บทที่ 22 [เดิมพันทองคำ]

บทที่ 22 [เดิมพันทองคำ]

◉◉◉◉◉

“เงินไม่ใช่ปัญหาครับ การผ่าตัดครั้งนี้เราจะทำอย่างแน่นอน” เนี่ยเหวินเหยาพูดด้วยสีหน้าแน่วแน่

เมื่อเห็นเนี่ยเหวินเหยาพูดอย่างหนักแน่นเช่นนี้ คุณหมอจึงพูดต่อไป

“ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างนี้ครับ อีกสักพักผู้เชี่ยวชาญจากจังหวัดจะมาแลกเปลี่ยนความรู้ที่โรงพยาบาลของเรา ถ้าหากงบประมาณเอื้ออำนวย ผมแนะนำให้ผู้เชี่ยวชาญเป็นผู้ทำการผ่าตัดครั้งนี้ ถึงแม้ค่าผ่าตัดจะแพงขึ้น แต่โอกาสสำเร็จก็จะสูงขึ้น เด็กก็จะเจ็บตัวน้อยลง แต่ท้ายที่สุดแล้วจะให้ผู้เชี่ยวชาญทำการผ่าตัดหรือไม่ ก็ยังคงต้องให้พวกคุณซึ่งเป็นพ่อแม่เป็นผู้ตัดสินใจครับ”

เมื่อได้ยินว่าหากให้ผู้เชี่ยวชาญทำแล้วโอกาสสำเร็จจะสูงขึ้น และตั่วตั่วก็จะฟื้นตัวได้ดีขึ้น เหลียงเมิ่งตี๋ก็อยากจะบอกคุณหมอโดยไม่ลังเลเลยว่าไม่ว่าค่าใช้จ่ายจะเท่าไหร่เธอก็จะทำการผ่าตัดครั้งนี้ แต่เหลียงเมิ่งตี๋ไม่มีเงิน ดังนั้นถึงแม้จะอยากตอบก็ทำได้เพียงเก็บงำไว้

กลับกันเป็นเนี่ยเหวินเหยาที่ในตอนนี้ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วพูดกับคุณหมออย่างใจเย็น “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เราก็เลือกผู้เชี่ยวชาญท่านนี้เลยครับ เงินไม่ใช่ปัญหา”

เมื่อได้ยินว่าเนี่ยเหวินเหยาเลือกผู้เชี่ยวชาญโดยไม่ลังเล คุณหมอก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะการเชิญผู้เชี่ยวชาญต้องใช้เงินจำนวนมาก และการผ่าตัดครั้งนี้ก็แพงอยู่แล้ว หรือว่าเขาจะไม่สอบถามก่อนเลยว่าต้องใช้เงินเท่าไหร่?

“ค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดครั้งนี้อยู่ที่ประมาณสองแสนหยวนครับ ถ้าหากจะเชิญผู้เชี่ยวชาญ จะต้องจ่ายเพิ่มอีกสองหมื่นหยวน และค่าเชิญผู้เชี่ยวชาญจะต้องชำระล่วงหน้าครับ”

เมื่อได้ยินคำพูดของคุณหมอ ในใจของเหลียงเมิ่งตี๋ก็ยิ่งไม่มั่นคง ทำได้เพียงกำหมัดแน่น ไม่พูดอะไรออกมา เธอรู้ว่าเนี่ยเหวินเหยามีเงิน แต่เธอก็ยังคงติดใจว่าเงินของเนี่ยเหวินเหยาไม่สะอาด ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าเปิดปากกับเนี่ยเหวินเหยา และเหลียงเมิ่งตี๋ก็รู้ว่าเนี่ยเหวินเหยาในตอนนี้คงจะไม่ขี้เหนียวที่จะใช้เงินเพื่อตั่วตั่ว

“ไม่เป็นไรครับ สองแสนสองหมื่นหยวนเดี๋ยวผมจะไปชำระให้ ขอเพียงแค่คุณหมอสามารถจัดตารางผ่าตัดให้ตั่วตั่วได้โดยเร็วที่สุดครับ”

คุณหมอไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า พ่อแม่คู่นี้ที่ดูภายนอกธรรมดาๆ แต่งตัวก็ธรรมดา แต่ในเรื่องค่าผ่าตัดกลับใจกว้างขนาดนี้ ถึงแม้จะไม่แน่ใจว่าเนี่ยเหวินเหยาจะสามารถจ่ายเงินได้จริงหรือไม่ แต่เมื่อเห็นท่าทีของเนี่ยเหวินเหยา คุณหมอก็รู้ว่านี่คือพ่อที่ดีที่มีความรับผิดชอบ

“ไม่มีปัญหาครับ เพียงแต่ตอนนี้ร่างกายของคนไข้ยังคงอ่อนแออยู่บ้าง น้ำหนักน้อยไปหน่อย ต้องให้น้ำหนักเพิ่มขึ้นอีกห้าชั่งถึงจะทำการผ่าตัดได้ พอดีช่วงเวลานี้ก็ได้พักฟื้นร่างกายไปด้วย พวกคุณไม่ต้องกังวลครับ ขอเพียงแค่ค่าต่างๆ ของคนไข้ได้มาตรฐาน เราจะรีบจัดตารางผ่าตัดให้คนไข้โดยเร็วที่สุดครับ”

เมื่อได้ยินคำพูดของคุณหมอ เหลียงเมิ่งตี๋ก็ร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ถึงแม้เหลียงเมิ่งตี๋จะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ในใจของเธอก็รู้สึกขอบคุณเนี่ยเหวินเหยาอยู่บ้าง เพียงแต่ติดที่เหตุผลของการทะเลาะกันครั้งล่าสุด จึงไม่สามารถแสดงออกมาได้

หลังจากการพูดคุยกับคุณหมอจบลง เหลียงเมิ่งตี๋ก็เดินออกจากห้องทำงานของคุณหมอด้วยฝีเท้าที่เบาสบาย แต่พอเธอนึกถึงเงินสองแสนสองหมื่นหยวนนั้นก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี แต่ตอนนี้เพื่อสุขภาพของตั่วตั่วก็ไม่สามารถสนใจอะไรได้มากแล้ว

หลังจากคิดตกแล้ว เหลียงเมิ่งตี๋ก็เดินกลับไปที่ห้องผู้ป่วยของตั่วตั่วโดยไม่รอเนี่ยเหวินเหยา

เนี่ยเหวินเหยารู้ว่าเหลียงเมิ่งตี๋กำลังคิดอะไรอยู่ แต่ตอนนี้สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออาการป่วยของตั่วตั่วสามารถรักษาให้หายได้ก็พอแล้ว

หลังจากกลับมาถึงห้องผู้ป่วย ตั่วตั่วก็ยังคงรอพ่อแม่กลับมาอย่างเรียบร้อย เมื่อเห็นสีหน้าของพ่อแม่ดี ตั่วตั่วถึงแม้จะยังเล็ก แต่ก็พอจะเดาได้ว่าตัวเองคงจะหายดีในไม่ช้า

วันเวลาผ่านไปอย่างสงบสุขอีกห้าวัน ในที่สุดตั่วตั่วก็สามารถออกจากโรงพยาบาลได้

ก่อนออกจากโรงพยาบาล คุณหมอก็ได้กำชับข้อควรระวังต่างๆ มากมาย ผู้ป่วยที่เป็นโรคหัวใจอย่างตั่วตั่วไม่สามารถดีใจหรือเสียใจอย่างรุนแรงได้ ขอเพียงแค่กลับบ้านไปพักผ่อนให้เพียงพอ กินของอร่อยๆ เพิ่มน้ำหนัก ครั้งต่อไปที่มาตรวจซ้ำก็จะกำหนดวันผ่าตัดได้แล้ว

สามารถออกจากโรงพยาบาลได้ ตั่วตั่วดีใจจนบอกไม่ถูก ถึงแม้จะไม่ได้เจอเพื่อนๆ ที่เล่นด้วยกันเพียงไม่กี่วัน แต่ตั่วตั่วก็รู้สึกเหมือนผ่านไปนานนับศตวรรษ

ในที่สุดก็ได้กลับบ้าน ตั่วตั่วก็อยากจะออกไปเล่นข้างนอกอย่างใจจดใจจ่อ แต่ตอนนี้ร่างกายของตั่วตั่วยังคงต้องพักฟื้น จึงถูกเหลียงเมิ่งตี๋ให้อยู่ในบ้าน

หลังจากเนี่ยเหวินเหยากลับมาถึงบ้าน เขารู้ว่าเหลียงเมิ่งตี๋ไม่อยากเห็นหน้าเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ได้อยู่เกะกะสายตาเธอในบ้าน ออกไปซื้อกับข้าวข้างนอกเพื่อเตรียมทำอาหารเย็น

จากบ้านของเนี่ยเหวินเหยาออกไปเลี้ยวซ้ายสองแยกก็จะมีร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง หน้าร้านสะดวกซื้อแห่งนี้มีวิทยุเครื่องหนึ่งวางอยู่ ซึ่งมักจะเปิดข่าวต่างๆ อยู่เสมอ แม้กระทั่งข่าวต่างประเทศก็มี เนี่ยเหวินเหยาทุกครั้งที่เดินมาถึงที่นี่ก็จะหยุดฟังอยู่ครู่หนึ่ง วันนี้ก็ไม่ต่างกัน

ในความทรงจำของเขา ช่วงนี้การเงินระหว่างประเทศน่าจะมีความผันผวน ดังนั้นช่วงนี้เนี่ยเหวินเหยาจึงให้ความสนใจกับข่าวต่างประเทศเป็นพิเศษ และก็เป็นไปตามคาด วันนี้เนี่ยเหวินเหยาเพิ่งจะมาถึงก็ได้ยินวิทยุประกาศข่าวการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของการเงินระหว่างประเทศ

ทุนสำรองเงินตราต่างประเทศเกิดการเปลี่ยนแปลง ส่งผลให้สถานการณ์การเงินระหว่างประเทศผันผวนอย่างหนัก ราคาทองคำลดลงอย่างต่อเนื่อง นักลงทุนที่ซื้อหุ้นทองคำจำนวนมากเริ่มวิตกกังวล พิจารณาว่าจะขายหุ้นในมือทั้งหมดเพื่อความปลอดภัยหรือไม่

เมื่อได้ยินข่าวนี้ เนี่ยเหวินเหยาก็ยิ้มบางๆ โอกาสมาถึงแล้ว เขาจึงโทรหาฉีเล่อทันที!

ในตอนนี้ฉีเล่อยังคงพักอยู่ที่โรงแรม และทั้งชั้นที่ห้องของฉีเล่ออยู่ก็ถูกเนี่ยเหวินเหยาเหมาไว้แล้ว เพราะเดือนหนึ่งก็แค่ไม่กี่ร้อยหยวนเท่านั้น!

ทั้งหมดใช้สำหรับจัดหาที่พักให้กับคนอื่นๆ ที่มาพึ่งพาเนี่ยเหวินเหยา รวมทั้งหมดสี่คน มอบให้ฉีเล่อเป็นผู้จัดการ พวกเขาจะกลายเป็นดาบคมในมือของเนี่ยเหวินเหยา ที่จะไร้เทียมทานในตลาดหุ้น!

“ฉีเล่อ สองวันนี้คนของนายคุ้นเคยกันดีแล้วใช่ไหม?” เนี่ยเหวินเหยาถาม

“ครับ รู้จักกันหมดแล้ว และเราก็ได้ใช้เงินทุนที่เจ้านายให้มาลองเชิงในตลาดหุ้นดูแล้ว ทำให้คุ้นเคยกับงานแล้วครับ!” ฉีเล่อกล่าว

เงินทุนก้อนนี้ไม่มากนัก แค่หนึ่งล้านหยวน เป็นเงินที่เนี่ยเหวินเหยามอบให้ฉีเล่อจัดการ ถือเป็นค่าใช้จ่ายประจำวันของพวกเขา และในขณะเดียวกันก็ให้พวกเขาใช้เงินนี้ฝึกฝนในตลาดหุ้นรอง!

“ในเมื่อรู้จักกันหมดแล้ว งั้นตอนนี้ฉันจะมอบหมายภารกิจให้พวกนาย!” เนี่ยเหวินเหยายิ้ม

“เจ้านายเชิญสั่งมาเลยครับ!”

“บัญชีระหว่างประเทศที่ฉันให้เธอไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนนี้น่าจะมีเงินอยู่สี่สิบล้าน พวกเธอรีบดำเนินการเลย ใช้เลเวอเรจยี่สิบเท่าสร้างพอร์ต ขายชอร์ตตลาดแปดร้อยล้าน ซื้อเข้าทองคำระหว่างประเทศทั้งหมด!”

เนี่ยเหวินเหยาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเน้นย้ำว่า “ไม่ว่าทองคำจะตกลงไปแค่ไหน ก็ซื้อเข้าให้หมด เมื่อไหร่จะขายออก ฉันจะแจ้งเธออีกที!”

ขายชอร์ตแปดร้อยล้าน?

“เจ้านายครับ คุณแน่ใจนะว่าจะซื้อทองคำระหว่างประเทศ?” ฉีเล่อพูดอย่างประหลาดใจ “ผมเพิ่งจะได้รับข่าวว่าทองคำระหว่างประเทศดิ่งเหว ตอนนี้ซื้อเข้าไป ไม่ใช่หาเรื่องตายเหรอครับ?”

“เรามารอดูกันเถอะ!” เนี่ยเหวินเหยายิ้ม “ฉีเล่อ ครั้งนี้ฉันจะพนันกับนายอีกครั้ง ครั้งที่แล้วที่พนันกันนายแพ้ นายติดคำขอฉันไว้หนึ่งข้อ ครั้งนี้ฉันจะใช้ข้อนี้พนันกับนาย ถ้าฉันชนะ นายก็ยังคงติดคำขอฉันไว้หนึ่งข้อ ถ้าเธอชนะ ฉันสามารถตกลงทำตามคำขอของเธอได้สองข้อ!”

“ได้ครับ!” ฉีเล่อถูกกระตุ้นให้เกิดความฮึกเหิม พยักหน้ากล่าว “ไม่ต้องห่วงครับเจ้านาย ต่อให้ผมชนะ ชาตินี้ผมก็จะตามเจ้านายไป!”

หลังจากวางสาย เนี่ยเหวินเหยาก็ดูข่าวต่ออีกครู่หนึ่ง ในตอนนี้ตลาดต่างประเทศเพิ่งจะเกิดความผันผวน คาดว่านักลงทุนในประเทศยังไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติ และเวลาเปิดตลาดในประเทศและต่างประเทศก็ไม่เหมือนกัน ดังนั้นทุกอย่างจึงดูสงบ!

มีเพียงนักลงทุนบางส่วนที่ค่อนข้างอ่อนไหวเท่านั้นที่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของราคาทองคำ ตั้งใจจะขายหุ้นทั้งหมดเพื่อความปลอดภัย

เนี่ยเหวินเหยามองดูเวลา ยังต้องรออีกหลายชั่วโมง ตลาดต่างประเทศเปิดทำการเมื่อไหร่ราคาทองคำก็จะดิ่งเหวอย่างแน่นอน ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อตลาดในประเทศ!

ช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงนี้จะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของคนจำนวนมาก ภารกิจที่เนี่ยเหวินเหยามอบให้ฉีเล่อก็คือในช่วงเวลาไม่กี่ชั่วโมงนี้ ให้ซื้อเข้าฟิวเจอร์สทองคำระหว่างประเทศให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้!

แปดร้อยล้านดูเหมือนจะเยอะมาก แต่เมื่อเทียบกับตลาดฟิวเจอร์สระหว่างประเทศแล้ว ก็เหมือนหยดน้ำในมหาสมุทร ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ!

โดยทั่วไปแล้วนักลงทุนมือใหม่มักจะซื้อตอนขึ้น ขายตอนลง หารู้ไม่ว่าเทพเจ้าตัวจริงมักจะยิ่งตกยิ่งซื้อ เพราะพวกเขาต้องการจะเป็นเจ้ามือ เป็นเจ้ามือแล้วถึงจะสามารถเชือดหมูได้!

ส่วนนักลงทุนทั่วไปไม่มีเงินทุนขนาดนั้น พวกเขาไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ พวกเขากลัวว่าจะถูกติดดอย ยอมขาดทุนก็จะขาย เงินที่ขาดทุนไปนั้นก็จะเข้ากระเป๋าเจ้ามือโดยธรรมชาติ!

เนี่ยเหวินเหยารู้ดีว่าราคาทองคำระหว่างประเทศจะต้องดีดตัวกลับอย่างแน่นอน ทองคำเป็นตัวแทนของเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจของประเทศ จะต้องดีดตัวกลับอย่างแน่นอน และเป็นการดีดตัวกลับอย่างรุนแรง ตอนนี้ตกต่ำลงไปมากแค่ไหน ตอนนั้นก็จะดีดตัวกลับรุนแรงมากเท่านั้น!

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]