839-840

7/8

Ep.839

“พวกเราออกจากเมืองเยว่กวงได้แล้ว!” อู๋หยาจื่อหัวเราะเสียงดัง

สามารถออกมาจากเมืองเยว่กวงได้ หมายความว่าทุกคนจะถูกสะกดความแข็งแกร่งด้วยอำนาจเขตแดน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ละต้นผลกำเนิดมารจะไม่สามารถแสดงพลงระดับเทวะได้อีกต่อไป

“ผู้อาวุโส มาเริ่มกันเถอะ” ซูเฉินเอ่ยเรียกสติ

เวลานี้เป็นโอกาสทองที่จะฆ่าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์  ต้องไม่ให้โอกาสมันได้พักหายใจsinvฉวยโอกาสหลบหนี

“ฆ่า!”

อู๋หยาจื่อตะโกน กระโจนไปเบื้องหน้า

ก่อนหน้านี้ในเมืองเยว่กวง เขาถูกข่มจนแทบอาเจียนเป็นเลือด ตอนนี้เวลาแก้แค้นได้มาถึงแล้ว

หุ่นเชิดทองคำ ด้วงเขมือบทองคำ และต้นหลิววัชระก็กระโจนเข้าใส่พวกมันเช่นกัน

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆ ซูเฉินเปิด [มิติสันโดษ] เรียกหลี่กุยหยางและคนอื่นๆออกมาทั้งหมด

“ซูเฉิน เจ้าไม่เป็นไรนะ” ฉางไช่หลี่จ้องเขม็งซูเฉิน เอ่ยถามด้วยความห่วงใย

ก่อนหน้านี้ เธอได้รู้จากปากฉีมู่เฟิงว่า มีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ที่สามารถปลดปล่อยพลังระดับเทวะออกมาได้ ทั้งหมดต่างพากันกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของซูเฉิน

“ท่านประมุขโปรดวางใจ ผมสบายดี” ซูเฉินยิ้ม จากนั้นกล่าวต่อว่า “ตอนนี้พวกเราสามารถออกจากเมืองเยว่กวงได้แล้ว และศัตรูได้ถูกสะกดฐานฝึกตนเอาไว้เหมือนทุกคนเรียบร้อย พวกท่านไปช่วยผู้อาวุโสอู๋หยาจื่อสู้เถอะ”

ฉางไช่หลี่ถอนหายใจโล่งอก จากนั้นร่วมมือกันปิดล้อมต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์กับคนอื่นๆ

ในเวลานี้ ฉีมู่เฟิงเดินเข้ามาหาซูเฉิน เอ่ยถามว่า “ซูเฉิน พวกเจ้าออกจากเมืองเย่วกวงได้ยังไง?”

ใน [มิติสันโดษ] เขาถูกป้อนยาคุณภาพสูงเข้าไป ไม่ช้าก็ได้สติกลับมา และอาการบาดเจ็บฟื้นฟูขึ้นเจ็ดถึงแปดส่วน

หลังจากเห็นยอดฝีมือมากมายปิดล้อมต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ เขาเลยอดไม่ได้ที่จะอยากเข้าร่วม

“ต้องขอบคุณเจ้าหญิงเยว่หลิง เธอเป็นคนเก็บเมืองเยว่กวงให้ ไม่งั้นพวกเราอาจไม่รอด”

ซูเฉินเหลียวมองเมืองเยว่กวงในเมืองเยว่หลิง แล้วอธิบาย

“ขอบพระคุณองค์หญิงเยว่สำหรับความช่วยเหลือ” ฉีมู่เฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

แม้ปากพูดแบบนั้น แต่ในใจกลับเกิดความเคลือบแคลงสงสัยไม่น้อย เนื่องจากเยว่หลิงเป็นเจ้าหญิงของเผ่าเอลฟ์ ดังนั้นเธอควรอยู่ฝ่ายเดียวกับต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่หรอ? แล้วไหงถึงมาช่วยพวกเขาได้?

“ผู้อาวุโสสุภาพเกินไปแล้ว” เยว่หลิงรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย ชำเลืองมองซูเฉิน จากนั้นกล่าวว่า “หากพูดถึงเรื่องนี้ คงต้องขอบคุณซูเฉินถึงจะเหมาะกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเขาออกหน้า ข้าคงถูกสังหารไปแล้ว”

สมองของฉีมู่เฟิงคล้ายถูกทุบตีจนสับสนมึนงง มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย? เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า “หลังจากข้าสลบไป เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง?”

เยว่หลิงบอกเล่าเรื่องราวที่ได้รับการช่วยเหลือจากซูเฉิน และเหตุการณ์ต่อจากนั้น

เมื่อได้ยินว่าซูเฉินสามารถระเบิดการโจมตีอันน่าตื่นตะลึงที่เกือบสังหารต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ได้ ปากของฉีมู่เฟิงอ้าค้างจนกรามเกือบหลุด

เดิมที เขาคิดว่า [ทักษะต่อสู้หมื่นแสงสิบเงาสะท้อน] เป็นวิชาต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของซูเฉิน แต่ไม่นึกเลยว่าซูเฉินจะมีกระบวนท่าสังหารร้ายแรงเช่นนี้อยู่อีก

กระทั่งผู้แข็งแกร่งระดับเทวะขั้น 2 ก็ยังถูกทำลายร่างอันใหญ่โต มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ เขาแทบนึกภาพไม่ออกเลย

เอาตรงๆเขายังจินตนาการต่อไปว่า หากไม่ใช่เพราะมีน้ำพุแห่งชีวิต ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์คงถูกซูเฉินกำจัดไปแล้ว

ฉีมู่เฟิงสูดหายใจลึก มองไปทางซูเฉิน ลองเลียบเคียงถามว่า “ซูเฉิน นี่เจ้ามีกระบวนท่าสังหารเช่นนี้ด้วยหรือ?”

ซูเฉินยิ้มบาง “ก็คือลูกเล่นเล็กๆน้อยๆน่ะ”

ฉีมู่เฟิงตะลึง เขารู้สึกว่าประโยคนี้ซูเฉินถ่อมตัวเกินไป

“แต่ว่าก็ว่าเถอะ เจ้าหมอนั่นร้ายกาจชะมัด” ซูเฉินมองไปทางต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ คิ้วของเขาต้องขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์และต้นผลกำเนิดมารร่วมร่างกัน กำลังรบทรงพลังอย่างถึงที่สุด ไหนจะมีกับน้ำพุแห่งชีวิตที่คอยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของพวกมันอย่างต่อเนื่อง

ส่งผลให้แม้ถูกเหล่ายอดฝีมือกดดันจนต้องถอยไม่หยุด แต่ก็ยังสามารถดื้อรั้นต่อต้านเอาไว้ได้

8/8

Ep.840

ซูเฉินมองสถานการณ์รบพักหนึ่ง ก่อนถอนสายตากลับมา หันไปหาเยว่หลิงแล้วถามว่า “เยว่หลิง ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์รวมร่างกับต้นผลกำเนิดมารตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”

เยว่หลิงส่ายหัว ก่อนเริ่มคาดเดาว่า “ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ได้มาถึงบั้นปลายชีวิต บางทีมันอาจยังอยากมีชีวิตต่อ เลยหันไปร่วมมือกับต้นผลกำเนิดมาร”

ซูเฉินรู้สึกว่าเหตุผลนี้มีความเป็นไปได้สูง มีผู้แข็งแกร่งไม่น้อยที่ไม่ยินยอมลาโลกเมื่อใกล้พบจุดจบ บางคนไม่ลังเลเลยที่จะกลายเป็นซอมบี้ บางคนตัดสินใจก้าวสู่ดินแดนที่ถูกทอดทิ้งด้วยตัวเอง

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์เองก็คงดิ้นรนเพื่อมีชีวิตรอด จึงตัดสินใจรวมร่างกับต้นผลกำเนิดมาร

“ซูเฉิน ข้าจะไปช่วยพวกเขาด้วย”

เมื่อเห็นอู๋หยาจื่อและคนอื่นๆไม่สามารถทำอะไรต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ได้ ฉีมู่เฟิงก็เริ่มร้อนใจขึ้นมา

“ไม่ต้องหรอก ผมขอจัดการมันเอง” ซูเฉินตอบ

ก่อนหน้านี้ฉีมู่เฟิงใช้วิชากระบี่หมื่นอัสนี แต่สุดท้ายถูกต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ แต่พอได้พักผ่อนช่วงหนึ่ง ก็เริ่มฟื้นตัวกลับมา แต่น่าจะยังสู้ได้ไม่เต็มที่

“ได้เลย” ฉีมู่เฟิงพยักหน้า เขากระจ่างแก่ใจถึงกำลังรบของซูเฉิน ว่ามันเหนือล้ำกว่าความรู้ความเข้าใจของตน

หากซูเฉินก้าวสู่สนามรบเมื่อไหร่ ทุกอย่างก็ไม่น่าจะมีปัญหาใดๆ

“ทุกคนหยุดก่อน ขอให้ผมเป็นคนมอบบทเรียนให้กับมันเอง”

ซูเฉินก้าวไปข้างหน้า ตะโกนเสียงดัง

อู๋หยาจื่อและคนอื่นๆไม่ลังเลแม้แต่น้อย  ดีดตัวถอยพร้อมกัน

“มนุษย์! หากเจ้ายอมปล่อยข้า ข้าจะมอบน้ำพุแห่งชีวิตแก่เจ้า!”

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์มองซูเฉินอย่างระแวดระวัง กล่าวด้วยน้ำเสียงขอเจรจาต่อรอง

คมดาบก่อนหน้านี้ของซูเฉิน ได้ทิ้งเงามืดที่ไม่อาจลบเลือนไว้ในใจของมัน

ระดับเทวะขั้น 2 ยังไม่สามารถต้านทานได้ ปัจจุบันมันอยู่เพียงขั้น 10 ยิ่งไม่มีโอกาสรอดชีวิต

“แต่ถ้าฆ่าแก ฉันก็ได้น้ำพุแห่งชีวิตมาอยู่ดีไม่ใช่หรอ?” ซูเฉินเบ้ปาก กล่าวแดกดัน

การต่อสู้ครั้งนี้ เขาได้ใช้แต้มพลังงานไปจนหมด จำเป็นต้องได้บางส่วนมาเติมเต็ม

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์คือการดำรงอยู่ระดับเทวะ หากสังหารมันย่อมดรอปชิ้นส่วนได้ไม่มากก็น้อย

นั่นเป็นเหตุผลที่ว่า ต่อให้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์พูดอะไรออกมา มันก็ยากที่จะหลบหนีไปจากความตาย

วูซซซ!

ซูเฉินเร่งความเร็วเต็มพิกัด ในชั่วพริบตาปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ กุม [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ชูขึ้นเหนือหัวและทุบลง

“เช่นนั้นข้าขอสู้ตายกับเจ้า!”

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์คำรามออกมา กวัดแกว่งทั้งรากทั้งกิ่งเข้าทุบตีซูเฉิน

แม้รู้แก่ใจว่ามันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูเฉิน แต่ก็ไม่คิดนั่งรอความตายอยู่เฉยๆ

ยิ่งไปกว่านั้นมันยังไม่คิดป้องกัน สมาธิมุ่งไปกับการโจมตี สู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับซูเฉิน

เห็นภาพนี้ ซูเฉินยิ้มเยาะ  ปล่อยให้รากไม้และกิ่งก้านทุบตีลงบนร่างเขา

วินาทีถัดมา ทั้งรากทั้งกิ่งพอกระทบลงบนร่างซูเฉิน แต่ทั้งหมดกลับกระดอนออกมาอย่างน่าประหลาดใจ ไม่อาจสร้างแม้รอยขีดข่วน

ได้เห็นฉากอันแปลกประหลาดนี้ ไม่เพียงแต่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ที่ตัวแข็งไปชั่วขณะ แม้แต่ฉีมู่อวี้และคนอื่นๆที่ไม่ค่อยรู้เรื่องซูเฉินยังดวงตาเบิกกว้าง

พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าซูเฉินเพิกเฉยต่อการโจมตีเหล่านี้ได้อย่างไร?

ขณะที่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์กำลังตะลึงงัน

[ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ได้ร่วงลงเป้าหมายแล้ว

ได้ยินเพียงเสียง ตูมมมม! ดังกึกก้อง

ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์ถูกกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง กระทั่งพื้นดินเบื้องล่างยังแตกร้าวเป็นเสี่ยงๆ

ซูเฉินก้าวไปข้างหน้า โคจร [เทคนิคลับร้อยเท่าสะท้านฟ้า] สองมือเขาขยับวูบไหว เริ่มฉีกกระชากกิ่งก้านของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์อย่างบ้าคลั่ง

แคว๊ก แคว๊ก แคว๊กกกก!

บังเกิดเสียงฉีกขาดดังต่อเนื่อง

ภายใต้การทารุณกรรมของซูเฉิน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าเอลฟ์เหลืองเพียงลำต้นเปล่า กลายเป็นท่อนไม้โง่ๆในพริบตาเดียว