บทที่ 31 การขยายพันธุ์ของหนามพิทักษ์

เมล็ดพันธุ์ใหม่ที่เพิ่งปลูก ดูดซึมสารอาหารที่เหลืออยู่ และในไม่ช้าก็งอกต้นอ่อนสีเขียวออกมา แต่เติบโตสูงขึ้นเพียง 5 เซนติเมตรก็หยุดการเติบโต

ดูท่าพลังงานของน้ำยาเร่งการเติบโตได้ถูกใช้ไปจนหมดแล้ว

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ทำให้ข้าวสาลีสุกอีกชุดหนึ่ง แต่ก็ทำให้ชุดที่สองงอกได้สำเร็จ ซึ่งก็นับเป็นเซอร์ไพรส์ที่ไม่น้อยเลย

ข้าวสาลีฤดูหนาวที่เก็บเกี่ยวมาทั้งหมด ฉีหยวนก็จัดการเก็บเรียบร้อยแล้ว

มีข้าวสาลีทั้งหมด 13 ต้น แต่ละต้นให้ผลผลิตเกินครึ่งกิโลกรัม ผลผลิตที่ได้สูงอย่างไม่น่าเชื่อ

สุดท้ายรวมแล้วทั้งหมดได้ข้าวสาลีฤดูหนาวมา 7.5 กิโลกรัม

สมกับที่เป็นพืชผลระดับดีจริงๆ!

ผลผลิตข้าวสาลีฤดูหนาวที่มากมาย ทำให้เขาคาดหวังถึงการเติบโตของข้าวคริสตัลมากขึ้น

พืชผลระดับดียังให้ผลผลิตขนาดนี้ แล้วพืชผลระดับยอดเยี่ยมจะให้ผลผลิตเป็นสองเท่าหรือเปล่า? และข้าวคริสตัลแต่ละเม็ดก็ใหญ่กว่ามาก ผลผลิตต่อต้นก็ต้องมากกว่าข้าวสาลีฤดูหนาวอย่างแน่นอน

ข้าวสาลีฤดูหนาวที่เพิ่งเก็บเกี่ยวมาไม่สามารถกินได้ทันที ต้องนำไปทำเป็นแป้งก่อน

หลังจากเคาะเอาเปลือกออกแล้ว ก็ต้องบดเมล็ดให้เป็นผง จึงจะเป็นแป้งอย่างแท้จริง

ฉีหยวนไม่มีครก เขาทำได้แค่ใช้ด้านที่ทื่อของขวานบดข้าวสาลีทีละเม็ดจนกลายเป็นผง

งานที่ยิ่งใหญ่นี้ใช้เวลาไปกว่า 5 ชั่วโมง ทำให้ฉีหยวนเหงื่อท่วมตัว

แต่ก็เป็นความเหนื่อยที่มาพร้อมกับความสุข ชาวนาคนไหนจะปฏิเสธความสุขจากการเก็บเกี่ยวได้กันเล่า?!

ข้าวสาลีทั้งหมดถูกนำไปทำเป็นแป้งจนสำเร็จ แล้วเก็บไว้ในหีบทรัพยากรหนึ่งใบ

สุดท้ายน้ำหนักรวมได้ 7.25 กิโลกรัม ถือว่าเก็บเกี่ยวมาได้มาก

เมื่อเห็นประสิทธิภาพของน้ำยาเร่งการเติบโตต่อข้าวสาลีฤดูหนาวแล้ว ฉีหยวนก็คาดหวังกับน้ำยาอีกครึ่งขวดที่เหลือมากขึ้นไปอีก

หนามพิทักษ์เติบโตอย่างช้าๆ มาโดยตลอด

ก่อนหน้านี้ตอนที่เลี้ยงด้วยรากวิสทีเรีย เขาก็คิดว่ามันจะขยายพันธุ์ได้แล้ว แต่ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ จนถึงตอนนี้

“หวังว่าน้ำยาเร่งการเติบโตของพืชอีกครึ่งขวดนี้ จะช่วยให้หนามพิทักษ์เติบโตอย่างสมบูรณ์ได้นะ!”

ฉีหยวนนำน้ำยาที่เหลืออีกครึ่งขวดไปรดลงบนหนามพิทักษ์

ปฏิกิริยาของหนามพิทักษ์เหมือนกับข้าวสาลีฤดูหนาว มันเริ่มดูดซึมสารอาหารอย่างรวดเร็ว

แต่ความเร็วในการดูดซึมของหนามพิทักษ์นั้นเร็วกว่าข้าวสาลีฤดูหนาวมาก เพียงแค่ไม่กี่วินาที หนามพิทักษ์ก็เหมือนแมวที่ได้กลิ่นคาวปลา เริ่มเติบโตอย่างบ้าคลั่ง

หนามพิทักษ์ต้นแม่ที่ใหญ่ที่สุด เติบโตสูงขึ้นถึงสองเมตร เกือบจะถึงเพดานของที่พักพิงแล้วจึงหยุด

หนามพิทักษ์ทั้งต้นแตกต่างจากเดิมมาก ความหนาของมันก็เท่ากับแขนแล้ว และมีหนามแหลมคมขนาดเท่านิ้วมือจำนวนมากอยู่ทั่วทั้งต้น ทำให้ดูอันตรายอย่างมาก

พร้อมกันนั้น หนามพิทักษ์ก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาก มันส่ายเถาที่แข็งแรงไปมา เหมือนกับเด็กที่ได้รับขนมแล้วมีความสุข

พฤติกรรมของหนามพิทักษ์แตกต่างจากพืชทั่วไปมาก แต่กลับคล้ายกับสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา

และรอบๆ ต้นแม่ ก็มีเถาเล็กๆ สีเขียวอ่อนๆ หลายเถาเริ่มเติบโตขึ้น แต่มีขนาดเท่าตะเกียบ และเต็มไปด้วยหนามแหลมคมเช่นกัน ดูเหมือนเป็นหนามพิทักษ์ต้นแม่ขนาดเล็ก

“เริ่มขยายพันธุ์แล้ว!”

ฉีหยวนดีใจอย่างมาก

ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงโลกแห่งม่านหมอก เขาก็ได้หนามพิทักษ์มา และหวังว่ามันจะรับหน้าที่ปกป้องที่พักพิงได้

ถึงแม้ว่าหนามพิทักษ์จะมีคุณภาพเป็นเพียงระดับดี แต่เขาก็คิดมาโดยตลอดว่าหนามพิทักษ์ไม่เหมือนกับพืชระดับดีทั่วไป

ดังนั้นเขาจึงลงทุนทรัพยากรไปไม่น้อย แม้ว่าหนามพิทักษ์จะไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย เขาก็ไม่ยอมแพ้

จนกระทั่งวันนี้!

ในที่สุดหนามพิทักษ์ก็เริ่มขยายพันธุ์แล้ว

หนามพิทักษ์ขนาดเล็กกว่าสิบต้นเติบโตขึ้นรอบๆ กำแพงด้านขวาของที่พักพิง และเติบโตจนสูงหนึ่งเมตรก็หยุดลง

หนามพิทักษ์ที่ขยายพันธุ์ออกมาทั้งหมดปกป้องต้นแม่ที่อยู่ตรงกลาง ทำให้ดูน่าเกรงขามอย่างยิ่ง

ฉีหยวนไม่สงสัยเลยว่าตอนนี้หนามพิทักษ์มีความแข็งแกร่งระดับดีอย่างแน่นอน

ถ้ามีสัตว์ร้ายระดับดีเข้าใกล้ที่พักพิง ก็สามารถป้องกันไว้ได้ด้วยหนามพิทักษ์

“เฮ้อ! นี่มันโชคอะไรกันเนี่ย! หีบทรัพยากรไม้กลับเปิดได้ของดีขนาดนี้!”

ฉีหยวนมองดูหนามพิทักษ์ที่ขยายพันธุ์ออกมา และรู้สึกประทับใจอย่างมาก

แม้จะเป็นไอเท็มระดับดี แต่ก็ยังแบ่งเป็นดีและแย่ได้

และน้ำยาเร่งการเติบโตของพืชนี้ ก็เป็นไอเท็มระดับดีที่สุดอย่างแน่นอน

ในตอนนี้ ฉีหยวนก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เขาก็ได้หีบทรัพยากรมาสองใบ

เขากลับมายังที่พักพิง แล้วนำหีบทรัพยากรไม้สองใบออกมาอย่างเคร่งขรึม เพื่อหวังว่าจะได้รับโชคจากเกาหานจือด้วย

เป๊าะ! เป๊าะ!

เสียงเบาๆ สองเสียงดังขึ้น หีบทรัพยากรเปิดออก

【เสื้อกันหนาว (ธรรมดา)】 【กางเกงกันหนาว (ธรรมดา)】 【บะหมี่สำเร็จรูป x5 (ธรรมดา)】

หีบทรัพยากรใบแรกเป็นใบที่เขาเก็บได้ระหว่างทาง

ดังนั้นไอเท็มที่ได้มาจึงค่อนข้างธรรมดาและเป็นของทั่วไป นั่นก็คือของให้ความอบอุ่นและอาหาร

หีบทรัพยากรไม้ใบที่สองได้มาจากการล่าเหยื่อด้วยกับดัก

【เสื้อแจ็กเก็ตหนัง (ธรรมดา)】 【สบู่ x1 (ธรรมดา)】 【การ์ดขูด x1 (ธรรมดา)】

เป็นไปตามคาด ไอเท็มทั้งหมดเป็นระดับธรรมดา และคุณภาพก็ธรรมดามาก

แต่มีสิ่งหนึ่งที่พิเศษ!

การ์ดขูด!

ฉีหยวนหน้ามืดในทันที: เขาเปิดได้ของแปลกๆ อีกแล้วหรือนี่?

แต่เมื่อดูข้อมูลแล้ว ก็พบว่าเขาเข้าใจระบบผิดไป

นี่คือการ์ดขูดเฉพาะของโลกแห่งม่านหมอก!

【ชื่อ: การ์ดขูด (ธรรมดา) คุณสมบัติ: สามารถได้รับรางวัล 0-10 เหรียญวิญญาณ คำอธิบาย: ได้รับสกุลเงินทั่วไปของโลกแห่งม่านหมอกจำนวนเล็กน้อย!】

สกุลเงินทั่วไปของโลกแห่งม่านหมอก?!

เหรียญวิญญาณ!

ฉีหยวนเห็นคำนี้ก็อึ้งไปชั่วขณะ

ที่ผ่านมาผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่ใช้การแลกเปลี่ยนสิ่งของกัน โดยมีไม้และหินเป็นสกุลเงินที่ใช้บ่อยที่สุด

แต่เนื่องจากราคาในตลาดแลกเปลี่ยนเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ทำให้อัตราส่วนการแลกเปลี่ยนก็ไม่มั่นคง

และระบบก็ไม่เคยควบคุมตลาดแลกเปลี่ยน หรือกำหนดสกุลเงินเดียว

แต่บนการ์ดขูดระดับธรรมดาใบนี้ กลับมีคำว่าเหรียญวิญญาณปรากฏขึ้น

และยังถูกเรียกว่าสกุลเงินทั่วไปของโลกแห่งม่านหมอกอีกด้วย!

สิ่งนี้หมายความว่าระบบกำลังจะเปิดตัวสกุลเงินทั่วไปใช่ไหม?!

มีความเป็นไปได้สูงมาก!

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่สามารถยืนยันได้ แต่แนวโน้มนี้จะต้องถูกต้องแน่นอน

ฉีหยวนจำเรื่องนี้ไว้ในใจ แล้วก็ขูดการ์ดขูดออกไป โชคดีที่ได้มา 8 เหรียญวิญญาณ

เหรียญสีขาวแปดเหรียญปรากฏขึ้นในมือ รูปลักษณ์เรียบง่ายและไม่มีลวดลายอะไรเลย มีผิวสัมผัสเหมือนหยก ดูเหมือนเป็นงานศิลปะ

เมื่อลองดูข้อมูลก็มีเพียงแค่คำว่าสกุลเงินเท่านั้น

ทำอะไรไม่ได้นอกจากเก็บมันไว้ก่อน แล้วค่อยใช้ในอนาคต

หลังจากจัดการเรื่องทั้งหมดในมือเรียบร้อยแล้ว ฉีหยวนก็ตั้งใจจะเข้านอน แต่ก็ได้รับข้อความจากเกาหานจือ

เกาหานจือ: “ฉีหยวน คุณรีบดูสิ หิมะตกแล้ว!”

หิมะตกแล้ว?!

ฉีหยวนรู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้ตกใจมากนัก

ในอุณหภูมิที่ต่ำขนาดนี้ หิมะตกก็เป็นเรื่องปกติ เพียงแต่เร็วหรือช้าเท่านั้น

เขาเปิด ‘คู่มือการเอาตัวรอดในม่านหมอก’ ตอนนี้ช่องสนทนาเดือดปุดๆ ข้อความที่เลื่อนขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้มองไม่เห็น

แต่จากคำพูดที่เลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก็ยังพอจะเห็นคำว่าหิมะ, หนาว, อาหาร อยู่บ้าง

หิมะที่ตกอย่างกะทันหัน แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้นี้ ทำให้จิตใจของผู้รอดชีวิตทุกคนปั่นป่วน

หิมะมาแล้ว คลื่นความหนาวเย็นก็ใกล้เข้ามาแล้ว!

นี่คือเสียงจากใจของผู้รอดชีวิตทุกคน

ในม่านหมอกนี้ แสงเทียนแต่ละดวงสั่นไหว ทุกคนเข้านอนด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้ง

เพราะพรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนที่คลื่นความหนาวเย็นจะมาถึง

เวลาที่เหลือให้ผู้รอดชีวิตทุกคนเตรียมตัวมีเพียงแค่ห้าถึงหกชั่วโมงเท่านั้น

แม้แต่ฉีหยวนก็ยังรู้สึกหวาดกลัวและไม่สบายใจอย่างไม่มีเหตุผล

ในขณะนั้นเอง ช่องแชทของฉินเจิ้นจวินก็เด้งขึ้นมา