ตอนที่ 155

บทที่ 155  

เมื่อเห็นพวกเขาเป็นเช่นนั้น บรรพบุรุษเทียนเจี้ยนก็ตวาดลั่นออกมาทันที ความไม่สามัคคีของคนเหล่านี้ทำให้เขาทั้งร่างสั่นสะท้านด้วยความโกรธ

เมื่อได้ยินเสียงด่าทอของเขา นิกายเหล่านั้นก็จนปัญญา เพราะเมื่อเทียบกับภูตผีแล้ว การขัดคำสั่งของบรรพบุรุษเทียนเจี้ยนและมหาปรมาจารย์ทงเทียนอาจจะตายเร็วกว่า

"แล้วก็ พวกเจ้าอย่าเอาแต่จะฆ่าอย่างเดียว สามารถล่อภูตผีเหล่านี้มารวมกัน แล้วให้ยอดฝีมือระดับเทพยุทธ์หรือแม้กระทั่งมหาเทพยุทธ์ลงมือจัดการในคราวเดียว แบบนั้นการบาดเจ็บล้มตายก็จะลดลงไปไม่น้อย"

เมื่อเห็นพวกเขาเป็นเช่นนั้น บรรพบุรุษเทียนเจี้ยนก็ปลอบใจขึ้นมาบ้าง สิ้นเสียงของเขา นิกายเหล่านั้นต่างก็ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา ใช่แล้ว! ทำไมพวกเขาถึงคิดไม่ถึงกันนะ? สู้ไม่ได้แล้วจะหนีไม่ได้เชียวรึ?

"เอาล่ะ ทั้งหมดให้เริ่มตามแผนที่วางไว้ตอนที่มาถึง! ทุกคน ขึ้นเรือเหาะ รีบออกเดินทางโดยเร็วที่สุด"

บรรพบุรุษเทียนเจี้ยนตวาดลั่น ในทันใดนั้น นิกายทั้งหมดก็รีบรวบรวมยอดฝีมือทั้งหมดของตนเองและเริ่มมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่ตนเองได้รับมอบหมายอย่างรวดเร็ว

เห็นได้ชัดว่า ครั้งนี้ไม่สบายเหมือนครั้งก่อนแล้ว และพวกเขาก็พบว่า ในหมู่ภูตผีเหล่านี้มีภูตผีมนุษย์ปะปนอยู่ด้วย พลังแข็งแกร่งกว่ามาก ไม่เพียงแต่แต่ละตนจะเป็นเทพยุทธ์ขั้นสี่ แต่พลังต่อสู้ยังสูงถึงระดับเทพยุทธ์ขั้นเก้า จำนวนก็มีมากถึงสามสี่หมื่นตน! เทพยุทธ์ช่วงปลายจำนวนมากขนาดนี้ เมื่อต้องต่อสู้กับคนของทวีปเทียนเจี้ยนก็แทบจะเป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว มีเพียงเทพยุทธ์ขั้นสูงสุดและมหาเทพยุทธ์เท่านั้นที่สามารถสังหารอีกฝ่ายได้

โชคดีที่พวกเขาไม่โง่ พอเจอภูตผีแบบนี้ก็รู้ว่าต้องรีบหนีโดยตรง และภูตผีเหล่านี้ก็ไม่ไล่ตาม ขอเพียงไม่ถูกโจมตีก็จะไม่จู่โจมพวกเขาก่อน เมื่อค้นพบกฎข้อนี้ หลายคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เหล่ามหาเทพยุทธ์เริ่มไม่ทำอย่างอื่น มุ่งหน้าล่าแต่ภูตผีมนุษย์เหล่านี้โดยเฉพาะ

เมื่อเวลาผ่านไป รายงานการต่อสู้ที่มหาปรมาจารย์เทียนเจี้ยนพวกเขาได้รับนั้น จำนวนของภูตผีที่ถูกสังหารก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ จำนวนในไม่ช้าก็สูงถึงสองล้านตน! และยอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์ที่พวกเขาสูญเสียไปก็สูงถึงแปดแสนกว่าคน! นักบุญยุทธ์ที่นำมาตอนแรกเหลือเพียงครึ่งเดียว โชคดีที่พวกเขาได้ระดมพลนักบุญยุทธ์ที่เหลืออยู่บนทวีปมาแล้ว ได้นักบุญยุทธ์ระดับต่างๆ มาเสริมอีกสองล้านกว่าคน รวมๆ แล้วก็ยังมากกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย เมื่อฝ่ายหนึ่งลดฝ่ายหนึ่งเพิ่ม ความกดดันของทุกคนก็ลดลงฮวบ

"ใกล้แล้ว ใกล้จะกวาดล้างหมดแล้ว ข้าไม่เชื่อว่าภูตผีพวกนี้จะยังมีได้อีก!"

มหาปรมาจารย์ทงเทียนแค่นเสียงเย็นชา รวมกับภูตผีที่ฆ่าไปก่อนหน้านี้ ตอนนี้ที่พวกเขาฆ่าไปก็สูงถึงสามล้านกว่าตนแล้ว! หากฆ่าที่เหลืออีก ก็เกือบจะห้าล้านตนแล้วนะ แถมยังเป็นระดับเจ็ดทั้งหมดอีกด้วย เมื่อคิดถึงตัวเลขนี้เขาก็รู้สึกใจหายวาบ ตัวเลขนี้เกือบจะเทียบเท่ากับครึ่งหนึ่งของจำนวนนักบุญยุทธ์ทั้งทวีปเทียนเจี้ยนแล้ว

"น่าเสียดาย หากภูตผีเหล่านี้สามารถรวมตัวกันทั้งหมดได้ล่ะก็ พวกเราก็จะสามารถสังหารหมู่ได้!"

ในตอนนี้มหาปรมาจารย์เทียนเจี้ยนถอนหายใจอย่างจนใจ นักบุญยุทธ์มากมายขนาดนี้หากรวมตัวกันทั้งหมด ยังไม่พอให้เขาคนเดียวฆ่าเลยด้วยซ้ำ ให้เวลาเขาสักชั่วโมง รับรองว่ากวาดล้างได้ทั้งหมดแน่นอน แต่ปัญหาคือภูตผีเหล่านี้มันกระจายตัวกันกว้างเกินไป หากอาศัยแค่พวกเขากับมหาเทพยุทธ์ไม่กี่ร้อยคน ความเร็วในการฆ่าก็ยังไม่เร็วเท่าความเร็วในการเพิ่มจำนวน

"ท่านบรรพบุรุษ กวาดล้างหมดแล้ว! สิบแปดชั่วโมง ในที่สุดก็กวาดล้างหมดแล้วขอรับ!"

ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจก็ดังขึ้นมาจากข้างๆ เป็นเสียงที่ส่งมาจากยอดฝีมือที่มีเนตรทลายมายาระดับเงินคนนั้นนั่นเอง

"ดี ดีมาก! ฮ่าๆๆๆ!!"

บรรพบุรุษเทียนเจี้ยนอดที่จะหัวเราะออกมาดังๆ ไม่ได้ แต่ว่า... วินาทีต่อมาเขาก็หัวเราะไม่ออกแล้ว

"นะ...นี่...นี่มันเป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้อย่างไร!?"

ทันใดนั้น เสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดผวาก็ดังขึ้นมาทันที

"เกิดอะไรขึ้น? อะไรที่เป็นไปไม่ได้?"

มหาปรมาจารย์ทงเทียนตวาดลั่น

"คือ...คือเทียนจี๋ขอรับ! เขากำลังสังหารยอดฝีมือของทวีปเทียนเจี้ยนเราอย่างบ้าคลั่ง! แข็งแกร่งมาก! ยอดฝีมือระดับมหาเทพยุทธ์ขั้นสองถูกเขาฆ่าตายในพริบตาเดียว!"

ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างหวาดผวา

"อะไรนะ? เทียนจี๋? เทียนทง เกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเนโครแมนเซอร์คนนี้คือลูกชายของเจ้า?":

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ บรรพบุรุษเทียนเจี้ยนก็โกรธจัดขึ้นมาทันที

"นี่...นี่...นี่ไม่น่าจะเป็นไปได้! เจ้าเด็กนั่นแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือว่าเขาไปได้พลังแฝงเนโครแมนเซอร์ระดับทองมา? เนโครแมนเซอร์นี่ก็ดูเหมือนจะเป็นสาขาหนึ่งของสายบ่มเพาะวิญญาณ ผู้ทำลายเทพจะปลุกพลังขึ้นมาได้ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้สินะ?"

มหาปรมาจารย์ทงเทียนประหลาดใจ แต่รอยยิ้มที่มุมปากกลับซ่อนไว้ไม่อยู่

"ถึงตอนนี้แล้ว เจ้ายังมีหน้ามายิ้มอีกรึ? คนที่เขาฆ่าคือยอดฝีมือของทวีปเทียนเจี้ยนเรานะ! ไม่มีพวกเขาคอยช่วย ต่อให้เขาจะแข็งแกร่งแค่คนเดียว แล้วจะอย่างไร?"

บรรพบุรุษเทียนเจี้ยนตวาดลั่นด้วยความโกรธ

"ใครว่าล่ะ? หากเป็นลูกข้าจริงๆ ท่านดูสิเขาแข็งแกร่งขนาดไหน คนเดียวก็สามารถกดข่มยอดฝีมือทั้งทวีปเทียนเจี้ยนได้ทั้งหมดแล้ว จะมีคนพวกนี้หรือไม่มีก็ไม่มีความแตกต่างกันเลย"

น่าเสียดายที่ในตอนนี้มหาปรมาจารย์ทงเทียนที่เริ่มจะปักใจเชื่อแล้วว่าเนโครแมนเซอร์คนนี้คือลูกชายของตนเองกลับเริ่มเถียงขึ้นมา คำพูดนี้ทำให้สีหน้าของบรรพบุรุษเทียนเจี้ยนดูย่ำแย่ลง แต่ที่เขาพูดก็เป็นความจริง แต่ว่า... ประมุขและบรรพบุรุษของนิกายอื่นๆ เมื่อได้ยินคำพูดของมหาปรมาจารย์ทงเทียนแล้วสีหน้าก็ดูย่ำแย่ลงเช่นกัน

"แค่พลังแฝงผู้ทำลายเทพอย่างเดียวก็โกงสวรรค์แล้ว จะมามีพลังแฝงเนโครแมนเซอร์อีก แถมยังอาจจะเป็นระดับทองอีก เป็นไปได้รึ? เทียนเหยี่ยน! พลังของเทียนจี๋นั่นก็เป็นระดับเทพยุทธ์ขั้นสี่เหมือนกันรึเปล่า?"

บรรพบุรุษเทียนเจี้ยนมองดูเหล่าประมุขนิกายอื่นที่กำลังจะเดือดดาลแล้วก็รีบถามเทียนเหยี่ยนทันที ถึงแม้เขาจะหวังว่าอีกฝ่ายคือเทียนจี๋ แต่สถานการณ์นี้ดูเหมือนจะไม่ถูกต้อง

และสิ้นเสียงของเขา หัวใจของมหาปรมาจารย์ทงเทียนก็พลันเต้นระรัว ว่ากันว่าระดับของเนโครแมนเซอร์ก็คือระดับที่แข็งแกร่งที่สุดของภูตผี ลูกชายของตนเองก่อนหน้านี้ไม่ใช่เพิ่งจะอยู่แค่เทพยุทธ์ขั้นสามหรอกรึ? แถมยังเพิ่งจะเลื่อนขั้นได้ไม่นาน จะสามารถเลื่อนขั้นไปถึงเทพยุทธ์ขั้นสี่ได้เร็วขนาดนี้เลยรึ? หากเขาอยู่แค่เทพยุทธ์ขั้นสามล่ะก็ พลังที่พุ่งสูงขึ้นก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว นั่นก็คือเขาถูกสร้างให้เป็นภูตผีไปแล้ว!

คนอื่นๆ ก็คิดถึงเรื่องนี้ออกเช่นกัน ต่างก็หันไปมองเทียนเหยี่ยน

"ใช่ขอรับ คือเทพยุทธ์ขั้นสี่!"

โชคดีที่คำพูดของเทียนเหยี่ยนทำให้มหาปรมาจารย์ทงเทียนหัวเราะออกมาทันที

"ฮ่าๆๆๆ! ข้าบอกแล้วว่าลูกข้ามีแววของผู้ที่จะได้เป็นมหาปรมาจารย์ ตอนนี้ดูแล้ว เป็นเช่นนั้นจริงๆ!"

เทียนทงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งด้วยความภูมิใจ

"เจ้าดีใจเร็วเกินไปแล้ว ลูกชายของเจ้าที่เป็นเทพยุทธ์ขั้นสี่นั้น นั่นก็เพราะว่าเขามีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ภูตผีในครั้งนี้อย่างแน่นอน ตอนนี้ของเขาไม่ก็คือเนโครแมนเซอร์เอง หรือไม่ก็ถูกสร้างให้เป็นภูตผีไปแล้ว ใครบอกว่าเขาต้องเป็นเนโครแมนเซอร์กันแน่?"

แต่ยังไม่ทันได้หัวเราะนานก็ถูกอาจารย์ของตนเองด่าเข้าให้หนึ่งชุด สิ้นเสียงของเขา เทียนทงก็ร้อนใจขึ้นมาทันที

"เดี๋ยวก่อน ลืมบอกพวกท่านไป นายน้อยเทียนจี๋เป็นรูปลักษณ์ของมนุษย์ ไม่ใช่รูปลักษณ์ของภูตผี! เขามีเลือดมีเนื้อ! ภายนอกไม่ต่างจากเผ่าพันธุ์มนุษย์เลยแม้แต่น้อย แตกต่างจากภูตผีเหล่านั้นโดยสิ้นเชิง!"