ตอนที่ 125

บทที่ 125  

ที่หลิงเฟิงทำกับเย่เซี่ยวไปอย่างนั้น ก็เพราะเขาจำได้ดีว่าตอนที่ตัวเองถูกเยี่ยนซีหยุนสะกดจิต ไอ้เวรนี่มันทำตัวอวดดีชี้นิ้วสั่งเขาไปทั่ว ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนอารมณ์ดีนะ ป่านนี้ไอ้เด็กนี่คงตายไปนานแล้ว!

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง

ตอนแรกก็นึกว่าเย่เซี่ยวคนนี้จะมีพลังแฝงสายสะกดจิตหรือพลังแฝงอะไรที่มันสุดยอดซ่อนไว้ ที่ไหนได้กลับกลายเป็นเรื่องของการหักล้างกันของพลังแฝงไปเสียนี่

แต่ก็ต้องยอมรับว่าการหักล้างกันของพลังแฝงแบบนี้มันก็น่ากลัวอยู่เหมือนกัน ถ้าเกิดหลิงเฟิงไปเจอสุดยอดฝีมือที่มีพลังแฝงสายสะท้อนกลับ แล้วเขาเกิดใช้พลังแฝง [พันธสัญญานายบ่าว] ไปโดยที่ไม่รู้เรื่อง มันก็มีความเป็นไปได้ที่จะถูกสะท้อนกลับมาหาตัวเอง

แน่นอนว่าสถานการณ์แบบนั้นคงไม่เกิดขึ้นแล้ว เพราะตอนนี้เขาสามารถมองเห็นพลังแฝงของคนอื่นได้

"แต่แบบนี้มันก็ลำบากเหมือนกันนะ เนตรทลายมายาเทวะมองทะลุได้แค่ผู้แข็งแกร่งที่มีพลังโดยรวมไม่เกินสิบหกเท่าของฉันเท่านั้น! หมายความว่าคนที่แข็งแกร่งกว่านั้น ฉันจะมองไม่เห็นพลังแฝงของพวกเขา ถ้าเกิดใช้ [พันธสัญญานายบ่าว] ไป ก็อาจจะโดนสะท้อนกลับมาได้ ถึงโอกาสจะต่ำมากก็เถอะ แต่ถ้าเจอเข้าสักครั้ง มันจะเป็นหายนะสำหรับฉันเลย"

หลิงเฟิงขมวดคิ้ว

ดูท่าว่า [พันธสัญญานายบ่าว] นี้ คงต้องเก็บไว้ใช้ตอนคับขันถึงขั้นชี้เป็นชี้ตายจริงๆ เท่านั้นสินะ ถ้าเป็นเวลาปกติ ดูเหมือนว่าจะใช้ได้แค่กับการควบคุมเหล่าสุดยอดอัจฉริยะที่ยังไม่แข็งแกร่งมากเท่านั้น

"สุดท้ายแล้ว พลังแฝงนี้ก็เหมือนที่ฉันประเมินไว้ตอนแรกไม่มีผิด... ของดีที่ใช้ไม่คุ้ม ของที่รสชาติจืดชืดจะกินก็ไม่อร่อยจะทิ้งก็เสียดาย!"

หลิงเฟิงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"แหมๆๆ ไม่นึกเลยนะน้องชายหลิงเฟิง ว่าเรื่องรักสามเส้าของพวกเด็กรุ่นใหม่นี่มันจะซับซ้อนขนาดนี้!"

ในตอนนี้ ซือคงเสวี่ยหยุนก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว เธออดที่จะเอ่ยแซวไม่ได้

"ผมโดนบังคับต่างหากล่ะ!"

หลิงเฟิงตอบอย่างจนใจ ก็เขาไม่ได้อยากจะโดนสะกดจิตซะหน่อย เรื่องแบบนี้ใครมันจะไปคิดได้กัน?

ขนาดผู้เฒ่าอู๋กับคนอื่นๆ ก็คงคาดไม่ถึงเหมือนกันว่าเขาจะโดนเยี่ยนซีหยุนสะกดจิต ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงลงมือกำจัดเยี่ยนซีหยุนไปนานแล้ว ในสายตาของพวกเขา เขาคงเป็นแค่เด็กหนุ่มที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมที่หลงใหลในรักแรกพบ พอโตขึ้นอีกหน่อย ได้เจอสาวสวยเยอะๆ เดี๋ยวอาการนี้ก็คงหายไปเอง

...

หลังจากจัดการเรื่องของเยี่ยนซีหยุนเสร็จ หลิงเฟิงก็เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก เขาส่งซือคงเสวี่ยหยุนกลับบ้านก่อนจะกลับมาที่บ้านของตัวเอง

วันรุ่งขึ้น หลิงเฟิงกับจ้าวซูหย่าก็กลับขึ้นยานอวกาศเสวียนเทียนเพื่อออกเดินทางอีกครั้ง

แต่ปัญหาคือ... ทุกครั้งที่หลิงเฟิงเห็นหน้าจ้าวซูหย่า เขาก็จะนึกถึงภาพขาวนวลเนียนผุดขึ้นมาในหัวเสมอ ใบหน้าของเขาพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที

"เจ้าบ้าเฟิง ทำไมหน้านายแดงแบบนั้นล่ะ?"

ภายในห้องโดยสารของยานอวกาศเสวียนเทียน จ้าวซูหย่าเอ่ยถามอย่างสงสัย

"แค่กๆ ไม่มีอะไรหรอก สงสัยแอร์จะร้อนไปหน่อย"

หลิงเฟิงไอแก้เกี้ยวพร้อมกับแถไปเรื่อย

"นายแอบดูหนังโป๊มาล่ะสิ?"

ทว่า จ้าวซูหย่ากลับหรี่ตามองอย่างจับผิด

"ที่ไหนกัน! ฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ? ฉันเป็นสุภาพบุรุษนะจะบอกให้!"

หลิงเฟิงรีบแก้ตัวเป็นพัลวัน

"จริงสิ แล้วยาพวกนั้นพอกินรึเปล่า?"

หลิงเฟิงรีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

"อื้มๆ พอจ้ะ!"

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ จ้าวซูหย่าก็เลิกสนใจเรื่องก่อนหน้าแล้วยิ้มพยักหน้าอย่างมีความสุข วิญญาณของอาจารย์เธอผ่านการฟื้นฟูมาหนึ่งคืน ตอนนี้ก็กลับมาแข็งแกร่งถึงระดับที่สามารถจัดการเทพยุทธ์ช่วงกลางถึงปลายได้ในพริบตาแล้ว แน่นอนว่าความแข็งแกร่งไม่ใช่ประเด็นหลัก ที่สำคัญคืออาการบาดเจ็บของวิญญาณได้ฟื้นฟูขึ้นมาเล็กน้อย อย่างน้อยก็ไม่ทรุดลงไปกว่าเดิม

"อืม ดีแล้วล่ะ!"

หลิงเฟิงพยักหน้า ก่อนจะแอบเปิดใช้เนตรทลายมายาเทวะอย่างแนบเนียน

ในทันใดนั้น สายตาของเขาก็ทะลุผ่านเสื้อผ้าของจ้าวซูหย่าเข้าไป

ภาพขาวนวลเนียนผุดขึ้นมาอีกครั้ง

พรวด!!!

หลิงเฟิงกระอักเลือดออกมาอีกรอบ

"เจ้าบ้าเฟิง! นายเป็นอะไรไปน่ะ?"

จ้าวซูหย่าตกใจรีบถลาเข้ามาหาทันที

ทว่าในสายตาของหลิงเฟิงตอนนี้ จ้าวซูหย่าไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่เลยแม้แต่ชิ้นเดียว และเนินอกอวบอิ่มคู่นั้นก็ประชิดอยู่ตรงหน้าเขาพอดี

วูมมม!!!

ในตอนนั้นเอง พลังที่มองไม่เห็นสายหนึ่งก็เข้าครอบคลุมร่างของจ้าวซูหย่าทันที การสอดแนมของหลิงเฟิงถูกตัดขาดออกไปในบัดดล

วินาทีนั้น รูม่านตาของหลิงเฟิงก็หดเล็กลง

"ฉิบหายแล้ว! แอบดูแล้วถูกจับได้!"

ใบหน้าของเขาดำคล้ำลงทันที ถ้าเกิดว่าวิญญาณดวงนั้นไปบอกจ้าวซูหย่าล่ะก็ ภาพลักษณ์อันสูงส่งของเขาไม่ป่นปี้หมดเหรอ?

แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ตกใจมาก พลังของอีกฝ่ายสามารถรับรู้ได้ว่าเขาใช้เนตรทลายมายาเทวะ ความแข็งแกร่งระดับนี้เหนือกว่าเทพยุทธ์ธรรมดาไปไกลแล้ว!

"แค่กๆ ฉันไม่เป็นไร พอดีช่วงนี้ฝึกพลังหนักไปหน่อย เลยร้อนในน่ะ เดี๋ยวฉันกลับไปพักผ่อนก่อนนะ ถ้าถึงแล้วค่อยมาเรียกฉัน"

หลิงเฟิงรีบหาข้ออ้างแล้วเผ่นหนีไปทันที

"เจ้าบ้าเฟิงนี่ ทำไมพักนี้แปลกขึ้นทุกวันเลยนะ? หรือว่าเขาจะไปมีคนอื่นข้างนอก?"

จ้าวซูหย่าตกใจกับความคิดของตัวเอง ทันใดนั้นเธอก็สูดจมูกฟุดฟิด

"เดี๋ยวนะ... ทำไมบนตัวเขาเหมือนมีกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงคนอื่นติดมาด้วย... กลิ่นนี้... เหมือนจะเป็น... ของเยี่ยนซีหยุน!"

ทันใดนั้น สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แม้จะมีกลิ่นของผู้หญิงมากกว่าหนึ่งคน แต่กลิ่นของเยี่ยนซีหยุนนั้นชัดเจนสำหรับเธอเป็นพิเศษ!

...

"วิญญาณดวงนั้นอันตรายจริงๆ! ถ้ารู้แบบนี้เมื่อวานไม่น่าให้ยาฟื้นฟูวิญญาณไปเยอะขนาดนั้นเลย คำนวณพลาดไปจริงๆ!"

หลิงเฟิงพูดกับตัวเองอย่างจนปัญญา ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายจะดูดซับยาได้เร็วขนาดนี้ ถ้ารู้ก่อนล่ะก็ ต่อให้ต้องสวมบทเป็นไอ้โรคจิต เขาก็จะแอบมองจนกว่าจะรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของวิญญาณดวงนั้นให้ได้!

ตูม!!!

ทว่าในตอนนั้นเอง ประตูห้องของเขาก็ถูกถีบออกจนพัง เสียงดังสนั่นทำให้หลิงเฟิงสะดุ้งโหยง

วินาทีต่อมา เขาก็เห็นจ้าวซูหย่าเดินเข้ามาด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

"ดีมากเลยนะหลิงเฟิง! ไม่นึกเลยว่านายจะเป็นคนแบบนี้!"

ใบหน้าเล็กๆ ของจ้าวซูหย่าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว ราวกับเด็กสาวที่ถูกทำร้ายจิตใจมาอย่างแสนสาหัส

"เธอ... เธอรู้หมดแล้วเหรอ? ฉัน... ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ!"

หลิงเฟิงยิ้มแห้งๆ อย่างทำอะไรไม่ถูก

"ไม่ได้ตั้งใจ? เรื่องแบบนี้จะไม่ได้ตั้งใจได้ยังไง? นายน่ะมันจอมโกหก! ไอ้คนหลอกลวง!"

พูดจบจ้าวซูหย่าก็ปล่อยโฮออกมาทันที "ฮือออ!!!"

"หา! ไม่ใช่ๆ! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูเธออาบน้ำจริงๆนะ!"

หลิงเฟิงร้อนรนขึ้นมาทันที รีบแก้ตัวเป็นพัลวัน

ทว่าคำพูดของเขาทำให้จ้าวซูหย่าหยุดชะงักไปในบัดดล

"นะ...นายว่าอะไรนะ? นายแอบดูฉันอาบน้ำเหรอ?"

พูดจบ ใบหน้าของจ้าวซูหย่าก็แดงก่ำขึ้นมาทันที

"เอ๋อ! เรื่องที่เธอพูดเมื่อกี้ไม่ใช่เรื่องนี้เหรอ?"

หลิงเฟิงยืนเหวอไปเลย

"ใครจะไปพูดเรื่องนั้นกันเล่า! ฉันได้กลิ่นเยี่ยนซีหยุนบนตัวนายต่างหาก! ก็นึกว่าที่นายกลับมาเอาของน่ะเป็นแค่ข้ออ้าง แต่จริงๆ แล้วแอบกลับมาพลอดรักกับแฟนเก่า!"

จ้าวซูหย่าบ่นอุบอิบทั้งที่หน้ายังแดงอยู่

"เอ่อ! ลืมเล่าให้ฟังเลย ที่แท้เยี่ยนซีหยุนคนนั้นปลุกพลังแฝงสายสะกดจิตขึ้นมาได้ สามปีนั้นฉันโดนเธอสะกดจิตมาตลอด พอปลุกพลังแฝงระดับทองได้ถึงเพิ่งจะตื่นรู้ เมื่อคืนฉันจัดการเธอไปเรียบร้อยแล้วล่ะ"

หลิงเฟิงอธิบายอย่างจนใจ

"อะไรนะ? พลังแฝงสายสะกดจิต?"

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของจ้าวซูหย่าก็เปลี่ยนไปทันที

"นี่ไง นี่วิดีโอเมื่อคืน!"

พูดจบ หลิงเฟิงก็ส่งคลิปวิดีโอของเหตุการณ์เมื่อคืนให้เธอดูทันที ที่เขาอัดคลิปไว้นี่ก็เพื่อจะพิสูจน์ให้โลกเห็นว่า เขา หลิงเฟิง ไม่ใช่ไอ้ลูกหมา! ไม่ใช่!!!

จ้าวซูหย่าดูคลิปแล้วก็ถึงกับตาโต พลังแฝงนี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

"แต่ว่า... พลังแฝงนี้มันก็มีข้อจำกัดเหมือนกันนะ! ถ้าเกิดเผลอไปใช้กับคนที่มีพลังแฝงสายสะท้อนกลับเข้าล่ะก็ ต่อให้อีกฝ่ายมีพลังแฝงแค่ระดับฟ้าหรือเขียว ก็อาจจะถูกสะท้อนกลับมาทำสัญญากับตัวเองได้เหมือนกัน!"