บทที่ 290 - กวาดต้อนผู้เล่นมืออาชีพ

บทที่ 290 - กวาดต้อนผู้เล่นมืออาชีพ

เงินลงทุน 3 พันล้านในครั้งนี้ ถือว่าคุ้มค่าอยู่ไม่น้อย

การกวาดต้อนผู้เล่นมืออาชีพฝีมือดีจากบริษัทหนึ่ง เข้ามาอยู่ในบริษัทของตัวเอง มันไม่มีอะไรจะเจ๋งไปกว่านี้อีกแล้ว

นี่มันกำไรเห็นๆ

ฉู่ผิงยิ้มออกมา เขาให้ผู้จัดการสตูดิโอเกมดาวอสูรไปจัดการเรื่องโอนย้ายสัญญา

เถ้าแก่ทั้งสองคนที่อยู่ด้านหน้า โกรธแต่ก็พูดอะไรไม่อยอก พวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะห้ามฉู่ผิงทำแบบนั้น

ใครใช้ให้พนักงานในบริษัทนี้ ต่างก็ยินดีที่จะตามฉู่ผิงไปล่ะ

ไม่มีคนโง่ที่ไหนจะยอมทนอยู่ที่เดิม เพื่อให้ถูกขูดรีดจนตายหรอก

การได้ไปอยู่กับบริษัทของฉู่ผิง นั่นแหละถึงจะมีอนาคตมากกว่า

ข้อนี้ ผู้เล่นมืออาชีพหลายคนเข้าใจดี

พวกเขามองฉู่ผิงด้วยความซาบซึ้งใจ

ขอบคุณฉู่ผิงอย่างมากที่ทำทั้งหมดนี้ให้ เพราะแบบนี้ พวกเขาไม่เพียงแต่จะมีอนาคตที่ดีกว่าเดิม ไม่ต้องถูกผูกมัดด้วยสัญญาอีกต่อไป

แถมเงินรางวัลและเงินเดือนพื้นฐาน ก็ยังเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย

ผู้เล่นมืออาชีพบางคน พอพูดถึงทีม UI ของฉู่ผิง ก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด

"ฉันได้ยินมาว่า ทีม UI เปลี่ยนผู้บริหารแล้ว แค่แข่งกระชับมิตรครั้งเดียว เงินรางวัลต่อคนยังได้ตั้งหลายสิบล้าน"

"ใช่ๆ ดูอย่างพวกเราสิ รับงานโฆษณาชิ้นเดียว ค่าโฆษณาทั้งหมดเป็นร้อยล้าน แต่ทั้งทีมยังไม่ได้เงินรางวัลถึงสิบล้านเลย"

"เถ้าแก่ของทีม UI สุดยอดจริงๆ เถ้าแก่ทรงพลัง ไม่เหมือนกับเถ้าแก่สตูดิโอของเรา สัญญาที่เซ็นไว้แม่งโคตรขูดรีดเลย"

ทุกคนต่างมีสีหน้าดีใจ พอใจกับผลลัพธ์นี้มาก

ฉู่ผิงได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัว ก็พอใจมากเช่นกัน

ยังไงซะ เขาก็ไม่ได้คิดจะพึ่งพาคนพวกนี้ทำเงินอยู่แล้ว

ขอแค่ระบบมอบภารกิจมาให้เขา เงิน 3 พันล้านที่เสียไปน่ะ เดี๋ยวก็ได้คืนมา มันง่ายนิดเดียวเอง

...

"ภารกิจสำเร็จ ได้รับเช็คอิน+1 ได้รับหีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv3+1"

แม้ว่าหีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv3 ใบนี้ จะได้มาด้วยการลงทุนที่มากกว่าหีบ Lv4 ก็ตาม

แต่เขาสะใจ มันก็เพียงพอแล้ว

เขายินดีที่จะใช้เงินหลายพันล้านนี้ ก็เพื่อแลกกับความสะใจของตัวเอง และความไม่สะใจของคนบางคน

ฉู่ผิงยิ้มไม่หุบ เขากดเช็คอิน และการเช็คอินครั้งนี้ ก็ได้ระเบิดพลังเงินรางวัลเทพสายเปย์ Lv3 ออกมาจริงๆ

"เช็คอินสำเร็จ ได้รับเงินเทพสายเปย์ Lv3 100 ล้านหยวน 3"

เงินเข้าบัญชีธนาคาร 300000000.00 หยวน

ได้มาทีเดียวสามร้อยล้าน จะมีอะไรกำไรไปกว่านี้อีก

ไม่มีอีกแล้ว

เขามองหีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv3 ที่เหลืออยู่หนึ่งใบ และหีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv4 อีกหนึ่งใบ

ยังพอมีจำนวนครั้งให้เปิดเหลืออยู่

ฉู่ผิงไม่คิดอะไรมาก เขาเปิดหีบสมบัติทั้งสองใบพร้อมกันทันที

"เปิดหีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv3 สำเร็จ เปิดหีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv4 สำเร็จ ได้รับรางวัล 4 รายการ"

"ได้รับทักษะชีวิตเทพสายเปย์ โชคเทพสายเปย์ระดับสูง"

"ได้รับทักษะชีวิตเทพสายเปย์ เทพเจ้าแห่งการพนันจุติ อัปเกรด"

โชคเทพสายเปย์ระดับสูง โชคเทพสายเปย์ระดับสูงของคุณ สามารถทำให้คุณซื้อลอตเตอรี่อะไร ก็ถูกรางวัลนั้นทันที โชคเทพสายเปย์ที่แข็งแกร่ง

เทพเจ้าแห่งการพนันจุติ อัปเกรด คุณจะมีโชคด้านการพนันถึงขีดสุด ภายในเวลา 10 นาที จะแข็งแกร่งจนไม่มีใครต้านทานได้ แม้แต่เครื่องจักรก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ

โอ้ สองทักษะนี้ไม่เลวเลย แค่ไม่รู้ว่าอันไหนมาจากหีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv4

ดูแล้วก็เหมือนกันทั้งคู่เลย

"ได้รับไอเทมชีวิตเทพสายเปย์ กองทองคำพันล้าน ประกอบขึ้นจากทองคำแท่งนับไม่ถ้วน"

"ได้รับไอเทมชีวิตเทพสายเปย์ สิทธิ์ในการถือหุ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ในบริษัทเซี่ยเตี้ยน หนึ่งในห้าบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งเซี่ยเป่ย"

กองทองคำพันล้าน ครั้งนี้ ได้ทองคำแท่งมูลค่า 500 ล้านหยวนมา

นี่ต้องเป็นของจากระบบเทพสายเปย์ Lv3 แน่นอน

ส่วนที่เหลือ บริษัทท็อปสิบของเซี่ยเป่ย ยังไงก็ต้องเป็นรางวัลจากระบบเทพสายเปย์ Lv4

สิทธิ์ในการถือหุ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ในบริษัทท็อปห้าของเซี่ยเป่ย

นี่มันจะสุดยอดขนาดไหนกันนะ แค่ฉู่ผิงได้ยินคำว่าร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาก็รู้แล้วว่ามันต้องเจ๋งเป้งมากแน่ๆ

สามารถถือหุ้นในบริษัทท็อป 5 ของเซี่ยเป่ยได้โดยตรง แถมยังเป็นการถือหุ้นร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มอีก นี่ไม่ใช่เรื่องที่คนรวยธรรมดาจะทำได้

หุ้นของบริษัทใหญ่ๆ บางแห่ง ต่อให้มีเงิน ก็ใช่ว่าจะซื้อมาได้ง่ายๆ

การที่จะได้สิทธิ์ถือหุ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ยิ่งยากขึ้นไปอีก

ทั้งบริษัท ถือหุ้นร้อยเปอร์เซ็นต์ พูดอีกอย่างก็คือ เขาสามารถควบคุมทั้งบริษัทได้ด้วยตัวคนเดียว

ผูกขาดอำนาจทั้งเล็กและใหญ่ทั้งหมดในบริษัทไว้คนเดียว

นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว

เขาพอใจกับไอเทมที่ได้มามาก เขามองไปที่บริษัทเซี่ยเตี้ยนแห่งนี้ สินทรัพย์ของมัน ยังรวมถึงตึกอาคารสำนักงานอีกด้วย

แค่ที่ดินและตึกอาคารสำนักงานแห่งนี้ มูลค่ารวมก็เกินกว่า 5 พันล้านหยวนไปแล้ว

ไม่เลวเลย ที่ดินและตึกของอาคารนี้ แค่ขายออกไป ก็น่าจะได้ 5 พันล้านสบายๆ

นี่มันน่ากลัวจริงๆ มูลค่าสินทรัพย์รวมของทั้งบริษัทมันจะมหาศาลขนาดไหน ฉู่ผิงเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

เขารู้สึกสงสัยขึ้นมา เลยอยากที่จะไปดูให้เห็นกับตา

ในขณะเดียวกัน เขาก็โทรหาทีมผู้ดูแลจัดการของเขาทันที

เรื่องนี้ จำเป็นต้องบอกให้ทีมผู้ดูแลจัดการรู้ ถึงตอนนั้น จะได้จัดการสินทรัพย์ภายใต้ชื่อของเขาได้สะดวกขึ้น

ฉู่ผิงโทรศัพท์ไป อธิบายเรื่องนี้ให้หัวหน้าสาวงามผู้ดูแลจัดการของเขาฟัง

พอวางสายไป ก็มีโทรศัพท์อีกสายโทรเข้ามาทันที

เมื่อมองดูเบอร์ที่โทรเข้ามา ไม่คิดเลยว่าจะเป็นถานฉี

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็ยังกดรับสายอยู่ดี

เสียงของถานฉีดังแว่วเข้ามาทันที เธอพูดอย่างไม่ลังเล "ฉู่ผิง นายจะไปที่บริษัทเซี่ยเตี้ยนเหรอ ฉันไปด้วยได้ไหม"

ฉู่ผิงไม่ได้ตอบตกลง เขากำลังลังเลอยู่

ถานฉีก็รีบพูดต่อทันที "ฉันมีเพื่อนอยู่ที่นั่น รู้เรื่องเกี่ยวกับบริษัทเซี่ยเตี้ยนดีมาก ฉันช่วยนายได้แน่นอน"

"เรื่องเมื่อคราวก่อน ฉันยังอยากจะขอโทษนายอยู่เลย นายอย่าไม่สนใจฉันเลยนะ"

เธออ้อนวอนเขาด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร เห็นได้ชัดว่ายังรู้สึกผิดเรื่องพี่สาวของเธอเมื่อคราวก่อน

ฉู่ผิงมีสีหน้าเรียบเฉย เขาพูดอย่างไม่รีบร้อน "งั้นฉันไปรับเธอ"

เมื่อได้ยินเขาพูด ถานฉีก็ดีใจ รีบตอบตกลงทันที

ฉู่ผิงจึงขับรถไปยังสถานที่ที่ถานฉีนัดไว้ หลังจากรับเธอขึ้นรถแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังบริษัทเซี่ยเตี้ยนทันที

บนรถ ถานฉีมองมาที่เขาอย่างระมัดระวัง

เธอเอ่ยขอโทษเรื่องเมื่อคราวก่อนอย่างรู้สึกผิด "ขอโทษนะ ฉันรู้ว่าเมื่อคราวก่อนทำให้เธอไม่พอใจ ฉันรับรองว่าจะไม่มีครั้งต่อไปอีกแล้ว"

"เรื่องพี่สาว ฉันไปพูดกับเธอแล้ว ฉันสาบานเลยว่า ต่อไปนี้จะไม่ให้เกิดขึ้นอีก"

เธอมองมาที่เขาอย่างจริงจัง สังเกตสีหน้าของฉู่ผิง

ฉู่ผิงมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร

นี่ทำให้ถานฉีเริ่มร้อนใจ "นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันขอโทษ ฉันรู้ว่าฉันผิดเองทั้งหมด"

"ได้โปรดเถอะนะ ยกโทษให้ฉันได้ไหม"

เธอทำท่าเหมือนจะร้องไห้ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอยอมลดทิฐิ ขอโทษคนอื่น

ไม่ว่าจะเป็นตอนอยู่ที่บริษัท หรือที่โรงเรียน เธอมักจะมีคนมาจีบไม่ขาดสาย มีแต่คนอื่นที่คอยเอาใจเธอ

ไม่เคยมีครั้งไหนที่เธอต้องเป็นฝ่ายทำแบบนี้ ใครใช้ให้ฉู่ผิงไม่เหมือนคนอื่นล่ะ

ฉู่ผิงเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง สีหน้ายังคงเรียบเฉย "เราไปถึงบริษัทนั่นก่อนแล้วค่อยว่ากัน"

เมื่อได้ยินฉู่ผิงพูด ถานฉีถึงได้ยิ้มออกมาพยักหน้า

เธอยิ้มทั้งน้ำตาแล้วพูดว่า "อื้มๆ ฉันมีคนรู้จักอยู่ที่นั่น เดี๋ยวฉันโทรหาเธอเลย"

"ถึงตอนนั้น เธอต้องพาพวกเราทำความรู้จักกับบริษัทเซี่ยเตี้ยนได้แน่ ว่าแต่นายจะไปที่นั่นทำไมเหรอ"

ฉู่ผิงเหลือบมองไป เห็นถานฉีกำลังกดโทรศัพท์ สีหน้าของเขาก็ฉงนขึ้นมา "หัวหน้าผู้ดูแลจัดการของฉันไม่ได้บอกเธอเหรอ"

ยังไงซะ ตอนนี้ถานฉีก็กำลังเรียนรู้งานบริหารจัดการอยู่ที่บริษัททีมผู้ดูแลจัดการ

ไม่คิดเลยว่า หัวหน้าผู้ดูแลจัดการ จะไม่บอกเธอเรื่องนี้ ถือว่าเก็บความลับได้ดีจริงๆ

ก็ไม่แปลกหรอก เดิมทีหัวหน้าผู้ดูแลจัดการ ก็มีไว้บริการเขาแค่คนเดียว

แน่นอนว่าจำเป็นต้องรักษาความลับทั้งหมดของเขา และความเป็นส่วนตัวของสินทรัพย์ทั้งหมด

ถานฉีส่ายหน้าทันที แล้วพูดว่า "ฉันรู้แค่ว่า นายจะไปที่บริษัทเซี่ยเตี้ยน แต่ไม่รู้ว่านายจะไปทำอะไร เสิ่นจือซวนไม่ได้บอกฉันเลย"

[จบแล้ว]