บทที่ 18: ประกาศจับพร้อมรางวัล หนิงเซียวเทียนถูกไล่ล่า

บทที่ 18: ประกาศจับพร้อมรางวัล หนิงเซียวเทียนถูกไล่ล่า 

"เป็นไปได้อย่างไร?!"

หนิงลี่กั๋วไม่อาจยอมรับความจริงนี้ได้...มันราวกับขอทานข้างถนนที่จู่ๆ ก็กลายเป็นมหาเศรษฐี ไร้สาระสิ้นดี!

"ใช่แล้ว ต้องเป็นนางแพศยานั่น...เจียงหลีแน่ๆ"

เมื่อคิดถึงบางอย่าง สีหน้าของหนิงลี่กั๋วก็พลันอัปลักษณ์อย่างยิ่ง เจียงหลีเป็นสตรีที่เต็มไปด้วยปริศนา เขาพยายามซักถามนางหลายครั้งแต่นางก็บ่ายเบี่ยงเสมอ นางมีความลับปิดบังแม้กระทั่งกับเขาผู้เป็นสามี! เมื่อรวมกับพรสวรรค์อันย่ำแย่ของหนิงเซียวเทียน...เขาก็มองไม่เห็นความหวังที่จะได้กลับสู่ตระกูลหนิง จึงได้ทอดทิ้งสองแม่ลูกและแต่งงานกับเฉินหยาเฟิ่ง

เขาไม่คาดคิดเลยว่านางแพศยานั่น...จะยังซ่อนไพ่ตายเอาไว้! และไพ่ตายใบนั้นก็คือหนิงเซียวเทียน! ไอ้ลูกทรพีนี่คงจะซุ่มซ่อนความแข็งแกร่งมานานแล้ว!

"หึ! ท่านมีบุตรชายที่ดีจริงๆ!" เฉินเจียงเหอกล่าวด้วยใบหน้าดำคล้ำ

"ท่านพี่ไม่ต้องห่วง ข้าจะทำให้ไอ้เดรัจฉานนั่นต้องตายอย่างไม่มีที่ฝังศพแน่นอน!" หนิงลี่กั๋วคำรามอย่างดุร้าย

ทันใดนั้น เขาก็หันไปสั่งหลิวมู่ "นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตระกูลหลิวของเจ้าให้ผนวกรวมเข้ากับคฤหาสน์มังกรดำ!"

น้ำเสียงเด็ดขาดนั้นทำให้ใบหน้าของหลิวมู่ยิ่งซีดเผา แม้ในใจจะต่อต้านเพียงใด แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับ "ขอรับ ท่านเจ้าคฤหาสน์!"

...

ณ เมืองชิงซาน

ข่าวคราวจากเมืองลวี่สุ่ยได้แพร่สะพัดไปทั่ว!

"ได้ยินรึยัง? รังของคฤหาสน์มังกรดำที่เมืองลวี่สุ่ยถูกล้างบางจนหมดสิ้น!"

"ได้ยินสิ! คนกว่าสองร้อยคนไม่มีใครรอด แม้แต่นายหญิงเฉินหยาเฟิ่งก็ด้วย!"

"ว่ากันว่าสภาพน่าอนาถราวกับนรกบนดิน ศพไม่มีชิ้นดี เฉินหยาเฟิ่งถูกควักลูกตาตัดแขนขา ทำเป็นสุกรมนุษย์ โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!"

"ซี้ด— ใครกันที่อำมหิตถึงเพียงนี้?"

"พวกเจ้าว่า...จะเป็นฝีมือของผู้เหลือรอดตระกูลหวังหรือไม่? ด้วยการหนุนหลังของนิกายดาบโลหิต...ก็ไม่แน่"

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างวิพากษ์วิจารณ์ และในท้ายที่สุด...ผู้ต้องสงสัยทั้งหมดก็พุ่งเป้าไปที่นิกายดาบโลหิต

แต่แล้ว...หลังจากหนิงลี่กั๋วกลับมาถึงเมืองชิงซาน เขากลับไม่ได้ไปเอาเรื่องนิกายดาบโลหิต...แต่กลับร่วมมือกับสมาคมการค้าร้อยสมบัติออกประกาศจับแทน!

"นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป คฤหาสน์มังกรดำขอตัดขาดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับหนิงเซียวเทียน บุคคลผู้นี้อกตัญญู ก่ออาชญากรรมร้ายแรง ฟ้าดินมิอาจให้อภัย ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะสังหาร! ผู้ที่แจ้งเบาะแสจะได้รับรางวัลเป็นศิลาปราณสามพันก้อน! ผู้ที่นำศีรษะของมันมาได้ จะได้รับรางวัลเป็นศิลาปราณหนึ่งหมื่นก้อน พร้อมด้วยคัมภีร์ลับเคล็ดวิชาระดับสี่หนึ่งเล่ม!"

ทันทีที่ประกาศจับนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็สร้างความโกลาหลครั้งใหญ่ในเมืองชิงซานทันที!

"สวรรค์! ผู้ที่ก่อโศกนาฏกรรมที่เมืองลวี่สุ่ยคือหนิงเซียวเทียนรึ?!"

"นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! ใครจะไปคิดกัน?"

"ไหนว่าเขาเป็นไอ้ขยะชื่อดังไม่ใช่รึ? เขาทำได้อย่างไร? ในคฤหาสน์นั่นมีทั้งหน่วยองครักษ์และยอดฝีมือขั้นที่เก้าอยู่นะ!"

"ข้าบอกแล้วตั้งแต่ตอนที่เขาฆ่าหวังหู่...เด็กคนนี้ต้องซ่อนความแข็งแกร่งมาตลอดหลายปีแน่ๆ"

"พ่อเป็นเสือ ลูกจะเป็นหมาได้อย่างไร? หนิงอู๋เชวียมีกระดูกกระบี่โดยกำเนิด หนิงเซียวเทียนผู้เป็นพี่ชายจะธรรมดาได้อย่างไรกัน?"

"ต้องบอกว่าเด็กคนนี้น่ากลัวเกินไป เขาวางแผนมานานหลายปี รอจนยอดฝีมือส่วนใหญ่ออกไปแล้วจึงลงมือ...เจ้าเล่ห์และน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!"

"แล้วเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้?"

"ข้าได้ยินจากญาติของป้าคนที่สองของลูกพี่ลูกน้องข้าที่อยู่ในเมืองลวี่สุ่ยมาว่า...หลังจากหนิงเซียวเทียนถูกตรวจพบว่าไร้พรสวรรค์ เขากับแม่ก็ถูกหนิงลี่กั๋วทอดทิ้ง ชีวิตลำบากยิ่งกว่าบ่าวไพร่ ว่ากันว่าแม่ของเขาไม่ได้ป่วยตาย แต่ถูกเฉินหยาเฟิ่งวางยาพิษ!"

"ให้ตายเถอะ! มีเรื่องแบบนี้ด้วยรึ? มิน่าเล่าเฉินหยาเฟิ่งถึงตายอย่างน่าอนาถนัก!"

"ฮ่าๆๆ ข้าไม่สนว่าจะมีเหตุผลอะไรทั้งนั้น ศีรษะของหนิงเซียวเทียน...ข้าจ้าวเหว่ยเอาแน่!"

ในตรอกซอกซอยของเมืองชิงซาน ผู้คนที่ตื่นเต้นที่สุดก็คือเหล่านักล่าค่าหัว รางวัลศิลาปราณหนึ่งหมื่นก้อน...และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเคล็ดวิชาระดับสี่...มันมากพอที่จะทำให้พวกเขาคลั่งได้!

ทว่า...ไม่นานก็มีคนราดน้ำเย็นลงบนความตื่นเต้นของพวกเขา

"การจะเอาศีรษะของหนิงเซียวเทียนไม่ใช่เรื่องง่าย...อย่าลืมสิว่าเขายังเป็นศิษย์ของสำนักศึกษายุทธ์นะ!"

ในบรรดาสี่ขุมอำนาจใหญ่...สำนักศึกษายุทธ์นั้นพิเศษที่สุด พวกเขาวางตัวเป็นกลางเสมอมา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาอ่อนแอ...ในทางกลับกัน สำนักศึกษายุทธ์คือขุมอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดที่ไม่มีใครกล้ายุ่งในเมืองชิงซาน!