บทที่ 41 - ตระกูลธุรกิจอันดับหนึ่ง

บทที่ 41 - ตระกูลธุรกิจอันดับหนึ่ง

ภายในงานประมูล กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังรวมตัวกัน

พวกเขาล้อมรอบชายหนุ่มคนหนึ่ง หลายคนกล่าวทักทายด้วยท่าทีประจบสอพลอ

ในตอนนี้เองหวงเหยียนก็หาโอกาสแทรกตัวเข้าไปอยู่ข้างกายชายหนุ่มคนนั้น พร้อมกับส่งยิ้มเอาใจ

“คุณชายสวี่ ไม่ได้พบกันนานเลยนะครับ”

“ผมชื่อหวงเหยียน เป็นตัวแทนของตระกูลหวง ผมได้ยินชื่อเสียงของคุณชายสวี่มานานแล้ว คิดว่ารางวัลเกียรติยศอันดับหนึ่งของงานประมูลครั้งนี้คงต้องเป็นของตระกูลสวี่อย่างแน่นอน”

สวี่ฮวนยิ้มกว้างอย่างมั่นใจและกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ตระกูลสวี่ของเรามาที่นี่ก็เพื่อรางวัลเกียรติยศอันดับหนึ่ง รางวัลนี้ต้องเป็นของตระกูลสวี่เท่านั้น”

แววตาของหวงเหยียนเต็มไปด้วยความชื่นชม ใบหน้าของเขาตื่นเต้นเล็กน้อย “ตระกูลสวี่สุดยอดจริงๆ ผมหวงเหยียนนับถือจากใจจริง”

“ไม่ทราบว่าตระกูลสวี่เตรียมเงินทุนมาเท่าไหร่สำหรับงานประมูลครั้งนี้ครับ”

สวี่ฮวนเบ้ปากเล็กน้อยก่อนจะชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงที่ดังฟังชัด

“ถึงจะบอกตัวเลขที่แน่นอนไม่ได้ แต่บอกคร่าวๆ ได้ว่าเงินทุนที่ตระกูลสวี่เตรียมมา ไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยล้านแน่นอน”

ฮือฮา

เสียงผู้คนรอบข้างดังกระหึ่มขึ้นมาทันที

“ว้าว ผมหูฝาดไปหรือเปล่า ตระกูลสวี่เตรียมเงินทุนมาหนึ่งร้อยล้านเพื่องานประมูลการกุศลครั้งนี้เลยเหรอ”

“ตระกูลสวี่ใจกว้างจริงๆ สมแล้วที่เป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเซี่ยเป่ยที่มีสินทรัพย์เป็นแสนล้าน”

“แค่งานประมูลงานเดียวก็เตรียมเงินทุนมามากกว่าหนึ่งร้อยล้านได้ ตระกูลสวี่คู่ควรกับตำแหน่งตระกูลอันดับหนึ่งอย่างแท้จริง”

“ใช่แล้ว รางวัลเกียรติยศอันดับหนึ่งครั้งนี้ต้องเป็นของตระกูลสวี่แน่นอน”

สำหรับสวี่ฮวนแล้ว นี่เป็นเรื่องที่สมควรจะเกิดขึ้น

นอกจากตระกูลสวี่ของพวกเขาแล้ว ยังจะมีใครสามารถคว้ารางวัลเกียรติยศผู้บริจาคสูงสุดของงานประมูลการกุศลครั้งนี้ไปได้อีก

เรียกได้ว่าในงานนี้ ไม่มีใครเทียบชั้นได้เลยสักคน

ไม่มีใครสู้ได้

ตระกูลสวี่จะต้องคว้าอันดับหนึ่งมาให้ได้

สายตาของสวี่ฮวนจับจ้องไปยังเวทีประมูลที่ไม่ไกลนัก

พิธีกรของงานประมูลได้เดินขึ้นมาแล้ว พิธีกรหญิงของบริษัทประมูลอันดับหนึ่งแห่งเซี่ยเป่ยผู้งดงามและสง่างามเดินมาอยู่กลางเวที

เธอหยิบไมโครโฟนขึ้นมากล่าวเปิดงาน ประโยคแรกของเธอก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนได้ทันที

“ดิฉันมีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ตัวแทนจากบริษัทต่างๆ ให้เกียรติมาร่วมงานประมูลการกุศลที่จัดขึ้นโดยบริษัทประมูลอันดับหนึ่งแห่งเซี่ยเป่ยในครั้งนี้ รายได้จากการประมูลทั้งหมดหลังจากหักค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานแล้ว”

“เราจะนำไปบริจาคทั้งหมดค่ะ”

แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งงาน สำหรับความน่าเชื่อถือของบริษัทประมูลอันดับหนึ่ง พวกเขาวางใจได้เต็มที่

นี่คือชื่อเสียงที่สั่งสมมานานหลายปี

ครั้งนี้บริษัทประมูลอันดับหนึ่งจัดงานประมูลการกุศลประจำปีขึ้นก็เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ดียิ่งขึ้นไปอีก

พิธีกรหญิงไม่พูดพร่ำทำเพลง ท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน เธอก็ได้นำเสนอของประมูลชิ้นแรกออกมา

ของประมูลในครั้งนี้ถูกคัดเลือกมาอย่างดี

และมีจำนวนไม่มาก มีทั้งหมดเพียงสิบชิ้นเท่านั้น

การนำของมีค่าสิบชิ้นมาประมูล แน่นอนว่าต้องอาศัยตระกูลธุรกิจต่างๆ มาแข่งขันราคากัน

การเปลี่ยนแปลงของราคาจึงสูงมาก

และจะไม่ใช่การประมูลที่จบลงด้วยราคาตามมูลค่าเดิม

นี่คืองานประมูลเพื่อการกุศล เป็นเวทีแสดงพลังของตระกูลธุรกิจต่างๆ

“ของประมูลชิ้นแรกของเราคือแจกันสมัยเฉียนหลง และยังเป็นแจกันที่จักรพรรดิเฉียนหลงเคยใช้ ราคาเริ่มต้นที่ 1 ล้านค่ะ”

ฉู่ผิงเหลือบมองไป

ราคาของแจกันอยู่ที่หนึ่งล้านจริงๆ

แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะจบการประมูลที่ราคาหนึ่งล้าน

ราคาจะต้องพุ่งสูงขึ้นไปอีกหลายเท่าตัวแน่นอน

ฉู่ผิงยังไม่รีบร้อนเสนอราคา เขายังอยากจะดูเชิงไปก่อน ตั้งใจจะสังเกตการณ์ท่าทีของตระกูลอื่นๆ

เมื่อถึงเวลา เขาจะได้ลงมือแย่งชิงตำแหน่งผู้บริจาคสูงสุดมาครอง

“2 ล้าน”

“5 ล้าน”

“10 ล้าน”

ไม่นานนัก ราคาแจกันก็พุ่งไปถึงสิบล้าน

ราคาสิบล้านที่สูงกว่าราคาเริ่มต้นถึงสิบเท่า ทำให้ผู้คนต้องทึ่ง

นี่เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

เมื่อราคาถึงสิบล้าน

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นอย่างกึกก้อง

“20 ล้าน”

พรึ่บ

สายตาหลายคู่จับจ้องไป เมื่อเห็นคนที่เสนอราคา คนที่กำลังจะเสนอราคาก็หยุดชะงักทันที

“แจกันที่มูลค่าจริงๆ แค่ล้านเดียว ฉันว่าใครกันกล้าเรียกถึง 20 ล้าน ที่แท้ก็เป็นคุณชายสวี่นี่เอง”

“ตระกูลสวี่ฐานะมั่นคงจริงๆ ดูท่าว่ารางวัลเกียรติยศอันดับหนึ่งครั้งนี้ ตระกูลสวี่ตั้งใจจะคว้ามาให้ได้ พวกเราเทียบไม่ติดเลย”

ราคา 20 ล้านทำให้ตระกูลสวี่คว้าของประมูลชิ้นแรกไปครอง นั่นคือแจกันสมัยเฉียนหลง

ทุกคนต่างก็กล่าวชื่นชมตระกูลสวี่

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคนเดินเข้าไปหาคนตระกูลฉิน มาอยู่ข้างๆ ฉู่ผิง แล้วพูดถึงความยิ่งใหญ่ของตระกูลสวี่

หวงเหยียนหัวเราะเสียงดังเดินเข้ามาพูดว่า “เป็นไงล่ะ ตระกูลสวี่อันดับหนึ่งของเซี่ยเป่ย ที่พึ่งของตระกูลหวงเราในอนาคต พวกตระกูลฉินของพวกเธอคงตกใจจนพูดไม่อออกแล้วล่ะสิ”

“แล้วก็นาย ตอนนี้นายคงเข้าใจแล้วสินะว่าเงินของนายที่นี่มันไม่มีความหมายอะไรเลย เมื่อเทียบกับนายแล้ว ที่นี่มีคนรวยกว่านายนับไม่ถ้วน”

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ราวกับว่าตัวเขาเองเป็นคนประมูลได้

ทำให้คนตระกูลฉินหน้าเสียไปตามๆ กัน

ฉู่ผิงเบ้ปาก ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเขาเลย

เขาสนใจแค่ว่า ครั้งนี้จะต้องใช้เงินเท่าไหร่ถึงจะได้ตำแหน่งผู้บริจาคสูงสุด

ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม แม้จะต้องใช้เงินที่ได้มาทั้งหมดจนหมด เขาก็จะคว้าตำแหน่งผู้บริจาคสูงสุดมาให้ได้

ยังไงซะเงินหมดแล้วก็ยังหาใหม่ได้

หีบสมบัติเทพสายเปย์ Lv3 เขาต้องได้มันมาครอง

ไม่นาน ของประมูลชิ้นแรกก็ผ่านไป ชิ้นที่สองก็ถูกนำขึ้นมา

“ของประมูลชิ้นต่อไปคือภาพวาดทิวทัศน์สมัยซ่ง ทุกท่านคงทราบดีว่าภาพวาดทิวทัศน์สมัยซ่งนั้นมีชื่อเสียงมาก ภาพนี้ก็เป็นผลงานของจิตรกรเอกเช่นกัน”

“ภาพวาดทิวทัศน์ภูเขาสูงตระหง่าน ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี ราคาเริ่มต้นที่ 5 ล้าน”

พอของประมูลชิ้นที่สองขึ้นมา

คนตระกูลฉินเหมือนจะเห็นโอกาส ไม่รอช้าตะโกนขึ้นมาทันที

“หนึ่งสิบล้าน”

การเพิ่มราคาขึ้นเท่าตัว ทำให้คนรอบข้างประหลาดใจ

หลายคนหันมามองตระกูลฉินที่เดิมทีไม่มีใครสนใจ

แต่ทว่า การจับตามองนั้นอยู่ได้ไม่ถึงวินาที

“ยี่สิบล้าน”

คนที่ยกมือขึ้นคือคนจากตระกูลหวง หวงเหยียนยกมือขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

กดราคาสิบล้านของตระกูลฉินลงทันที

คนตระกูลฉินไม่อยากยอมแพ้แค่นี้ อย่างไรเสีย ตระกูลฉินก็ต้องประมูลของกลับไปให้ได้อย่างน้อยหนึ่งชิ้น

ไม่รอช้า ยกมือขึ้นตะโกนว่า “สามสิบล้าน”

นี่คือราคาสูงสุดที่ตระกูลฉินสามารถจ่ายได้

หวงเหยียนยิ้มอย่างสดใส มองหน้าคนตระกูลฉินด้วยแววตาหยอกล้อ

“ฉันรู้ตั้งนานแล้วว่าตระกูลฉินอย่างพวกแกก็เอาเงินมาได้แค่ 30 ล้าน แกคิดว่าฉันจะยอมให้พวกแกสมหวังเหรอ”

“ตลกสิ้นดี สามสิบห้าล้าน”

ฮือฮา

คนรอบข้างตกใจ มองไปที่หวงเหยียน ทุกคนล้วนรู้จักตระกูลหวง

“ตระกูลหวงกับตระกูลสวี่สนิทกันมาก ไม่คิดเลยว่าฐานะก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน”

“ใช่แล้ว 35 ล้าน ใจกว้างจริงๆ”

ในขณะที่ทุกคนคิดว่าตระกูลหวงจะต้องชนะการประมูลแน่นอน

ใครจะไปคิดว่า จะมีเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างกึกก้อง ทำให้ทุกคนคาดไม่ถึง

แม้แต่คุณชายใหญ่ตระกูลสวี่ สวี่ฮวนยังต้องตกใจ ขมวดคิ้วมองไปยังคนคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล

“ห้าสิบล้าน”

[จบแล้ว]