1023-1024

5/7

Ep.1023

ปัง!

ตามมาด้วยเสียงปะทะดังหนักทึบ ดาบยักษ์ของปรมาจารย์ดาบฟันลงบนฝ่ามือของซูเฉินอย่างแรง

แต่ก็เป็นไปตามคาด ฉากที่ซูเฉินถูกสับแยกเป็นสองซีกไม่ปรากฏขึ้น

ฝ่ามือของซูเฉินราวกับโลหะที่มิอาจทำลาย คว้าใบดาบของปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิไว้ได้อย่างแน่นหนา มิอาจขยับเขยื้อนได้เลยแม้แต่นิ้วเดียว

“เป็นไปได้ยังไง?” ปรมาจารย์ดาบเบิกตากว้างราวกับเห็นผี ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

“ซูเฉินแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

ตระกูลฉีทุกคนบน [รถศึกอัจฉริยะ] ตื่นตกใจจนอธิบายไม่ถูก

พวกเขารู้อยู่หรอกว่าซูเฉินน่ะทรงพลังมาก เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าจะทรงพลังได้ขนาดนี้ !

นี่มันราวกับตัวเขาคือการดำรงอยู่ที่ฆ่าไม่ตายเลย!

อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกย้อนไปถึงเรื่องอัศจรรย์ครั้งก่อนๆที่ซูเฉินเคยแสดงให้เห็น พวกเขาก็ตระหนักได้ ว่าคนที่จะเอาชนะซูเฉิน มันไม่มีอยู่จริง! ตัวเขาสมควรแล้วที่จะกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความคงกระพันไร้เทียมทาน!

“สุดยอดไปเลย!”

“เขามีความแข็งแกร่งทางกายภาพที่น่าสะพรึงเช่นนี้ได้อย่างไร?”

ฉีมู่เล่ยอ้าปากค้าง ร้องอุทานด้วยความตื่นตกใจ

ซูเฉินสามารถรับดาบของปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิด้วยมือเปล่า สร้างแรงกระทบกระเทือนต่อจิตใจเขาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

อีกด้านหนึ่ง ซูเฉินใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่ปรมาจารย์ดาบกำลังตกอยู่ในอาการเหม่อลอย  โจมตีด้วย [ชีวิตเมามายจมอยู่ในห้วงฝัน]

จากนั้นขยับเท้ามุ่งหน้าต่อ เมื่อเข้าประชิดปรมาจารย์ดาบ [ทักษะต่อสู้หมื่นแสงสิบเงาสะท้อน] ก็ถูกเปิดใช้งานทันที

ในชั่วพริบตาเดียว ปรากฏภูติเงาทั้งสิบที่มีหน้าตาละม้ายคล้ายกับซูเฉินทุกประการปรากฏขึ้นในมิติโดยรอบ

พวกมันและร่างต้นของซูเฉิน กระจายกันห้อมล้อมปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิเอาไว้

“นี่มันวิชาเทพเซียนอะไรกัน?”

ฉีชิงเฉวียนเบิกตากว้าง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ผู้คนในที่นี้ มีเพียงฉีมู่เฟิงคนเดียวเท่านั้นที่คุ้นเคยกับ [ทักษะต่อสู้หมื่นแสงสิบเงาสะท้อน] ส่วนคนอื่นๆเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

ทั้งหมดตกตะลึงในคราเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉีชิงเฉวียน ในหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความหวั่นไหว

เขายังคงจดจำการประมือระหว่างซูเฉินได้ดี  ในเวลานั้นเขาถูกซูเฉินทุบตีไม่เป็นท่า ไม่อาจตอบโต้กลับได้แม้เพียงน้อย

ในตอนแรก เขาคิดว่าซูเฉินคงใช้พลังทั้งหมดที่มีออกมาแล้ว แต่หลังจากได้เห็น [ทักษะต่อสู้หมื่นแสงสิบเงาสะท้อน] จึงค่อยประจักษ์ ว่าในตอนซูเฉินประมือกับเขา อีกฝ่ายยังไม่ได้เอาจริงด้วยซ้ำ อ๊าาาาา!

“เหตุใดในโลกหล้าจึงปรากฏตัวตนที่มากพรสวรรค์เช่นนี้ขึ้น?”

ฉีชิงเฉวียนร่ำร้องในใจ เฉกเช่นเดียวกับปรมาจารย์ดาบที่เพิ่งสลัดสุดจากภาพลวงตา ซูเฉินทั้ง 11 คนก็เริ่มโจมตีแล้ว

ชั่วขณะหนึ่ง เวทมนต์คาถาและสิ่งประดิษฐ์เทวะต่างถาโถมลงไป กลบกลืนปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิลงอย่างสิ้นเชิง

บรึ้มมมมมมม!

ตามด้วยเสียงอึกทึกดังกึกก้อง ร่างของปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แสงระยิบระยับสาดประกายไปทั่ว มิติโดยรอบสั่นสะเทือน

“เป็นการโจมตีที่น่าสะพรึงอะไรเช่นนี้!”

ดวงตาของฉีชิงเฉวียนและคนอื่นๆเบิกกว้าง ปากอ้าตาค้าง

พวกเขาไม่นึกฝันเลย ว่าปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิซึ่งเป็นยอดฝีมือในระดับเทวะขั้น 5  จักถูกซูเฉินทำลายในกระบวนท่าเดียว

ความแข็งแกร่งของซูเฉิน ทำให้พวกเขาตกใจอย่างลึกล้ำ

ซูเฉินกวาดสายตามองไปยังปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิที่เละเป็นเศษเนื้อ คิ้วของเขาอดขมวดเข้าหากันไม่ได้

อุทานออกมาเบาๆว่า “มันยังไม่ตาย”

เขาสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าชิ้นส่วนยังไม่ดรอป กระทั่งดาบยักษ์ยาวสิบเมตรนั่นก็หายไป เท่านี้ก็มากพอที่จะอธิบายได้แล้ว ว่าปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิยังไม่ตาย แต่ใช้ลูกเล่นบางอย่าง เพื่อหลบหนีออกจากที่นี่

แม้สถานการณ์นี้จะแปลกประหลาด แต่ซูเฉินเคยเจอมาก่อน

ในเวลานั้นตอนอยู่บนเกาะชิงหยุน หานเจี้ยนฉีเองก็เคยใช้วิธีนี้เช่นกัน ฉะนั้นเขามั่นใจว่าปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิยังไม่ตาย

ซูเฉินกวาดสายตามอง  ไม่ช้าก็หยุดลงตรงมิติที่ว่างเปล่าตำแหน่งหนึ่ง ที่ตรงนั้น มีร่องรอยแสงจางๆ ร่างของปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิค่อยๆปรากฏออกมา

“เจ้ากล้าทำลายหุ่นเชิดของข้า” ปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิขบกรามแน่นเอ่ยคร่ำครวญ ในดวงตาฉายแววเย็นเยียบ กล่าวเสียงเย็นว่า

“ซูเฉิน ข้าขอสาบานว่าจักบดขยี้กระดูกเจ้าให้เป็นผุยผง!”

6/7

Ep.1024

“ปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิยังมีชีวิตอยู่งั้นหรอ?”

ฉีมู่เฟิงและคนอื่นๆเริ่มเกร็งขึ้นมาทันที

สีหน้าของซูเฉินไร้ซึ่งอาการตื่นตระหนกใดๆ เพ่งมองไปยังร่างของประมาจารย์ดาบจากระยะไกล กล่าวเยาะหยัน “ฉันฆ่าแกได้ครั้งนึง ถ้าจะให้ฆ่าอีกครั้งก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร! เพราะสุดท้ายแกก็เป็นแค่มดในสายตาฉันอยู่ดี!!”

“ฮี่ ฮี่ …” ปรมาจารย์ดาบแค่นเสียงหัวเราะ แผดคำรามเสียงต่ำ “เช่นนั้นจงรับชมความแข็งแกร่งที่แท้จริงของข้าเป็นขวัญตาเถอะ!”

สิ้นเสียง ดาบยักษ์ในมือเขาเปล่งประกายแสงสีขาววาววับ

“พลังแห่งศรัทธา!”

ฉีชิงเฉวียนร้องอุทานด้วยความตกใจ เขาสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าแสงสีขาวบนดาบยักษ์นั่นถูกสร้างขึ้นจากพลังแห่งศรัทธา

พลังแห่งศรัทธาไม่เพียงสามารถใช้ยกระดับตัวเองได้เท่านั้น แต่มันยังใช้โจมตีได้อีกด้วย

ดาบยักษ์ของปรมาจารย์ดาบทอประกายไปด้วยแสงสีขาวนวล อำนาจของมันพุ่งทะยานขึ้นไปถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว แล้วซูเฉินจะสามารถต้านทานได้เหรือไม่?

“ซูเฉิน ไปลงนรกซะ!”

ได้ปลดปล่อยพลังแห่งศรัทธา ปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ กุมดาบยักษ์ในมือ  ตรงเข้าสังหารซูเฉิน

“พยายามได้ดี แต่ก็ยังไม่มากพอ!”

ซูเฉินยิ้มดูแคลน จากนั้นล้วงเข้าไปในถุงเก็บของ แล้วสะบัดโยนเมืองเล็กๆสีทองอร่ามออกมา

มิใช่ใดอื่น เป็น [เมืองแห่งศรัทธา] !

เมื่อ [เมืองแห่งศรัทธา] ปรากฏขึ้น มันทอแสงสีทองสว่างไสว แทบจะในทันทีหลังจากนั้น พลังดูดที่รุนแรงถูกปลดปล่อยออกมา

แรงดูดนี้ไม่ส่งผลต่อสิ่งใด มันมุ่งเป้าไปยังพลังแห่งศรัทธาเพียงอย่างเดียว

ภายใต้อิทธิพลของแรงดึงดูดนี้  เห็นแค่เพียงพลังแห่งศรัทธาของปรมาจารย์ดาบราวกับถูกวาฬยักษ์สูบกลืน ทั้งหมดหลั่งไหลเข้าสู่ [เมืองแห่งศรัทธา]

ในชั่วพริบตาเดียว มันก็ถูกสูบเข้าไปจนไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย

“นี่มันบ้าอะไรกัน?”

ปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิตะลึงงัน

พลังแห่งศรัทธาที่เขาทุ่มเทสั่งสมมานานนม ไม่ทราบว่าต้องใช้เวลากี่ปีจึงจะได้มาเช่นนี้ อีกทั้งตลอดเวลาที่ผ่านมา มันยังเป็นไพ่ตายที่แข็งแกร่งแกร่งที่สุดของเขา

แต่ไม่นึกฝันเลย ว่าจะถูกซูเฉินขโมยไปได้อย่างง่ายดาย

ณ ตอนนี้ หัวใจของเขาคล้ายถูกกรีดเป็นเลือด

“ซูเฉินยังมีสมบัติเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ?”

ฉีชิงเฉวียนและคนอื่นๆต่างตะลึงงัน ต้องตกใจอีกครั้งกับลูกเล่นของซูเฉิน

“ฉันก็บอกแล้วไงว่าแกเป็นแค่มดในสายตาฉัน ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง” ซูเฉินเยาะหยัน จากนั้นเก็บ [เมืองแห่งศรัทธา] ตรงเข้าสังหารปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิ

“ข้าขอสู้ตายกับเจ้า!” ปรมาจารย์ดาบคำราม รีดเร้นพละกำลังทั้งหมดที่มี กวัดแกว่งดาบยักษ์ ฟาดฟันใส่ซูเฉิน

เขารู้ดี ว่าซูเฉินย่อมไม่มีทางปล่อยเขาไป หากอยากมีชีวิตรอด มีเพียงหนทางเดียวนั่นคือฆ่าซูเฉิน และในครั้งนี้ ดูเหมือนว่าซูเฉินจะไม่คิดปัดป้องหลบลี้ แต่กลับปรากฏรอยยกยิ้มขึ้นบนมุมปากเขาแทน

เมื่อเห็นการแสดงออกมาซูเฉิน ปรมาจารย์ดาบตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่มันก็สายเกินไปแล้วหากคิดเปลี่ยนกระบวนท่า ทำให้เพียงฝืนใจโจมตีซูเฉินต่อไป

เมื่อดาบยักษ์เข้าใกล้ซูเฉิน ทันใดนั้นเสียงลมกรรโชกก็ดังเสียดเข้ามาในหูเขา ก่อนที่ปรมาจารย์ดาบจะทันตอบสนอง ศีรษะของเขาก็ถูกกระแทกอย่างแรง  ทั้งคนทั้งร่างตกอยู่ในความสับสนวิงเวียน

ผู้ที่ลอบโจมตีมิใช่ใครอื่น เป็นจิตจำลองของซูเฉิน หลังจากทุบปรมาจารย์ดาบแล้ว ซูเฉินและจิตจำลองก็ร่วมมือกันระดมโจมตีราวกับพายุคลั่ง

ปั๊ก ปั๊ก กึ้ง กึ้ง แคร่กกกก!

ตามมาด้วยเสียงปะทะราวกับเสียงฝนโปรยกระทบกับแผ่นหลังคา กระดูกทั่วร่างของปรมาจารย์ดาบแตกเป็นเสี่ยงๆ ลมหายใจรวยรินใกล้ตาย  สูญสิ้นความสามารถในการต้านทานไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นลูกแกะที่รอเวลาถูกเชือด

ตราบใดที่ซูเฉินต้องการ  แค่ดีดนิ้วก็สามารถปลิดชีพเขาได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม ซูเฉินไม่รีบร้อนลงมือ เขายังต้องการทรมานมันอีกซักหน่อย เพื่อจะได้เค้นถามว่าผู้ใดกันที่ส่งปรมาจารย์ดาบจักรพรรดิมาฆ่าเขา

“ใครส่งแกมา? สารภาพตามจริง! แล้วฉันจะยอมให้แกไปสบาย!”

ซูเฉินจ้องปรมาจารย์ดาบเขม็ง เอ่ยถามเสียงเย็น