เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 340 - พวกแกไม่คู่ควรที่จะรู้จักฉัน

บทที่ 340 - พวกแกไม่คู่ควรที่จะรู้จักฉัน

บทที่ 340 - พวกแกไม่คู่ควรที่จะรู้จักฉัน


บทที่ 340 - พวกแกไม่คู่ควรที่จะรู้จักฉัน

ทั้งสามคนทำหน้าย่ำแย่ สีหน้าอึดอัดใจจนถึงขีดสุด

คุณชายหลี่ยิ้มแข็งทื่อ "ฉันคุณชายหลี่กินข้าวที่ไหน เมื่อไหร่จะต้องมาจ่ายเงินเอง เงินก้อนนี้ แน่นอนว่าต้องให้คุณชายสวีตระกูลใหญ่สินทรัพย์พันล้านเป็นคนจ่ายอยู่แล้ว"

"คุณชายสวี วันนี้คงต้องรบกวนคุณแล้วล่ะ"

คุณชายสวีหน้าแดงก่ำเหมือนตับหมู เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ก็แทบจะโมโหจนตัวสั่น "ฉะ ฉัน ถึงฉันจะเป็นผู้สืบทอดตระกูลสินทรัพย์พันล้าน กะ แต่ว่า ตอนนี้ฉันยังไม่ได้เข้าไปบริหารตระกูลเลยนี่นา ตระกูลฉันไม่ได้ให้สินทรัพย์ฉันมาบริหารจัดการมากขนาดนั้น"

"ไม่เหมือนคุณชายเซี่ย คุณชายเซี่ยเป็นถึงลูกชายคนแรกของเศรษฐีอันดับหนึ่ง เงินเดือนปีละเป็นร้อยล้าน เงินแค่นี้ จะไปอยู่ในสายตาได้ยังไง"

คุณชายเซี่ยหน้าซีดเผือด ใบหน้าย่ำแย่จนถึงขีดสุด "ฉะ ฉัน เงินค่าขนมฉันก็ไม่ได้พกติดตัวมา บัตรธนาคารฉันก็ไม่ได้เอามาด้วย"

ใครจะรู้ว่าคำพูดเพิ่งจะหลุดออกจากปาก พนักงานที่อยู่ด้านหน้า ก็พูดขึ้นมาอย่างถูกจังหวะ

"ที่นี่เรารองรับการชำระเงินผ่านบัตรเครดิตครับ ถ้าหากจะชำระเงินผ่านทางออนไลน์ ก็สามารถทำได้ครับ"

เขายิ้มแล้วมองมา คุณชายเซี่ยถึงกับผายลมออกมายังไม่กล้า

ทุกคนเมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ก็ไหนเลยจะไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

"นี่ ไอ้สามตัวนี่มันแกล้งทำเป็นรวยหรอกเหรอ ไม่อย่างนั้น ทำไมถึงควักเงินออกมาไม่ได้"

"ใช่เลย โคตรจะขี้โม้เลย ไอ้บ้า เมื่อกี้ฉันยังอุตส่าห์เชื่อพวกมัน ฉันนี่มันปัญญาอ่อนจริงๆ"

"นี่ ไอ้สารเลวสามตัวนี่ เกือบจะหลอกฉันได้แล้ว ไร้ยางอายเกินไปแล้ว"

คนรอบข้างเยาะเย้ยไม่หยุด ทั้งสามคนไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว ขายขี้หน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว

ฉู่ผิงยิ้มจางๆ เขายิ้มไม่หยุด มองพนักงานที่อยู่ด้านหน้า แล้วหยิบบัตรเครดิตของเขาออกมา

เขาส่งบัตรให้กับพนักงานที่อยู่ด้านหน้า

"ในเมื่อพวกเขาไม่อยากจะเลี้ยง งั้นฉันจ่ายเงินเองก็ได้ ยังเหมือนเดิมอย่างที่ฉันพูด เหล้าแต่ละขวดเอามาอย่างละสิบขวด เหล้าสองสามชนิดที่ฉันพูดไปเอามาให้หมด"

"นี่บัตรเครดิตของฉัน เอาไปรูดได้เลย"

พนักงานที่อยู่ด้านหน้าสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เมื่ออยู่ต่อหน้าฉู่ผิง เขาก็ทำหน้าอย่างนอบน้อม

"ครับคุณผู้ชาย เดี๋ยวผมจะรีบไปจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ"

เขารับบัตรเครดิตของฉู่ผิงไปอย่างนอบน้อม ไม่นานจริงๆ ก็กลับเข้ามา ด้วยรอยยิ้ม

เขาส่งบัตรเครดิตคืนให้ฉู่ผิง คำพูดประโยคหนึ่ง ทำเอาทุกคนสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างหนัก

ใครก็ไม่คิดว่า ที่นี่คนที่รวยที่สุด มีศักยภาพที่สุด ก็คือฉู่ผิงเพียงคนเดียว

"คุณผู้ชายครับ สวัสดีครับ เกี่ยวกับยอดค่าใช้จ่ายของคุณ เถ้าแก่ของเรารับทราบแล้ว ท่านจึงได้มอบส่วนลดพิเศษให้กับคุณ แค่ 18 ล้านเท่านั้นครับ"

"เมื่อสักครู่ได้ชำระเงินเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว ขอบคุณมากครับสำหรับยอดค่าใช้จ่ายในวันนี้"

ตัวเลขนี้ ทำเอาทุกคนตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

"18 ล้าน ฉะ ฉันไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม เขา เขาชำระเงินไป 18 ล้าน"

"พระเจ้าช่วย ทั้งชีวิตฉันก็ยังหาเงินได้ไม่มากขนาดนี้เลย น่ากลัวเกินไปแล้ว"

"ใช่เลย เหล้า 18 ล้าน เขา เขารวยขนาดไหนกันแน่"

"เขาต่างหากคือผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง คือเทพสายเปย์ตัวจริง"

คุณชายทั้งสามคนมองฉู่ผิง สีหน้าตกตะลึง ไม่คิดเหมือนกันว่า ฉู่ผิงจะสามารถจ่ายเงินได้

แค่แวบเดียวก็ชำระเงินไป 18 ล้าน มันช่างหรูหราอลังการจริงๆ

"เหล้า 18 ล้าน นี่ ไอ้หมอนี่มันเป็นใครกันแน่"

"ฉะ ฉัน ดื่มเหล้ายังไม่เคยดื่มเกินแสนเลย เขาแค่แวบเดียวก็ใช้เงินไป 18 ล้านแล้ว เขา เขาเป็นคนหรือเปล่าเนี่ย"

"สุดยอดเกินไปแล้ว นี่ นี่มันสุดยอดเกินไปจริงๆ เขาต่างหากคือผู้ยิ่งใหญ่"

ทั้งสามคนสีหน้าเปลี่ยนไป คุณชายหลี่คนนั้นอดไม่ได้ที่จะทำหน้าหนา ขยับเข้ามาใกล้ พากันประจบสอพลอฉู่ผิง

"คุณชายใหญ่ท่านนี้ ผมคุณชายหลี่ยินดีมากที่คุณเลี้ยง วันนี้เป็นผมที่ผิดไปเอง ยังไงซะผมก็คือคุณชายหลี่ คุณน่าจะรู้สถานะของผม"

"ผมยินดีอย่างยิ่งที่จะผูกมิตรกับคุณ"

คุณชายสวีที่อยู่ข้างๆ ก็ขยับเข้ามาใกล้ ยิ้มแล้วพูด "ใช่เลยครับ ยังไงซะผมก็เป็นผู้สืบทอดสินทรัพย์พันล้านตระกูลสวี คุณผูกมิตรกับผม รับรองว่าจะทำให้คุณได้รับผลประโยชน์ไม่น้อยแน่นอน"

คุณชายเซี่ยที่หัวเราะฮ่าฮ่าก็ขยับเข้ามาใกล้ มาอยู่ตรงหน้า ยิ้มแล้วพูด "ผมจะแนะนำคุณให้รู้จักกับพ่อผมแน่นอน ถ้าหากมีโอกาสได้ทำความรู้จักกับพ่อผม อนาคตของคุณ ต้องไม่เลวแน่นอน"

เมื่อมองทั้งสามคนที่อยู่ตรงหน้า เมื่อได้ยินเสียงภารกิจสำเร็จดังขึ้นมาในหู

ฉู่ผิงก็รู้สึกขบขันอย่างมาก

"ภารกิจสำเร็จ ได้รับ เช็คอิน +2 หีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv3 +1"

ไอ้สามตัวนี่ มันช่างไร้ยางอายจริงๆ

มันช่างไร้ยางอายเกินไปแล้วจริงๆ

เมื่อกี้คุยโวโอ้อวดไม่พอ มาถึงตอนนี้ ยังคิดจะแกล้งทำต่อไปอีก

ทำเอาฉู่ผิงได้แต่ส่ายหน้าไม่หยุด เขากวาดตามองไป แล้วยิ้มเย็นชา "แอบอ้างเป็นคุณชายหลี่ ฉันว่าแกคงจะเบื่อชีวิตแล้วจริงๆ สินะ คุณชายหลี่คราวที่แล้วเพิ่งจะเชิญฉันไปร่วมงานประชุมระดมทุน เชื่อไหมว่าฉันโทรศัพท์สายเดียว ก็เรียกเขามาที่นี่ได้"

"ยังมีคุณชายสวีคนนี้อีก ตระกูลสวี่ไม่ใช่แซ่สวี (สวีสองคน) ตระกูลสวี่กับฉันเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน แต่ว่า ฉันก็ยังสามารถทำให้ตระกูลสวี่ยอมอ่อนข้อให้ฉันได้ ฉันโทรศัพท์สายเดียวก็เรียกตระกูลสวี่มาได้เหมือนกัน สุดท้ายก็คือแกคุณชายเซี่ย แกบอกว่าพ่อแกมีบริษัทท็อป 3 ของเซี่ยเป่ย ถึงกับไม่รู้จักฉันที่เป็นคนของบริษัทท็อป 3 ของเซี่ยเป่ยเหมือนกันเนี่ยนะ ตลกสิ้นดี เศรษฐีอันดับหนึ่ง จะไม่รู้จักฉันได้ยังไง"

ประโยคนี้ ตอกกลับจนทั้งสามคนพูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว

สีหน้าย่ำแย่ คุณชายหลี่คนนั้นตัวสั่นเทา เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่ผิง เมื่อมองสีหน้าที่เย็นชาของฉู่ผิง

ที่ไหนจะยังกล้าสงสัยว่ามันเป็นเรื่องโกหก เขากลัวจนแทบจะคุกเข่าลงไปอยู่แล้ว

"พี่ใหญ่ มะ ไม่ ไม่ครับ ผมไม่ใช่คุณชายหลี่อะไรทั้งนั้น คุณอย่าบอกคุณชายหลี่เลยนะครับ ผะ ผมก็แค่ทายาทรุ่นสองกระจอกๆ คนหนึ่ง แค่บังเอิญแซ่เดียวกับคุณชายหลี่ ผมไม่กล้าไปตีตนเสมอหรอกครับ"

คุณชายสวีก็ทำหน้าย่ำแย่ คำพูดของฉู่ผิง ทำเอาเขาแทบจะร้องไห้ออกมา

"ผะ ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ครับ ผมรู้ว่าตระกูลสวี่ไม่ใช่แซ่สวี (สวีสองคน) ผะ ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ครับ อย่าบอกคนตระกูลสวี่เลยนะครับ ไม่อย่างนั้น คนตระกูลสวี่ไม่ปล่อยผมไว้แน่"

คุณชายเซี่ยคนนั้นหน้าซีดเหมือนกระดาษ ตัวสั่นเทาไม่หยุด

"ผะ ผมกับเถ้าแก่ใหญ่เศรษฐีอันดับหนึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลย ผะ ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น ผะ ผมกับเขาไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลย"

ทั้งสามคนยอมเปิดปากพูดออกมาเอง ทุกคนต่างก็ทำหน้าย่ำแย่ รังเกียจทั้งสามคนจนถึงขีดสุด

ไม่คิดเลยว่า ไอ้สามตัวนี่ มันจะโกหกหลอกลวงคนมาตั้งแต่แรก

เอาแต่พูดว่าเป็นคุณชายใหญ่ ที่แท้ก็แค่มาคุยโวโอ้อวดที่นี่

คนอื่นๆ เมื่อมองดูทั้งหมดนี้ ก็พากันรู้สึกสมเพชอยู่บ้าง

แกจะโม้ก็โม้ไปสิ แต่ตอนนี้ ดันมาโม้ใส่ผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง

ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้เขารู้จักคนเยอะแยะ ไปล่วงเกินผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริงแบบนี้ จะมีจุดจบที่ดีได้ยังไง

ผู้หญิงรอบข้างต่างก็ทำหน้ารังเกียจ มองทั้งสามคน ไม่ได้มีสีหน้าดีๆ ให้เลย

เมื่ออยู่ต่อหน้าฉู่ผิง กลับเต็มไปด้วยความชื่นชมไม่หยุด

"ทะ เขา เมื่อกี้เขาบอกว่ารู้จักคุณชายหลี่ตัวจริง นี่ นี่มันเรื่องจริงเหรอ"

"ใช่เลย เขากับตระกูลสวี่ยังกล้าเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันได้ เขาต้องสุดยอดมากแน่ๆ ศัตรูของตระกูลสวี่สินทรัพย์พันล้าน ไม่ใช่ว่าใครก็เป็นได้นะ"

"เขายังมีบริษัทท็อป 3 ของเซี่ยเป่ย เทียบได้กับมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งเลย ว้าว เขาต่างหากคือเศรษฐีตัวจริง"

"ผู้ยิ่งใหญ่ ฉันเพิ่งจะมารู้จักคุณตอนนี้เอง ผู้ยิ่งใหญ่ขอช่องทางติดต่อหน่อยค่ะ"

"ผู้ยิ่งใหญ่ ฉันแค่อยากจะเป็นเพื่อนกับคุณค่ะ"

กลุ่มคนพากันกรูเข้ามา เอาอกเอาใจฉู่ผิง ก็เพื่อที่จะขอช่องทางการติดต่อของฉู่ผิง

น่าเสียดาย ที่ผู้หญิงเหล่านี้ยังไม่ทันจะได้เข้ามาใกล้ ก็ถูกถานฉีกีดกันไว้หมดแล้ว

แม้แต่ถานหรงก็ยังไม่ยอมให้คนเหล่านี้เข้าไปใกล้

ตอนนี้เธอถึงได้เข้าใจว่า บาร์แห่งนี้ เทียบกับฉู่ผิงไม่ได้เลยแม้แต่น้อย มีแต่พวกตัวปลอมทั้งนั้น

[จบแล้ว]

จบบทที่ บทที่ 340 - พวกแกไม่คู่ควรที่จะรู้จักฉัน

คัดลอกลิงก์แล้ว