บทที่ 57: วงล้อหยินไร้ที่ติ สำเร็จ!
บทที่ 57: วงล้อหยินไร้ที่ติ สำเร็จ!
บทที่ 57: วงล้อหยินไร้ที่ติ สำเร็จ!
ภายในค่ายกลหมื่นวิญญาณหยิน บรรยากาศพลันเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง อากาศที่เคยเย็นเยียบ บัดนี้กลับหนักอึ้งและกดดันราวกับอยู่ใต้ก้นบึ้งของมหาสมุทร พลังหยินนับพันชนิดจากทั่วทุกสารทิศถูกดึงดูดเข้ามา ทั้งพลังหยินซาอันโหดร้าย พลังอสูรปฐพีอันหนักหน่วง พลังเย็นเยียบที่สามารถแช่แข็งวิญญาณได้ พลังหลิงหยินอันบริสุทธิ์จากต้นหลิงหยิน และที่สำคัญที่สุด คือพลังไท่หยินอันสูงส่งจากดวงจันทร์บนฟากฟ้า!
ไอพลังหยินที่หลากหลายหมุนวนอยู่ภายในค่ายกลราวกับพายุคลั่ง ก่อเกิดเป็นภาพที่ทั้งงดงามและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
หนิงเซียวเทียนเริ่มดำเนินการในขั้นที่สอง
เขานั่งลงขัดสมาธิอย่างสงบนิ่ง วงล้อหยินอสูรปฐพีสี่สิบเก้าวงที่เขาเก็บรวบรวมมาลอยขึ้นจากถุงมิติ พวกมันเรียงตัวกันเป็นวงแหวน ล้อมรอบกายของเขาราวกับหมู่ดาวบริวาร ส่วนวงล้อหยินอสูรไร้ขีดจำกัดของหลิวหรูเยียน ลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะของเขาสามฟุต ราวกับเป็นจันทราที่ควบคุมหมู่ดาวทั้งหมด!
น้ำแข็งนิลที่ใช้ผนึกวงล้อหยินไว้แตกสลายออก แต่ด้วยไอพลังหยินนับพันชนิดที่อยู่รายล้อม พลังหยินซาภายในวงล้อจึงไม่สลายไป ในทางกลับกัน มันกลับราวกับได้พบกับแหล่งพลังงานอันไร้ที่สิ้นสุด!
"เต๋ามีห้าสิบ สวรรค์วิวัฒน์สี่สิบเก้า หนึ่งนั้นมนุษย์หลีกหนี " หนิงเซียวเทียนพึมพำถ้อยคำอันลึกล้ำและยากจะเข้าใจ
จากนั้น วงล้อหยินทั้งห้าสิบวงก็เริ่มโคจรหมุนวนรอบกายของเขา! พวกมันทำหน้าที่ราวกับเครื่องกรองขนาดมหึมา กลั่นกรองไอพลังหยินนับพันชนิด สกัดเอาเฉพาะ พลังหยินสูงสุด ที่บริสุทธิ์ที่สุดออกมา! มันคือกระแสพลังงานสีดำสนิทที่ไร้ซึ่งสิ่งเจือปนใดๆ แผ่กลิ่นอายแห่งความสูงส่งและบริสุทธิ์อย่างถึงที่สุด!
พลังหยินสูงสุดนั้นไหลผ่านวงล้อหยินอสูรไร้ขีดจำกัด ก่อนจะพุ่งเข้าสู่ วังหนี่หวัน (จุดกลางหน้าผาก) ของหนิงเซียวเทียน!
ในตอนนั้นเอง เมล็ดพันธุ์แห่งปราณในตันเถียนของเขาที่ถูกกดอัดไว้จนถึงขีดสุด ก็ได้ปลดปล่อยพลังปราณอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา เข้าหลอมรวมกับพลังหยินสูงสุดที่ไหลบ่าเข้ามา!
ร่างกายของหนิงเซียวเทียนสั่นสะท้าน! ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสราวกับจะฉีกร่างของเขาออกเป็นชิ้นๆ แล่นปราดไปทั่วทุกอณู! พลังหยินสูงสุดนั้นเย่อหยิ่งและไม่ยอมถูกหลอมรวมโดยง่าย! มันอาละวาดอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในร่างของเขา!
"หึ! เมื่อเข้ามาอยู่ในร่างของข้าแล้ว ก็ไม่ใช่เจ้าที่จะเป็นผู้ควบคุมอีกต่อไป!" หนิงเซียวเทียนแค่นเสียงเย็นชา ตัวอ่อนกระบี่หยาดโลหิตหนึ่งร้อยดวงในร่างเขาสั่นสะเทือนพร้อมกัน! กระบี่ปราณจิตสังหารนับร้อยสายพุ่งออกมา บดขยี้พลังหยินสูงสุดที่เย่อหยิ่งนั้นจนแตกสลายเป็นเส้นสายเล็กๆ!
พลังปราณในร่างของเขาเริ่มโต้กลับ กลืนกินและหลอมรวมพลังหยินสูงสุดทีละน้อย จนกระทั่งพลังปราณทั้งหมดได้แปรเปลี่ยนเป็นพลังวิญญาณที่เปี่ยมด้วยคุณลักษณะของพลังหยินสูงสุดอย่างสมบูรณ์!
ขั้นตอนต่อไป คือการควบแน่นวงล้อหยิน!
"ควบแน่น!" หนิงเซียวเทียนคำรามในใจ พลังวิญญาณหยินสูงสุดอันมหาศาลไหลบ่าไปยังตันเถียนของเขา!
เมล็ดพันธุ์แห่งปราณค่อยๆ เกิดการเปลี่ยนแปลง กระบวนการนั้นเชื่องช้าอย่างยิ่ง หากวงล้อหยินไร้ที่ติจะควบแน่นได้ง่ายดายถึงเพียงนี้ มันคงไม่ล้ำค่าถึงเพียงนั้น
เวลาผ่านไปทีละน้อย ในที่สุด เมล็ดพันธุ์แห่งปราณก็สลายไป ถูกแทนที่ด้วยวงล้อหยินรูปพระจันทร์เสี้ยวสีดำสนิท แต่มันยังคงดูเลือนราง ยังไม่ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์
"ควบแน่นให้ข้า!" หนิงเซียวเทียนคำรามลั่นในใจ!
ไอหยินซาอันไร้ที่สิ้นสุดจากฟ้าดินถูกดึงดูดเข้ามาอีกครั้ง! ลำแสงสีดำสนิทราวกับน้ำหมึกพุ่งลงมาจากฟากฟ้า กลืนกินร่างของหนิงเซียวเทียนจนหายไป!
แคร็ก—
วงล้อหยินชั้นนอกทั้งสี่สิบเก้าวง รวมถึงวงล้อหยินอสูรไร้ขีดจำกัด ได้ปลดปล่อยแสงสว่างครั้งสุดท้ายออกมา ก่อนจะแตกสลายกลายเป็นกระแสพลังสีดำที่ถาโถมเข้าสู่ร่างของหนิงเซียวเทียน!
เป๊าะ—
เสียงใสๆ ดังขึ้นจากภายในตันเถียนของเขา วงล้อหยินสีดำสนิทได้ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ! มันดำสนิทราวกับราตรีนิรันดร์ บริสุทธิ์ไร้ซึ่งรอยด่างพร้อย!
"ฮ่าๆๆๆ—" หนิงเซียวเทียนลืมตาขึ้น แล้วหัวเราะขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างสะใจ!
วงล้อหยินไร้ที่ติ สำเร็จแล้ว! ความสำเร็จที่เขาไปไม่ถึงในชาติก่อน ในชาตินี้ เขาทำได้แล้ว!
…
เขาไม่ได้ลุกขึ้น แต่เลือกที่จะบำเพ็ญเพียรต่อ!
เมื่อปราศจากข้อจำกัดของขอบเขตชักนำปราณ ตัวอ่อนกระบี่หยาดโลหิตก็สามารถถูกปลุกให้ตื่นขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง!
หนึ่งร้อยห้าสิบ สองร้อย สามร้อย สี่ร้อย จนกระทั่งถึงห้าร้อยดวง! จิตสังหารของเขาจึงถูกใช้จนหมดสิ้น!
จากนั้น เขาก็เริ่มบำเพ็ญเพียรเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรภายในที่แท้จริง!
เคล็ดวิชาที่เขามี คือเคล็ดวิชาระดับเซียน คัมภีร์แท้กลั่นโลหิต!
มันสามารถเปิดเส้นลมปราณได้ถึงแปดสิบเอ็ดเส้น! และทุกๆ เก้าเส้นที่เปิดออก จะสามารถควบแน่น วังวนโลหิต ขึ้นมาได้! วังวนโลหิตนี้ จะคอยดูดซับพลังปราณจากฟ้าดินเข้ามาอย่างต่อเนื่องโดยที่เขาไม่ต้องโคจรพลังเอง!
หนิงเซียวเทียนโคจรพลังตามเคล็ดวิชา เส้นลมปราณที่ถูกปิดผนึกไว้ทั้งแปดสิบเอ็ดเส้นปรากฏขึ้น เขาระดมพลังวิญญาณหยินสูงสุดเข้ากระแทกเส้นลมปราณเส้นแรก!
เส้นลมปราณเส้นแล้วเส้นเล่าถูกเปิดออก! รูขุมขนทั่วร่างของเขาเปิดออกกว้าง ดูดซับพลังปราณจากฟ้าดินเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!
เมื่อแสงอรุณแรกของวันใหม่ปรากฏขึ้นบนขอบฟ้า หนิงเซียวเทียนก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง!
ในคืนเดียว เขาเปิดเส้นลมปราณได้ถึงยี่สิบเส้น! และควบแน่นวังวนโลหิตได้สองแห่ง ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง!
เขาลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ มองไปยังดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น รอยยิ้มอันสงบนิ่งปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น