เมื่อสายลับโคโนฮะถูกเปิดโปง ใครฆ่าโฮคาเงะตอนที่15

บทที่ 15 อีกคนหนึ่ง

ชินไดไม่ต้องการที่จะต่อสู้ เขาเพียงต้องการหลบหนี แต่ตอนนี้เขาถูกปิดกั้นโดยกำแพงธาตุดินทั้งสี่ของอุเอยามะ โออิชิ

หลังจากถูกอุเอยามะ โออิชิ ไล่ตามมาเป็นเวลานานเหมือนปลิงที่สลัดไม่หลุด ต่อให้ชินไดเป็นดินปั้นก็ย่อมต้องมีโทสะขึ้นมาบ้าง

ทันทีที่อุเอยามะ โออิชิ กำลังจะพุ่งเข้าไปในกำแพงธาตุดินเพื่อโจมตีชินได ชินไดก็คลี่ม้วนคัมภีร์ออกด้วยความโกรธและวางมือข้างหนึ่งลงบนนั้น

"คาถาอัญเชิญ!"

เกิดกลุ่มควันขึ้น และหุ่นเชิดคันนาซึกิของชินไดก็ปรากฏตัวขึ้น

โอโตะเบิกตากว้าง "นี่มันคาถาอัญเชิญนี่นา? เขาสามารถอัญเชิญคนออกมาได้ด้วยเหรอ? แถมยังเป็นพี่สาวคนสวยสุดๆ อีกต่างหาก?!"

คาคาชิหรี่ตามองไปที่ม้วนคัมภีร์ของชินได "คัมภีร์ม้วนนั้น... ดูเหมือนคัมภีร์สำหรับเก็บของนะ"

มินาโตะ นามิคาเสะ สังเกตคันนาซึกิของชินได "นั่นไม่ใช่คน แต่เป็นหุ่นเชิด"

ริน โนะฮาระ ก็ร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ "หุ่นเชิดที่เหมือนจริงขนาดนี้เลยเหรอ?"

มินาโตะ นามิคาเสะ นึกถึงสิ่งที่ยามานากะ โซอิจิ พูดไว้หลังจากที่ได้สอดแนมความทรงจำของชินได... หุ่นเชิดที่ชินไดสร้างขึ้นนั้นดูเหมือนจะเหนือกว่านักเชิดหุ่นของหมู่บ้านซึนะงาคุเระไปไกล

อย่างไรก็ตาม ความคิดแรกของมินาโตะ นามิคาเสะ เมื่อเห็นหุ่นคันนาซึกิของชินไดก็คือ... อาจารย์ของเขา จิไรยะ คงจะชอบแบบนี้แน่ๆ

มินาโตะ นามิคาเสะ ตบหน้าผากตัวเอง นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่กันนะ?

อย่างไรก็ตาม มินาโตะ นามิคาเสะ ไม่ได้ให้ความสำคัญกับวิชาเชิดหุ่นมากนัก อาจกล่าวได้ว่าไม่มีใครในโคโนฮะให้ความสำคัญกับมันเลย

เพราะในมุมมองของมินาโตะ นามิคาเสะ วิชาเชิดหุ่นนั้นมีทั้งพื้นฐานที่ต่ำและเพดานที่ต่ำ

ที่ว่าพื้นฐานต่ำหมายความว่าตราบใดที่สามารถใช้เส้นด้ายจักระเชื่อมต่อกับหุ่นเชิดได้ ก็สามารถควบคุมหุ่นเชิดในการต่อสู้ได้โดยตรง

ที่ว่าเพดานต่ำก็เพราะความแข็งแกร่งของนินจาที่ควบคุมหุ่นไม่ได้ถูกกำหนดโดยความแข็งแกร่งของตัวนินจา แต่ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของหุ่นเชิด

ถ้าหุ่นเชิดแข็งแกร่ง นินจาก็จะแข็งแกร่งตาม แต่ถึงจะแข็งแกร่งที่สุด มันก็ยังมีขีดจำกัด

หากนักเชิดหุ่นสูญเสียหุ่นเชิดไป ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็จะลดลงอย่างมาก

และข้อเสียที่ใหญ่ที่สุดของหุ่นเชิดคือต้องถูกควบคุมด้วยเส้นด้ายจักระ ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่ง่ายต่อการรับมือ

ด้วยข้อจำกัดนี้ จึงมีน้อยคนนักที่จะแข็งแกร่งขึ้นได้ด้วยการใช้หุ่นเชิด

ดังนั้น แม้ว่ายามานากะ โซอิจิ จะบอกว่าหุ่นเชิดที่ชินไดสร้างขึ้นนั้นดูเหมือนจะเหนือกว่านักเชิดหุ่นของหมู่บ้านซึนะงาคุเระไปไกล แต่มินาโตะ นามิคาเสะ ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก สิ่งที่เขาให้ความสำคัญคือขีดจำกัดสายเลือดคาถาแม่เหล็กและวิชานินจาคาถาแม่เหล็กของชินไดต่างหาก

ชินไดรวบรวมจักระของเขา เส้นด้ายจักระปรากฏขึ้นบนนิ้วทั้งสิบของเขาและยึดติดกับร่างของคันนาซึกิ

นิ้วนางของชินไดกระดิก

คันนาซึกิเปิดตาขึ้น และดาบนินจาอาบยาพิษสีเขียวเข้มก็ปรากฏขึ้นในมือขวาของเธอ

อุเอยามะ โออิชิ ประสานอินและวางมือลงบนพื้น

"คาถาธาตุดิน: หนามดินผุด!"

หินแหลมคมจำนวนมากพุ่งออกมาจากพื้นดิน ทะยานเข้าหาชินได

ชินไดควบคุมคันนาซึกิ ซึ่งใช้มือซ้ายโอบชินไดและกระโจนขึ้นไปบนลำต้นไม้ หลบหินแหลมคมบนพื้น

จากนั้น ชินไดสะบัดมืออย่างแรง และคันนาซึกิที่ถือดาบนินจาก็บินเข้าหาอุเอยามะ โออิชิ อย่างรวดเร็ว

"คาถาธาตุดิน: กระสุนดิน!"

อุเอยามะ โออิชิ ใช้จักระควบแน่นเป็นกระสุนดิน ยิงใส่คันนาซึกิ

ภายใต้การควบคุมของชินได คันนาซึกิมีความคล่องแคล่วอย่างไม่น่าเชื่อ สามารถหลบหลีกกระสุนดินกลางอากาศได้อย่างต่อเนื่อง

ในชั่วพริบตา คันนาซึกิก็เข้าประชิดตัวอุเอยามะ โออิชิ แล้ว

ดาบนินจาในมือของคันนาซึกิฟาดฟันเข้าหาอุเอยามะ โออิชิ

อุเอยามะ โออิชิ ดึงคุไนออกมา ซึ่งปะทะเข้ากับดาบนินจาของคันนาซึกิ

ร่างกายของคันนาซึกิทำจากโลหะทั้งสิ้น ดังนั้นพละกำลังของเธอจึงมหาศาล

แรงมหาศาลนั้นทำให้อุเอยามะ โออิชิ ต้องถอยหลังไปหลายก้าว

ชินไดไม่ปล่อยให้โอกาสอุเอยามะ โออิชิ ได้พักหายใจ เขาควบคุมคันนาซึกิให้เข้าประชิดอุเอยามะ โออิชิ ที่กำลังถอยร่นอีกครั้ง และฟันดาบนินจาเข้าใส่

อุเอยามะ โออิชิ ใช้คุไนของเขาป้องกันดาบนินจาของคันนาซึกิอีกครั้ง

แต่ทันใดนั้น ใบมีดก็ยื่นออกมาจากปลายเท้าขวาของคันนาซึกิ แล้วเตะเสยขึ้นไปที่อุเอยามะ โออิชิ อย่างแรง

หัวใจของอุเอยามะ โออิชิ กระตุกวูบ เขาเอนศีรษะไปด้านหลังทันที หลบการโจมตีไปได้อย่างฉิวเฉียด

อุเอยามะ โออิชิ ถอยไปพลางประสานอินไปพลาง สายตาของเขาจับจ้องไปที่ชินไดซึ่งยืนอยู่บนลำต้นไม้ใกล้ๆ และกำลังควบคุมคันนาซึกิอยู่

ความเข้าใจโดยทั่วไปในการรับมือกับนักเชิดหุ่นก็คือ ไม่จำเป็นต้องสู้กับหุ่นเชิดให้ตายกันไปข้างหนึ่ง เพียงแค่จัดการนักเชิดหุ่นก็เพียงพอแล้ว เพราะหุ่นเชิดทำหน้าที่เป็นวิธีการโจมตีหลักของนักเชิดหุ่น ส่วนความแข็งแกร่งของตัวนักเชิดหุ่นเองนั้นไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก

"คาถาธาตุไฟ: เพลิงมังกร!"

อุเอยามะ โออิชิ มีจักระธาตุไฟและธาตุดิน แม้ว่าเขาจะถนัดธาตุดินมากที่สุด แต่เขาก็รู้จักคาถาธาตุไฟอยู่สองสามอย่าง

หลังจากประสานอิน อุเอยามะ โออิชิ ก็ปล่อยเปลวไฟเป็นเส้นตรงพุ่งเข้าโจมตีชินไดอย่างรวดเร็ว

คันนาซึกิอ้าปากของเธอทันที เผยให้เห็นท่อด้านในซึ่งพ่นสายน้ำอันทรงพลังออกมา สกัดกั้นเปลวไฟของอุเอยามะ โออิชิ

สายน้ำนี้ถูกปล่อยออกมาผ่านคัมภีร์คาถานินจาที่เก็บไว้ในตัวคันนาซึกิ

อย่างไรก็ตาม สายน้ำที่ปล่อยออกมาจากคัมภีร์คาถานินจานี้ไม่ได้รุนแรงมากนัก มันค่อนข้างธรรมดา ชินไดเคยขอให้คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ช่วยหามาให้ และปริมาณของมันก็มีจำกัด

มันไม่สามารถเทียบได้กับคัมภีร์ทรายเหล็กทลายเพลิงและคัมภีร์ธาราพิษสลายของซาโซริ และไม่สามารถคงอยู่ได้นาน

คัมภีร์วารีภายในตัวคันนาซึกิหมดลงแล้ว เธอจึงเข้าประชิดอุเอยามะ โออิชิ อีกครั้ง ดาบนินจาของเธอฟาดฟันอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ใบมีดก็โผล่ออกมาจากข้อต่อของคันนาซึกิเป็นครั้งคราวเพื่อลอบโจมตี และมีรูเปิดออกที่กลางหน้าอกของเธอ ยิงคุไนออกมาเป็นระยะๆ สารพัดวิธีการทำให้อุเอยามะ โออิชิ ไม่สามารถป้องกันได้ทั้งหมด

อุเอยามะ โออิชิ ตอนนี้เหงื่อตก เขาตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบและทำได้เพียงแค่ป้องกันเท่านั้น

โอโตะจ้องมองคันนาซึกิที่กำลังโจมตีอย่างดุเดือดด้วยความตกตะลึง และอุทานว่า "ช่างเป็น... ช่างเป็นหุ่นเชิดที่น่าทึ่งอะไรอย่างนี้!"

ดวงตาของคาคาชิจับจ้องไปที่ชินได เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

มินาโตะ นามิคาเสะ ยิ้มและถามว่า "ว่าไง? อยากจะลองดูหน่อยไหม?"

คาคาชิพยักหน้าอย่างแรง

"ถ้างั้นก็ปลอมตัวให้ดี อย่าให้เผยตัวตนล่ะ"

"ขอบคุณครับ ท่านอาจารย์!"

คาคาชิใช้คาถาแปลงกายทันที ปลอมตัวเป็นนินจาหิน

คาคาชิใช้คาถาย้ายตำแหน่งชั่วพริบตาและหายไปจากจุดที่ยืนอยู่

มินาโตะ นามิคาเสะ มองกลับไปที่ชินได

วิชาเชิดหุ่นของชินไดนั้นน่าประทับใจจริงๆ แต่มินาโตะ นามิคาเสะ อยากจะเห็นวิชานินจาคาถาแม่เหล็กของชินไดมากกว่า

ชินไดซึ่งกำลังตั้งใจควบคุมคันนาซึกิอยู่ ทันใดนั้นก็สัมผัสได้ถึงแสงวาบหลายสายที่พุ่งตรงมาที่เขา

ชินไดเพ่งมองและพบว่ามันคือคุไนที่สะท้อนแสงจันทร์

ชินไดรีบถอยหลังเพื่อหลบคุไนทันที

วินาทีถัดมาหลังจากหลบคุไน ดาบสั้นของคาคาชิก็ฟันลงมายังจุดที่ชินไดเพิ่งยืนอยู่

หากชินไดหลบช้าไปเพียงเสี้ยววินาที เขาอาจจะโดนเข้าไปแล้ว

ชินไดเห็น 'นินจาหิน' อีกคน และเขาก็ตกใจจริงๆ เมื่อครู่นี้

เนื่องจากการโจมตีกะทันหันของคาคาชิ ทำให้ชินไดไม่สามารถควบคุมคันนาซึกิให้โจมตีอุเอยามะ โออิชิ ได้ทันที เปิดโอกาสให้อุเอยามะ โออิชิ ได้พักหายใจและสร้างระยะห่างจากคันนาซึกิ

หลังจากตั้งสติได้ ชินไดก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา

"พวกแกนี่มันไม่ยอมเลิกรากันจริงๆ ใช่ไหม? ข้าไม่ใช่สิ่งของที่จะยกให้พวกแกได้ตามใจชอบนะเฟ้ย ไอ้พวกสารเลว!"

ชินไดกระดิกนิ้วชี้ของเขา และรอยแยกก็เปิดออกบนแผ่นหลังที่เรียบเนียนของคันนาซึกิ ทรายเหล็กจำนวนมากทะลักออกมาจากร่างของคันนาซึกิ ลอยอยู่ในอากาศ

"คาถาแม่เหล็ก: ฝนทรายเหล็ก!"

หลังจากชินไดประสานอิน ทรายเหล็กก็ก่อตัวเป็นกระสุนและยิงออกไปทุกทิศทางอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นทรายเหล็กจำนวนมากโจมตีเป็นวงกว้างเหมือนกระสุนปืนลูกซอง อุเอยามะ โออิชิ และคาคาชิก็ใช้คาถาธาตุดินพร้อมกันเพื่อป้องกันทรายเหล็ก

ชินไดควบคุมคันนาซึกิให้กลับมาอยู่ข้างๆ เขา ลอยอยู่ด้านหลัง โดยมีทรายเหล็กล้อมรอบร่างกายของชินได

ชินไดจ้องมองอุเอยามะ โออิชิ และคาคาชิอย่างโกรธเกรี้ยว

"วันนี้ข้ากับพวกเจ้าสองคนต้องเห็นดีกัน!"