บทที่ 42: ฆาตกรคือหนิงเซียวเทียนรึ? ฉินฮ่าวตกตะลึงจนสิ้นสติ
บทที่ 42: ฆาตกรคือหนิงเซียวเทียนรึ? ฉินฮ่าวตกตะลึงจนสิ้นสติ
บทที่ 42: ฆาตกรคือหนิงเซียวเทียนรึ? ฉินฮ่าวตกตะลึงจนสิ้นสติ
สีหน้าของฉินหมิงพลันดำคล้ำลงในทันที ความรู้สึกเย็นเยียบแล่นไปทั่วสันหลังของเขา
เสียงคำรามเมื่อครู่ของเขา มีจุดประสงค์สองอย่าง หนึ่งคือการข่มขวัญผู้บุกรุก สองคือการส่งสัญญาณเตือนภัยออกไปข้างนอก แต่ทว่า กลับไม่มีเสียงใดๆ ตอบกลับมาเลยแม้แต่น้อย
ตามหลักแล้ว การป้องกันของตระกูลฉินนั้นแน่นหนาถึงเพียงนี้ ขอเพียงมีความเคลื่อนไหวผิดปกติเพียงเล็กน้อย ย่อมต้องถูกตรวจพบในทันที แต่นี่เขาและฉินฮ่าวตะโกนเสียงดังลั่น กลับยังไม่สามารถปลุกให้ใครก็ตามที่อยู่ด้านนอกตื่นตัวได้
ในตอนนั้นเอง เขาก็เข้าใจในทันที พื้นที่แห่งนี้ ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์แล้ว!
"ถูกตัดขาดรึขอรับ?!" ฉินฮ่าวตกใจอย่างยิ่ง หัวใจของเขาเริ่มเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนก
"ท่านช่างมีวิธีการที่ยอดเยี่ยมโดยแท้" ฉินหมิงสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามข่มความหวาดกลัวในใจเอาไว้ "ข้าเดาว่าสิ่งที่ใช้ตัดขาดสถานที่แห่งนี้ คงจะเป็นค่ายกลอาคมสินะ?"
"ถูกต้อง!" เสียงหัวเราะเบาๆ ดังออกมาจากใต้ผ้าคลุม "สมกับเป็นบุรุษที่ถูกขนานนามว่าเป็นอันดับหนึ่งของผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตวงล้อหยาง สายตาของท่านช่างเฉียบแหลมยิ่งนัก!"
เมื่อได้ยินน้ำเสียงนั้น ฉินฮ่าวก็ขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนว่าน้ำเสียงนี้จะคุ้นหูเขาอย่างน่าประหลาด
การยืนยันของร่างในชุดดำ ทำให้สีหน้าของฉินหมิงยิ่งเคร่งขรึมมากขึ้นไปอีก นี่หมายความว่าบุคคลตรงหน้าคือจอมอาคม! จอมอาคมนั้นหายากยิ่งกว่านักปรุงโอสถเสียอีก! ทั่วทั้งเมืองชิงซานอันกว้างใหญ่ ยังไม่เคยปรากฏจอมอาคมผู้ใดเลย!
ทว่า ประโยคถัดมาของร่างในชุดดำ ก็ทำให้หัวใจของฉินหมิงดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของหุบเหว
"มันไม่ใช่แค่ค่ายกลตัดขาดเท่านั้น แต่ยังมีค่ายกลปิดผนึกและค่ายกลมายาด้วย จากสายตาของคนภายนอก ห้องนี้ยังคงสว่างไสวและสงบสุขเหมือนเดิม ดังนั้น ทุกสิ่งที่พวกท่านทำ ล้วนไร้ประโยชน์"
"ค่ายกลสามชั้น!" ฉินหมิงอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเย็นเยียบ! การวางค่ายกลซ้อนกันถึงสามชั้นได้อย่างสบายๆ เช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่จอมอาคมธรรมดาจะทำได้อย่างแน่นอน!
ความคิดหนึ่งพลันวาบขึ้นมาในหัวของเขา ม่านตาของฉินหมิงหดเล็กลงอย่างรุนแรง "หรือว่า คดีฆาตกรรมสามสิบคดีเมื่อหลายวันก่อน ทั้งหมดเป็นฝีมือของท่าน?"
"ตอบถูก แต่ไม่มีรางวัล!" ร่างในชุดดำหัวเราะเบาๆ
"เป็นท่านจริงๆ ด้วย!" หัวใจของฉินหมิงจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดโดยสมบูรณ์ เหตุการณ์ในครั้งนั้นสร้างความโกลาหลไปทั่วทั้งเมือง ทุกคนต่างคิดว่าเป็นฝีมือของนิกายดาบโลหิต แต่ใครจะไปคาดคิดว่าฆาตกรตัวจริง คือจอมอาคมลึกลับที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาในขณะนี้!
ฉินฮ่าวตัวสั่นเทิ้มราวกับลูกนกที่ตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง เขาไม่คาดคิดเลยว่าจอมมารผู้สังหารคนในคืนนั้นจะมาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าพวกเขา!
"ท่านเป็นใครกันแน่? ท่านต้องเป็นคนของเมืองชิงซาน!" ฉินหมิงบังคับตัวเองให้สงบลง ในสถานการณ์ที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายเช่นนี้ การสูญเสียความสงบมีแต่จะทำให้ตายเร็วขึ้นเท่านั้น
"ข้าเป็นใครรึ? ข้าคิดว่าบุตรชายของท่านคงจะจำข้าได้แล้วกระมัง ใช่หรือไม่ ฉินฮ่าว!"
"ฮ่าวเอ๋อร์?" ฉินหมิงหันไปมองบุตรชาย
ฉินฮ่าวจ้องมองร่างในชุดดำเขม็ง เงาร่างของคนผู้หนึ่งปรากฏขึ้นในใจของเขา ดูเหมือนจะซ้อนทับกับคนตรงหน้า แต่เขาก็ยังส่ายหน้าอย่างไม่เชื่อ "เป็นไปไม่ได้ จะเป็นเขาไปไม่ได้เด็ดขาด!"
"ใครกัน?!"
"ท่านพ่อ น้ำเสียงของเขาคุ้นหูข้ามาก มันคล้ายกับ หนิงเซียวเทียน!" ในที่สุดฉินฮ่าวก็เอ่ยชื่อนั้นออกมา
"หนิงเซียวเทียน?" ฉินหมิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง! หนิงเซียวเทียนมีพลังแค่ขอบเขตชักนำปราณขั้นที่เก้าเท่านั้น การที่มันฆ่าฟางเจิ้งได้ก็เป็นเพราะโชคช่วยเป็นส่วนใหญ่ จะให้มันมาลอบสังหารยอดฝีมือขอบเขตวงล้อหยินสามสิบคนได้อย่างไร?
ทว่า ท่ามกลางสายตาของสองพ่อลูก ร่างในชุดดำก็ได้ปลดผ้าคลุมศีรษะลง เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาอย่างหาที่เปรียบมิได้ใบนั้น
ฉินหมิงตัวแข็งทื่อในทันที! ความตกตะลึงฉายชัดอยู่บนใบหน้าของเขาอย่างไม่อาจปิดบัง!
ส่วนฉินฮ่าว เขาอ้าปากค้าง สมองขาวโพลน ราวกับวิญญาณได้หลุดออกจากร่างไปแล้ว!
คนที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา คือหนิงเซียวเทียนจริงๆ!
"เจ้า เจ้าจะเป็นหนิงเซียวเทียนไปได้อย่างไร? เหอะๆ เจ้าต้องเป็นของปลอมแน่ๆ ใช่แล้ว ต้องเป็นของปลอม " สีหน้าของฉินฮ่าวมีทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตา
ในวินาทีนั้น โลกทั้งใบที่เขารู้จักพังทลายลงต่อหน้าต่อตา ความเย่อหยิ่ง ความภาคภูมิใจ ความเชื่อมั่นในตนเอง ทั้งหมดแหลกสลายกลายเป็นผุยผง จิตเต๋าของเขาปรากฏรอยร้าวที่มิอาจประสานได้อีกต่อไป! 'ไอ้ขยะ' ที่เขาเคยดูถูกเหยียดหยาม กลับกลายเป็นอัจฉริยะปีศาจที่อยู่สูงเกินกว่าที่เขาจะเอื้อมถึง! ความจริงอันโหดร้ายนี้ เขาไม่อาจยอมรับได้!
"ฮ่าวเอ๋อร์! ตั้งสติไว้!" ฉินหมิงรีบเข้าไปประคองร่างที่กำลังจะล้มของฉินฮ่าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ต่อให้พวกเขารอดไปได้ในวันนี้ ฉินฮ่าวก็จบสิ้นแล้ว! จิตเต๋าของเขาแตกสลาย หนิงเซียวเทียนจะกลายเป็นฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขาไปตลอดชีวิต!
ฉินหมิงสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วหันไปมองหนิงเซียวเทียน "หนิงเซียวเทียน พวกเราดูเหมือนจะไม่มีความแค้นใดๆ ต่อกันนะ? เรื่องประกาศจับ ตระกูลฉินของข้าก็ไม่ได้เข้าร่วมด้วย หากฮ่าวเอ๋อร์เคยทำให้เจ้าไม่พอใจที่สำนักศึกษา ข้าจะขออภัยแทนเขาก็ได้!"
"ท่านพ่อ! ไม่จำเป็นต้องไปขอร้องมัน! ข้าไม่เชื่อว่ามันจะเก่งกาจขนาดนั้น! ข้าจะฆ่ามัน!" ฉินฮ่าวที่สติแตกไปแล้วสะบัดตัวหลุดจากการเกาะกุม คว้าศาสตราธรรมระดับกลางเล่มหนึ่งแล้วพุ่งเข้าใส่หนิงเซียวเทียน!
หนิงเซียวเทียนเพียงแค่สะบัดฝ่ามือออกไปในอากาศ ร่างของฉินฮ่าวก็ถูกตบจนกระเด็นกลับไป กระอักเลือดคำใหญ่!
"ฮ่าวเอ๋อร์!"
ฉินฮ่าวผู้ถูกตบจนได้สตินั้นมีใบหน้าหวาดผวา ในที่สุดเขาก็เข้าใจ ว่าช่องว่างระหว่างเขากับหนิงเซียวเทียนนั้น มันกว้างใหญ่เกินไปแล้ว
"หนิงเซียวเทียน! อย่าทำเกินไปนัก! อย่างมากก็แค่สู้ตายกันไปข้างหนึ่ง!" เมื่อเห็นรอยฝ่ามือสีแดงสดบนใบหน้าของบุตรชาย ความโกรธที่ถูกกดขี่ไว้ของฉินหมิงก็ระเบิดออกมา! พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งปะทุออกมาจากร่างของเขา!
"หมัดแปดดินแดน พิชิตแปดทิศ!" ฉินหมิงคำรามลั่น ประกายหมัดอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกไป ทว่าเป้าหมายของมันกลับไม่ใช่หนิงเซียวเทียน แต่เป็นหน้าต่าง!
มุมปากของหนิงเซียวเทียนยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน ก่อนที่ประกายหมัดจะไปถึง มันก็ถูกกระบี่ปราณจิตสังหารสายหนึ่งทำลายจนสิ้นซาก!
จากนั้น กระบี่ปราณอีกสี่สายก็พุ่งออกมา ตรึงร่างของฉินหมิงไว้กับผนังอย่างแน่นหนา!