้มคุณสมบัติอิสระ: 5 แต้ม ]

ยังมีของที่ดรอปมาอีกนับไม่ถ้วนอยู่ในกระเป๋าเป้ เย่ชูอวิ๋นไม่มีเวลาตรวจสอบพวกมัน

ในขณะนี้ ราชาเต่าเหล็กได้พุ่งเข้ามาแล้ว และอยู่ห่างจากเย่ชูอวิ๋นเพียงไม่กี่สิบเมตร

มันเฝ้ามองน้องชายของมันตายอย่างน่าอนาถทีละตัวต่อหน้ามนุษย์คนนี้

ราชาเต่าเหล็กเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและความขุ่นเคืองอย่างใหญ่หลวง

"โฮก!"

ด้วยเสียงคำราม ราชาเต่าเหล็กใช้ทักษะเฉพาะตัวของมัน โพไซดอนพิโรธ!

ตูม!

แม่น้ำปั่นป่วน ก่อตัวเป็นวังวนสีน้ำเงินนับไม่ถ้วนที่หมุนวนอย่างรวดเร็ว

พายุหมุนน้ำแต่ละอันมีขนาดใหญ่โต สูงกว่าสิบเมตร

แรงดูดที่เกิดจากร่างมหึมาของมันแทบจะทำให้อากาศโดยรอบปั่นป่วน

พายุหมุนน้ำหมุนวน และกระแสน้ำที่ทรงพลังน่าสะพรึงกลัวก็ผสมกับทราย กรวด และเศษไม้ ก่อตัวเป็นการโจมตีที่รุนแรงพัดเข้าใส่เย่ชูอวิ๋น

ไม่ดีแล้ว!

เย่ชูอวิ๋นอุทานในใจ

โพไซดอนพิโรธจนถึงขีดสุด เขาไม่สามารถรับท่านี้ตรงๆ ได้ มิฉะนั้นร่างกายของเขาจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ในทันที

ถ้าสู้ไม่ได้ ก็หนีสิ?

ก่อนที่พายุหมุนน้ำจะมาถึง เย่ชูอวิ๋นก็รีบหันหลังวิ่งหนี!

พายุหมุนน้ำที่ไล่ตามมาร้องคำรามกวาดผ่านไปด้วยพลังที่ไม่อาจหยุดยั้งได้

เย่ชูอวิ๋นวิ่งสุดฝีเท้า แต่ก็ยังไม่สามารถหลบหลีกผลกระทบที่ตามมาได้

โชคดีที่พลังงานของโล่ป้องกันของเขายังไม่หมดไป และมันก็ช่วยป้องกันการโจมตีให้เขาได้อย่างหวุดหวิด

พายุหมุนน้ำดำเนินต่อไปเป็นเวลาห้านาทีก่อนจะสิ้นสุดลงในที่สุด

ส่งผลให้แต้มพลังงานทั้งหมดของโล่ป้องกันหมดลงและเข้าสู่สถานะคูลดาวน์

"หอบ หอบ หอบ!" เย่ชูอวิ๋นยืนหอบหายใจอยู่ที่นั่น

เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของพายุหมุนน้ำ เขาวิ่งด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี

มันใช้พลังงานกายไปมากและทำให้เขาหอบหายใจ

"โฮก!!"

เมื่อเห็นมนุษย์คนนี้ถูกทำให้อัปยศ ราชาเต่าเหล็กก็คำรามอย่างตื่นเต้นก้องฟ้าและพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

สีหน้าของเย่ชูอวิ๋นดำมืดลง และเขาวางแผนที่จะหลบหลีกต่อไปชั่วคราว

ราชาเต่าเหล็กจะไม่ให้โอกาสเขาทำเช่นนั้น

กระทืบเท้า!

มันใช้พรสวรรค์ของมัน การควบคุมวารี

เย่ชูอวิ๋นเพิ่งวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าวก็รู้สึกราวกับว่าเท้าของเขาถูกพันธนาการและขยับไม่ได้

เมื่อมองดูอย่างละเอียด เขาก็พบว่ามีสายน้ำสองสายพันเท้าของเขาไว้

และราชาเต่าเหล็กก็มาถึงตรงหน้าเขาแล้วในตอนนี้

เย่ชูอวิ๋นตกใจและรีบเหวี่ยงดาบเพื่อตัดสายน้ำสองสายที่พันธนาการเขาอยู่

จากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นทันทีและถอยกลับอย่างบ้าคลั่ง

ดวงตาของราชาเต่าเหล็กแสดงความดูถูก และมันก็อ้าปากกว้างเพื่อพ่นสายน้ำที่พุ่งเข้าใส่ร่างของเย่ชูอวิ๋นโดยตรง

เย่ชูอวิ๋นประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดว่าราชาเต่าเหล็กจะตอบสนองได้รวดเร็วขนาดนี้

เขาไม่มีเวลาหลบหลีกและทำได้เพียงปล่อยให้สายน้ำพุ่งเข้าใส่ รับการโจมตีไปเต็มๆ

ในทันที เย่ชูอวิ๋นรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก เลือดลมของเขาสูบฉีดไปทั่วร่าง และเลือดก็ไหลออกจากปากโดยไม่รู้ตัว

ตูม!

โครม!

มีเสียงหนักๆ ของการตกลงไปในน้ำดังขึ้นอีกครั้ง

เย่ชูอวิ๋นถูกเหวี่ยงกลับหัวกลับหางและรู้สึกมึนงง

จิตวิญญาณที่แข็งแกร่งของเขาทำให้เขากลับมารู้สึกตัวได้ทันที และเขาก็รีบพลิกตัวลุกขึ้น

สมกับที่เป็นอสูรระดับราชาจริงๆ

ไม่ว่าจะเป็นสติปัญญา พลังต่อสู้ หรือทักษะพรสวรรค์

เหนือกว่าระดับหัวหน้าไปไกล

แม้ว่าพลังต่อสู้ของคู่ต่อสู้จะแสดงเพียง 2800

อย่างไรก็ตาม ด้วยการเพิ่มพรสวรรค์และทักษะต่างๆ พลังต่อสู้ของคู่ต่อสู้อย่างน้อยก็สูงกว่า 3500

"โฮก โฮก โฮก!"

ราชาเต่าเหล็กมีความสุขมากในขณะนี้

การจัดการกับมนุษย์คนนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

ดูมันมอบการโจมตีครั้งสุดท้ายให้กับมนุษย์คนนี้!

ด้วยพลังจิตเพียงเล็กน้อยที่เหลืออยู่ ราชาเต่าเหล็กก็ปลดปล่อย "โพไซดอนพิโรธ" อีกครั้ง

พายุหมุนน้ำนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นอีกครั้ง!!

"เชี่ยไรวะ!!"

หนังศีรษะของเย่ชูอวิ๋นชาวาบ

กัดฟันแน่น เขาก็หยิบม้วนคัมภีร์คาถาออกมาอีกครั้ง ม้วนคัมภีร์วายุ

เขาคลี่มันออกในทันที และม้วนคัมภีร์ก็กลายเป็นแสงดาวและหายไป

วู วู วู!

ขณะที่ม้วนคัมภีร์คาถาหายไป บางสิ่งก็พลันเปลี่ยนแปลงไปในอากาศ

พายุทอร์นาโดสูงสิบเมตรนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ หมุนด้วยความเร็วอันน่าทึ่งและส่งเสียงหวีดหวิว

ในขณะเดียวกัน พายุหมุนน้ำยังคงคำรามและโจมตีเย่ชูอวิ๋นต่อไป

อย่างไรก็ตาม พายุทอร์นาโดก็พุ่งเข้าใส่มันก่อน!

พลังอันยิ่งใหญ่ทั้งสองพันกัน ก่อตัวเป็นสนามรบที่โกลาหล

พายุทอร์นาโดหมุนวนรอบพายุหมุนน้ำอย่างรวดเร็ว ทำให้อำนาจของมันอ่อนลงอย่างต่อเนื่อง

ลมแรงพัดกวาดและน้ำก็ถูกฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ ก่อให้เกิดฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจ

ห้านาทีต่อมา

ในที่สุด พลังทั้งสองก็หักล้างกันและสลายหายไปในโลก

ราชาเต่าเหล็กตะลึงงัน

ไม่คาดคิดว่ามนุษย์คนนี้จะมีแผนสำรอง

"สู้โว้ย!!"

เย่ชูอวิ๋นกัดฟันและตัดสินใจทุ่มสุดตัว เขาหยิบม้วนคัมภีร์คาถาอีกม้วนออกมา พายุหิมะ

นี่เป็นม้วนสุดท้ายที่เขามีเหลืออยู่

"โฮก!"

เมื่อราชาเต่าเหล็กเห็นมนุษย์หยิบม้วนคัมภีร์ออกมาอีก มันก็คำรามด้วยความกลัวทันที

จากนั้นมันก็หันหลังและหนีลงไปในส่วนลึกของแม่น้ำ

บัดซบ ไอ้เฒ่าสารเลว แกคิดจะหนีงั้นเรอะ?

เย่ชูอวิ๋นตกใจ

เขาปล่อยให้ราชาเต่าเหล็กตัวนี้หนีไปไม่ได้

ใช้ม้วนคัมภีร์เร็วเข้า!

ตูม!

หิมะตกลงมาทั่วท้องฟ้า

แม่น้ำรอบๆ ราชาเต่าเหล็กแข็งตัวเป็นน้ำแข็งทันที

ราชาเต่าเหล็กเองก็ถูกแช่แข็งและกลายเป็นก้อนน้ำแข็งยักษ์ พายุหิมะจำกัดการเคลื่อนไหวของราชาเต่าเหล็กไว้ชั่วคราว

ในที่สุดเย่ชูอวิ๋นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่แล้วคิ้วของเขาก็เริ่มขมวดเข้าหากัน

เขากำลังเผชิญกับปัญหาใหญ่ในขณะนี้