บทที่ 2 งานชุมนุมบูชายัญมือสมัครเล่น ฉบับมัดรวมต้มตุ๋น

บทที่ 2 งานชุมนุมบูชายัญมือสมัครเล่น ฉบับมัดรวมต้มตุ๋น

【ฐานข้อมูลการบำเพ็ญเพียรเสียหายร้ายแรง ไม่สามารถโหลดโมดูลที่เกี่ยวข้องได้ การกู้ภัยด้วยตนเองล้มเหลว】

เข้าใจแจ่มแจ้ง! ทุกอย่างเป็นไปตามคาด ไอ้ 【คัมภีร์เซียนแดนเถื่อน】 นี่มันขยะชัดๆ

หยวนจู๋ที่เลือกนอนแผ่ ไม่รู้สึกรู้สากับอะไรแล้ว ตอนนี้จิตใจเขาสงบมาก ไม่แปลกใจเลยที่ 【คัมภีร์เซียน】 จะห่วยแตกสิ้นดีแบบนี้ นับตั้งแต่ที่เขาฟื้นขึ้นมา ไอ้ของกากๆ นี่ก็เอาแต่โอดครวญร้องแรกแหกกระเชอ โดนอัดน่วมมาตลอดทาง เขาอยากจะหาปุ่มปิดเสียงในหัว แล้วบล็อกการโจมตีทางจิตใจที่แสนจะน่ารำคาญไม่รู้จบนี้ทิ้งซะจริงๆ

【ฐานข้อมูลลับถูกมลพิษดัดแปลงแก้ไข ปลดผนึกบางส่วน ข้อมูลสูญหาย... ข้อมูลบิดเบือนไม่ทราบสาเหตุ ระดับมลพิษเพิ่มขึ้นรวดเร็ว 11.2%↑ ไม่สามารถย้อนกลับได้ ไม่สามารถตรวจจับทรัพยากรพลังปราณ โปรดรีบ... ระดับมลพิษ 13.8%↑...】

แน่นอน! เป็นแบบนี้จริงๆ ด้วย

【เทมเพลตบอสลับเกิดการกลายพันธุ์ไม่ทราบสาเหตุ รากปราณกลายพันธุ์เกิดเสียงสะท้อนกับมลพิษวิญญาณไม่ทราบที่มา แทรกแซงและดูดซับมาใช้งานโดยบังคับ ไฟร์วอลล์วิญญาณรีบูต ระดับมลพิษ 17.6%→ (คงที่) ปิดกั้นสำเร็จ การกัดกร่อนวิญญาณหยุดลงแล้ว...】

หยวนจู๋สะดุ้งในใจ: หืม? เกิดอะไรขึ้น?

【โฮสต์ต้องการโหลดรากปราณกลายพันธุ์ เพื่อดูดซับพลังปราณมาใช้แทนพลังปราณชั่วคราว และก้าวสู่เส้นทางบำเพ็ญเซียนสายพันธุ์เถื่อนต่อไปหรือไม่? สถานการณ์ฉุกเฉิน โปรดเลือกโดยเร็วที่สุด นับถอยหลังทำลายตัวเอง 100 วินาที... 99 วินาที】

???!

ในหัวของหยวนจู๋ตอนนี้ มีแต่ความงุนงงสับสนเต็มไปหมด ไอ้ของกากๆ นี่มัน...

สรุปก็คือ เพราะรวบรวมทรัพยากรพลังปราณไม่ได้ แถมยังสู้มลพิษเจ้าถิ่นไม่ไหว ไอ้ 【คัมภีร์เซียนแดนเถื่อน】 นี่เลยเลือกที่จะเข้าร่วม? ไหลตามน้ำไปด้วยกัน บำเพ็ญเซียนด้วยมลพิษเนี่ยนะ? มาตรฐานต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้เลยเหรอ

แล้วไอ้ ‘ทำลายตัวเอง’ นี่มันหมายความว่ายังไง? คือระบบมันทำลายตัวเองแล้วถอนการติดตั้ง คืนอิสระให้ข้า? หรือว่ามันจะทำลายวิญญาณข้า แล้วไปยึดร่างโฮสต์คนต่อไป?

เมื่อเห็นเวลานับถอยหลังเดินไปทีละวินาที ไอ้ตัวเขาที่ทั้งน่าสงสาร อ่อนแอ และไร้ทางสู้ จะไปทำอะไรได้? ก็เลยทำได้แค่รวบรวมสมาธิทั้งหมด จิ้มพรวดลงไปที่ตัวเลือกนั้น: 【ยืนยัน!】

【ลูกค้ายืนยันโหมดบำเพ็ญเซียนผิดปกติ ข้อตกลงผู้ใช้มีผลบังคับใช้ กำลังดำเนินการชดเชยสิทธิประโยชน์พิเศษ เปิดและโหลดเทมเพลตบอสลับ: อสูรปีศาจ.เจ้าขุนเขา (รากปราณกลายพันธุ์)】

【รากปราณกลายพันธุ์เปิดใช้งานแล้ว เริ่มดูดซับและจัดเก็บพลังปราณพิเศษรอการตั้งชื่อ】

【เทมเพลตบอส: อสูรพยัคฆ์กลายพันธุ์ โหลดเสร็จสิ้น รายการความสามารถ (คลิกเพื่อขยาย)】

【ติ๊งต่อง! ภูตเกมเฉพาะตัวออนไลน์แล้ว ต้องการเปิดโหมดสอนเล่นหรือไม่?】

【ตรวจพบโฮสต์พ้นจากสภาวะใกล้ตาย ตรวจพบทรัพยากรพลังปราณพิเศษ (รอการตั้งชื่อ) จำนวนมาก จะทำการเปิดเทมเพลตบอสเพื่อรวบรวมและจัดเก็บโดยบังคับ การฟื้นฟูเลือดอัตโนมัติทำงาน ค่าชีวิต +1, +1... คาดว่าจะฟื้นตัวเต็มที่ใน 10 นาที】

ข้อความอีกชุดก็เด้งขึ้นมารัวๆ หยวนจู๋ที่นอนแผ่อยู่ก็นิ่งสนิท ไม่ยินดียินร้าย แถมยังเริ่มรู้สึกเบื่อๆ ด้วยซ้ำ เพราะทั้งหมดนี้มันทำงานอัตโนมัติหมดเลย เขาไม่มีส่วนร่วมอะไรสักนิด เป็นได้แค่ผักปลาตัวหนึ่ง ที่กำลังเพลิดเพลินกับชีวิตอัมพาตเท่านั้นเอง

ส่วนร่างกายก็ยังไม่รู้สึกเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย ยังคงเป็นความรู้สึกเย็นสบายสดชื่นเหมือนเดิม ที่ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปทั่วทุกอณู ส่วนไอ้ ‘รากปราณกลายพันธุ์’ หรือ 【คัมภีร์เซียนแดนเถื่อน】 อะไรนั่น มันก็เหมือนจะเป็นแค่ภาพหลอนตอนใกล้ตายเท่านั้นแหละ

แต่กลับมีหน้าต่างใหม่ปรากฏขึ้นมาตรงหน้า ช่วยให้เขาฆ่าเวลาตอนที่นอนนิ่งๆ นี่ได้บ้าง:

【เจ้าขุนเขา.อสูรพยัคฆ์: อสูรกาย, เทมเพลตบอส】

【ชีวิต: 3.7%↑ (กำลังฟื้นฟู)】

【พลังเวท: ??↑ (กำลังจัดเก็บ)】

【ความสามารถ 1: ??? กำลังซ่อมแซมจากมลพิษ...】

【ความสามารถ 2: ภูตรับใช้พยัคฆ์】

【ความสามารถ 3: กรงเล็บ?? กำลังซ่อมแซมจากมลพิษ...】

【ความสามารถ 4: เรียกพายุ กำลังซ่อมแซมจากมลพิษ...】

【ความสามารถ 5: จักรวาลในอุทร??? ข้อมูลสับสนผิดปกติ เทมเพลตไม่ตรงกัน!】

【ความสามารถ 6: อาคมเจ้าขุนเขา/แดนภูตผี?? กำลังซ่อมแซมจากมลพิษ...】

พอเห็นตัวเลขที่แทน 【ค่าชีวิต】 ฟื้นตัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ หยวนจู๋ก็พลันเบิกตาโพลง ลุกพรวดขึ้นมาจากอาการปางตาย กลับคืนสู่โลกมนุษย์อีกครั้งทั้งที่ยังมึนงง

เขารอดชีวิตกลับมาอีกครั้ง!

หยวนจู๋ในตอนนี้ รู้สึกได้ถึงพลังอันท่วมท้นที่พลุ่งพล่านอยู่ในร่าง ในหูได้ยินเสียงพึมพำที่ทั้งดังจอแจและมากมายมหาศาลดังแว่วมา... ล้วนเป็นเสียงสวดอ้อนวอนอันละโมบของทั้งชายและหญิงที่ร้องขอในสิ่งที่แตกต่างกันไป รวมทั้งเสียงของจิตใจที่ยึดมั่นอย่างบ้าคลั่งด้วย

เสียงในใจเหล่านี้เหมือนเส้นด้ายล่องหนนับไม่ถ้วนที่เชื่อมโยงอยู่กับตัวเขา ไม่เพียงแต่มาจากเหล่าสาวกชั่วร้ายที่ท่าทางเหมือนคนบ้าคลั่งตรงหน้า แต่ยังมาจากสถานที่อันห่างไกลโพ้น เกินกว่ามิติของที่นี่อีกด้วย

ตัวเขาเองก็เหมือนกับจุดยึดเหนี่ยว ที่เชื่อมโยงแหล่งสัญญาณทางจิตวิญญาณขนาดเล็กใหญ่นับสิบหรืออาจจะนับร้อยแห่งเอาไว้

นี่มันสถานการณ์อะไรกันแน่? หรือว่านี่คือราคาที่ต้องจ่ายของการเป็นเครื่องสังเวย? กลายเป็นสถานีวิทยุทางจิตที่แชร์กันใช้ไปซะแล้ว?

นัยน์ตาสัตว์ตระกูลแมวสีทองคล้ำเบิกเปิดออก สายตาของเขาทะลุผ่านผ้าปิดตาตรงหน้า ทำให้มองเห็นทุกสิ่งรอบตัวได้ชัดเจน

ที่นี่คือโถงในอาคารที่ปิดทึบและมืดสลัว รอบตัวเขามีเทียนสีแดงเลือดตั้งอยู่เต็มไปหมด พร้อมกับของเซ่นไหว้แปลกๆ พิลึกพิลั่น

ภายใต้แสงเทียนสีแดงฉานอันน่าประหลาด มีของวางเรียงรายอยู่ ทั้งกบไร้หัว หัวกวางที่ถูกเย็บปิดตาสองข้าง อีกาที่ปีกกับลำตัวแยกออกจากกัน หัวใจของสิ่งมีชีวิตไม่ทราบชนิด ขนนกยาวหลากสีที่มัดรวมกันเป็นช่อ เห็ดยักษ์สีสันฉูดฉาดที่มีแขนขางอกออกมา...

ทั้งสองข้างซ้ายขวาของเขา ยังมีร่างเครื่องสังเวยที่เป็นศพวางอยู่ด้วย ทั้งศพที่ถูกผ่าอก ถูกตัดหัว และถูกตอกตรึงแขนขา เลือดไหลนองเต็มพื้นจนท่วมอักขระอาคมที่เขียนไว้จนแน่นขนัด

ถ้ารวมตัวเขาไปด้วย ก็มีเครื่องสังเวยทั้งหมดเจ็ดร่าง สภาพการตายก็แตกต่างกันไปหมด เมื่อเทียบกันแล้ว สภาพศพของเขากลับดูเบาที่สุด แค่โดนกรีดเส้นเลือดแดงที่แขนขาทั้งสี่ แล้วก็มีมีดสั้นปักอกเท่านั้นเอง แถมยังไม่ได้อยู่ตำแหน่งเซ็นเตอร์ แต่เป็นศพที่ 2 ทางขวามือ รับบทเป็นแค่ตัวประกอบที่ตายได้ดาษดื่นสุดๆ

...

“ลงมาแล้ว! ลงมาแล้ว! นายท่าน โปรดมอบร่างกายที่อ่อนเยาว์และพลังชีวิตที่เปี่ยมล้นให้ข้าด้วย!”

ด้านหน้า ไกลออกไปจากวงของเซ่นไหว้ ร่างค่อมร่างหนึ่งในชุดคลุมสีดำก็ถลาเข้ามาอย่างรวดเร็ว มันยื่นแขนที่เหี่ยวแห้งออกมา ทำท่าไขว่คว้ามายังตำแหน่งที่หยวนจู๋อยู่ด้วยความร้อนรน พลางร้องขอด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น

จากนั้น เหล่าสาวกในชุดคลุมที่ปิดบังใบหน้าอีกหลายคนก็กรูตามกันมา พวกมันโบกสะบัดเครื่องรางของขลังอะไรสักอย่างที่ดูไม่รู้เรื่องในมือ พร้อมกับตะโกนความต้องการของตัวเองออกมาอย่างเร่งรีบ

ทั้งขอกลับเป็นหนุ่มสาว ทำให้ร่างกายแข็งแรง ขอความงดงามและเสน่ห์ รักษโรคร้ายแรง แช่งพ่อบังเกิดเกล้า หรือทุ่มเงินขอลูก... สารพัดสารพันจะมีครบทุกอย่าง แต่ละคนล้วนแผ่กลิ่นอายของความโลภออกมาเต็มที่

ท่าทีที่ทั้งร้อนรนและเร่งรีบของสาวกพวกนี้ ไม่มีความนอบน้อมในการร้องขอต่อเทพเจ้าเลยสักนิด มันเหมือนกับพวกที่กลัวจะแย่งซื้อไข่ไก่ลดราคาในซูเปอร์มาร์เก็ตไม่ทันมากกว่า เป็นการออกคำสั่งและบีบบังคับกันชัดๆ ท่าทีที่เหมือนกำลังสั่งทาสรับใช้แบบนั้น ทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมาก

คนกลุ่มนี้กำลังบังคับให้ข้าทำให้ความปรารถนาเพ้อเจ้อพวกนั้นเป็นจริงงั้นเหรอ? โดยอาศัยไอ้ของที่เหมือน ‘เครื่องราง’ ในมือน่ะนะ? ของพรรค์นั้นมันจะควบคุมข้าได้จริงดิ?

ความคิดของหยวนจู๋ในตอนนี้หมุนเร็วจี๋และชัดเจนมาก ทุกสิ่งในความมืดสลัวพลันปรากฏชัดเจนทุกรายละเอียด สมองของเขาวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบันได้ทะลุปรุโปร่งในทันที แถมยังจัดการปิดกั้นเสียงในใจที่ดังจอแจในหัวไปได้อย่างง่ายดายด้วย

อย่างแรกที่มั่นใจได้เลยก็คือ ข้าไม่รู้สึกถึง ‘เครื่องราง’ พวกนั้นเลย แถมยังไม่โดนควบคุมด้วย พูดง่ายๆ คือไม่ต้องไปสนใจมันเลยก็ได้ จากนั้น... ดวงตาของเขาก็มองเห็นภาพที่แปลกประหลาดยิ่งกว่า ในมุมมองที่สายตาของมนุษย์ธรรมดาไม่อาจจับจ้องได้

ทั่วทั้งโถงพิธีบูชายัญแห่งนี้ อบอวลไปด้วยพลังงานประหลาดๆ ที่มีรูปร่างแตกต่างกันไปจนตาเปล่ามองไม่เห็น มันเป็นสิ่งที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูดได้ เป็นนามธรรมยิ่งกว่าการมองเห็นด้วยอินฟราเรดหรือการมองเห็นด้วยความร้อนเสียอีก ทำได้แค่ใช้ความรู้สึกบรรยายเท่านั้น

สสารพลังงานบางอย่างก็เหมือนกลุ่มหมอกสีน้ำเงินที่ลอยอยู่ บางอย่างก็ให้ความรู้สึกเหมือนกระแสวนสามมิติสีเขียวอมเหลืองที่ไหลเวียนอย่างหนืดๆ ส่วนบางอันก็เหมือนกลุ่มด้ายสีม่วงแดงที่พันกันยุ่งเหยิง...

พลังงานแต่ละชนิด ต่างก็แผ่คุณสมบัติเฉพาะตัวออกมา เป็นสัญลักษณ์แทนแนวคิดบางอย่าง เช่น 【กวาง】 【กบ】 【หมอก】 พวกมันเปลี่ยนแปลงและไหลเวียนอย่างช้าๆ ราวกับก้อนสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา แผ่กลิ่นอายอันตรายถึงตายออกมา คอยจ้องมองพิธีกรรมนี้ด้วยสายตาเย็นชาจากมุมมองในมิติที่สูงกว่า

ดูเหมือนว่าแหล่งที่มาของพลังงานเหล่านี้ ก็คือ ‘แหล่งมลพิษแปลกหน้า’ จากภายนอกที่ 【คัมภีร์เซียนแดนเถื่อน】 พูดถึงนั่นเอง แถมมันไม่ได้มีแค่แหล่งเดียว แต่มีมากถึงสิบกว่าชนิด

แต่ละชนิดก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรนัก พวกมันกำลังใช้ของเซ่นไหว้เหล่านั้นเป็นสื่อกลาง เหมือนกับก๊อกน้ำที่เปิดไว้เพียงแผ่วเบา ค่อยๆ สะสมและรวบรวมพลังปราณเฉพาะตัวของพวกมันทีละหยดๆ ไว้ในร่างของกบไร้หัวและอีกาปีกหัก

พลังปราณบางส่วนก็มุดเข้าไปในเทียนสีแดงเลือดที่จุดอยู่ ทำให้แสงเทียนสีแดงฉานนั้นยิ่งดูงดงามวิจิตรและน่าพรั่นพรึงยิ่งขึ้น บริเวณที่แสงสีแดงสาดส่องไปถึง แม้แต่ห้วงมิติก็ยังบิดเบี้ยวไปด้วย แต่เหล่าสาวกที่อาบไล้ไปด้วยแสงเทียนกลับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด

มลพิษไม่ทราบที่มาบางส่วนก็ล่องลอยวนเวียนอยู่ในอากาศ ไปๆ มาๆ ส่วนที่เหลือก็เข้าสิงร่างศพอีกหกศพที่อยู่ข้างๆ ไปเลย ใช้ร่างพวกนั้นฟื้นคืนชีพขึ้นมา

นอกจากลางสังหรณ์ที่ว่ามันอันตรายสุดๆ แล้ว หยวนจู๋ยังรู้สึกว่าพวกมันทั้งหมดกำลังจ้องเขาตาเป็นมัน ราวกับกำลังจ่ายพลังงานเพื่อเข้ามามีส่วนร่วม ขณะเดียวกันก็จ้องเขม็งมาที่เขา ตัวเขาตอนนี้ก็เหมือนเนื้อบนเขียง ที่โดนลูกค้าสิบกว่าเจ้าเดินวนดูไปมา กระซิบกระซาบต่อรองราคา

ท่ามกลางมลพิษไม่ทราบที่มาอันหลากหลายสารพัดชนิดนี้ มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่ทำให้เขารู้สึกใกล้ชิดเป็นพิเศษ รู้สึกยอมรับมันจากก้นบึ้งของหัวใจ โดยไม่มีความรู้สึกต่อต้านหรือรังเกียจเลยแม้แต่น้อย

แหล่งพลังงานสายนี้กำลังซ่อนตัวอยู่ในเงาใต้ร่างของเขา มันสร้างสายสัมพันธ์อันลึกลับกับร่างกายนี้ หรืออาจจะกับ 【คัมภีร์เซียนแดนเถื่อน】 ด้วยซ้ำ แล้วก็คอยส่ง ‘พลังปราณพิเศษ’ ให้กับ 【รากปราณกลายพันธุ์】 อย่างต่อเนื่อง ไม่เพียงแต่ทำให้ 【ค่าชีวิต】 ฟื้นฟู แต่ 【ค่าพลังเวท】 ก็ยังสะสมเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ ด้วย

เมื่อพลังเวทในร่างกายค่อยๆ เพิ่มขึ้น ข้อมูลที่เขารับรู้ได้ก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ ความรู้เกี่ยวกับพิธีบูชายัญที่ไม่คุ้นเคยมากมายก็ไหลทะลักเข้ามาในสมองพร้อมกับพลังปราณอันเย็นสบายนั้น มอบคำชี้แนะที่ทั้งเหมือนจะใช่และก็ไม่ใช่ให้กับเขา

...

หยวนจู๋ในตอนนี้ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเครื่องรับสัญญาณชั้นยอด ไม่เพียงแต่เชื่อมต่อกับสาวกทุกคนในที่นี้ รับรู้คำอธิษฐานและความปรารถนาของพวกเขา แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ยังสามารถสังเกตการณ์สัญญาณจากเทพชั่วร้ายในมิติที่สูงกว่า ย้อนกลับไปได้ด้วย และกลายเป็นภาชนะที่รองรับแหล่งมลพิษบางชนิดไปแล้ว

ความจริงก็คือ 【คัมภีร์เซียนแดนเถื่อน】 มันยอมรับพลังงานจากในเงาไปแล้ว แถมยังบังคับตั้งชื่อให้มันว่า ‘พลังปราณพิเศษ’ เอาไว้ใช้ขับเคลื่อนสิ่งที่เรียกว่าไฟร์วอลล์วิญญาณ และโหลด 【เทมเพลตบอส】 เข้ามาในร่างกายนั่นเอง

ส่วน ‘เครื่องราง’ สารพัดชนิดที่เหล่าสาวกถืออยู่ในมือ ก็เชื่อมโยงกับแหล่งมลพิษอื่นๆ ที่น่าสงสัยว่าจะเป็นเทพชั่วร้ายองค์อื่นเช่นกัน

ดังนั้น เขาเลยเดาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ว่า นี่มันคือพิธีกรรมบูชายัญฉบับมือสมัครเล่นที่ทั้งสับสนวุ่นวายและไร้แบบแผนสุดๆ

อาจจะเพราะอัตราความสำเร็จมันต่ำเกินไป หรือไม่ก็ต้นทุนในการทำพิธีมันสูงเกินเหตุ สาวกกลุ่มนี้เลยตัดสินใจรวบรัด หันมาใช้โหมดบูชายัญราคาประหยัดแบบเหมาเข่ง ใช้เครื่องสังเวยกลุ่มเล็กๆบูชายัญให้กับเป้าหมาย สิบกว่าตนพร้อมกันไปเลย

ถ้าแปลเป็นภาษาชาวโลก ก็คือ มีสาวกหัวใสบางคนจงใจผูกมัดเหล่าเทพชั่วร้ายกลุ่มหนึ่ง ให้มาร่วมกัน "แชร์" เครื่องสังเวยชุดนี้ขอแค่มีสักองค์หนึ่งตอบรับ พิธีกรรมนี้ก็สามารถดำเนินต่อไปได้

พอเจอกับของเซ่นไหว้จานเล็กจานนี้ เหล่าเทพชั่วร้ายก็เลยยึดหลักการพื้นฐานที่ว่า ‘ไหนๆ ก็มาแล้ว’ เลยยอมลงทุนส่งพลังลงมาสักหน่อย คอยจับตาดูพิธีนี้ไว้ ถือซะว่าพนันกันขำๆ เสี่ยงดวงเอา เผื่อว่าตัวเองจะแจ็กพอตถูกรางวัลขึ้นมาล่ะ?

หรือถ้าเผอิญมีองค์ไหนที่หิวจริงๆ ก็อาจจะกระโดดลงมาร่วมวง ประมูลแข่งกับเทพชั่วร้ายองค์อื่น อัดฉีดพลังเพิ่มเข้ามาเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในเครื่องสังเวยนี้ไปเลย สุดท้ายแล้ว สาวกกลุ่มนี้ก็จะตกเทพได้สักองค์ มาสนองความปรารถนาของตัวเอง รับประกันว่าการบูชายัญจะสำเร็จจนได้

ไอ้วิธีบูชายัญสุดนักเลงที่เอาคนบริสุทธิ์มาสังเวย แล้วยังไปหาเรื่องเทพชั่วร้ายเป็นฝูงให้มารุมทึ้งกันแบบนี้ นอกจากจะเข้าข่ายลบหลู่ แถมเดี๋ยวไม่ช้าก็เร็วต้องเกิดเรื่องแน่ๆ แล้ว มันก็ถือว่าเป็นความคิดที่เจ๋งเป้งจริงๆ ไอ้หมอนี่มันอัจฉริยะฉิบหายเลย!

สาวกในโลกนี้มันใจถึงกันขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่มีความเลื่อมใสศรัทธาเลยสักนิดไม่พอ นี่ยังต้มตุ๋นเทพชั่วร้ายกันเป็นขบวนการ แถมยังคิดจะกินเปล่ากันดื้อๆ อีก

(จบตอน)