บทที่ 90 - นายไม่มีคุณสมบัติ

บทที่ 90 - นายไม่มีคุณสมบัติ

ฉีซานปรายตามองมา ถ้าไม่ใช่เพราะหานเทียน เขาคงไม่ปฏิเสธหรอก

แต่ตอนนี้ หานเทียนดันพาคนเข้ามาเสริมทัพ ทำให้วงการทั้งหมดเอนเอียงไปทางฝั่งหานเทียน

นี่เป็นสิ่งที่เขาทนไม่ได้เด็ดขาด

ในวงการลูกคนรวยกลุ่มเล็กๆ นี้ เขาต่างหากคือผู้นำที่แท้จริง

เขาจะปล่อยให้ตระกูลหานผงาดขึ้นมาไม่ได้

"พูดมากน่า พวกเราคือวงการลูกคนรวย หลักฐานที่ต้องใช้ก็คือทรัพย์สินของตระกูลนาย ที่นี่ ไม่มีตระกูลไหนที่ทรัพย์สินรวมต่ำกว่า 5000 ล้านหรอก"

สิ้นเสียงนั้น คนรอบข้างก็แสดงสีหน้ามั่นอกมั่นใจออกมา

มั่นใจในตระกูลของตัวเอง

"ใช่ ฉีซานพูดถูก วงการของเรา ทรัพย์สินของตระกูลนักธุรกิจต้องเกิน 5000 ล้านเท่านั้น"

"ถ้าไม่มีถึง 5000 ล้าน แล้วจะมีคุณสมบัติเข้าร่วมวงการของเราได้ยังไง"

"วงการของเราน่ะ ไม่ใช่ว่าใครนึกจะเข้าก็เข้ามาได้ ว่ามาสิ ตระกูลนักธุรกิจของนาย ทรัพย์สินเกิน 5000 ล้านหรือเปล่า"

กลุ่มคนมองมาอย่างเคลือบแคลงสงสัย

ฉู่ผิงส่ายหน้า เขาตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ "ฉันไม่ได้มาจากตระกูลนักธุรกิจ"

คำพูดประโยคนี้ ทำเอาคนกลุ่มหนึ่งถึงกับระเบิดหัวเราะออกมา

พวกเขาพากันหัวเราะเยาะไปถึงหานเทียนด้วย

"หานเทียน นายนี่มันหาคนแบบไหนมาเข้าร่วมวงการกัน เขาไม่ใช่คนในตระกูลนักธุรกิจด้วยซ้ำ แล้วเขาจะเรียกว่าเป็นคนมีเงินได้เหรอ"

"ไม่แน่ว่า ทรัพย์สินทั้งหมดของเขา ก็คงจะมีแค่ 500 ล้านนั่นแหละ ที่มาลงทุนกับตระกูลนาย ก็แค่ฉวยโอกาสเท่านั้นแหละ"

"ฉันก็ว่าเหมือนกัน แค่ทรัพย์สิน 500 ล้าน ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นคนในวงการของเราหรอก"

"หานเทียน นายนี่มันตลกจริงๆ คนแบบนี้ ไม่คู่ควรที่จะเข้าวงการของเราด้วยซ้ำ"

เสียงหัวเราะเยาะที่ดังอยู่รอบด้าน ไม่ได้ทำให้ฉู่ผิงโกรธเลย

เขายังคงพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ถึงฉันจะบอกว่า ฉันไม่ได้มาจากตระกูลนักธุรกิจ แต่ว่า ทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมดของฉัน มันเกิน 5000 ล้านไปนานแล้ว"

ฮือฮา

คำพูดนี้ทำเอาคนที่กำลังหัวเราะอยู่เมื่อครู่ถึงกับหุบปากฉับ ทุกคนต่างจ้องมองมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงถึงขีดสุด

"นาย นายล้อเล่นน่า ทรัพย์สินของนายคนเดียวเนี่ยนะ จะเกิน 5000 ล้าน"

"นี่ นี่มันเป็นไปไม่ได้ ปกติต้องเป็นตระกูลนักธุรกิจใหญ่ๆ ในเซี่ยเป่ย ถึงจะมีเงินทุน 5000 ล้านได้ นาย นายกล้าพูดว่า ทรัพย์สินของนายจะเกิน 5000 ล้านเหรอ"

"นายคนเดียวเทียบเท่ากับตระกูลนักธุรกิจใหญ่ๆ ตระกูลหนึ่งเลยเหรอ ฉัน ฉันไม่เชื่อ ยังไงฉันก็ไม่เชื่อ"

หลายคนยังคงไม่ปักใจเชื่อ ในสายตาของพวกเขา ไอ้หมอนี่มันก็แค่ขี้โม้

มันจะเป็นไปได้ยังไง ที่จะมีคนอายุน้อยขนาดนี้ แต่กลับมีทรัพย์สินเกือบ 5000 ล้าน

ถ้าหากนี่เป็นเรื่องจริง มันก็น่ากลัวเกินไปแล้ว

คนคนเดียว แข็งแกร่งกว่าตระกูลของพวกเขาทั้งตระกูลเสียอีก

ในเซี่ยเป่ย ยังมีอภิมหาเศรษฐีที่น่าสะพรึงกลัวซ่อนตัวอยู่อีกงั้นเหรอ

ฉีซานเองก็หน้าตึงขึ้นมา เขามองฉู่ผิงด้วยความไม่พอใจ "เลิกวางท่าต่อหน้าฉันได้แล้ว นี่เป็นแผนที่หานเทียนจงใจเตี๊ยมกันมาใช่ไหม"

"พวกนายจงใจกุเรื่องขึ้นมา เพื่อที่จะหลอกพวกเรา นายมีทรัพย์สินเกือบ 5000 ล้าน ฉันไม่เชื่อหรอก"

เขามองมาอย่างเคลือบแคลง ไม่เชื่อคำพูดของฉู่ผิงเลยแม้แต่น้อย

ก็ไม่แปลกหรอกที่เขาจะไม่เชื่อ พูดปากเปล่า ไม่มีหลักฐาน ต่อให้ฉู่ผิงจะพูดอะไร คนพวกนี้ก็ไม่มีทางเชื่อคำพูดของเขาอยู่ดี

เมื่อเข้าใจดังนี้ ฉู่ผิงก็ยิ้มจางๆ แล้วเอ่ยปาก "ในเมื่อพวกนายไม่เชื่อ งั้นฉันก็จะพิสูจน์ให้พวกนายดู"

"ฉินเสี่ยวอวี่ เหมืองแร่ที่ตระกูลของเธอช่วยพัฒนาอยู่เป็นยังไงบ้างแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่ผิง ฉินเสี่ยวอวี่ก็เดินก้าวขึ้นหน้าอย่างดีใจ

เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เจือปนความภาคภูมิใจอยู่เล็กน้อย "ตอนนี้ตระกูลฉินได้ร่วมมือกับตระกูลนักธุรกิจบางส่วนแล้ว ทรัพยากรเหมืองแร่มูลค่าเกือบ 5000 ล้านนั่น กำลังจะเริ่มพัฒนาแล้วค่ะ"

"คุณพ่อของฉันคำนวณไว้ว่า ใช้เวลาไม่ถึง 3 ปี ก็จะสามารถขุดเจาะออกมาได้ทั้งหมด ผลกำไรโดยรวม น่าจะอยู่ที่ 2500 ล้านขึ้นไป"

ฮือฮา

เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ ทุกคนก็ตกตะลึงอ้าปากค้าง

ฉินเสี่ยวอวี่น่ะ หลายคนรู้จักเธอดี โดยเฉพาะเรื่องเหมืองแร่ 5000 ล้านของตระกูลฉินในครั้งนี้

ก็มีหลายคนที่พอจะได้ยินข่าวมาบ้าง

"ฉัน ฉันก็ได้ยินเรื่องเหมืองแร่ 5000 ล้านนั่นเหมือนกัน ไม่นึกเลยว่า มันจะเป็นของเขา"

"ถ้าไม่นับรวมผลกำไร ทรัพย์สินของเขา ก็ทะลุ 5000 ล้านไปแล้วจริงๆ ด้วย แค่เหมืองแร่นี่ที่เดียว"

แน่นอนว่า ฉู่ผิงไม่ได้มีแค่เหมืองแร่ที่เดียวง่ายๆ แบบนั้น

เขายิ้มออกมา โบกมือเล็กน้อย แล้วหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมา "นอกจากนี้ ฉันยังเป็นประธานกรรมการของบริษัทอเมซอน สำนักงานใหญ่ในประเทศจีนด้วย"

"ฉันเพิ่งจะกว้านซื้อหุ้นของบริษัทมาเกินกว่าครึ่ง มูลค่ารวมก็เกือบๆ 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ"

พรึ่บ

ฉู่ผิงกางสัญญาหลายฉบับออกมา ทั้งหมดนี้คือหลักฐานการโอนหุ้นที่เขาซื้อมา

อเมซอน ซึ่งเป็นหนึ่งในร้อยบริษัทยักษ์ใหญ่ของเซี่ยเป่ย ยังมีอีกหลายคนที่รู้จัก

"ฉัน ฉันเคยได้ยินชื่อบริษัทต่างชาติแห่งนี้เหมือนกัน เป็นหนึ่งในห้าร้อยบริษัทยักษ์ใหญ่ของโลกด้วย เขา เขามีหุ้นอยู่ในมือนเกินครึ่งเลยเหรอ นี่ นี่มันเรื่องจริงเหรอ มูลค่ามันเกิน 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐไปแล้วนะนั่น"

"แค่หุ้นส่วนนี้ ก็มีมูลค่าเกือบ 600 ล้านหยวนแล้ว สุดยอดเกินไปแล้ว"

"ว้าว ถ้ารวมกับเหมืองแร่ของเขาอีก เขา เขามีทรัพย์สินเกือบ 5000 ล้านจริงๆ ด้วย"

เมื่อเห็นทุกคนหน้าตาตื่นตะลึง ฉู่ผิงก็พูดต่ออย่างไม่รีบร้อน "ฉันยังมีคฤหาสน์อีกหลังหนึ่ง เอาไว้สำหรับจอดรถหรูของฉันโดยเฉพาะ ถ้าหากพวกคุณสนใจ พวกเราก็ไปดูกันได้นะ"

"ไม่รู้ว่า ทุกคนสนใจหรือเปล่า ต่อไปนี้ ใครอยากจะยืมรถ ก็มาหายืมที่ฉันได้เลย"

คฤหาสน์ที่เอาไว้จอดรถหรูโดยเฉพาะ คำพูดนี้ทำเอาหลายคนถึงกับตาลุกวาว

ในฐานะลูกคนรวย ไม่มีใครหรอกที่จะไม่รักรถหรู

โดยเฉพาะเมื่อฉู่ผิงประกาศอย่างใจกว้างว่า ต่อไปนี้สามารถไปขอยืมรถจากเขาได้

กลุ่มลูกคนรวยต่างพากันตื่นเต้นดีใจ ตะโกนโห่ร้องออกมา

"ผม ผมอยากไป พี่ฉู่ พี่ใหญ่ พี่สุดยอดเกินไปแล้ว รถของพ่อผมแต่ละคัน ขอยืมทีไรก็ยากเย็นแสนเข็ญทุกที ต่อไปนี้ถ้ามีเรื่องอะไร ผมขอยืมรถพี่ไปใช้บ้างนะ สุดยอดไปเลย"

"พี่ใหญ่ ผมก็อยากเห็นรถของพี่เหมือนกัน ว้าว คฤหาสน์ที่เอาไว้จอดรถหรูเนี่ย มันจะมีสักกี่คันกันนะ"

"อย่างน้อยๆ ก็คงไม่ต่ำกว่า 5 คันล่ะมั้ง ไม่แน่ว่าอาจจะมีถึง 10 กว่าคันเลยก็ได้"

"รถหรู 10 กว่าคัน นี่ นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง ถ้าหากเป็นพวกรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น หรือรถหรูชั้นยอดทั้งหมด เผลอๆ อาจจะมีมูลค่าทะลุร้อยล้านไปแล้วก็ได้"

กลุ่มคนหน้าตาตื่นเต้น อยากจะไปเห็นคลังรถหรูที่ฉู่ผิงพูดถึง

เพื่อเป็นการพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง ฉู่ผิงก็ทำอย่างใจเย็น เขานำกลุ่มคน พร้อมกับเรียกรถอีกสองสามคัน

มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ที่เขาใช้จอดรถหรูทันที

ฉินเสี่ยวอวี่เองก็ไม่รู้มาก่อนว่าเขามีคฤหาสน์แบบนี้ด้วย เธอนั่งอยู่บนรถของฉู่ผิงกับหานเสี่ยวเหลียน

เธอเอ่ยปากถามฉู่ผิงอย่างอยากรู้อยากเห็น "นายซื้อรถหรูไว้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงขนาดต้องซื้อคฤหาสน์ไว้จอดรถโดยเฉพาะเลย"

หานเสี่ยวเหลียนเองก็ตื่นตาตื่นใจ "ใช่ๆ พี่ฉู่ รถหรูของพี่มูลค่าทะลุล้านทุกคันเลยใช่ไหม รถหรูลิมิเต็ดอิดิชั่นราคา 50 ล้านแบบคันนี้ พี่ก็มีอีกเยอะเลยเหรอ"

"ว้าว ถ้าหากมีเยอะขนาดนั้นจริงๆ นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว"

หานเทียนเองก็ทอดถอนใจไม่หยุด สำหรับความสามารถของฉู่ผิง ทั้งเหมืองแร่ก่อนหน้านี้ และทรัพย์สินของบริษัท ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาตกตะลึงแล้ว

นี่ยังไม่นับรวม ตอนนี้ฉู่ผิงยังมีสถานที่จอดรถหรูโดยเฉพาะอีก ทำเอาเขาถึงกับทอดถอนใจไม่หยุด

"ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่า ช่องว่างระหว่างคนมันเป็นยังไง น้องเขยคนนี้ นายเป็นแน่"

[จบแล้ว]