1129-1130

5/8

Ep.1129

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เป็นอย่างที่คิดจริงๆ นานมากแล้วที่ข้าไม่ได้สัมผัสถึงความรู้สึกแบบนี้!” ลิงยักษ์ห้าสีหัวเราะอย่างเบิกบาน

เห็นภาพนี้ ดวงตาของซูเฉินเปล่งประกายออกมาเช่นกัน

วิญญาณประดิษฐ์ กับ [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] เข้ากันอย่างลงตัว มีโอกาสสูงที่มันจะไม่เต็มใจออกจาก [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ซึ่ง [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋])] เป็นของเขา ดังนั้น เท่ากับว่าวิญญาณประดิษฐ์ได้ตกอยู่ในเงื้อมมือเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ทางด้าน [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] เมื่อหลอมรวมเข้าด้วยกันกับวิญญาณประดิษฐ์ อำนาจของมันทรงพลังขึ้นเป็นอย่างมาก เท่ากับว่ากำลังรบของซูเฉินทะยานไปอีกขั้น

ณ เวลานี้ หัวใจเขารู้สึกทั้งตื่นเต้นทั้งยินดี

“ซูเฉิน คราวนี้เจ้ายังกล้าสู้กับข้าอีกไหม?”

ลิงยักษ์ห้าสีจดจ้องซูเฉิน  เอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นว่า “ตราบใดที่เจ้าเอาชนะข้าได้ ข้ายินดีให้เจ้าใช้ทางผ่านเขตแดน เข้าออกเขตแดนมู่กวงได้ตามต้องการ”

แม้ว่าตอนนี้มันจะมีฐานฝึกตนเพียงขอบเขตเทพเจ้าสองดาราเท่านั้น แต่กำลังรบที่แท้จริงเทียบได้เลยกับขอบเขตเทพเจ้าสามดารา

หากซูเฉินยังเอาชนะมันได้ เรื่องไปเขตแดนมู่กวงก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว

“ผู้อาวุโส จะสู้กันอีกรอบก็ได้ แต่ครั้งนี้ผมขอเดิมพันกับท่าน” ซูเฉินใช้ความคิด แล้วเอ่ยออกมา

เดิมพัน?

ลิงยักษ์ห้าสีพึมพำ ก่อนกล่าวว่า “ลองพูดมาสิ”

ซูเฉินกระแอมเบาๆ กล่าวอย่างจริงจังว่า “ถ้าผมเอาชนะผู้อาวุโสไม่ได้ [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] นี้ขอมอบให้ผู้อาวุโสไปเลย ในทางกลับกัน ถ้าผมชนะ หวังว่าผู้อาวุโสจะติดตามผม”

เพื่อกำราบวิญญาณประดิษฐ์ ให้ได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ซูเฉินต้องใช้วิธีนี้ เอาชนะด้วยการเดิมพัน นั่นจะเท่ากับว่าได้ตัววิญญาณประดิษฐ์มาอย่างชอบธรรม

ด้วยศักดิ์ศรีของวิญญาณประดิษฐ์ ตราบใดที่มันตกปากรับคำ จะไม่มีวันกลืนน้ำลายตัวเอง

“เจ้าหนู นี่คงเป็นแผนที่เจ้าวางไว้ตั้งแต่แรกแล้วสินะ!” ลิงยักษ์ห้าสีพ่นลมหายใจฮึดฮัด ก่อนกล่าวด้วยเสียงหัวเราะว่า “เอาเถอะ ข้ายอมเดิมพันด้วยก็ได้”

ในความคิดของลิงยักษ์ ไม่ว่าตนจะชนะหรือแพ้ อันที่จริงก็ล้วนเป็นเรื่องดีสำหรับมัน

หากชนะ ก็สามารถได้รับสิ่งสถิตที่เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หากแพ้ ก็เท่ากับเป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าซูเฉินคืออัจฉริยะที่หาได้ยากที่สุดในโลก!

การได้ติดตามคนเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายเลย

แต่แน่นอน มันไม่คิดว่าซูเฉินจะมีความสามารถมากพอที่จะเอาชนะตนได้

ในหัวใจของซูเฉินรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อผู้อาวุโสตอบตกลง ถ้าอย่างนั้นผู้เยาว์ไม่ขอเกรงใจแล้ว!”

สิ้นเสียง ซูเฉินโคจร [เทคนิคปลุกศูนย์รวมวิญญาณสวรรค์] หลังจากร่างกายสูงชะลูดเป็นสิบจั้ง ฐานฝึกตนก็ขยับขึ้นเป็นขอบเขตเทพเจ้าสองดาราทันที ทั่วร่างฟุ้งไปด้วยกลิ่นอายอันน่าประหวั่นพรั่นพรึง มันรุนแรงยิ่งกว่าลิงยักษ์ห้าสีซะอีก

“วิชาแปลงร่าง! ขอบเขตเทพเจ้าสองดารา !!”

เห็นภาพนี้ ลูกตาของลิงยักษ์แทบถลนออกมา มันไม่นึกมาก่อนเลย ว่าซูเฉินจะยังมีไพ่ตายเช่นนี้อยู่

เมื่อเป็นแบบนี้ เกรงว่าบางทีอีกฝ่ายอาจมีโอกาสโค่นตนได้จริงๆ

อย่างไรก็ตาม ลิงยักษ์เองก็มีศักดิ์ศรีเช่นกัน แล้วมันจะยอมถูกกดดันโดยกลิ่นอายของซูเฉินได้อย่างไร?

ในพริบตา เจตจำนงแห่งการต่อสู้อันสูงส่งแพร่กระจายออกมาจากร่างมัน

“ซูเฉิน! มาสู้กันซักตั้ง!” ลิงยักษ์ห้าสีร้องคำรามออกมา หุบฝ่ามือเป็นกำปั้นใหญ่ กระโจนขึ้นฟ้า ทุบลงใส่ซูเฉินจากกลางอากาศ

“คิดวัดกันด้วยพละกำลัง?” รอยยิ้มพิศวงผุดขึ้นมามุมปากของซูเฉิน แทบจะในทันทีหลังจากนั้น  เขาเปิดใช้งาน [เทคนิคลับร้อยเท่าสะท้านฟ้า] และ[เกล็ดแขนทองคำ]

กำหมัดสีทองเอาไว้ แล้วชกสวนไปยังทิศทางที่ลิงยักษ์ห้าสีกำลังร่วงลงมา

“ความคิดอ่านยังเด็กนัก” ลิงยักษ์ห้าสีถอนหายใจเบาๆ

หลังจากผสานรวมเข้ากับ [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] พลังป้องกันของมันเทียบได้เลยกับ สิ่งประดิษฐ์เทพเจ้า อีกทั้งพละกำลังยังเพิ่มพูนขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า หากเอ่ยว่าไม่ด้อยไปกว่าพละกำลังของขอบเขตเทพเจ้าสามดารา ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลย

แต่ซูเฉินดันเลือกงัดข้อกับมัน ช่างไม่รู้จักเจียมตัว!

วินาทีถัดมา หมัดใหญ่ทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง บังเกิดเสียงบรึ้มมมมม! ดังกึกก้อง

ทั่วทั้งเกาะยุ่ยเฟิงเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

6/8

Ep.1130

ลิงยักษ์ห้าสีจู่ๆก็รู้สึกถึงพลังมหาศาลชนิดยากหาผู้ใดเทียมเทียบ ยังไม่ทันได้ตอบสนอง มันก็ถูกซัดฟิ้ววว ปลิวออกไปดั่งดาวตก

ตูม ตูมม ตูมมม!

ระหว่างทาง ภูเขาสูงนับสิบลูกพังทลาย ใช้เวลาซักพักเลยกว่าลิงยักษ์จะตั้งตัวได้

โชคยังดีที่พลังป้องกันของมันเทียบเคียงได้กับสิ่งประดิษฐ์เทพเจ้า ทำให้แม้ปะทะกันในระดับนี้ ก็ยังไม่ถึงขั้นทำให้มันบาดเจ็บสาหัส เพียงแต่ว่าที่แน่ๆมันไม่อาจหลีกเลี่ยงสภาพน่าสังเวชได้

“เจ้าหนู ทำไมเจ้าถึงมีพละกำลังมากถึงเพียงนี้?”

ลิงยักษ์ห้าสีพุ่งกลับมาอย่างรวดเร็ว ดวงตาของมันเบิกกว้าง จ้องมองซูเฉิน ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

หลังจากผสานเข้ากับ [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] พละกำลังของมันก้าวกระโดดชนิดเหนือกว่าขอบเขตเทพเจ้าสามดาราไปแล้ว ทว่าต่อหน้าซูเฉิน ตัวมันราวกับแมลงปอที่พยายามจะเขย่าต้นไม้ ไม่นับเป็นสิ่งใดเลย

เพราะงั้นขอถามหน่อยเถอะ ว่าทั้งๆที่ซูเฉินเป็นเพียงเผ่ามนุษย์ แล้วเหตุใดถึงมีพละกำลังเช่นนี้?

“ก็แค่ลูกเล่นนิดๆหน่อยๆเท่านั้น เกรงว่าทำให้ผู้อาวุโสต้องขบขันแล้ว” ซูเฉินกล่าวเบาๆ หลังเห็นลิงยักษ์ไม่ถึงขั้นเป็นอันตราย เขาไม่แปลกใจเลยแต่มีความสุขแทน

เพราะยิ่งกำลังรบของลิงยักษ์มากเท่าไหร่ นั่นเท่ากับยิ่งเป็นประโยชน์ต่อเขามากเท่านั้น

ณ ตอนนี้ มันยิ่งตอกย้ำความต้องการที่จะกำราบลิงยักษ์ห้าสีลง

ลูกเล่นนิดๆหน่อยๆ?

สีหน้าของลิงยักษ์หมองลง เอ่ยอย่างไม่พอใจว่า “แสดงว่าเจ้ายังมีลูกเล่นอื่นอีกงั้นสิ?”

ถูกหมัดของซูเฉินซัดกระเด็น แค่นี้ก็ทำให้มันรู้แล้ว ว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูเฉินแน่นอน

อย่างไรก็ตาม หากอยากให้มันเอ่ยปากยอมรับความพ่ายแพ้ง่ายๆ นั่นเป็นไปไม่ได้

“ถ้าผู้อาวุโสยังมีใจสู้ ก็จะได้เห็นลูกเล่นอื่นอีก” ซูเฉินยิ้มบาง

เห็นได้ชัดว่าลิงยักษ์ห้าสียังไม่เต็มใจยอมรับ เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ได้แต่ต้องสู้กันจนกว่ามันจะยอมสยบ!

“ข้าไม่ยอมแพ้! ถ้าเจ้าแน่อย่างปากว่าจริง ก็จงแสดงมันออกมา!” ลิงยักษ์ห้าสีคำราม

วินาทีถัดมา ลำแสงห้าสีก่อตัวขึ้นบนกำปั้นของมัน และบนกำปั้นได้ปลดปล่อยคลื่นความผันผวนของพลังธาตุทั้งห้าออกมา กลิ่นอายทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง

“ซูเฉิน! เตรียมรับกระบวนท่าต่อไปของข้า!”

เฝ้ารอจนประกายแสงห้าสีเจิดจรัสถึงขีดสุด ลิงยักษ์ง้างแขนและซัดหมัดออกไป

ตูมมมม!

ลำแสงห้าสีพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว มันร่ายระบำกลางอากาศ มองไปดั่งธารดาราทั้งห้าสาย โหมกระพือไปทางซูเฉิน

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีอันทรงพลัง ใบหน้าของซูเฉินไม่เกิดระลอกคลื่นของความตื่นตระหนกใดๆ

นับแต่มีชื่อเสียง จะคลื่นลมหรือพายุฝนใดๆก็ไม่อาจทำให้เขาหวั่นไหวได้

ดังนั้น ต่อให้พลังทำลายล้างของธารดาราห้าสีนี้จะน่าหวาดกลัว และน่าจะรุนแรงกว่าท่าหอกผ่านภาของติงเซิงถึงสองเท่า แต่ในความคิดของซูเฉิน มันยังไม่มากพอให้เขาตกใจ

เพราะในเวลานี้ เขาได้มาอยู่ในขอบเขตเทพเจ้าระดับหนึ่งดาราแล้ว! ประจวบกับวิชาแปลงร่างที่ทำให้ยกระดับมาอยู่ในขั้นสองดารา ฉะนั้นย่อมไม่เห็นกระบวนท่านี้อยู่ในสายตา

แล้วอีกอย่าง ที่เขาเลือกทานรับมันด้วยมือเปล่า จริงๆแล้วมีเหตุผล

หนึ่งคือเขามั่นใจว่าสามารถทำได้

สองคือเพื่อใช้โอกาสนี้สร้างความตื่นตกใจแก่ลิงยักษ์ห้าสี

“ก็แค่ทักษะกระจ้อยร่อย!”

ซูเฉินยิ้มดูแคลน ปล่อยพลังจิตเข้าหุ้มทั้งมือเขา พร้อมยกฝ่ามือสีทองออกไปคว้ามันจากเบื้องหน้า

“นั่นเจ้าคิดจะทำอะไร?” ลิงยักษ์ตกใจจนอ้าปากค้าง

ก็จริงอยู่ที่มันทุ่มเทเเต็มที่เพื่อเอาชนะซูเฉิน แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ต้องการให้ซูเฉินได้รับบาดเจ็บ

แต่เวลานี้ ซูเฉินกำลังคิดรับธารดาราห้าสีด้วยมือเปล่า นั่นไม่ใช่เป็นการรนหาที่ตายหรอกหรือ?

ยังไงก็ตาม ธารดาราห้าสีถูกยิงออกไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียกกลับคืน หรือมันจะต้องดูซูเฉินถูกระเบิดจนตาย?

ลิงยักษ์รู้สึกท้อแท้เป็นอย่างมาก ตะโกนด้วยน้ำเสียงร้อนรน “ซูเฉิน! รีบหลบไป!”

แม้ได้ยิน แต่ซูเฉินยังคงไม่ขยับเขยื้อน

วินาทีถัดมา ธารดาราห้าสีปะทะเข้ากับฝ่ามือของซูเฉินอย่างแรง

กระนั้น ทุกสิ่งกลับไม่เป็นไปตามคาด ฉากที่ซูเฉินถูกระเบิดหายเป็นผุยผงไม่ปรากฏขึ้น ในทางกลับกัน เมื่อถูกซูเฉินจับไว้ ดันเป็นธารดาราห้าสีซะเองที่ถูกบีบทำลายจนระเบิดออกโดยตรง

ภาพตรงหน้า มันไปคล้ายลูกโป่งที่ถูกจิ้มด้วยเข็มแหลม

ปัง!

ได้ยินเสียงดังเพียงครั้งเดียว เมื่อฝุ่นควันจางหาย ลิงยักษ์ก็พบว่ากระบวนท่าของตน ไม่อาจสร้างอาการบาดเจ็บใดๆให้แก่ซูเฉินได้เลย