โต้วหลัว วิญญาณยุทธมังกรสายฟ้า ร้อยปีแห่งเกียรติยศตอนที่3

บทที่ 3: ตราวิญญาณ, เกราะกายแท้, หมัดเดียวพิชิตวานร

"เอาสิ!"

"เยี่ยมเลย วันนี้ยังรู้สึกขาดๆ ไปหน่อย" หยุนยีไป๋หัวเราะเบาๆ

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ก็เกิดเสียงดัง "ปัง!" พื้นใต้เท้าของหยุนยีไป๋ราวกับไม่อาจทนรับพลังของเขาได้ พลันแตกร้าวในทันที เศษหินกรวดกระเด็นไปทั่วทิศ ส่วนตัวเขาก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับลูกธนูที่หลุดจากแล่ง ตรงเข้าหาไท่หลงด้วยความเร็วที่น่าตกตะลึง

"ไอ้บ้าเอ๊ย!" ไท่หลงตกใจอย่างมากกับภาพที่เห็นและอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา เขาไม่คาดคิดว่าหยุนยีไป๋จะไร้ยางอายถึงเพียงนี้ โจมตีโดยไม่ทันให้ตั้งตัว ไม่ให้เวลาเขาได้เตรียมพร้อมเลย

"คิดจะมาแลกหมัดกับข้างั้นรึ ให้ตายสิ อย่ามาดูถูกข้าเกินไปนัก ข้ามาจากตระกูลจอมพลังนะเว้ย!" เมื่อเห็นหยุนยีไป๋พุ่งเข้ามาแล้วเหวี่ยงหมัดใส่ ไท่หลงก็ยิ่งเดือดดาล

เมื่อเห็นหยุนยีไป๋พุ่งเข้ามาชกใส่ ไท่หลงก็ย่อเข่าลง ร่างของเขาทรุดลงอย่างรวดเร็ว ปักหลักมั่นคงอยู่กับพื้น เขากำหมัดแน่น กล้ามเนื้อเกร็งตัว

"ตู้ม!" หมัดทั้งสองปะทะกัน กระแสอากาศม้วนตัว เกิดเสียงอากาศฉีกขาด ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย นักเรียนที่อยู่รอบๆ รีบถอยห่างเพื่อหลีกเลี่ยงการโดนลูกหลง

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพลังหมัดของมันถึงเพิ่มขึ้น?" ไท่หลงคิดในใจ

หยุนยีไป๋ไม่รู้ว่าไท่หลงกำลังคิดอะไรอยู่ หลังจากปะทะหมัดไปครั้งหนึ่ง เขาก็พลิกตัวแล้วฟาดขาเตะเข้าที่ศีรษะของไท่หลง

ไท่หลงยกแขนขึ้นป้องกัน

ลูกเตะของหยุนยีไป๋กระแทกเข้ากับแขนที่ยกขึ้นของไท่หลงอย่างจัง เกิดเสียงทึบๆ ดังขึ้น ไท่หลงรู้สึกถึงพลังมหาศาล แขนของเขาชาจนแทบจะเสียการทรงตัว

หยุนยีไป๋ไม่หยุดเมื่อโจมตีได้ผล ร่างของเขาวูบไหวอีกครั้ง ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านข้างของไท่หลงและปล่อยหมัดตรงไปยังช่วงเอวและท้องของเขา ไท่หลงตอบสนองอย่างรวดเร็ว บิดเอวหลบหมัดนั้นได้อย่างฉิวเฉียด แต่การโจมตีของหยุนยีไป๋ก็ตามติดราวกับเงา เขาเตะออกไปทันที โดยเล็งไปที่ช่วงล่างของไท่หลง

เมื่อเห็นดังนั้น ไท่หลงจึงรีบใช้เท้าทั้งสองดีดตัวกระโดดถอยหลัง

นี่คือข้อเสียของไท่หลง แม้จะมีพละกำลังมหาศาล แต่ความเร็วก็เป็นจุดอ่อนที่ร้ายแรงของเขา

"ไอ้คนเจ้าเล่ห์!"

"ฮ่าห์!" ไท่หลงสบถในใจแล้วคำรามออกมาเสียงดัง

"ไท่หลง วิญญาณยุทธ์: วานรยักษ์ อัคราจารย์วิญญาณสายโจมตี ระดับยี่สิบหก" ตราวิญญาณสีน้ำตาลปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเขา เป็นรูปกอริลล่าอย่างชัดเจน

บางทีการอุ่นเครื่องอาจจะจบลงแล้ว และการต่อสู้ด้วยวิญญาณยุทธ์กำลังจะเริ่มขึ้น ไท่หลงจึงประกาศชื่อของตนอย่างเป็นทางการ

"น่าสนใจนิดหน่อย ไม่นึกว่าเจ้าคนเถื่อนอย่างนายจะมีมารยาทแบบสุภาพบุรุษด้วย"

"หยุนยีไป๋ วิญญาณยุทธ์: มังกรอัสนี อัคราจารย์วิญญาณสายโจมตี ระดับยี่สิบแปด" ตราวิญญาณสีทองพร้อมสัญลักษณ์หัวมังกร ทำให้หยุนยีไป๋ดูโดดเด่นขึ้นมา

"ระดับยี่สิบแปด สูงกว่าลูกพี่ไท่อีก!"

"แล้ววิญญาณยุทธ์ของคู่ต่อสู้ดูเหมือนจะเป็นมังกร นี่, นี่, นี่..."

"เราถอยกันดีไหม? ฉันรู้สึกว่าคราวนี้ลูกพี่ไท่ท่าจะแย่แล้ว!"

"ฉันก็ว่าอย่างนั้น!"

หลังจากที่หยุนยีไป๋เปิดเผยวิญญาณยุทธ์และพลังวิญญาณของเขา เหล่าลูกน้องที่ไท่หลงพามาด้วยก็เริ่มกระซิบกระซาบกันข้างหลัง

ไท่หลงได้ยินพวกเขา สีหน้าของเขาก็ทะมึนลง "หุบปาก!"

"เข้ามาเลย!"

วิญญาณยุทธ์เข้าสิงร่างของไท่หลง และวงแหวนวิญญาณสีเหลืองสองวงก็ปรากฏขึ้นบนตัวเขา ร่างกายทั้งหมดของเขาขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สูงขึ้น และมีเกราะสีน้ำตาลสองชิ้นปรากฏขึ้นที่แขน

หลังจากวิญญาณยุทธ์เข้าสิง พลังดิบของไท่หลงก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง ทะยานคลั่ง!"

"ทักษะวิญญาณที่สอง พลังระเบิด!"

หลังจากใช้ทักษะวิญญาณสองอย่างต่อเนื่อง ไท่หลงก็กระทืบเท้า จากนั้นเร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่หยุนยีไป๋ ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัวจากเมื่อครู่

"มังกรอัสนี!" หยุนยีไป๋เก็บรอยยิ้มบนใบหน้า

วิญญาณยุทธ์มังกรอสรพิษสายฟ้าสีครามกลายพันธุ์เข้าสิงร่าง วงแหวนวิญญาณวงที่หนึ่งและสองของเขาปรากฏขึ้นทีละวง กลิ่นอายแห่งสายฟ้าฟาดฟันลงมาบนตัวเขา และสายฟ้าสีทองก็เริงระบำอยู่บนร่างกาย

และวงแหวนวิญญาณวงที่สองของเขา หากมองดูให้ดีจะสังเกตเห็นประกายสีม่วงปนอยู่ในแสงสีเหลืองเข้ม วงแหวนวิญญาณวงนี้เห็นได้ชัดว่าใกล้เคียงกับวงแหวนวิญญาณพันปีมากแล้ว

"นั่นมัน มังกรอสรพิษสายฟ้าสีคราม!!!"

"อาจารย์ท่านนี้มาจากตระกูลมังกรอสรพิษสายฟ้าสีครามโดยตรงเลยนี่หว่า คราวนี้ลูกพี่ซวยแล้ว"

"แต่ว่ามันไม่ถูกนี่! สายฟ้าของมังกรอสรพิษสายฟ้าสีครามไม่ใช่สีน้ำเงินหรอกรึ? ทำไมของคนนี้เป็นสีทองล่ะ?"

"วิญญาณยุทธ์ของเขากลายพันธุ์! แต่ถึงแม้เขาจะไม่ได้มาจากตระกูลมังกรอสรพิษสายฟ้าสีคราม เขาก็ไม่ใช่คนที่เราจะไปหาเรื่องได้"

ขณะที่วงแหวนวิญญาณวงที่หนึ่งและสองของหยุนยีไป๋ส่องแสงเป็นจังหวะ สายฟ้าสีทองก็ปรากฏขึ้นรอบตัวหยุนยีไป๋เป็นครั้งคราว ยกระดับกลิ่นอายทั้งหมดของเขาขึ้นไปอีกขั้นในทันที ทักษะวิญญาณสายเสริมพลังทั้งสองอย่างให้ผลลัพธ์ที่โดดเด่นอย่างยิ่ง

"มังกรอัสนี..."

"หมัดทลาย!"

ทักษะวิญญาณของหยุนยีไป๋ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากตัวละครดังในชาติก่อนของเขา คือการส่งผ่านกระแสไฟฟ้าของมังกรอสรพิษสายฟ้าสีครามกลายพันธุ์เข้าไปในหมัด แล้วปล่อยหมัดสายฟ้าขนาดใหญ่ออกไปโจมตีเป้าหมาย ทักษะนี้ไม่เพียงแต่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ แต่ยังมีคุณสมบัติของสายฟ้า สามารถสร้างความเสียหายจากไฟฟ้าช็อตแก่ศัตรูได้

หมัดทลายมังกรอัสนีถูกปล่อยออกไปอย่างรวดเร็ว

"ปัง!" หมัดสองข้างปะทะกันกลางอากาศ เกิดประกายสายฟ้าและเสียงคำรามกึกก้อง ฝุ่นควันฟุ้งตลบ ผู้ชมสองสามคนรีบยกมือปิดหูเพื่อป้องกันเสียงที่บาดแก้วหู

ไท่หลงรู้สึกถึงพลังมหาศาลที่ส่งมาจากหมัดนั้น ราวกับถูกสัตว์ร้ายกระแทกเข้าอย่างจัง สายฟ้าถูกส่งตรงเข้าสู่ร่างกายของเขา ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง และร่างกายของเขาก็ลอยไปข้างหลังโดยไม่ตั้งใจ

"ตูม!" ไท่หลงถูกซัดกระเด็นไปกระแทกกับกำแพงจนฝุ่นตลบ หยุนยีไป๋ไม่ได้ใช้แม้กระทั่งเกราะกายแท้เพื่อเสริมพลังของตนเอง

"ดูเหมือนข้าจะประเมินเจ้าสูงไปหน่อย!" หยุนยีไป๋พูดทิ้งท้ายแล้วจากไป

"เอื๊อก!"

"นั่นคือทักษะวิญญาณของเขางั้นรึ? ดูน่ากลัวชะมัด"

"เจ้านี่ต้องเป็นปีศาจแน่ๆ! หมัดเดียวซัดลูกพี่สลบเลย!"

"นึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าโดนหมัดแบบนั้นเข้าไปฉันจะเป็นยังไง"

หลังจากคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

"ลูกพี่!"

"ลูกพี่!"

พวกเขารีบวิ่งเข้าไปในม่านฝุ่นและพบไท่หลงที่ยังคงมึนงงอยู่เล็กน้อย ผมของเขาชี้ฟู

"ลูกพี่ เป็นอะไรรึเปล่า!" คนหนึ่งเริ่มเขย่าตัวไท่หลง

"อือ~ อือ~ อือ~"

"หยุดเขย่า! ช่วยพยุงข้าขึ้นที" ไท่หลงที่ถูกเขย่าสร่างมึนอย่างรวดเร็ว

"แค่ก, แค่ก, แค่ก!"

"เขาอยู่ไหน!" ไท่หลงเดินออกมาโดยมีคนสองสามคนพยุง มองไปรอบๆ แล้วถามถึงที่อยู่ของหยุนยีไป๋พร้อมกับไอไปด้วย

"เอ่อ ลูกพี่ เขาไปแล้วครับ"

"บัดซบ!"

"ซี๊ด!" ไท่หลงขยับตัวแรงเกินไปเพราะความโกรธจนไปโดนแผล

ในขณะเดียวกัน หยุนยีไป๋มุ่งหน้าไปยังลานฝึกจำลองของสถาบันจอมอสูรสีคราม สถานที่ในสถาบันที่เหมาะสำหรับนักเรียนสายฟ้าฝึกฝนคือภูเขาลูกหนึ่ง บนภูเขาถูกปลูกไว้ด้วยต้นไม้เหล็กนำไฟฟ้า และมีการย้ายสัตว์วิญญาณพืชสายฟ้าในรูปแบบต้นไม้หลายต้นมาไว้บนยอดเขา ทางโรงเรียนยังได้ติดตั้งป้ายเตือนไว้ทุกที่อย่างรอบคอบ แนะนำไม่ให้เข้าไปลึกเกินไป และโรงเรียนจะตรวจสอบอายุของสัตว์วิญญาณประเภทต้นไม้เหล่านี้เป็นประจำ เพื่อกำจัดภัยคุกคามตั้งแต่เนิ่นๆ

เมื่อหยุนยีไป๋มาถึง ก็มีคนฝึกฝนอยู่ที่นั่นมากมายแล้ว ความแตกต่างระหว่างสถาบันวิญญาณจารย์ขั้นสูงอยู่ที่ตรงนี้เอง หากสถาบันจอมอสูรสีครามเป็นเช่นนี้ สถาบันวิญญาณจารย์ขั้นสูงที่มีมาตรฐานสูงกว่าก็คงจะยิ่งกว่านี้เป็นแน่