บทที่ 16 ทำบะหมี่

ฉีหยวนไม่ต้องคิดอะไรมาก เขาเริ่มเตรียมน้ำสำหรับอาบน้ำด้วยการต้มน้ำในกะละมังทองแดง

น้ำห้าลิตร แบ่งสามลิตรต้มให้เดือด แล้วผสมกับน้ำที่เหลือสองลิตร

อุณหภูมิของน้ำอยู่ที่ประมาณ 50 องศาเซลเซียส ซึ่งเหมาะกับการอาบน้ำมาก

เนื่องจากในบ้านไม่มีท่อน้ำทิ้ง ฉีหยวนจึงต้องอาบน้ำที่หน้าประตู เมื่ออาบเสร็จก็เอาน้ำเทราดออกไปด้านนอก เพื่อให้พืชได้น้ำเล็กน้อย

แต่ลมค่อนข้างแรง ทำให้ฉีหยวนหนาวจนตัวสั่น ต้องหลบอยู่หลังประตูไม้

การทำความสะอาดค่อนข้างง่าย แค่เอาผ้าชุบน้ำ แล้วเช็ดทำความสะอาดร่างกาย แต่ฉีหยวนก็พอใจมากแล้ว

ในที่สุดเขาก็รู้สึกว่าร่างกายไม่เหนียวเหนอะหนะอีกต่อไปแล้ว เมื่อได้สวมชุดนอนใหม่ก็รู้สึกสดชื่นอย่างยิ่ง

ชีวิตที่เรียบง่ายแต่หรูหราแบบนี้ สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถฝันถึงได้เลย

คนทั่วไปในหนึ่งวัน ต้องตัดไม้และขุดหินอย่างบ้าคลั่ง ไม่กล้าหยุดแม้แต่วินาทีเดียว จนเหนื่อยแทบตาย

แต่พอถึงตอนกลางคืน ก็ต้องมาโต้เถียงกันในช่องการซื้อขาย และทะเลาะกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อไม้ท่อนหนึ่ง

ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ไม่มีใครมีเวลามาสนใจเรื่องการทำความสะอาดร่างกายของตัวเองได้หรอก

แม้ว่าฉีหยวนจะยุ่งและเหนื่อยมากในแต่ละวัน

แต่โชคดีกว่ามาก และยังเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกๆ ที่พัฒนาได้เร็วที่สุด

ดังนั้นทั้งร่างกายและจิตใจจึงค่อนข้างผ่อนคลาย

เขานำถ่านไม้ไปใส่ในเตาผิงอย่างสบายใจ จากนั้นก็นอนลงบนเตียงอย่างสบายอารมณ์

จริงๆ แล้วฉีหยวนก็รู้ว่าตอนนี้ควรจะรีบออกกำลังกายให้มากขึ้น เพื่อให้ร่างกายแข็งแรง

แต่ข้างนอกอากาศหนาวเกินไป อุณหภูมิในห้องลดลงจนเกือบศูนย์องศาเซลเซียส ซึ่งไม่เหมาะที่จะออกกำลังกายหนักๆ เพราะจะใช้พลังงานมากเกินไป และอาจเป็นหวัดได้ ยิ่งไปกว่านั้น ผ้าห่มผ้ากำมะหยี่หนา 6 กิโลกรัมนั้นน่าดึงดูดใจเกินไป

“เฮ้อ! อากาศแบบนี้ไม่เหมาะกับการออกกำลังกายเลยนะ เหงื่อออกเยอะจะทำให้เป็นหวัดได้!”

ฉีหยวนซ่อนตัวอยู่ในผ้าห่มอย่างสบายใจ เผยออกมาแค่ใบหน้าเท่านั้น

ในคืนที่สี่ที่มาถึงโลกแห่งม่านหมอก ในที่สุดเขาก็สามารถแก้ปัญหาเรื่องความอบอุ่นได้แล้ว และสามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจ

เหลือเวลาอีกนานกว่าจะถึงเช้า ฉีหยวนจึงหยิบ ‘คู่มือการเอาตัวรอดในม่านหมอก’ ออกมาตามปกติ

ช่องสนทนายังคงคึกคักเหมือนเดิม

“ฮ่าๆๆ! ฉันได้หีบทรัพยากรมาสองใบ! มีใครโชคดีกว่าฉันไหม?”

“ขอโทษด้วยนะ ฉันได้มาสามใบ!”

“ไม่ว่าจะสองหรือสามใบ จะดีไปกว่าหีบทรัพยากรทองสัมฤทธิ์ของฉันไหม?”

“ให้ตายเถอะ! เปิดได้อะไร?”

“ต้องมีของดีแน่ๆ หีบทรัพยากรไม้ของฉันยังได้ผ้าห่มเลย!”

“ฮือๆๆ! ทำไมฉันถึงไม่เจออะไรเลย!”

“ใครต้องการแร่หินเหล็กไฟระดับดีบ้าง สามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ เผาได้ทั้งคืน! หนึ่งก้อนแลกหิน 150 ก้อน!”

“เนื้อสัตว์ระดับธรรมดา 2 ชิ้น แลกกับผ้าห่มและที่นอนระดับดี!”

“มาเลยๆ! กลุ่มชิงซานรับคนเข้าแล้วนะ! เงื่อนไขคือต้องส่งหินหรือไม้ 1 หน่วยต่อวัน! มาเข้าร่วมกลุ่มชิงซาน เราคือพี่น้องกัน!”

“กลุ่มชิงซานโกหกอีกแล้ว! บอกว่าเข้าร่วมกลุ่มแล้วจะแลกเปลี่ยนทรัพยากรระดับสูงได้ แต่พอเข้าไปแล้วไม่มีใครเลย!”

“เพื่อน! นายเชื่อแบบนั้นด้วยเหรอ!”

“รับซื้ออาหารทุกชนิด! ข้าวสาร, แป้ง, ถั่ว, เนื้อสัตว์! ราคาคุยส่วนตัว!”

“…”

อดไม่ได้ที่จะต้องยอมรับว่าความสามารถในการปรับตัวของมนุษย์นั้นแข็งแกร่งมาก

เพียงสามวันสี่คืนหลังจากมาถึงโลกแห่งม่านหมอก ทุกคนก็เริ่มปรับตัวเข้ากับโลกที่ไม่เหมือนใครนี้แล้ว

ชนชั้นทางสังคมและกฎเกณฑ์ทางสังคมทั้งหมดในโลกเดิมได้หายไปหมดแล้ว

ผู้คนเริ่มปฏิบัติตามกฎของโลกแห่งม่านหมอก และปรับตัวเข้ากับสังคมดั้งเดิมที่แข็งแกร่งอยู่รอด

ทำงานเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น และกลับบ้านเมื่อพระอาทิตย์ตกดิน!

ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยอันตราย พวกเขากำลังหาความหวังที่จะมีชีวิตรอด

ผู้คนจำนวนมากขึ้นเริ่มปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่นี้ และเริ่มมีรูปแบบสังคมที่แตกต่างจากสังคมศิวิไลซ์

การแลกเปลี่ยนทรัพยากร การช่วยเหลือกัน… ทุกอย่างเชื่อมโยงทุกคนเข้าด้วยกัน

ในตลาดแลกเปลี่ยน ไม้และหินถูกใช้เป็น “สกุลเงิน” ในการแลกเปลี่ยนทรัพยากร, ไอเท็ม และแบบพิมพ์เขียวต่างๆ

ตอนนี้สิ่งที่ฉีหยวนกำลังพิจารณาอยู่ คือเรื่องการอัปเกรดที่พักพิง!

ก่อนที่จะอัปเกรดที่พักพิง ฉีหยวนตั้งใจจะสร้างห้องครัวก่อน

เนื่องจากเมื่อวานเขาแลกหินทั้งหมดเป็นไม้ไปแล้ว ตอนนี้เขาจึงไม่มีหินเลย

แต่หินเป็นทรัพยากรพื้นฐาน และหาได้ไม่ยาก

ฉีหยวนจึงนำ “น้ำจากตาน้ำ” ขึ้นขายในอัตราส่วน 10 มิลลิลิตรแลกกับหิน 50 ก้อน

เขาขายทั้งหมด 110 มิลลิลิตร โดยแต่ละส่วนถูกบรรจุในถ้วยไวน์ไม้ขนาด 10 มิลลิลิตร

ฉีหยวนไม่คิดเลยว่าน้ำจากตาน้ำจะถูกแย่งซื้อไปหมดในเวลาเพียงสิบกว่าวินาที

แม้ว่าฉีหยวนจะมั่นใจว่าน้ำจากตาน้ำเป็นหนึ่งในไอเท็มที่ได้รับความนิยมมากที่สุด และขายได้แน่นอน

แต่ก็ไม่คิดว่าจะหมดเร็วขนาดนี้

ฉีหยวนไม่รู้ว่าเกือบทุกคนที่ได้ “น้ำจากตาน้ำ” ไป คิดว่าตัวเองได้กำไรมากขนาดไหน!

หินและไม้สามารถหาได้จากหลายวิธี แต่ “น้ำจากตาน้ำ” ที่สามารถช่วยบำรุงร่างกาย, รักษาและป้องกันโรคได้ เป็นของที่หายากมาก!

ตอนนี้สภาพแวดล้อมเลวร้ายมาก อุณหภูมิลดลงเรื่อยๆ และอาการเป็นหวัดก็เกิดขึ้นบ่อยขึ้น

สำหรับทุกคนแล้ว การมียาติดตัวไว้เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

มีคนจำนวนมากที่พยายามซื้อยาในช่องสนทนาและตลาดแลกเปลี่ยน เมื่อยาปรากฏขึ้น ก็จะถูกแย่งซื้อไปในปริมาณมาก

เมื่อ “น้ำจากตาน้ำ” ปรากฏขึ้น ก็ดึงดูดความสนใจของคนจำนวนไม่น้อยเลย

แต่ฉีหยวนได้ตั้งวิธีการแลกเปลี่ยนไว้แล้ว

พวกเขาสามารถส่งคำขอแลกเปลี่ยนมาให้ฉีหยวนได้ และฉีหยวนจะเลือกคู่ค้าเอง

เพียงแค่สิบกว่านาที!

‘คู่มือการเอาตัวรอดในม่านหมอก’ ของฉีหยวนก็เริ่ม “ติ๊ง” “ติ๊ง” “ติ๊ง” อย่างไม่หยุดหย่อน

คำขอแลกเปลี่ยนจำนวนนับไม่ถ้วนถูกส่งมา

เมื่อดูคำขอแลกเปลี่ยนที่ดูไม่น่าเชื่อถือมากมาย ฉีหยวนก็รู้สึกปวดหัวมาก

【คำขอแลกเปลี่ยน: ไม้ 1 หน่วย ข้อความ: คุยส่วนตัวมีเซอร์ไพรส์ครับ!】

【คำขอแลกเปลี่ยน: หิน 10 หน่วย ข้อความ: พี่ครับ! ยอมรับหน่อยเถอะครับ ผมเป็นหวัดหนักจริงๆ!】

【คำขอแลกเปลี่ยน: ไข่ด้วงมดดำ 1 ฟอง ข้อความ: ด้วงมดดำนี้สามารถเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงได้ แลกกับน้ำจากตาน้ำ 100 มิลลิลิตร】

【คำขอแลกเปลี่ยน: กางเกงในสามเหลี่ยม 1 ตัว ข้อความ: พี่ขา~ หนูใส่แล้ว! หนูยังมีการแสดงอื่นอีกมากมาย คุยกันวิดีโอส่วนตัวได้นะคะ!】

【…】

ฉีหยวนหน้ามืดในทันที เขาตัดสินใจใช้ฟังก์ชันคัดกรอง!

เขาปฏิเสธคนที่เอาทรัพยากรพื้นฐานอย่างหินและไม้มาแลกเพื่อหวังกำไรไปทั้งหมด

รวมถึงด้วงมดดำด้วย ตอนแรกเมื่อเห็นคำว่าสัตว์เลี้ยง เขาก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

แต่เมื่อเปิดดู ก็เป็นแค่ด้วงมดธรรมดาเท่านั้น

เมื่อตัดทรัพยากรธรรมดาเหล่านี้ออกไปแล้ว จำนวนคนก็ลดลงไปมาก

แต่ก็ยังมีอีกหลายร้อยคน

ทำได้แค่คัดกรองข้อมูลทั้งหมดของ “ระดับธรรมดา” ออกไป

และแสดงเฉพาะข้อมูลของไอเท็ม “ระดับยอดเยี่ยม” ก่อน!

จำนวนคนที่แลกเปลี่ยนไอเท็ม “ระดับยอดเยี่ยม” ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

เหลือเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น

เพราะไอเท็ม “ระดับยอดเยี่ยม” สามารถเปิดได้จากหีบทรัพยากรทองสัมฤทธิ์เท่านั้น และโอกาสที่จะได้มันก็ต่ำมาก!

เมื่อคำนวณอย่างละเอียด…

จำนวนคนที่สามารถได้รับหีบทรัพยากรทองสัมฤทธิ์ในแต่ละวันมีประมาณหนึ่งล้านกว่าคน

ต่อให้รวมรางวัลจากภารกิจวันแรกเข้าไปด้วย ก็มีแค่ประมาณสามล้านคนเท่านั้นที่เคยได้รับมัน

เมื่อดูจากโอกาสที่จะได้ไอเท็ม “ระดับยอดเยี่ยม” แล้ว ก็มีคนเพียงไม่กี่หมื่นคนเท่านั้นที่มีไอเท็ม “ระดับยอดเยี่ยม”!

เมื่อเห็นไอเท็ม “ระดับยอดเยี่ยม” หลายสิบชิ้นในคำขอเป็นเพื่อน ฉีหยวนก็ตาเป็นประกาย

ในบรรดาไอเท็มเหล่านี้ บางส่วนเป็นของมีค่าและมีประโยชน์มาก

แต่ก็มีบางส่วนที่ไร้ประโยชน์ คล้ายกับ 【ม้วนกระดาษสร้างเสาไฟฟ้า】

ฉีหยวนไม่สนใจแบบพิมพ์เขียวและไอเท็มที่ดูหรูหราแต่ไม่มีประโยชน์ส่วนใหญ่

เขาเลือกไอเท็มที่มีประโยชน์จริงๆ

เมื่อดูแบบนี้แล้ว ของดีที่มีประโยชน์จริงๆ ก็มีไม่มากนัก

ฉีหยวนชอบทรัพยากรพิเศษแบบต่อเนื่อง คล้ายกับ “น้ำจากตาน้ำ” มากกว่า

การซื้อขาดอาจจะทำได้ยาก แต่การแลกเปลี่ยนในระยะยาวนั้นเป็นไปได้มาก

ถึงแม้ตอนนี้จะแลกเปลี่ยนไม่สำเร็จ แต่ในอนาคตก็ยังสามารถติดต่อกันได้

สุดท้าย หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ฉีหยวนก็เลือกคำขอแลกเปลี่ยนสามคำขอนี้

【คำขอแลกเปลี่ยน: มูลด้วงเกราะดำ ข้อความ: สามารถจัดหามูลด้วงเกราะดำให้ได้ในระยะยาว สามารถแลกเปลี่ยนกันได้!】

พร้อมแนบข้อมูลของมูลด้วงเกราะดำมาด้วย

【ชื่อ: มูลด้วงเกราะดำ (ดี) คุณสมบัติ: อุดมไปด้วยสารอาหาร สามารถปรับปรุงคุณภาพดินได้อย่างมาก ยิ่งดินมีคุณภาพต่ำเท่าไหร่ ผลการปรับปรุงก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น! และยังสามารถช่วยเพิ่มอัตราการเติบโตของพืชได้เล็กน้อย คำอธิบาย: ปุ๋ยอินทรีย์จากธรรมชาติที่ไม่มีสารพิษ!】

คุณสมบัติของมูลด้วงเกราะดำสามารถช่วยแก้ปัญหาเรื่องดินที่แห้งแล้งได้อย่างดี

ฉีหยวนปลูกพืชไว้ไม่น้อย แต่ก็ไม่มีดินที่เหมาะสม มีแต่ดินที่ขุดมาจากหน้าบ้านเท่านั้น

สำหรับพืชระดับธรรมดาก็ยังพอไหว แต่สำหรับ “ข้าวคริสตัล” และ “หนามพิทักษ์” แล้ว แค่ยืดชีวิตก็ยังยาก

ทั้งหมดต้องใช้ “น้ำจากตาน้ำ” ระดับยอดเยี่ยมในการยืดชีวิต

ดังนั้นมูลด้วงเกราะดำจึงเป็นประโยชน์ต่อทั้ง “ข้าวคริสตัล” และ “หนามพิทักษ์”

ฉีหยวนเพิ่มเพื่อนแล้ว เธอชื่อหวังอวี่

คำขอเป็นเพื่อนถูกยอมรับอย่างรวดเร็ว ทั้งสองคนก็สนใจการแลกเปลี่ยนในระยะยาว และตกลงกันได้อย่างรวดเร็ว

สุดท้ายก็ตัดสินใจว่า น้ำจากตาน้ำทุก 10 มิลลิลิตรจะแลกกับมูลด้วงเกราะดำ 50 กรัม

ด้วงเกราะดำเป็นแมลงตัวเล็กๆ แต่ก็มีจำนวนมาก

ดังนั้นน้ำหนัก 50 กรัมจึงถือว่าเยอะมาก!

ฉีหยวนพอใจกับการแลกเปลี่ยนนี้มาก เพราะช่วยเพิ่มช่องทางทรัพยากรของเขาให้มากขึ้น

แค่ไม่รู้ว่าหวังอวี่เลี้ยงด้วงเกราะดำเอง หรือเก็บมาจากในป่า...