ตอนที่ 25 นาคิริ อลิซตกหลุมรัก?

"คืนนี้เหรอ? ดูเหมือนว่าคืนนี้ฉันจะไม่ได้ดูการประลองนั้นแล้วล่ะ"

นาคิริ อลิซกล่าวอย่างเสียดายเล็กน้อย

"หือ? อลิซ คืนนี้เธอมีธุระอะไรเหรอ? พวกเราว่าจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับให้พวกเธอคืนนี้นะ!"

โยชิโนะ ยูกิถามด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินเช่นนี้ นี่เป็นเพียงวันแรกที่พวกเขาย้ายเข้ามา—พวกเขาวางแผนที่จะไปค้างคืนข้างนอกแล้วเหรอ?

"ฉันอยู่ต่างประเทศมาตลอด และตั้งแต่กลับมาก็อยู่ที่รีสอร์ทตลอดเลย ดังนั้น ฉันต้องไปหาคุณปู่จริงๆ!" นาคิริ อลิซอธิบาย

ก่อนกลับมา เธอได้รับโทรศัพท์จากนาคิริ เซ็นซาเอม่อน คืนนี้เธอต้องกลับไปทานอาหารเย็นและพูดคุยอย่างแน่นอน

อาจจะดึกมาก ดังนั้นเธอจึงไม่ได้วางแผนที่จะกลับมาที่หอพัก สำหรับคุโรคิบะ เรียวแล้ว แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ติดตามของเธอ แต่เขาก็ไม่ได้ติดตามเธอไปทุกฝีก้าว

ตอนนี้ที่ทั้งสองย้ายเข้ามาอยู่ในดาวเหนือแล้ว อลิซวางแผนที่จะกลับไปคนเดียวและไม่มีเจตนาที่จะพาคุโรคิบะ เรียวไปด้วย

"คุณปู่? ปู่ของอลิซคือท่านผู้อำนวยการสินะ? จริงด้วย หลังจากกลับมาแล้ว เธอก็ต้องไปเจอครอบครัวอย่างแน่นอน!"

ทุกคนพยักหน้า ถ้าอลิซไม่กลับไปในสถานการณ์เช่นนี้ มันคงจะดูไม่มีเหตุผลไปหน่อย

"ถ้าอย่างนั้น เราเลื่อนงานเลี้ยงต้อนรับไปเป็นวันพรุ่งนี้แล้วกัน พรุ่งนี้โรงเรียนก็เปิดแล้วด้วย และบางทีเราอาจจะมีสมาชิกใหม่คนอื่นๆ ด้วยก็ได้ ถึงแม้ว่าความเป็นไปได้จะไม่สูงมากก็ตาม" ซาคากิ เรียวโกะเสนอ

ถ้าอลิซไม่อยู่ งานเลี้ยงต้อนรับก็ย่อมไม่สมบูรณ์

นอกจากนี้ ยังมีปัญหาเรื่องสมาชิกใหม่อีกด้วย แม้ว่าโอกาสที่คนใหม่จะมาจะต่ำ แต่ถ้ามีจริงๆ ล่ะ? ดังนั้น พรุ่งนี้กลางคืนจึงเหมาะสมที่สุด

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย หลังจากนั้น นาคิริ อลิซก็มุ่งหน้าไปยังย่านที่พักอาศัยของตระกูลนาคิริ ในขณะที่คนอื่นๆ รอชมการแข่งขันระหว่างคุโรคิบะ เรียวและอิชชิกิ ซาโตชิ

....

ด้วยบริการรถยนต์ส่วนตัว นาคิริ อลิซก็กลับมาถึงย่านที่พักอาศัยของตระกูลนาคิริอย่างรวดเร็วและได้พบกับปู่ของเธอรวมถึงนาคิริ เอรินะด้วย

"หนูกลับมาแล้วค่ะ คุณปู่! สบายดีไหมคะ"

เมื่อเห็นปู่ของเธอ นาคิริ อลิซก็เดินเข้าไปทักทายโดยตรง สำหรับนาคิริ เอรินะแล้ว ทันทีที่เธอเห็นหน้าเธอ อลิซก็รู้สึกรำคาญเล็กน้อย

และเมื่อคิดว่าเธอไม่มีทางตามทันเธอได้ นาคิริ อลิซก็รู้สึกจนปัญญาเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ตอนนี้อลิซก็พอจะทำใจได้บ้างแล้ว

ข้อได้เปรียบของนาคิริ เอรินะนั้นชัดเจน—เป็นไปไม่ได้เลยที่อลิซจะเอาชนะเธอได้ เว้นเสียแต่ว่าเอรินะจะประสบอุบัติเหตุร้ายแรงบางอย่าง

แม้ว่าเธอจะรำคาญเอรินะ แต่เธอก็ไม่ต้องการเห็นอะไรเกิดขึ้นกับญาติของตัวเอง ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงเปลี่ยนความคิดของตัวเอง

ในเมื่อเธอไม่สามารถเอาชนะนาคิริ เอรินะได้ด้วยตัวเอง เธอก็แค่หาตัวช่วยจากภายนอก แม้ว่าเธอจะไม่ใช่คนที่เอาชนะเธอ แต่อย่างน้อยก็เป็นคนที่เธอหามา

และคนคนนี้ แน่นอนว่าเป็นยูกิ...

สำหรับคุโรคิบะ เรียวแล้ว แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งกว่าเธอ แต่ก็ยังไม่น่าจะเอาชนะนาคิริ เอรินะได้

"เธอกลับมาด้วยเหรอ? แล้วยังวางแผนที่จะเรียนที่โทสึกิอีก!"

เมื่อมองไปที่ลูกพี่ลูกน้องของเธอ แม้ว่าเธอจะพบว่าเธอน่ารำคาญเช่นกัน แต่นาคิริ เอรินะก็ค่อนข้างประหลาดใจในขณะนี้

ท้ายที่สุดแล้ว นาคิริ อลิซก็อยู่ต่างประเทศมาโดยตลอด แม้ว่าเธอจะกลับมาเป็นครั้งคราว แต่เธอมักจะอยู่ไม่นานและก็จะจากไปอีกในไม่ช้า

การที่เธอวางแผนที่จะกลับมาเรียนที่โทสึกิในครั้งนี้จึงเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดอย่างมาก

เธอรู้ถึงความสำเร็จบางอย่างที่นาคิริ อลิซทำได้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม นาคิริ เอรินะไม่ได้สนใจ ท้ายที่สุดแล้ว ทักษะการทำอาหารของอลิซก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่ ความสำเร็จเหล่านั้นเป็นเพียงในสาขาที่ค่อนข้างใหม่เท่านั้น

ทักษะการทำอาหารของเธอแข็งแกร่งกว่าของอลิซ ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจเรื่องเช่นนั้น

"อะไรยะ มีปัญหาที่ฉันจะกลับมาเรียนเหรอ" นาคิริ อลิซกล่าวอย่างไม่พอใจ

นาคิริ เซ็นซาเอม่อนรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อยกับเรื่องนี้

พี่น้องสองคนนี้มักจะมีเรื่องกระทบกระทั่งกันเล็กน้อยอยู่เสมอ แต่ก็มีด้านดีอยู่: ถึงแม้จะมีความขัดแย้ง แต่สายสัมพันธ์ในครอบครัวของพวกเธอก็แข็งแกร่งกว่าสิ่งอื่นใด

ไม่ว่าพวกเธอจะทะเลาะกันมากแค่ไหน ถ้าคนใดคนหนึ่งเดือดร้อน อีกคนก็จะไม่ยืนดูอยู่เฉยๆ

ดังนั้น ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเธอจะดูเหมือนขมิ้นกับปูน แต่นาคิริ เซ็นซาเอม่อนก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

ทั้งสองยังคงปะทะคารมกันต่อไปเช่นนี้ และหยุดลงเมื่อถึงเวลาอาหารเย็น

"อลิซ หนูอยู่ที่รีสอร์ทมาตลอดและได้ใช้เวลากับยูกิมาบ้าง หนูคิดว่าเขาเป็นคนแบบไหน" นาคิริ เซ็นซาเอม่อนถาม

จากข้อมูลที่เขารวบรวมมา ยูกิดูเหมือนจะเป็นคนที่ดีมาก แต่นั่นก็เป็นเพียงข้อมูล

ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงถามหลานสาวของเขา ในบรรดาคนที่อยู่ที่นี่ นาคิริ อลิซได้ใช้เวลากับยูกิมากที่สุด

ส่วนเรื่องที่ว่าหลานสาวของเขาจะเด็กเกินไปที่จะเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์หรือไม่นั้น นาคิริ เซ็นซาเอม่อนไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย

ในฐานะสมาชิกของตระกูลนาคิริ สภาพแวดล้อมที่พวกเขาเติบโตมาทำให้แน่ใจได้ว่าพวกเขาไม่สามารถเป็นคนง่ายๆ ขนาดนั้นได้

โดยเฉพาะนาคิริ อลิซ—เพราะเธอเป็นคนที่ถูกมองข้ามมาโดยตลอดในวัยเด็ก ไม่ใช่ว่าครอบครัวของเธอไม่ใส่ใจเธอ แต่เป็นคนนอกต่างหาก

เมื่อคนนอกมาที่บ้านนาคิริ พวกเขาส่วนใหญ่มาเพื่อนาคิริ เอรินะ—เอรินะคือคนที่พวกเขาชื่นชม

สำหรับอลิซแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะได้รับการชื่นชมเช่นกัน แต่มันก็เป็นเพียงแค่การพูดผ่านๆ เท่านั้น

ดังนั้น ตั้งแต่ยังเด็ก นาคิริ อลิซก็ได้มองเห็นธาตุแท้ของคนเหล่านี้แล้ว เธอเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ค่อนข้างดี

แม้แต่นาคิริ เอรินะ มือใหม่ที่แทบจะไม่มีสามัญสำนึกเกี่ยวกับชีวิตประจำวันเลย ก็ไม่ได้อ่อนแอในแง่ของความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล

หลังจากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากว่าหนึ่งเดือน อาจจะไม่สามารถมองคนคนหนึ่งได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แต่ความเข้าใจพื้นฐานย่อมต้องมีอย่างแน่นอน

"ยูกิเป็นคนที่น่าประทับใจมากค่ะ และนิสัยของเขาก็ดีมากด้วย..."

แน่นอนว่านาคิริ อลิซมีความประทับใจที่ดีต่อยูกิมาก

ท้ายที่สุดแล้ว บุคลิกของยูกิก็เป็นเช่นนั้น ประกอบกับความสามารถที่โดดเดเด่นของเขา คนอย่างเขาถูกลิขิตมาให้ดึงดูดความสนใจจากเพศตรงข้ามมากมาย

ตัวนาคิริ อลิซเองก็ได้มาถึงวัยแรกแย้มแล้วเช่นกัน ในบรรดาคนรุ่นเดียวกัน คนเดียวที่มีความสามารถแข็งแกร่งกว่าเธอคือคุโรคิบะ เรียว

แต่คุโรคิบะ เรียวแข็งแกร่งแค่ในด้านทักษะการทำอาหารเท่านั้น สำหรับด้านอื่นๆ—ก็ไม่เป็นไรเมื่อไม่มีการเปรียบเทียบ แต่เมื่อเทียบกับยูกิแล้ว ก็ไม่มีอะไรเหลือเลยจริงๆ

หลังจากใช้เวลาร่วมกันในช่วงนี้ เธอก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ต่อยูกิแล้ว อย่างไรก็ตาม เธอก็รู้ว่ายูกิมีเพื่อนสมัยเด็กอยู่แล้ว

นาคิริ อลิซไม่ได้สนใจเรื่องนี้ อย่างที่ว่ากัน "เพื่อนสมัยเด็กแพ้คนมาใหม่"—นั่นเป็นมุกคลาสสิก

ถึงแม้ว่าความเป็นจริงอาจจะแตกต่างไปบ้าง แต่ตราบใดที่พวกเขายังไม่ได้ยืนยันความสัมพันธ์กัน มันก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ

นาคิริ อลิซอาศัยอยู่ต่างประเทศมาหลายปี—ในขณะที่วิธีคิดของเธอจะไม่ถูกเปลี่ยนแปลงไป แต่ก็ย่อมมีอิทธิพลอยู่บ้างอย่างแน่นอน

นั่นคือเหตุผลที่เธอจะสู้เพื่อมัน แทนที่จะเฝ้ามองอยู่ข้างสนาม

จบตอน