HO บทที่ 26 หญิงสาวปริศนา

ณ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ที่นั่นมีชายห้าคนได้รุมล้อมหญิงสาวคนที่สวยงามราวกับนางสวรรค์ เธอน่าจะมีอายุราว ๆ 20 ต้น ๆ เธอจ้องมองไปยังภาพโฮโลแกรมที่อยู่เบื้องหน้า ภาพนั้นเป็นวิดีโอที่เมลติ้งสโนว์ได้โพสต์ไว้เมื่อไม่นานมานี้ เธอได้ยิ้มเยาะเบา ๆ ในขณะที่ดูการต่อสู้อย่างเข้มข้นในวิดีโอ ในคลิปเธอได้จ้องมองซินหยาเป็นพิเศษ

จากนั้นเธอได้หันไปมองพวกผู้ชายที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ เธอ เธออยากรู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกัน เธอได้รอยยิ้มใบหน้าที่แสนน่ารักของเธอออกมา ทำให้พวกเขาตกตะลึงในความงามของเธอแต่หากรู้ไม่ว่าสิ่งที่อยู่ภายใต้รอยยิ้มนั้นมันช่างดำมืดมากแค่ไหน

เธอสามารถใช้เสน่ห์ของเธอทำให้เพื่อนรักที่สามารถตายแทนกันได้กลายเป็นศัตรูที่เกลียดชังเข้ากระดูกดำด้วยคำพูดอันแสนหวานกับน้ำตาเพียงหยดเดียว ช่างเป็นหญิงสาวที่ร้ายมาก

ที่เธอเข้ามาเล่นเกมนี้เพราะเธอต้องการให้ผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละเผ่าตกหลุมรักเธอ นี่จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่เธอเลือกเผ่ามนุษย์เงือก

ถ้าผู้ชายสามารถมีฮาเร็มได้แล้วทำไมผู้หญิงจะมีบ้างไม่ได้ล่ะ

ด้วยเหตุนี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอสามารถรวบรวมผู้ชายได้ถึง 5เผ่าจากทั้ง 7เผ่า ซึ่งไม่ได้รวมเผ่ามนุษย์เงือกของเธอ เนื่องจากมีเธอแล้วก็คงไม่จำเป้นต้องมีมนุษย์เงือกถึงสองตน

ส่วนผู้ชายทั้งหมดในสังกัดเธอนั้น ล้วนเป็นทั้งนักธุรกิจที่ร่ำรวยและนักสู้ที่ทรงพลัง พวกเขาทั้งหมดนั้นล้วนยอมศิโรราบเธอกันทั้งนั้น มันทำให้เธอรู้สึกสนุกทุกกครั้งที่คิดเรื่องนี้ ถึงเธอจะมีผู้ชายเหล่านี้แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่างเพราะเป้าหมายที่เธอต้องการยังไม่บรรลุผล

เธอคาดไม่ถึงว่าเผ่าดรายแอดนั้นจะเป็นที่รังเกียจขนาดนี้ ทำให้เธอแทบจะไม่เป็นผู้เล่นคนไหนเล่นเผ่านี้เลย

แต่ตอนนี้เธอได้พบกับชิ้นส่วนสุดท้ายที่เธอต้องการแล้วและต้องทำให้เขาตกหลุมรักเธอให้ได้

‘ซึ่งมันก็น่าจะเป็นเรื่องง่าย’ เธอคิด ‘ไม่มีผู้ชายคนไหนที่ไม่หลงรักฉัน หลังจากที่ได้สบตากับฉัน ฮิๆๆๆ’

หลังจากที่เธอดูวิดีโอจบอีกสองครั้ง เธอก็ได้จดจำใบหน้าของเป้าหมายของเธอไว้ขึ้นใจแล้ว เธอได้เลื่อนลงมาดูช่องความมคิดเห็นว่ามีอะไรที่น่าสนใจในนั้นมั้ย

[ไม่อยากจะเชื่อกับตาเลยว่าพวกเขาได้สู้กับราชาเบลลี่บอร์ก]

[ถ้าคุณเห็นสิ่งต่าง ๆ ทั้งหมด ฉันอาจจะต้องตาบอดแน่ ๆ..(〃＞＿＜;〃) ]

[นั่นพวกเราอาจจะตาบอดก็ได้..เพราะฉันก็ไม่เห็นอะไรเลย]

[ว่าแต่พวกเขาฆ่าราชาเบลลี่บอร์กได้ยังไง ฉันเห็นว่าพวกเขาเป็นแค่นักดาบ ไม่มีทางที่จะฆ่าได้จำนวนมากพอที่จะเรียกบอสออกมาได้หรอก]

[ต้องมีบั๊กหรืออะไรที่ผิดพลาดอย่างแน่นอน คุณไม่สามารถฆ่าพวกมันได้หากไม่มีอาชีพที่โจมตีจากระยะไกล!! ლ(¯ロ¯"ლ)]

[บางทีพวกเขาอาจจะมีอีกคนและได้ออกไปก่อนหน้านั้น]

[นี่แกบ้ารูเปล่า? จะมีใครโง่พอที่จะออกจากเกมในระหว่างที่บอสจะเกิด]

[การต่อสู่เจ๋งมาก!! w(°ｏ°)w เลเวลของเขาน่าจะอยู่ไม่สูงมาก ฉันเดาจากของสวมใส่ของพวกเขา]

[นั่นสิ!! ฉันก็สงสัยว่า เลเวลของพวกเขาเท่าไหร่เหมือนกัน]

[ถ้าดูจะทักษะของคนที่อัดคลิปฉันว่าเขาน่าจะมีเลเวลราว ๆ 13-14 ส่วนผู้ชายอีกคนฉันไม่แน่ใจ]

[ฉันว่าเลเวลของเขาน่าจะ 10ไม่ก็11 เขาน่าจะยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพด้วย เขาเลยสู้ทั้ง ๆ แบบนั้น]

[เขาเป็นดรายแอด ว้าว!! นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้เห็นผู้เล่นคนอื่นเลือกเผ่านี้ ถึงมันจะดูดีแต่ก็ไร้ประโยชน์มาก]

[เขาคงเลือกเพราะ หลงใหลในต้นไม้แหงม ๆ (^_<)〜☆]

[ก็คงจะใช่ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เลือกเผ่าขยะแบบนั้นหรอก]

[ใช่แล้ว นอกจากความสามารถของเผ่าจะไร้ประโยชน์แล้ว เผ่านี้ยังมีข้อเสียที่ร้ายแรงด้วย]

[ข้อเสียอะไรเหรอ???]

[ก็ผู้เล่นในเผ่านี้จะต้องแช่เท้าในน้ำทุก ๆ 12ชั่วโมง ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะเสียชีวิตได้]

[โหวว ฉันไม่คิดว่าเผ่าดายแอดจะแย่ได้ขนาดนี้ คงมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เล่นเผ่านั้น]

[เห็นด้วย +1]

[เห็นด้วย +2]

.

.

.

.

[เห็นด้วย +1573828]

หญิงสาวได้ยิ้มเยาะหลังจากที่ได้อ่านความคิดเห็น เธอรู้ว่าผู้เล่นดรายแอดคนนี้จะต้องเจอกับปัญหาแน่ ๆ หากเขาต้องการเข้าร่วมปาตี้หรือกิลด์

ส่วนเพื่อนตัวเล็กของเขาเบือนหน้าหนีเขาแน่ ๆ หลังจากที่ได้รู้ว่าดรายแอดคนนี้จะทำให้เขาต้องเดือดร้อน พอเขาถูกทอดทิ้ง เขาก็จะอยู่เดียวไร้ที่พึ่ง เขาทั้งอ้างว้างและถูกผู้เล่นคนอื่นเยาะเย้ยในทุก ๆ วัน

เมื่อเขาอยู่ในจุดที่ตกต่ำที่สุด เวลานั้นเธอก็จะเข้ามาปลอบประโลมเขาด้วยคำหวาน มันจะทำให้เขาหลงเธอมากกว่าคนไหน ๆ และในที่สุดเขาก็จะมายอมอยู่ใต้เท้าของเธอ แต่ถึงกระนั้นมันก็ไม่ได้หมายความว่าคอลเลคชั่นของเธอจะสมบูรณ์ ถ้าหากเธอเจอคนที่ดีกว่าเธอก็พร้อมที่จะเขี่ยเขาทิ้งได้ถูกเมื่อ

“อะแฮ่ม”

เธอได้กระแอมเบา ๆ แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้ชายรอบตัวเธอเงียบ

“โทษทีนะ ที่ฉันมาขัดจังหวะการสนทนาของพวกคุณแต่พอดีฉันนึกเรื่องบางอย่างออก มันสำคัญมาก”

“มะไม่เลย” ชายเผ่ามนุษย์สัตว์กล่าวพลางส่ายหัวอย่างรวดเร็ว “พวกเราก็แค่คุยเรื่องไร้สาระเท่านั้น”

“ใช่แล้ว มันไม่มีเรื่องใดสำคัญเท่าสุดที่รักของฉัน” ชายเผ่าดราก้อนคิดกล่าว

“อ่า..” เธอเริ่มมองไปรอบ ๆ อย่าวขวยเขิน “ฉันก็แค่สงสัยว่า..เรื่องที่ฉันจะร้องขอมันคงไม่ได้มากไปใช่มั้ย?”

ชายเผ่ามนุษย์ไปจับมือของเธอและพูดว่า “บอกมาได้เลย ไม่ว่าเรื่องอะไร พวกเราก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ”

“ใช่แล้ว!!” ชายเผ่าคนแคระกับเผ่ายักษ์ได้พูดพร้อมกัน

“พวกคุณรู้จักเมืองเบลล์พอร์ตที่อยู่ในภูมิภาคเซียมมั้ย” เธอเห็นเหล่าผู้ชายของเธอส่ายหัว เธอเลยพูดต่อ “ว่ากันว่าที่นั่นมีบ่อน้ำพุธรรมชาติ หากผู้เล่นคนไหนไปแช่อยู่ที่นั่นเป็นเวลา 1ชั่วโมง คนเหล่านั้นจะได้ HPกับMP เพิ่มอย่างถาวร 25หน่วย”

“จริงเหรอ!! มันยอดเยี่ยมมาก ๆ เลยนะ มันจะทำให้พวกเราขนสัมภาระได้มากขึ้น” ชายเผ่ามนุษย์สัตว์กล่าวอย่างตื่นเต้น

แต่ชายเผ่ามนุษย์ได้มองเธออย่างสับสน “ถ้ามันเป็นเรื่องดี ทำไมคุณถึงลังเลที่จะขอพวกเราล่ะ?”

“กะก็มันใช้เวลาตั้ง 4เดือนกว่าจะไปถึงที่นั่นน่ะสิ” เธอตอบพลางม้วนผมอย่างเขินอาย

“มันก็แค่ 4เดือนเท่านั้น” ชายเผ่าคนแคระพร้อมกับหัวเราะลั่น “พวกเราเดินทางกันได้นานกว่านั้นได้ใช้มั้ย?”

“ถูกต้อง!!”

“ใช่แล้ว!!”

“งั้นพวกเราเริ่มเตรียมข้าวของสำหรับการเดินทางกันเถอะ”

“ฉันจะเอาของซ่อมก่อนนะ พวกมันจะพร้อมใช้งานในเวลาไม่นาน”

ในขณะที่เหล่าผู้ชายกำลังพลุกพล่านทำงานต่าง ๆ อย่างแข็งขัน หญิงสาวทำเพียงนั่งดูเฉย ๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่สดใสเบ่งบานบนใบหน้าที่รน่ารักและช่ำชองของเธอ