967-968

3/8

Ep.967

“ไม่ใช่” นกสำรวจตอบกลับอย่างรวดเร็ว จากนั้นอธิบายว่า “เจ้านาย ที่มาของอันตรายนั้นแข็งแกร่งกว่าสัตว์ร้ายมิติระดับเทวะทั้งสามตัวนี้หลายเท่านัก แต่ตอนนี้เขาได้หายไปแล้ว ไม่สามารถรับรู้ถึงสัญญาณอันตรายได้อีก”

ไม่ใช่?

ซูเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่มีเวลาให้ใช้สมองแล้ว เพราะสัตว์ร้ายมิติระดับเทวะทั้งสามตัวได้มาถึงเบื้องหน้าเขาเป็นที่เรียบร้อย

“มนุษย์ เจ้าอยู่ในระดับเทวะแท้ๆแต่ทำไมถึงได้แหกกฏและเข้ามาในมิติท้ารบแล้วสังหารหมู่ลูกหลานของพวกเรา เจ้าต้องอธิบายมา!”

สัตว์ร้ายมิติระดับเทวะมองซูเฉิน เอ่ยถามเสียงเย็น

คำอธิบาย?

ซูเฉินเบ้ปาก “พวกแกต้องการคำอธิบายแบบไหน?”

“จงมอบทุกสิ่งบนตัวเจ้ามา แล้วทำลายฐานฝึกตนเสีย จากนั้นกลับไปรับการลงโทษกับพวกเรา!” สัตว์ร้ายมิติกล่าวอย่างเดือดดาล สีหน้าของมัน คล้ายกับต้องการกลืนกินซูเฉิน

“สัตว์ร้ายมิติแบบพวกแกนี่สมองหมูกันทุกตัวเลยรึไง?” ซูเฉินเย้ยหยัน

สำหรับผู้ฝึกตน สูญเสียฐานฝึกตนไปขอยอมตายเสียดีกว่า

สัตว์ร้ายมิติร้องขอเช่นนี้  เกรงว่าสมองของพวกมันคงถูกน้ำท่วมไปแล้ว

“ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักชั่วดี เช่นนั้นก็ตายซะ!”

สัตว์ร้ายมิติระดับเทวะตวาดโกรธเคือง คว้าค้อนเหล็กยักษ์ขึ้นมา กระโจนจากเบื้องบน เข้าทุบซูเฉิน

“ช่างไม่รู้จักเจียมตัว!” ซูเฉินเองก็ไม่คิดเกรงใจ ง้างแขนและขว้าง [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋]

[ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ขยายขึ้นเป็นสิบจั้งทันที กลายสภาพเป็นภูเขาขนาดย่อม  กดทับลงเหนือสัตว์ร้ายมิติที่พุ่งเข้ามา

บังเกิดเสียงบรึ้ม! ดังกึกก้อง

สัตว์ร้ายมิติระดับเทวะถูกบดลงกับพื้นไปพร้อมค้อนของมัน จบชีวิตตายคาที่

ได้เห็นฉากนี้ สัตว์ร้ายมิติระดับเทวะอีกสองตัวหวาดกลัวจับใจ สั่นสะท้านไปทั้งร่าง

จวบจนกระทั่งบัดนี้ พวกมันถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับการดำรงอยู่แบบใด

สามารถสังหารสัตว์ร้ายมิติระดับเทวะได้อย่างง่ายดาย นี่มากพอแล้วที่จะอธิบายว่ากำลังรบของซูเฉินน่าหวาดผวาเพียงไหน

สัตว์ร้ายมิติระดับเทวะสองตัวหันมองหน้ากัน หมุนตัววิ่งหนีไปทันที

ซูเฉินเดิมต้องการจะไล่ตาม แต่ทันใดนั้นเอง จู่ๆเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้นในใจเขา

เสียงนี้เหมือนกับตอนที่เก็บชิ้นส่วนได้ไม่มีผิดเพี้ยน

“ปลุกพลังพิเศษ [ภูติเงาก้าวพริบตา]”

“เมื่อใช้ทักษะนี้ จะสามารถช่วยให้ร่างแยกเคลื่อนย้ายออกไปได้ 100 เมตรในพริบตาเดียว โดยที่ร่างต้นไม่ต้องเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งยังอยู่ในสภาวะล่องหนอีกด้วย”

“นี่ฉันปลุกพลังพิเศษได้แล้วหรอ?”

ซูเฉินรู้สึกประหลาดใจจนอธิบายไม่ถูก ตอนแรก เขาคิดว่าจะไม่สามารถปลุกพลังได้เสียแล้ว ไม่เคยคิดเลยว่าพอฆ่าสัตว์ร้ายมิติระดับเทวะ  จะสามารถปลุกทักษะ [ภูติเงาก้าวพริบตา] ได้ ช่างเป็นความสุขที่คาดไม่ถึง

[ภูติเงาก้าวพริบตา] สำหรับคนอื่นๆเป็นแค่โครงไก่ไร้รสชาติ เพราะมันมีผลเฉพาะร่างแยกเท่านั้น  เนื่องจากผู้ฝึกตนที่ครอบครองร่างแยกมีเพียงน้อยนิด น้อยชนิดที่ว่าสามารถนับด้วยนิ้วมือได้

ขณะที่ซูเฉิน หากว่ากันในเชิงเทคนิค จิตจำลองก็ถือว่าเป็นร่างแยกเช่นกัน

เจ้าตัวมองไปยังทิศทางที่สัตว์ร้ายมิติระดับเทวะสองตัวหลบหนีไกลออกไป  มุมปากหยักโค้งเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

แทบจะในทันทีหลังจากนั้น  แสงสีขาวกระพริบไหวบนร่างกายเขา เห็นซูเฉินที่เหมือนกับร่างจริงทุกประการ มิใช่ใดอื่นเป็นจิตจำลองของเขาเอง

ทันทีที่จิตจำลองปรากฏตัว มันหายวับไปในอากาศทันที ไม่กี่อึดใจต่อมา  เกิดสองเสียงกรีดร้องน่าสังเวชดังเข้ามาจากระยะไกล

สัตว์ร้ายมิติระดับเทวะทั้งสอง ถูกจิตจำลองกุดหัวในชั่วอึดใจเดียว

เห็นแบบนี้ มุมปากของซูเฉินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

พลังใหม่ที่ปลุกขึ้น เป็นธรรมดาที่ต้องพิสูจน์ผลลัพธ์ของมัน และความสามารถของ [ภูติเงาก้าวพริบตา] ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง

ต่อมา เขาเรียกเก็บจิตจำลอง มุ่งหน้ากลับไปยังทางเข้า

การเข้าสู่มิติท้ารบในครั้งนี้ ไม่เพียงสามารถกอบโกยชิ้นส่วนได้เป็นจำนวนมาก แต่ยังปลุกพลังพิเศษได้อีกด้วย เรียกได้ว่าอิ่มแปล้กันเลยทีเดียว

ส่วนอันตรายที่ลอบแอบดูเมื่อครู่ เนื่องจากไม่อาจหาตำแหน่งที่แน่นอนของมันได้ ซูเฉินจึงล้มเลิกความคิดที่จะตามตัวมัน

4/8

Ep.968

หนึ่งวันต่อมา ซูเฉินมาถึงทางเข้าในตอนแรก

ยังไงก็ตามเมื่อเขามาถึง ใครจะทันคิดว่าทางเข้าได้หายไปเสียแล้ว

สถานการณ์ที่เกิดขึ้น มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว นั่นคือทางเข้าด้านนอกของมิติท้ารบได้ถูกทำลายลง และผู้ที่ทำแบบนี้ได้ คงไม่พ้นระดับเทวะของเหล่าหมื่นเผ่าพันธุ์ ไม่ก็นักพรตเทียนซ่าน หรือทั้งคู่อาจร่วมมือกัน ก็มีโอกาสเป็นไปได้สูงเช่นกัน

ซูเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ติดต่อหา [รถศึกอัจฉริยะ] “เสี่ยวจือ นายพาฉันออกจากที่นี่ได้ไหม?”

“เจ้านาย เขตแดนที่นี่ทรงพลังเกินไป นอกเสียจากจะอัพเกรดฉันอีกขั้นหนึ่ง ไม่อย่างนั้นอย่าหวังว่าจะสามารถข้ามเขตแดนได้” [รถศึกอัจริยะ] ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

ได้ยินแบบนั้น คิ้วของซูเฉินขมวดเข้าหากัน

[รถศึกอัจฉริยะ] ปัจจุบันอยู่ในรูปแบบขั้น 12 หากเทียบกับผู้ฝึกตนแล้ว  มันอยู่ในระดับเทวะ ซึ่งการอัพเกรดสู่ขั้น 13 ต้องใช้หัวใจจักรกลจำนวนมาก  ขณะที่ในมือเขา เหลือแค่สี่ดวงเท่านั้น

ยังขาดอีกเยอะเกินไป หากจะใช้วิธีนี้คงไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้

“พลาดแล้วสิฉัน” ซูเฉินถอนหายใจ

ฝ่ายตรงข้ามทำลายทางเข้า จุดประสงค์นั้นชัดเจนมาก นั่นคือต้องการขังเขาไว้ในมิติท้ารบ

ก่อนเข้าสู่มิติท้ารบ ซูเฉินไม่ทันฉุกคิดถึงเรื่องนี้ ประมาทเกินไปจริงๆ

แต่จะยังไงก็ช่างมิติท้ารบเกี่ยวพันธ์ถึงเรื่องการปลุกพลังของเขา และเขาไม่เชื่อว่าตัวเองจะถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดไป

อย่างไรก็ตาม เกรงว่าระยะเวลาที่ถูกขังอาจยาวนานถึงร้อยปี  ซึ่งนานขนาดนั้น บางทีนักพรตเทียนซ่านอาจได้เลื่อนขั้นสู่ขอบเขตเทพเจ้าแล้วก็ได้

ซูเฉินไม่อาจรอนานถึงขนาดนั้น เขาต้องรีบหาทางออกไปจากที่นี่

ซูเฉินนึกทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง เปิด [พื้นที่เลี้ยงสัตว์] และสนทนากับหงส์เพลิง

“เสี่ยวเหยียน ทางออกจากมิติท้ารบถูกทำลาย ฉันยังมีทางอื่นให้หนีไปจากที่นี่อีกไหม?”

“หา??”

หงส์เพลิงตัวแข็งทื่อไปครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหัวและกล่าวว่า “เจ้านาย ถ้าทางเชื่อมกับมิติท้ารบถูกปิดลง พวกเราไม่มีทางออกไปได้แน่นอน”

“งั้นคนที่เคยเข้ามิติท้ารบมาก่อน แล้วออกไม่ทันเวลา หลังทางเชื่อมปิดลง ไม่มีใครสามารถออกจากที่นี่ได้อีกเลยหรอ” ซูเฉินถามหยั่งเชิง

“เจ้านาย มิติท้ารบจะเปิดขึ้นครั้งเดียวในรอบร้อยปี คนที่ติดอยู่ที่นี่ ไม่เพียงแต่ไม่เคยมีใครสามารถออกไปได้เท่านั้น แต่ข่าวสารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับคนๆนั้นก็ยังหายไปด้วย” หงส์เพลิงตอบ

หายไป?

ซูเฉินทวนคำ หายไปในที่นี้ ก็เหมือนกับตายไปแล้วเลยน่ะสิ

ช่วงที่ผ่านมา ซูเฉินท่องไปในมิติท้ารบแห่งนี้ได้หลายวันแล้ว เขาพบว่าที่แห่งนี้แม้ค่อนข้างแห้งแล้ง แต่ก็มีแหล่งน้ำและอาหาร อีกทั้งทุกคนที่เข้ามาข้างใน ล้วนเป็นเหล่ายอดฝีมือในบรรดายอดมีฝือ แล้วพวกเขาจะตายได้อย่างไร?

‘หรือว่าพวกเขาจะถูกฆ่า?’

ความคิดนี้ผุดเข้ามาในใจของซูเฉิน

ก่อนหน้านี้ นกสำรวจได้กล่าวถึงการดำรงอยู่อันทรงพลังที่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่  มีโอกาสเป็นไปได้สูงทีเดียวว่าจะเป็นฝีมือเขา

แต่ทำไม … คนผู้นั้นถึงไม่ปรากฏตัวเล่า?

ขณะที่ซูเฉินกำลังครุ่นคิด หงส์เพลิงก็ร้องเตือน “เจ้านาย ทางผ่านของหมื่นเผ่าพันธุ์ถูกปิดก็จริง แต่พวกเราสามารถไปทางฝั่งสัตว์ร้ายมิติก็ได้นี่นา!”

สำหรับเรื่องนี้ อันที่จริงซูเฉินลองพิจารณามาก่อนแล้ว เขาส่ายหัวและกล่าวว่า “อีกฝ่ายไม่ใช่คนโง่ ตั้งแต่ที่พวกมันมีจุดประสงค์ที่จะขังฉัน พวกมันต้องติดต่อกับพวกสัตว์ร้ายมิติ แล้วปิดทางฝั่งนั้นด้วยแล้วแน่ๆ”

“อา!”

หงส์เพลิงพยักหน้าว่าเข้าใจ แล้วไม่เอ่ยอะไรอีก

แต่ในเวลานั้นเอง นกสำรวจร้องเตือนขึ้นอย่างกะทันหัน “เจ้านาย ตัวตนทรงพลังผู้นั้นได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งแล้ว และกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเรา!”

หางตาซูเฉินกระตุก เก็บหงส์เพลิงและนกสำรวจเข้าไปใน [พื้นที่เลี้ยงสัตว์] จากนั้นย่ำอย่างแรง ทะยานขึ้นไปในอากาศ

ทันทีที่เขาลอยขึ้นจากพื้นดิน วินาทีต่อมา ปากยักษ์ผุดขึ้น และงับ! ในตำแหน่งเดิมที่เขาเคยยืนอยู่

หากไม่ใช่เพราะซูเฉินตัดสินใจฉับไว เขาคงถูกมันเขมือบไปแล้ว