761-762

5/10

Ep.761

สิ้นเสียงซูเฉิน ร่างเขาก็เริ่มพร่าเลือนอย่างรวดเร็ว จากหนึ่งแยกเป็นสอง  จากสองแยกเป็นสี่ ชั่วพริบตาเดียว แตกแขนงเป็นภูติเงาทั้งสิบ

“นี่มันวิชาลับอะไรกัน?”

ฮันห่าวหยางตกใจเกินจะบรรยาย เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจน ว่ากลิ่นอายที่ภูติเงาเหล่านี้แผ่ออกมา มันเหมือนกับร่างต้นของซูเฉินเลย

และในเวลานั้นเอง จู่ๆซูเฉินทั้ง 11 ก็ลงมือพร้อมกัน

เวทมนต์ในแต่ละธาตุท่วมทับจากทุกทิศทาง [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ก็ถูกทุ่มลงมาจากกลางอากาศเช่นกัน

ส่วนร่างต้นของซูเฉิน กุม [กระบี่แยกฟ้าแห่งความโกลาหล] ฟาดฟันลงในกระบี่เดียว

ตูม ตูม บรึ้มมม!

ท่ามกลางเสียงระเบิดหนักทึบ ฮันห่าวหยางถูกท่วมทับ ร่างจมหายไปจากสายตาของทุกคน

ได้เป็นสักขีพยานของฉากนี้ อู๋หยาจื่อและคนอื่นต้องหยุดฆ่าฟันกันอีกครั้ง

“ซูเฉินยังมีกระบวนท่าสังหารเช่นนี้อยู่ด้วยหรือนี่!”

หลีกุยหยางสูดหายใจลึก สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ เจ้าตัวกระทั่งคิดว่า ในตอนประมือกับซูเฉิน หากอีกฝ่ายใช้กระบวนท่าสังหารนี้ออกมา เขาคงถูกระเบิดกลายเป็นซากไปนานแล้ว

หูจวิ้นจดจ้องฮันห่าวหยางด้วยสีหน้าจริงจัง ลูกตาเขากลับกลอกไปมา

หากฮันห่าวหยางตายหรือได้รับบาดเจ็บสาหัส  เขาจะหนีไปจากที่นี่อย่างไม่ลังเล

หลังจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวของซูเฉิน เงาทั้งสิบค่อยๆสลายไป

ณ ตอนนี้ หูจวิ้นหรี่ตามองหาฮันห่าวหยาง

เห็นแค่เพียงใบหน้าของฮันห่าวหยางที่ซีดเผือดจนผิดปกติ  เกราะที่สวมทับบนตัวเขาก็เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวเช่นกัน ดูอาการแล้วเหมือนจะได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

“มนุษย์ เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิดไว้นัก”

ฮันห่าวหยางไออย่างหนัก จากนั้นกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของข้า มันเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการได้!”

สิ้นเสียง เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นบนร่างเขา มันแผดเผารุนแรงอยู่ชั่วขณะหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มหลั่งไหลเข้าไปในชุดเกราะสีม่วง

หลังจากเกราะม่วงดูดซับเปลวเพลิง มันก็ได้รับการซ่อมแซมด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า

“ใช้พลังเวทย์ซ่อมแซมงั้นหรือ?” ซูเฉินพึมพำ มุมปากเขายกโค้งเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

เพราะเมื่อเห็นภาพนี้ จู่ๆเขาก็นึกขึ้นมาได้ ว่าในถุงเก็บของ ยังมีกระบี่ยักษ์สีน้ำตาลดินระดับเทวะอยู่

กระบี่ยักษ์เล่มนี้ได้รับการปรับแต่งโดยอู๋หยาจื่อ หลังจากหลอมรวมศิลาต้องห้ามเข้าไป เวลานี้มันได้กลายเป็น [กระบี่ต้องห้าม] เป็นที่เรียบร้อย

หรืออีกความหมายนึงก็คือ มันได้กลายเป็นดาวข่มของปรมาจารย์มนตราและปรมาจารย์พลังจิตที่อยู่ต่ำกว่าระดับเทวะ  เหมาะสมที่สุดที่จะใช้จัดการกับฮันห่าวหยาง

“จะฆ่าแก ขอแค่กระบี่เดียวก็พอแล้ว!”

ขณะที่ฮันห่าวหยางกำลังภาคภูมิใจกับตนเอง ซูเฉินหยิบ [กระบี่ต้องห้าม] ออกมา จ้วงแทงปลายแหลม ตรงเข้าเสียบหน้าอกฮันห่าวหยางโดยตรง

“คิดทำลายการป้องกันของข้า ช่างฝันเฟื่อง!”

ฮันห่าวหยางไม่ตื่นตระหนกใดๆแม้แต่น้อย ยังคงปลดปล่อยพลังเวทย์เข้าซ่อมแซมเกราะม่วงต่อไป

แต่ในตอนนั้นเอง จู่ๆเขาก็พบว่าตนเองไม่สามารถปลดปล่อยพลังเวทย์ธาตุไฟได้อีกต่อไป ราวกับว่าสูญเสียการเชื่อมต่อกับเวทมนต์ของตัวเอง

ในฐานะปรมาจารย์มนตรา หากไม่สามารถโคจรพลังเวทย์ได้ ก็แทบจะไม่ต่างอะไรจากคนไร้ประโยชน์!

“เกิดอะไรขึ้น?”

ฮันฮ่าวหยางสีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นสยองเกล้า

ฟัฟฟฟฟ!

ระหว่างนั้นเอง เสียงเนื้อถูกเสียบดังเข้ามาในหูเขา ในเวลาเดียวกัน ความเจ็บปวดรุนแรงพุ่งเข้าสู่ขั้วหัวใจ

ฮันห่าวหยางกัดฟัน ก้มลงมอง เห็นแค่เพียงกระบี่สีน้ำตาลดินเล่มหนึ่งแทงทะลุหน้าอกเขา

“เจ้า …”

สติของฮันห่าวหยางเริ่มเบลอ

“ก็แค่ขยะ!”

ซูเฉินแค่นเสียง ซัดหมัดเดียวระเบิดศีรษะฮันห่าวหยาง

ตูม!

ช่วงวินาทีที่ศพไร้หัวของฮันห่าวหยางล้มลง ชุดเกราะสีม่วงบนกายเขาแตกเป็นเสี่ยง และยังมีเศษชิ้นส่วนทอประกายนับพันเช่นกัน

ฮันห่าวหยางตายแล้ว?

กระดูกสันหลังของหูจวิ้นเย็นวาบ ระเบิดสองหมัดสุดกำลัง เพื่อขับไล่อู๋หยาจื่อกับหลีกุยหยางให้ถอยออกไปพร้อมกัน  จากนั้นกางปีกและทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าทันที

พริบตาเดียวเหาะเหินขึ้นไปในอากาศ

6/10

Ep.762

“แย่ล่ะสิ!”

อู๋หยาจื่อกับหลีกุยหยางอุทานพร้อมกัน

หากปล่อยให้หูจวิ้นหนีไปได้ เกรงว่าหลังจากนี้คงยากที่จะมีโอกาสสังหารเขา

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”

หูจวิ้นที่ลอยอยู่กลางอากาศหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “หลีกุยหยาง อยากฆ่าข้านักหรือ? เจ้าเตรียมรอรับการล้างแค้นของข้าได้เลย!”

ด้วยความสามารถเหาะเหินที่มีมาแต่กำเนิด ทำให้แม้หูจวิ้นจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกหลีกุยหยาง แต่ก็สามารถหลบหนีเมื่อไหร่ก็ได้ตามต้องการ เขาจึงปราศจากซึ่งความกลัว

“แกคิดหรือว่าจะหนีฉันพ้น?”

ซูเฉินยิ้มดูแคลน หลังจากนั้น ภายใต้สายตาทั้งอู๋หยาจื่อและคนอื่นๆในสมรภูมิ เขาค่อยๆย่ำทีละก้าวขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับกำลังเหยียบย่ำอยู่บนขั้นบันได

ได้เห็นภาพนี้ อู๋หยาจื่อกับหลีกุยหยางอ้าปากกว้างจนฉีกไปถึงใบหูด้วยความตกใจ

กระทั่งสีหน้าของหูจวิ้นยังแปรเปลี่ยนไป เจ้าตัวแทบจะไม่เสียเวลาคิด กระพือปีกอย่างบ้าคลั่ง หันหลังบินหลบหนี

แม้ซูเฉินจะไม่ใช่เสมือนเทวะ แต่กลับสามารถฆ่าฮันห่าวหยางได้ กำลังรบเช่นนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาเคยพบเจอในชีวิต หากหนีไม่ทันเวลา แล้วถูกซูเฉินไล่ตามทัน ถึงตอนนั้นคงรักษาชีวิตน้อยๆไว้ไม่ได้

ซูเฉินแค่นเสียงฮึ่มเบาๆ เปิด [รองเท้าเพิ่มความเร็ว] พุ่งเป็นเส้นแสงพรั่งพราวงดงามข้ามแผ่นฟ้า ตรงไปยังทิศทางที่หูจวิ้นหลบหนี

“ความสามารถของซูเฉินมีไม่ที่สิ้นสุดจริงๆ กระทั่งความว่องไวก็ยังรวดเร็วปานสายฟ้า!” หลีกุยหยางถอนหายด้วยอารมณ์ใจจากก้นบึ้งของหัวใจ

เขาสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าความว่องไวของซูเฉิน มันเร็วกว่าหูจวิ้นมาก แบบนี้จะไล่ตามทันเมื่อไหร่ก็ขึ้นอยู่กับเวลา

และด้วยกำลังรบของซูเฉิน การฆ่าหูจวิ้น สมควรเป็นเรื่องง่ายดาย

จริงดังคาด ผ่านไปพักหนึ่ง ซูเฉินก็ไล่ตามหูจวิ้นทัน หลังจากระเบิดกระบวนท่าสังหารหลายครั้ง ก็เด็ดชีพศัตรูได้อย่างหมดจด

ซูเฉินรวบรวมชิ้นส่วน แล้วกลับมาที่เดิม

“ซูเฉิน พวกเราจะเอายังไงต่อดี?”

หลีกุยหยางก้าวเข้ามา เอ่ยถามเขา

หลังจากได้เห็นพลังอันยิ่งใหญ่ของซูเฉิน สายตาที่มองในตอนนี้จึงเต็มไปด้วยความยำเกรง

“เดี๋ยวผมขอกำราบอัคคีผลาญแปดทิศก่อน แล้วค่อยว่ากัน” ซูเฉินตอบกลับ เดินตรงไปยังกลุ่มสัตว์เลี้ยงวิญญาณ

ณ ขณะนี้ ภายใต้การรุมล้อมของสัตว์เลี้ยงวิญญาณ อัคคีผลาญขดตัวอยู่กับพื้น สภาพน่าอดสูไม่น้อย

“ฉันจะให้โอกาสแก จงยอมจำนนต่อฉัน แล้วมีชีวิตอยู่ต่อไป!” ซูเฉินก้าวมาข้างหน้า ตะโกนด้วยน้ำเสียงเย็นชา

อัคคีผลาญแปดทิศสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ไม่ได้ตอบกลับทันที คล้ายยังคงลังเลอะไรบางอย่าง

เห็นแบบนี้ ใบหน้าของซูเฉินหมองลง แค่นเสียงฮึเบาๆ “ทุกคนลงมือ อัดมันให้ฉัน!”

มาถึงจุดนี้แล้ว อัคคีผลาญยังสองจิตสองใจ  เมื่อต้องเผชิญกับความดื้อรั้น หากไม่ทุบตีให้เข็ดหลาบเสียบ้าง คงไม่รู้สำนึก

เหล่าสัตว์เลี้ยงวิญญาณที่นำโดยหงส์เพลิงเริ่มเคลื่อนไหว

พริบตานั้นเอง อัคคีผลาญกรีดร้องไม่หยุด

ซูเฉินรอจนเห็นว่าลมหายใจมันรวยรินแล้ว จึงโบกมือส่งสัญญาณให้ทุกตนหยุด จากนั้นจ้องมองอัคคีผลาญ กล่าวเสียงเย็นว่า “สรุปแกจะยอมจำนนไหม?”

“เจ้านาย! ข้าตกลง ข้าขอยอมจำนนต่อท่าน!”

อัคคีผลาญแปดทิศถูกทุบตีจนขวัญหนีดีฝ่อ ไหนเลยจะกล้าปฏิเสธอีก

ไม่ตอบตกลงก็โดนรุมทำร้าย! ถึงจะเป็นมหาเพลิงเอกลักษณ์ ก็มิอาจทานทนได้

“นับว่าแกยังพอมีสมองอยู่บ้าง” มุมปากของซูเฉินโค้งมน เขาหยิบ [โพชั่นสัตว์เลี้ยง] ออกมา แล้วสั่งให้อัคคีผลาญดื่ม

อัคคีผลาญไม่กล้าไม่ปฏิบัติตาม กลืนน้ำยาลงคออย่างว่าง่าย ไม่ช้า แววตาของมันก็เริ่มเชื่อง

หลังจากนั้น ซูเฉินเก็บเหล่าสัตว์เลี้ยงวิญญาณลงใน [พื้นที่เลี้ยงสัตว์] และเปิด [ระบบรับสมัครทหาร] จ่ายแต้มพลังงานหนึ่งจุด ผูกการเชื่อมต่อกับหลีกุยหยาง

“ผู้อาวุโส มาเริ่มกันเลย อันดับแรก เราจะกำจัดพวกต่างเผ่าทั้งหมดในหุบเขากุ้ยหยาง”

ซูเฉินมองไปทางอู๋หยาจื่อและหลีกุยหยาง กล่าวเสียงเรียบ

แม้หุบเขากุ้ยหยางจะมีผู้แข็งแกร่งขั้น 10 อยู่ไม่น้อย แต่หลังจากที่ฮันห่าวหยางเสียชีวิต พวกมันก็กลายเป็นมังกรไร้หัว แตกฮือระส่ำระส่าย

หากทั้งสามลงมือพร้อมกันแล้วล่ะก็ ย่อมสามารถเก็บกวาดทั้งหมดได้อย่างสิ้นซาก