- หน้าแรก
- ข้าเป็นอมตะ ศึกษาแต่เคล็ดวิชาต้องห้ามเท่านั้น
- ตอนที่ 365 ห้ามฆ่าฟันกันเอง (3) ฟรี
ตอนที่ 365 ห้ามฆ่าฟันกันเอง (3) ฟรี
ตอนที่ 365 ห้ามฆ่าฟันกันเอง (3) ฟรี
ตอนที่ 365 ห้ามฆ่าฟันกันเอง (3) ฟรี
ในสนามรบ วิญญาณของหลิวซวนถงได้สลายไปแล้ว เขาจากโลกนี้ไปอย่างสมบูรณ์ ทว่าเจียงหมิงยังคงเห็นว่าลูกตาสีดำที่อยู่ระหว่างคิ้วของหลิวซวนถงยังคงดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางเปลวเพลิงที่แผดเผาร่างของเขา มันเหมือนกำลังกรีดร้องอย่างทรมานและขอความเมตตา
ดูเหมือนว่าดวงตาที่สามซึ่งหลิวซวนถงฝึกฝนมานั้นมีสติสัมปชัญญะและมันก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าร่างเดิมของหลิวซวนถงเสียอีก
“สิ่งนี้ช่างประหลาดนัก” หัวใจเจียงหมิงสั่นไหว หากหลิวซวนถงฝึกฝนต่อไป วันหนึ่งเขาอาจถูกสิ่งนี้แทนที่อย่างสมบูรณ์ก็เป็นได้?
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย คลื่นกระบี่สายหนึ่งพุ่งตรงเข้าสู่ลูกตานั้นในทันที มันระเบิดแตกสลายและถูกเปลวเพลิงสีทองแดงเผาผลาญจนสิ้น
อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของนิกายเนตรเทพ ผู้ที่หายากในรอบหลายปี กลายเป็นขี้เถ้าในพริบตา
“ตกลงมรดกของนิกายเนตรเทพมันคืออะไรกันแน่?” เจียงหมิงนึกถึงร่างเงาของเทพเจ้าที่นั่งอยู่ท่ามกลางหมอกเทา ณ ขณะลูกตาระเบิด เขาอดรู้สึกกังวลไม่ได้ ดูเหมือนต่อจากนี้เขาต้องระวังเมื่อต้องข้องแวะกับนิกายนี้ให้มากขึ้น
“สารเลว เจ้ากำลังหาความตาย!”
“อนาคตของนิกายเนตรเทพ...!”
ด้านหลังเขา ผู้ฝึกตนอาวุโสทั้งสามของนิกายเนตรเทพเมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาก็แดงก่ำพร้อมกับส่งเสียงคำราม พวกเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดและพุ่งเข้าหาเจียงหมิงดั่งคนบ้า
“พวกเจ้าต่างหากที่หาความตาย ไม่เห็นจำเป็นต้องเสแสร้ง” เจียงหมิงมองทั้งสามด้วยสายตาเย็นชา
เขาโถมเข้าหาพร้อมกับปลดปล่อยเคล็ดวิชาโลหะเพลิงลี้ลับ ตั้งใจจะปิดบัญชีให้จบสิ้น
ทั้งสามคนนี้ล้วนอยู่ในขอบเขตสูงสุดของขั้นสร้างรากฐาน มีประสบการณ์ต่อสู้โชกโชน นี่เป็นโอกาสอันยอดเยี่ยมในการทดสอบเทคนิคใหม่ของเขา
เพียงสิบกว่ากระบวนท่า ร่างของทั้งสามก็ระเบิดกลายเป็นฝนโลหิตกระจายเกลื่อน ก่อนจะถูกเผาผลาญกลายเป็นขี้เถ้า
แม้แต่อัจฉริยะจากสวรรค์ลับและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังอดกลืนน้ำลายไม่ได้ด้วยความหวาดหวั่น
ในความเงียบ เสียงใสแต่แฝงความเย็นเยียบของสตรีคนหนึ่งดังขึ้นเบาๆ “สหายผู้ฝึกตนทั้งหลาย บุรุษผู้นี้ฝ่าฝืนกฎ ควรค่าแก่การสังหาร!”
ทุกคนหันขวับไปมองด้วยความงุนงง ใครกันที่โง่พอจะไปหาเรื่องกับคนบ้าระดับนี้?
ไป๋เสวียนหลัวเดินออกมาอย่างช้าๆ พร้อมมองเจียงหมิงด้วยแววตาเรียบเฉย “ภูมิหลังของเขาไม่ชัดเจน เพราะฉะนั้นเขาไม่ควรมีที่ยืนอยู่ที่นี่ หากคัมภีร์ตกไปอยู่ในมือเขาโดยบังเอิญ พวกเจ้าจะทำเช่นไร?”
ทันทีที่เขาพูดจบ สีหน้าของหลายคนก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด บางคนเริ่มมองเจียงหมิงด้วยแววตาไม่เป็นมิตร
พวกเขาทุกคนต่างอยากเห็นคัมภีร์นั้น แม้เพียงเสี้ยวเดียวก็ยังดี!
คัมภีร์ทรงพลังเช่นนี้ไม่มีทางถูกเก็บเป็นความลับโดยคนเพียงกลุ่มเดียวได้ตลอดไป ไม่ช้าก็เร็วส่วนหนึ่งต้องถูกเปิดเผยแน่
เจียงหมิงอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ก็เข้าใจเหตุผลได้ในทันที
กระนั้น แววตาของเขายังคงสงบนิ่งไร้อารมณ์ ช่างไร้สาระสิ้นดี เขาก็แค่กำลังมองหาสมบัติ แล้วตอนนี้พวกเขากลับยื่นหัวมาให้ถึงที่ จะให้เขานิ่งเฉยก็คงไม่เหมาะ
“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าเสียเวลาเลย” เจียงหมิงยืนอยู่โดยมีมือไพล่หลัง “ใครอยากตาย...ออกมา!”