ตอนที่ 310

บทที่ 310

และก็เป็นไปตามคาด เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ มุมปากของหลิงเฟิงก็กระตุก

"ข้าไม่สนใจเจ้า! หากต้องอยู่กับเจ้า ไม่รู้ว่าคนอื่นจะนึกว่าพวกเราเล่นไม้ป่าเดียวกันรึเปล่า!"

หลิงเฟิงปฏิเสธหลงอู่โดยตรง

"พรวด!!!"

"ฮ่าๆๆๆ เล่นไม้ป่าเดียวกัน ฮ่าๆๆ!"

...

สิ้นเสียงของหลิงเฟิง เอเวอลินก็อดที่จะหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้ นักรบและจอมเวทที่มุงดูอยู่โดยรอบเมื่อได้ยินถึงตรงนี้ก็เกือบจะหัวเราะออกมาทั้งหมด แต่ละคนต่างก็กลั้นจนหน้าแดงก่ำ หลงอู่คนนี้... ถึงแม้จะหน้าตาไม่ขี้เหร่ หรือแม้กระทั่งจะพูดได้ว่าสวยมาก แต่เมื่อแต่งตัวแบบนี้ มองแวบแรกก็เหมือนกับนักรบชายที่หน้าตาหมดจดคนหนึ่งจริงๆ

ทว่า... เมื่อได้ยินการปฏิเสธของหลิงเฟิง สีหน้าของหลงอู่ก็พลันดำคล้ำลงทันที

"มีหน้าตาดีหน่อย ก็หยิ่งผยองนักนะ ข้าคือหลานของเทพเวทอัคคีมังกร! วันนี้ข้าจะจับเจ้ากลับไปนอนด้วย ดูสิว่าใครจะกล้ามีความเห็น!"

หลงอู่แค่นเสียงเย็นชา วินาทีต่อมา ก็โบกมือครั้งใหญ่ องครักษ์กลุ่มหนึ่งข้างหลังนางก็พุ่งออกมาทั้งหมด เตรียมจะจับกุมหลิงเฟิง

"หึ!!!"

ทว่า... ไคซาเมื่อเห็นภาพนี้ก็แค่นเสียงเย็นชาทันที

ตูม!!

วินาทีต่อมา บนร่างของนางก็พลันเปล่งประกายแสงเจิดจ้าออกมาโดยตรง ปีกแห่งแสงสว่างขนาดมหึมาคู่แล้วคู่เล่าเปล่งประกายออกมาจากข้างหลังนาง พลังอันน่าสะพรึงกลัวซัดเข้าใส่องครักษ์เหล่านี้โดยตรง

พรวดๆๆๆ!!

ในชั่วพริบตา องครักษ์ทีละคนๆ ทั้งหมดก็ถูกพลังแห่งแสงสว่างซัดจนเหมือนกับขีปนาวุธ กระเด็นถอยหลังไปทั้งหมดและซัดตึกสูงโดยรอบจนถล่มลงมา

เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นทั้งหมดก็เบิกตากว้าง! นักรบเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับเจ็ดนะ! หัวหน้าองครักษ์ที่เป็นผู้นำยิ่งเป็นยอดฝีมือระดับแปด แต่ยอดฝีมือมากมายขนาดนี้ถึงกับถูกไคซาคนเดียวซัดจนกระเด็นออกไปทั้งหมด

"มีข้าอยู่ ใครกล้าแตะต้องเขา!!"

ไคซายืนออกมาด้วยสีหน้าเย็นชาและขวางหลิงเฟิงไว้ข้างหลัง ภาพนี้... ทำให้หลิงเฟิงพูดไม่ออกโดยสิ้นเชิง

"ไม่ใช่สิ... นี่มันดูเหมือนจะเป็นบทพูดที่ข้าเตรียมไว้ไม่ใช่รึไง!"

หลิงเฟิงกล่าวอย่างท้อแท้

"นายท่านคะ ใครจะปกป้องใครก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ!"

"ใช่แล้วค่ะ นี่ก็ไม่มีใครมาลวนลามพวกเรานี่นา!"

"ถึงว่า... เสน่ห์ของพวกเราก็ยังสู้ไม่ได้กับนายท่าน!"

...

หญิงสาวกลุ่มหนึ่งต่างก็หยอกล้อหลิงเฟิงขึ้นมา ฟังจนหลิงเฟิงยิ่งกระตุกมุมปาก

"เจ้า...เจ้าเป็นไปได้อย่างไรที่จะแข็งแกร่งเช่นนี้? แล้วก็... ปีกเทวทูตนั่นข้างหลังเจ้ามันสถานการณ์อะไรกัน? เจ้าเข้าร่วมกับศาสนจักรแห่งแสงสว่างแล้วรึ?"

และหลงอู่เมื่อเห็นพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ของไคซาก็มองไคซาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"เรื่องนี้... ไม่เกี่ยวกับเจ้า! เห็นแก่หน้าของเทพเวทอัคคีมังกรแล้ว... เจ้าไสหัวไปซะ!"

ไคซามองหลงอู่อย่างเย็นชา

"หากข้าผู้เฒ่ามองไม่ผิดล่ะก็... สหายตัวน้อยน่าจะเป็นคนต่างโลกสินะ?"

ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงอันสงบนิ่งก็ดังขึ้นมาจากในความว่างเปล่า วินาทีต่อมา ร่างที่ลุกเป็นไฟทั้งร่างก็ลอยลงมาจากท้องฟ้า ชายชราสวมชุดคลุมเวทมนตร์ที่หรูหรา ในมือมีคทามังกรอัคคีเปล่งประกายร่างเงาของมังกรอัคคีขนาดมหึมาออกมา กลิ่นอายบนร่าง... ได้บรรลุถึงระดับของเทพเวทขั้นสิบแล้ว

"คือท่านเทพเวท ท่านเทพเวทมาแล้ว!"

"ขอคารวะท่านเทพเวท!"

...

สามัญชนโดยรอบเมื่อเห็นเทพเวทอัคคีมังกรแล้วไม่มีใครที่ไม่ตื่นเต้นรีบคุกเข่าลงข้างหนึ่ง และแสดงความเคารพต่อเทพเวทอัคคีมังกร

"ท่านปู่!! ข้าถูกคนรังแก ท่านถ้ายังไม่มาอีก เกรงว่าข้าคงจะต้องถูกผู้หญิงคนนี้ฆ่าตายแล้ว!"

หลงอู่เมื่อเห็นเทพเวทอัคคีมังกรก็ตื่นเต้นรีบฟ้องทันที

"เด็กหนุ่ม... ไม่ว่าเจ้าจะใช้วิธีการอะไรควบคุมนักเรียนของข้า ตอนนี้... ให้เจ้าเลือกทางหนึ่ง... เลิกควบคุมนักเรียนเหล่านี้เสีย แล้วก็ยอมจำนนแต่โดยดี! หรือไม่ก็คือข้าสังหารเจ้า และคลายการควบคุมของเจ้า!"

ทว่า... เทพเวทอัคคีมังกรกลับไม่สนใจหลงอู่ แต่กลับมองไปยังหลิงเฟิงด้วยสายตาเย็นชา อัจฉริยะต่างโลกมีพลังแฝงที่ประหลาดมากมาย ในจำนวนนั้นก็มีพลังแฝงสายสัญญาบางอย่างที่สามารถบังคับกดขี่คนได้ สัญญาแบบนี้ก็เหมือนกับสัญญานายบ่าวของโลกพวกเขา เมื่อใดที่ถูกลงแล้ว ชาตินี้ก็จบสิ้นแล้ว

"ฆ่าข้างั้นรึ? มหาเทพแห่งอัคคียังไม่กล้าพูดจาโอหังขนาดนั้นเลย เจ้าเฒ่าคนนี้... กลับปากดีไม่เบาเลยนะ!"

หลิงเฟิงได้ยิน ก็รู้ว่าถึงเวลาที่ตนเองต้องวางมาดแล้ว ก็พลันมีสีหน้าหยิ่งผยอง ท่าทีเหมือนกับคุณชายรุ่นสอง!

"อวดดี! ถึงกับกล้าลบหลู่มหาเทพแห่งอัคคีผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าหาเรื่องตาย!!"

ทว่า... คำพูดของหลิงเฟิง ก็จุดไฟเทพเวทอัคคีมังกรโดยตรง

ตูม!!!

ในชั่วพริบตา เปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวก็คำรามออกมาจากร่างของเขาโดยตรง เปลวเพลิงกลายเป็นเสาเพลิงสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่หลิงเฟิงโดยตรง

ตูม!!!

ทว่าในตอนนั้นเอง ความผิดปกติก็เกิดขึ้น! บนขอบฟ้าแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่ง ก็จุติลงมาในทันที ในบัดดล... พลังที่น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุดก็กดข่มลงมาบนทั้งทวีปมังกรทะยาน! และกลิ่นอายเหล่านี้... ก็ดูแลยอดฝีมือระดับเทพทั้งหมดบนทวีปมังกรทะยานเป็นพิเศษ!

อั่ก!!!

เทพเวทอัคคีมังกรกระอักเลือดออกมาคำโตในทันที ทั้งร่างทรุดลงกับพื้นโดยตรง ในขณะเดียวกันเสาเพลิงที่ซัดออกไปก็สลายหายไปในชั่วพริบตา ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนี้ที่ครอบคลุมไปทั่วทั้งโลก ไม่ใช่แค่พวกเขา... ในเวลาเดียวกัน... ทุกคนบนทั้งทวีปมังกรทะยานต่างก็สัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ราวกับเป็นเหวลึกนี้

"นี่...นี่มันเรื่องอะไรกัน? ทำไมถึงมีตัวตนที่แข็งแกร่งเช่นนี้จุติลงมายังโลกใบนี้??"

"เทพชั้นต่ำรึ? ไม่ใช่...เทพชั้นกลาง! เป็นเทพชั้นกลางที่แข็งแกร่งอย่างแน่นอน!"

"ซี้ดด!! เทพชั้นกลางจุติลงมายังแดนมนุษย์ พวกเขาไม่กลัวระดับพลังลดลงรึไง?"

"จบแล้ว... หรือว่าคนในโลกเราไปล่วงเกินเทพเจ้าที่แข็งแกร่งองค์ไหนเข้ารึ?"

...

ชั่วขณะหนึ่ง ยอดฝีมือระดับเทพเวทเทพสงครามทั้งหมดต่างก็สิ้นหวังหลังจากที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้ ต่อให้จะเป็นสันตะปาปาแห่งแสงสว่างที่เคยเห็นโลกกว้างมามาก ในตอนนี้ในใจก็หวาดผวาอย่างหาที่สุดมิได้ เพราะกลิ่นอายนี้... ผู้มาไม่เป็นมิตรเลยนะ

"ข้าคือเทพชั้นกลางใต้บังคับบัญชาของมหาเทพแห่งอัคคี วันนี้มารับบัญชาของมหาเทพแห่งอัคคี มายังแดนมนุษย์แห่งนี้เพื่อกดข่ม! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป โลกใบนี้จะสามารถศรัทธาได้เพียงเทพเจ้าแห่งการสร้างสรรค์ผู้ยิ่งใหญ่! เทพเจ้าแห่งอินฟินิตี้สูงสุด: หลิงเฟิง! และข้า... จะนำพาทุกคนไปยังแดนเทพแห่งการสร้างสรรค์ ต้อนรับการชำระล้างของเทพเจ้าแห่งการสร้างสรรค์!!"

เสียงอันดังกึกก้องในตอนนี้ดังไปทั่วทั้งฟ้าดิน ในตอนนี้... ตามเสียงไป... ทุกคนถึงได้พบว่า เทพชั้นกลางตนหนึ่งได้นำเทพชั้นต่ำหลายหมื่นตนจุติลงมาระหว่างฟ้าดินแล้ว

วูมมม!!!

ในบัดดล เทพชั้นกลางตนนี้ก็เปล่งประกายเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวออกมาโดยตรง เปลวเพลิงควบแน่นกลายเป็นร่างเงาเปลวเพลิงขนาดมหึมาตนหนึ่งในความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดโดยตรง ทุกคนบนทั้งทวีปมังกรทะยานต่างก็มองเห็นรูปลักษณ์ของร่างเงาขนาดมหึมาตนนี้อย่างชัดเจน

นี่คือรูปลักษณ์ของเด็กหนุ่มชาวตะวันออกคนหนึ่ง ทว่า... เทพเวทอัคคีมังกรและทุกคนที่อยู่ใกล้ๆ หลิงเฟิงพวกเขาหลังจากที่เห็นภาพนี้แล้วก็พลันเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ พวกเขาทุกคนต่างก็มองดูท้องฟ้า แล้วก็มองดูหลิงเฟิงที่อยู่ข้างๆ