ฟรีบทที่ 220 เจตนาฆ่าอันท่วมท้น!
ฟรีบทที่ 220 เจตนาฆ่าอันท่วมท้น!
คืนนี้ จ้าวเฉินนอนหลับอย่างกระสับกระส่าย!
เพราะเขากลัวว่า เสิ่นเหอหม่าน, โจวชิงจู๋ และซูเสวี่ยโหรว ทั้งสามสาวจะบุกเข้ามาตอนกลางดึก!
…… ไม่มีเหตุผลอื่น ส่วนใหญ่เป็นเพราะสามสาว เสิ่นเหอหม่าน, โจวชิงจู๋ และซูเสวี่ยโหรว ไม่ยอมกลับห้องนอนตอนกลางดึก
แต่กลับมาเคาะประตูหน้าห้องนอนของเขา บอกว่ามีเรื่องจะคุยกับเขา...
และในตอนนี้ อีกด้านหนึ่ง
ตระกูลซูในมณฑลฝูหนาน
“ซูเทียนเฉิง เจ้าต้องแก้แค้นให้ข้า! แขนของข้าถูกตัดเพราะเรื่องของเจ้า!”
“ถ้าไอ้เด็กแซ่จ้าวคนนั้นไม่ตาย ความแค้นของข้าก็ไม่อาจดับลงได้!!!”
ซูจินกัดฟัน ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวดจากแขนที่ขาด แต่เขาก็ยังคงจ้องมองไปที่ซูเทียนเฉิงที่อยู่ตรงหน้า และกล่าว
ในตอนนี้ ความเกลียดชังของซูจินที่มีต่อจ้าวเฉินได้ไปถึงขีดสุดแล้ว!
เมื่อคิดว่านับจากนี้เขาจะเป็นคนแขนด้วน ซูจินก็แทบจะสติแตก!
ท้ายที่สุดแล้ว การเป็นคนพิการแขนด้วนก็หมายความว่าเขาจะไม่มีโอกาสแม้แต่น้อยที่จะได้เป็นผู้ท้าชิงหัวหน้าตระกูลซูในมณฑลฝูหนานในชีวิตนี้!
ต้องรู้ไว้ว่า ตระกูลใหญ่ๆ อย่างตระกูลซูในมณฑลฝูหนาน ไม่มีทางที่จะให้คนพิการเป็นผู้สมัครหัวหน้าตระกูล!
พูดได้เลยว่าความหวังเพียงน้อยนิดของซูจินที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลซูในมณฑลฝูหนาน ถูกจ้าวเฉินทำลายไปจนหมดสิ้น
ความแค้นขนาดนี้ ซูจินจะอยู่นิ่งเฉยได้อย่างไร?!
แต่ในตอนนี้ เมื่อได้ยินคำพูดของซูจิน ซูเทียนเฉิงกลับไม่มีสีหน้าใดๆ มีแต่ความเย็นชาและมืดมน!
อันที่จริง สำหรับซูเทียนเฉิงแล้ว ชีวิตและความตายของซูจินไม่มีความสำคัญเลย นับประสาอะไรกับการแค่แขนขาด?!
สิ่งที่ซูเทียนเฉิงสนใจจริงๆ คือการตายของฝูป๋อ และศักดิ์ศรีของตระกูลซูในมณฑลฝูหนาน!
ต้องรู้ไว้ว่า ฝูป๋อไม่ได้เป็นเพียงยอดนักสู้ขั้นครึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดสามอันดับแรกของตระกูลซูในมณฑล ฝูหนานเท่านั้น แต่ยังเป็นมือซ้ายมือขวาของซูเทียนเฉิงด้วย!
เรียกได้ว่า ฝูป๋อได้กลายเป็นผู้พิทักษ์ของเขาในการก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลซูคนต่อไปในมณฑลฝูหนาน!
แต่ตอนนี้ ฝูป๋อได้ตายไปแล้ว!
สำหรับซูเทียนเฉิงแล้ว นี่เทียบเท่ากับการที่มีคนตัดมือซ้ายและมือขวาของเขาออกไป!
ด้วยเหตุผลนี้ ซูเทียนเฉิงจะโกรธได้อย่างไร?!
นอกจากนี้ ยังมีปัญหาเรื่องศักดิ์ศรีของตระกูลซูในมณฑลฝูหนาน!
ซูจินถูกจ้าวเฉินตัดแขนขาด และฝูป๋อถูกจ้าวเฉินสังหาร ซึ่งกล่าวได้ว่าเป็นการเหยียบศักดิ์ศรีของตระกูลซูในมณฑลฝูหนานจนแหลกละเอียด!
สิ่งนี้ทำให้ซูเทียนเฉิงซึ่งในใจได้ถือว่าตัวเองเป็นหัวหน้าตระกูลซูคนต่อไปในมณฑลฝูหนาน ยิ่งโกรธมากขึ้น!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูเทียนเฉิงก็ทำหน้ามืดมน จ้องมองซูจินอย่างเย็นชา และกล่าวว่า:
“นอกจากฝูป๋อจะถูกฆ่าแล้ว ไอ้เด็กแซ่จ้าวคนนั้นยังพูดอะไรอีก?!”
“พูดมาให้หมดตามความจริง!!!”
ในตอนนี้ เมื่อได้ยินคำพูดของซูเทียนเฉิง ซูจินก็รู้ดีว่าเรื่องที่เขาแขนขาดนั้นไม่สามารถทำให้ซูเทียนเฉิงรู้สึกอะไรได้เลย เขาจึงกัดฟันและพูดว่า:
“นอกจากนี้ ไอ้เด็กแซ่จ้าวคนนั้นยังบอกอีกว่า เขาจะมาที่ตระกูลซูในมณฑลฝูหนานด้วยตัวเอง และเขายังประกาศว่าจะให้เจ้าล้างคอรอได้เลย!”
ปัง!!!
หลังจากได้ยินซูจินเล่าคำพูดของจ้าวเฉิน ซูเทียนเฉิงก็ระเบิดความโกรธออกมา และตบฝ่ามือลงบนโต๊ะแปดเซียนที่ทำจากไม้เนื้อแข็ง!
ทันใดนั้น โต๊ะแปดเซียนที่ทำจากไม้เนื้อแข็งก็แตกเป็นเสี่ยงๆ กลายเป็นเศษไม้เกลื่อนพื้น!
“หึหึ! ฮ่าฮ่าฮ่า!”
“ดี! ดี! ดี! ไอ้เด็กแซ่จ้าวที่ดีจริงๆ! ช่างเป็นคนบ้าบิ่นที่ยอดเยี่ยม!”
“หึ! ดูเหมือนจะคิดว่าซูเทียนเฉิงคนนี้เป็นลูกพลับนิ่มๆ และคิดว่าตระกูลซูในมณฑลฝูหนานของเราเป็นสิ่งที่สามารถบดขยี้ได้ตามใจชอบ!”
“เขาชื่อ จ้าวเฉิน ใช่ไหม?! หึหึ เขาจะต้องตายแน่! ข้าพูดเอง!”
ซูเทียนเฉิงตะโกนด้วยความโกรธจัด ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันน่าเกรงขาม
ในตอนนี้ ซูจินมองดูซูเทียนเฉิงในสภาพนี้ ในขณะที่รู้สึกตื่นเต้นว่าซูเทียนเฉิงจะต้องสู้กับจ้าวเฉินจนตาย ก็อดรู้สึกอิจฉาอยู่ในใจไม่ได้!
เพราะแค่พลังฝ่ามือของซูเทียนเฉิงเมื่อครู่ ก็พิสูจน์แล้วว่าซูเทียนเฉิงได้ก้าวหน้าไปอีกขั้นในเส้นทางศิลปะการต่อสู้!
“บ้าเอ๊ย! ทำไม! ทำไมซูเทียนเฉิงถึงเป็นนักสู้ได้ แต่ข้ากลับทำไม่ได้! ทำไม!!!”
ซูจินกัดฟัน ความอิจฉาในใจพุ่งพล่าน!
ถูกต้องแล้ว!
ซูเทียนเฉิงเป็นนักสู้!
และพรสวรรค์ของซูเทียนเฉิงในเส้นทางศิลปะการต่อสู้ก็สูงมากเช่นกัน!
และนี่คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้ซูเทียนเฉิงสามารถเป็นผู้สมัครท้าชิงหัวหน้าตระกูลได้ และยังเป็นผู้สมัครที่มีความหวังมากที่สุดที่จะได้เป็นหัวหน้าตระกูลซูคนต่อไปในมณฑลฝูหนาน!
ด้วยเหตุนี้ เมื่อมองเห็นด้านที่น่าเกรงขามและสง่างามของซูเทียนเฉิงในตอนนี้ ซูจินจะไม่อิจฉาได้อย่างไร?!
“แต่ก็ดีเหมือนกัน!”
“ไอ้เด็กแซ่จ้าวคนนั้นช่างหยิ่งยโสนัก ตอนนี้ได้ทำให้ซูเทียนเฉิงไม่พอใจอย่างสิ้นเชิงแล้ว ด้วยเหตุนี้ จ้าวเฉินจะต้องตายแน่!”
“หึ! ไอ้แซ่จ้าว ข้าจะไปดูด้วยตาตัวเองว่าเจ้าจะตายอย่างอนาถแค่ไหน! และข้าจะเหยียบหัวของเจ้าเพื่อแก้แค้นที่แขนของข้าถูกตัด!!!”
ซูจินกัดฟันด้วยความเกลียดชัง คิดในใจอย่างดุร้าย
เมื่อคิดว่าตัวเองถูกจ้าวเฉินตัดแขนขาดและกลายเป็นคนพิการไปแล้ว ความเกลียดชังที่ซูจินมีต่อ จ้าวเฉินก็พลุ่งพล่านราวกับคลื่นทะเล!
และในตอนนี้ อีกด้านหนึ่ง!
นอกจากตระกูลซูในมณฑลฝูหนานแล้ว ยังมีอีกที่หนึ่งซึ่งในตอนนี้ก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันท่วมท้นที่มีต่อจ้าวเฉิน!
ประเทศอเมริกา, สำนักงานใหญ่ขององค์กรเทพสังหาร!
ในห้องประชุม
“ปัง!!!”
“ให้ตายเถอะ! เป้าหมายภารกิจที่ชื่อจ้าวเฉินกล้าที่จะฆ่านักฆ่าชั้นยอดขององค์กรเทพสังหารของเรา นี่คิดว่าองค์กรเทพสังหารของเราเป็นเรื่องตลกเหรอ?!”
“ไอ้เด็กคนนี้ ต้องตาย!!!”
ชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าแบบตะวันตกซึ่งเป็นผู้นำ ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่พุ่งพล่าน
ในตอนนี้ คนอื่นๆ ในห้องประชุมที่มีใบหน้าแบบตะวันตกเช่นกัน เมื่อได้ยินคำพูดของผู้นำ ก็มีสีหน้าเคร่งขรึมเช่นกัน!
“ข้าเห็นด้วยกับคำพูดของผู้นำ! เดิมทีภารกิจนี้สำหรับองค์กรเทพสังหารของเราแล้ว ไม่ใช่ภารกิจที่ต้องทำเสมอไป แต่ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของอีกฝ่ายคือการที่กล้าที่จะฆ่านักฆ่าชั้นยอดขององค์กรเทพสังหารของเรา นี่เป็นการแตะต้องเส้นตายขององค์กรเทพสังหารของเราแล้ว! ถ้าเป้าหมายภารกิจที่ชื่อจ้าวเฉินไม่ตาย ศักดิ์ศรีขององค์กรเทพสังหารของเราก็คงจะถูกเหยียบย่ำจนหมดสิ้น!”
“ถูกต้อง! ข้าก็เห็นด้วย! กล้าที่จะยั่วยุองค์กรเทพสังหารของเรา ไอ้เด็กหนุ่มชาวจีนที่ชื่อจ้าวเฉินคนนั้น ต้องไม่ปล่อยให้มีชีวิตรอด!!!”
ในตอนนี้ เหล่าผู้บริหารระดับสูงขององค์กรเทพสังหารหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ก็ต่างพากันพูดออกมาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันพุ่งพล่าน
ต้องรู้ไว้ว่า เมื่อได้รู้ว่านักฆ่าชั้นยอดขององค์กรเทพสังหารที่ไปลอบสังหารจ้าวเฉิน ถูกจ้าวเฉินสวนกลับและสังหาร นี่ทำให้ผู้บริหารระดับสูงขององค์กรเทพสังหารต่างก็รู้สึกโกรธเคืองอย่างมาก!
ท้ายที่สุดแล้ว องค์กรเทพสังหารของพวกเขาเป็นองค์กรนักฆ่าที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับนานาชาติ!
แต่ตอนนี้ นักฆ่าชั้นยอดถูกสังหาร ซึ่งในบางแง่มุมแล้ว นี่เป็นการท้าทายศักดิ์ศรีขององค์กรเทพสังหารแล้ว!
นักฆ่าชั้นยอดคนหนึ่งอะไรพวกนี้ สำหรับองค์กรเทพสังหารของพวกเขาแล้ว ไม่นับว่าเป็นอะไรเลย!
แต่ศักดิ์ศรีและอำนาจการข่มขู่ในระดับนานาชาติขององค์กรเทพสังหารนั้นสำคัญกว่าสิ่งใด!
ดังนั้น ในเวลานี้ เจตนาฆ่าที่องค์กรเทพสังหารมีต่อจ้าวเฉินจึงไปถึงขีดสุด!