855-856

7/8

Ep.855

“เหล่างเจิ้ง คุณไปได้แล้ว”

หลังจากซูเฉินเดินกลับมา เขาก็พูดกับเจิ้งเต๋า

“ขอบพระคุณผู้อาวุโส!”

เจิ้งเต๋าคล้ายได้รับการนิรโทษกรรม กล่าวขอบคุณซูเฉินยกใหญ่ ก่อนหันหลังวิ่งเตลิดไป

ตอนแรก เขายังเกิดความกังวลว่าซูเฉินอาจคิดฆ่าคนปิดปาก แต่เห็นได้ชัดว่าซูเฉินเป็นคนซื่อสัตย์ ยอมทำตามสัญญา ไม่ได้ทำให้เขาลำบากใจ

รอจนร่างของเจิ้งเต๋าหายไปจากสายตา ซูเฉินหันไปมองแนวเขาที่อยู่ตรงหน้า หลังจากครุ่นคิดพักหนึ่ง เขาก็พูดกับ [รถศึกอัจฉริยะ] ว่า “เสี่ยวจือ นายพอจะระบุตำแหน่งชัดๆของศิลารวมวิญญาณกับศิลาวิญญาณวายุข้างในภูเขาได้ไหม?”

“ได้สิ” [รถศึกอัจฉริยะ] ตอบทันที

ซูเฉินพยักหน้า จากนั้นเปิด [มิติสันโดษ] เรียกหยางฮ่าวและคนอื่นๆออกมา

งานขุดเจาะแร่แบบนี้ จำเป็นต้องมีผู้เชี่ยวชาญ

ซึ่งพวกหยางฮ่าวเคยทำมาแล้วหลายครั้ง จึงพอมีประสบการณ์อยู่บ้าง นับเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด

“พี่เฉิน มีอะไรให้พวกเรารับใช้?” เฉาหรานถาม

“ขุดอุโมงค์หาแร่” ซูเฉินตอบกลับ จากนั้นแลกเปลี่ยน [สุดยอดสว่านไฟฟ้า] หลายเครื่อง หนึ่งเครื่องต่อหนึ่งคน แล้วเริ่มลงมือขุดเจาะ

หนึ่งวันต่อมา งานขุดเจาะก็เสร็จสิ้น

ในที่สุดเขาก็ได้รับศิลารวมวิญญาณมา 11 ก้อน และศิลาวิญญาณวายุอีก 2 ก้อน

นอกจากนี้  ซูเฉินยังเจอศิลารวมวิญญาณอีก 2 ก้อนบนตัวสวี่หลีฉง เมื่อรวมกันแล้วเท่ากับว่าได้มาทั้งหมด 13 ก้อน!

หลังจากนั้น ซูเฉินเรียกทุกคนขึ้นรถ  มุ่งหน้าสู่เทือกเขาหยุนหลัวต่อ

ระหว่างทาง ซูเฉินเปิด [พื้นที่เลี้ยงสัตว์] พูดคุยกับสองมหาเพลิงเอกลักษณ์

“เสี่ยวกู่ เสี่ยวหวง ศิลารวมวิญญาณ 10 ก้อนมากพอจะให้พวกนายยกระดับเป็นขั้น 10 ไหม?”

“เจ้านาย หากได้กลืนกินพวกมันซัก 5 ก้อน ข้ามั่นใจว่าสามารถไปถึงขั้น 10 ได้ แต่สำหรับอัคคีผลาญแปดทิศ เกรงว่าอาจต้องการมันมากกว่าข้า” โลกันต์เยือกแข็งกล่าว

ก่อนหน้านี้โลกันต์เยือกแข็งเคยอยู่ในขั้น 10 มาก่อน แต่ภายหลังถูกซูเฉินทุบตีได้รับบาดเจ็บสาหัสจนระดับพลังลดลง ทว่าหากต้องการฟื้นคืนระดับ ขอแค่มีของพร้อมก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ขณะที่อัคคีผลาญแปดทิศ ตอนซูเฉินจับมา มันอยู่แค่ขั้น 8 เท่านั้น ถ้าอยากให้มันเลื่อนขั้น อาจต้องใช้ศิลารวมวิญญาณจำนวนมากกว่า

“เสี่ยวหวง บอกมาว่านายต้องการกี่ก้อน?” ซูเฉินถาม

เขามีทั้งหมดสิบสามก้อน ตราบใดที่อัคคีผลาญแปดทิศสามารถยกระดับเป็นขั้น 10 ได้ ต่อให้มันต้องการทั้งหมดเขาก็ไม่ว่าอะไร

“เจ้านาย ข้าขอลองซัก 6 ก้อน”

อัคคีผลาญแปดทิศครุ่นคิดพักหนึ่ง ก่อนตอบกลับ

เพื่อให้มั่นใจว่าสามารถยกระดับได้แน่ๆ ซูเฉินเลยมอบให้ 7 ก้อน จากนั้นเอ่ยถามว่า

“แล้วพวกนายต้องใช้เวลาในการเลื่อนขั้นนานแค่ไหน?”

พอแจกจ่ายศิลารวมวิญญาณ ซูเฉินก็เอ่ยถามขึ้น

“หลังกลืนกินศิลารวมวิญญาณ พวกเราจะอยู่ในสภาวะหลับลึก ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบวัน” โลกันต์เยือกแข็งครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยตอบ

สิบวัน …

ซูเฉินพึมพำ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม

เขาปิด [พื้นที่เลี้ยงสัตว์] แล้วติดตั้งศิลาวิญญาณวายุลงบน [รถศึกอัจฉริยะ] และสิ่งให้เปิดโหมดการบิน

สองวันต่อมา  [รถศึกอัจฉริยะ] กำลังลอยลำผ่านเมืองๆหนึ่ง แต่จู่ๆก็ถูกหยุดไว้อย่างกะทันหัน

พวกที่ขวางเขาขี่เครื่องบินที่มีลักษณะคล้ายจานบิน แต่ละลำมีผู้ฝึกตนขั้น 8 ขึ้นไปคอยควบคุมอยู่

“คนข้างในออกมาให้หมด!”

ผู้ฝึกตนขั้น 10 ที่ช่วงคางเต็มไปด้วยตอหนวดสั้นๆ กวาดมองสำรวจ [รถศึกอัจฉริยะ]  ทันใดนั้นดวงตาเขาเปล่งประกายสว่างไสว

“แกต้องการอะไร?”

ซูเฉินเปิดประตูรถ เอ่ยถามด้วยสีหน้าเย็นชา

ชายไว้หนวดพอเห็นว่าคนที่ออกมาเป็นเด็ก ก็แสดงท่าทีดูแคลนเล็กน้อย กล่าวอย่างหยิ่งยโสว่า “เจ้าหนู รู้รึเปล่าว่าเมืองข้างล่างมีชื่อว่าอะไร?”

“ไม่รู้ หรือต่อให้รู้ .. แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน?” ซูเฉินกล่าวอย่างเฉยเมย

8/8

Ep.856

เห็นท่าทีเหยียดหยามของซูเฉิน ใบหน้าของชายไว้หนวดมืดมนลง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ที่นี่มีชื่อว่าเมืองเทียนกวง เป็นอาณาเขตตระกูลฉือของพวกเรา”

“แล้วสรุปตระกูลฉือเข้ามาขวางฉันทำไม?” ซูเฉินรู้สึกสับสนเล็กน้อย เขาไม่ได้เผา ปล้น หรือฆ่าในเมืองเทียนกวงซักหน่อย แล้วทำไมอีกฝ่ายถึงได้ทำหน้าเหมือนแทบจะกินเลือดกินเนื้อแบบนี้?

พวกเขาต้องการอะไรกันแน่?

“เข้ามาขวางทำไมงั้นหรือ?” ร่องรอยของความขุ่นเคืองผุดขึ้นบนใบหน้าชายไว้หนวด กล่าวเสียงเย็นว่า “ในอาณาเขตตระกูลฉือ ทุกคนต้องปฏิบัติตามกฏ! การบินเหนือน่านฟ้าเมืองเทียนกวงถือเป็นเรื่องต้องห้าม!”

“อ้อ” ซูเฉินค่อยเข้าใจ ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ “แต่ฉันก็บินมาแล้ว แล้วแกจะทำยังไงต่อ?”

“ไอ้หนู ในเมื่อเจ้าเพิ่งผิดกฏเป็นครั้งแรก ฉะนั้นยังพอมีทางรอดไปได้–” ชายไว้หนวดกล่าวอย่างชอบธรรม “–จงทิ้งรถศึกคันนี้ซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”

ตระกูลฉือเป็นตระกูลปรมาจารย์นักหลอมสร้าง เป็นที่รู้จักกันดีในการสร้างจานบิน แต่พวกเขาไม่มีทางสร้างรถศึกที่สามารถบินได้อย่างแน่นอน

ดังนั้นตั้งแต่แวบแรกที่เห็น [รถศึกอัจฉริยะ] จึงเกิดความคิดปล้นชิง

ไอ้ที่พล่ามมาตอนแรกทั้งหมด เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้น

“แล้วถ้าฉันไม่ให้ล่ะ?” ซูเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มแทนที่จะโกรธ

ในโลกใบนี้ มีแต่เขาเท่านั้นที่ปล้นได้ คนอื่นอย่าคิดหวัง

เขาอยากจะรู้จริงๆ ว่าชายไว้หนวดจะแถได้ซักแค่ไหน

“ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักชั่วดี เช่นนั้นก็มีแต่ต้องใช้กำลัง!”

ชายไว้หนวดตวาดเสียงเย็น ก่อนหันไปขยิบตาให้ผู้ฝึกตนขั้น 9 ที่อยู่ข้างๆ

ผู้ฝึกตนขั้น 9 เข้าใจสัญญาณที่ส่งมา ขับจานบินออกไป ลอยเข้าหาซูเฉินอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางร้องตะโกนแหกปาก “เด็กน้อย! ข้าจะทำให้เจ้าตาสว่างไปถึงชาติหน้าเอง ว่าอย่าไอ้ล่วงล้ำอาณาเขตของตระกูลฉือเรา!”

“ตระกูลฉือ … น่ากลัวว่าวันนี้คงเหลือแค่ชื่อแล้ว”

อู๋หยาจื่อและคนอื่นๆในรถต่างระเบิดเสียงหัวเราะ

ด้วยอุปนิสัยของซูเฉิน คนที่กล้าหาเรื่องเขา ไม่มีใครพบจุดจบที่ดี

ตระกูลฉือกล้าอวดดีต่อหน้าซูเฉิน ผลที่ตามมาคงสามารถจินตนาการได้

“ช่างไม่รู้จักที่ตาย!”

เห็นผู้ฝึกตนขั้น 9 ลอยเข้ามาใกล้

ซูเฉินก้าวออกจาก [รถศึกอัจฉริยะ] ระเบิดพลังจิตออกมา พันธนาการผู้ฝึกตนขั้น 9 จนไม่อาจขยับเขยื้อน

จากนั้นค่อยๆเอื้อมมือไปคว้าคออีกฝ่าย กล่าวหยอกเย้าว่า “ไหนแกบอกว่าจะทำให้ใครตาสว่างนะ”

“อื้อ .. อื้อ ..”

ผู้ฝึกตนขั้น 9 หวาดกลัวจนหน้าซีด สั่นเทิ้มไปทั้งร่าง

จวบจนบัดนี้ เขาถึงค่อยกระจ่าง ว่าซูเฉินน่าพรั่นพรึงเพียงใด

“เจ้าหนู ปล่อยเขาซะ! ไม่อย่างนั้นข้าจะสับเจ้าเป็นหมื่นๆชิ้น!”

เห็นสมาชิกตระกูลตกอยู่ในอันตราย  ชายไว้หนวดคำรามด้วยความโกรธ

“จัดให้ตามที่ขอ”

มุมปากของซูเฉินยกยิ้ม ออกแรงบีบเล็กน้อย หักคอของผู้ฝึกตนขั้น 9 โดยตรง แล้วถึงยอมคลายมือ ปล่อยอีกฝ่ายร่วงหล่นจากฟากฟ้า จากนั้นหันหน้าไปมองชายไว้หนวด เอ่ยอย่างแผ่วเบาว่า

“ฉันปล่อยมันให้แล้ว ตอนนี้พอใจรึยัง?”

“เจ้ามันแส่หาที่ตาย!”

ชายไว้หนวดไม่สามารถระงับความโกรธในใจได้อีกต่อไป นำกลุ่มคนที่เหลือจากตระกูลเข้ารุมโจมตีซูเฉิน

ใบหน้าของซูเฉินเต็มไปด้วยความดูแคลน รอให้อีกฝ่ายรวมกลุ่มกัน จะได้ฆ่าทีเดียว

เมื่อเห็นจังหวะเหมาะ หนึ่งแขนง้างศอกไปเบื้องหลัง และชก [หมัดดาวตก] ออกไป

ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก!

ภายใต้เสียงกระแทกกระทั้นหนักทึบ ยกเว้นชายไว้หนวด สมาชิกตระกูลฉือที่เหลือ ล้วนถูกเป่าเป็นผุยผง เหลือทิ้งไว้เพียงละอองเลือด ร่วงลงจากฟากฟ้า

ส่วนชายไว้หนวด แม้ยังไม่ตาย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้นอนแผ่เป็นหมาตายอยู่บนจานบิน ในดวงตาเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างลึกล้ำ

หมัดเดียวสังหารเหล่าผู้ฝึกตนชั้นสูงของตระกูลฉือ กำลังรบอันน่าหวาดกลัวเช่นนี้ มีเพียงผู้แข็งแกร่งระดับเทวะเท่านั้นจึงจะครอบครองได้

พอนึกว่าซูเฉินคือตัวตนระดับเทวะ หัวใจของชายไว้หนวดคล้ายตกวูบ จมสู่ก้นบึ้งอันไร้ที่สิ้นสุด