เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

713-714

713-714

713-714


3/10

Ep.713

อู๋หยาจื่อถอนหายใจ อธิบายว่า “ก็ก่อนหน้านี้เจ้าเกือบดับชีวิตน้อยๆของมัน ยังคงสามารถรักษาฐานฝึกตนขั้น 8 เอาไว้ได้ ก็นับว่าดีมากแล้ว”

“หา?”

ซูเฉินอึ้งไปเล็กน้อย และรู้สึกโกรธตัวเอง หากรู้แต่แรกว่าสามารถกำราบโลกันต์เยือกแข็งเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณได้ เขาคงไม่ทำร้ายมันจนปางตายแบบนี้

แต่เห็นได้ชัดว่ามาเสียใจเอาตอนนี้ มันก็สายเกินไปแล้ว

เห็นซูเฉินแสดงท่าทีหดหู่ อู๋หยาจื่อยิ้มและกล่าวว่า “โลกันต์เยือกแข็งคือสิบมหาเพลิงเอกลักษณ์ ต่อให้อยู่ขั้น 8 เจ้าก็ไม่ควรประเมินพลังของมันต่ำไป นอกจากนี้ หากให้มันกินแร่ธาตุไฟอย่างต่อเนื่อง ด้วยศักยภาพของมัน ใช้เวลาไม่นานก็ควรจะกลับมาอยู่ที่ขั้น 10 ได้อีกครั้ง หรือกระทั้งเลื่อนขั้นเป็นเพลิงเทวะ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”

ซูเฉินพยักหน้า อารมณ์ดีขึ้นเยอะ จากนั้น เขาเก็บสัตว์เลี้ยงวิญญาณทั้งหมดเข้าไปใน[พื้นที่เลี้ยงสัตว์] แล้วออกจากงานประมูลพร้อมอู๋หยาจื่อ

เมื่อเสวี่ยหมิงถูกฆ่าตาย หมอกโลหิตที่ปกคลุมโถงประมูลก็ค่อยๆสลายไป ผู้คนในงานเริ่มกลับมามีสติแจ่มใส เขาไม่ต้องการรั้งอยู่ต่อ เพราะอาจเป็นการดึงดูดความสนใจ จึงเร่งออกจากงาน

ซูเฉินรีบหยิบ [รถศึกอัจฉริยะ] ออกมา หลังจากขึ้นรถ ก็เปิด [มิติสันโดษ] เรียกพวกเฉินเฟิงกับคนอื่นๆออกมาทันที

[มิติสันโดษ] ถึงอย่างไรยังไม่สมบูณณ์ ซูเฉินกังวลว่าพวกเขาอาจมีปัญหาหากปล่อยให้อยู่ข้างในนานเกินไป

เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่บุบสลาย เขาก็โล่งใจมากขึ้น

“เฮียซู เกิดอะไรขึ้นในงานประมูล?” เฉินเฟิงถาม

ซูเฉินไม่ได้ปิดบัง อธิบายสรุปสั้นๆว่าเกิดอะไรขึ้น

พอได้ยิน ทุกคนต่างแสดงออกถึงความหวาดกลัว

พวกเขาสามารถจินตนาการได้ หากไม่มีซูเฉินอยู่เคียงข้าง เกรงว่าวันนี้คงถูกฝังอยู่ในงานประมูลแล้ว

“ซูเฉิน ข้าเตรียมวัสดุทั้งหมดสำหรับซ่อมแซม [มิติสันโดษ] เอาไว้แล้ว หลังจากนี้ตั้งใจจะซ่อมมันจนสมบูรณ์”

รอจนทุกคนสงบลง อู๋หยาจื่อก็เอ่ยปากขึ้น

“ถ้าอย่างงั้นคงต้องรบกวนผู้อาวุโสแล้ว” ซูเฉินพยักหน้า เปิด [มิติสันโดษ] ส่งอู๋หยาจื่อเข้าไปข้างใน

ต่อมา เขาเบนสายตาไปยังหน้าจอควบคุมส่วนกลาง หลังจากไตร่ตรองอยู่พักหนึ่ง ก็ออกคำสั่งกับ [รถศึกอัจฉริยะ] ว่า “เสี่ยวจือ ค้นหาตำแหน่งของวังสุริยันจันทราบนหุบเขาหวังเฉียว แล้วไปที่นั่น”

อีก 20 วันก็จะถึงงานประลองรอบคัดเลือกของขุนเขาหวังเฉียวแล้ว จะต้องรีบไปที่นั่นให้เร็วที่สุด

“รับทราบ”

[รถศึกอัจฉริยะ] ล็อคตำแหน่งวังสุริยันจันทรา เดินเครื่องไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น ซูเฉินติดตั้งศิลาทลายมิติที่เหลือให้กับ [รถศึกอัจฉริยะ] แล้วสนทนากับมัน

“เสี่ยวจือ ด้วยฟังก์ชั่นข้ามเขตแดนของนาย สามารถเข้าสู่ทวีปเผ่าวิญญาณได้ไหม?”

เมื่อพิจารณาถึงเรื่องที่ว่าหลังจากงานประลองรอบคัดเลือกในขุนเขาหวังเฉียวจบลง ซูเฉินยังเหลือเวลาอีกหนึ่งปีกว่าจะถึงงานประลองของทวีปเสวียนเทียน ด้วยระยะเวลาที่ยาวนานเช่นนี้ ไม่ควรปล่อยทิ้งไว้ให้สูญเปล่า หากเป็นไปได้ก็อยากเข้าสู่ทวีปเผ่าวิญญาณแล้วนำหินต้นกำเนิดพลังงานขั้น 9 มาไว้ในครอบครอง

“เจ้านาย ด้วยรูปแบบในปัจจุบันของฉัน เป็นการยากที่จะเข้าสู่ทวีปใหญ่เช่นของเผ่าวิญญาณ จำเป็นต้องอัพเกรดเป็นขั้น 8 เสียก่อน ถึงจะทำได้” [รถศึกอัจฉริยะ] ตอบตามความจริง

[รถศึกอัจฉริยะ] ปัจจุบันอยู่ในขั้น 7 แล้ว หากต้องการอัพเกรดเป็นขั้น 8 ต้องใช้หินพลังงานหรือหินต้นกำเนิดพลังงานขั้น 8

ซึ่งซูเฉินไม่มีติดตัวเลยแม้แต่ก้อนเดียว

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขาก็เอ่ยถามเฉินเฟิงว่า “พี่เฉิน พอจะรู้ไหมว่ามีหินพลังงานขั้น 8 อยู่ที่ไหนบ้าง?”

“ในวังสุริยันจันทราของพวกเรามีอยู่จำนวนหนึ่ง แต่ไม่มากนัก นอกเหนือจากนั้น ก็น่าจะอยู่ในมือของขุมกำลังอื่นในขุนเขาหวังเฉียว” เฉินเฟิงกล่าว

ซูเฉินพยักหน้าว่าเข้าใจแล้ว หันมาพูดกับ [รถศึกอัจฉริยะ] ต่อ “เสี่ยวจือ นายต้องการหินพลังงานเท่าไหร่ถึงจะอัพเกรดเป็นขั้น 8 ได้”

“20 ก้อน” [รถศึกอัจฉริยะ] ตอบกลับทันที

4/10

Ep.714

20 ก้อน?

ซูเฉินถึงกับอ้าปากค้าง เพราะเขาจำได้ดี ว่าตอนอยู่ทวีปเผ่าราชวงศ์อสูร เจ้าตัวต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากถึงสามารถหาหินพลังงานขั้น 8 จนครบสามก้อน

จากจุดนี้แสดงให้เห็นว่า หินพลังงานขั้น 8 แต่ละก้อน หาได้ยากเย็นถึงขนาดไหน

กระนั้น การอัพเกรด [รถศึกอัจฉริยะ] เป็นขั้น 8 ก็เป็นสิ่งจำเป็น และแลกเปลี่ยนยังไงก็คุ้ม

ในเมื่อเป็นแบบนี้ หากได้มันมาโดยวิธีตามปกติก็แล้วไป แต่ถ้าไม่ได้จริงๆต่อให้ปล้นชิงก็ต้องทำ

หินพลังงานขั้น 8 กระจายอยู่ตามเจ็ดขุมกำลังใหญ่ของขุนเขาหวังเฉียว เขาจะต้องรวบรวมพวกมันมาให้จงได้

หลังจากนั้น [รถศึกอัจฉริยะ] วิ่งไปตลอดเส้นทาง โดยไม่มีอุปสรรคใดๆ

ระหว่างนี้ อู๋หยาจื่อซ่อมแซม [มิติสันโดษ] เสร็จเรียบร้อยแล้ว อาวุธของพวกเฉินเฟิงและคนอื่นๆได้ถูกปรับแต่งใหม่เช่นกัน

แต่ขณะที่พวกเขากำลังจะเข้าสู่เขตของขุนเขาหวังเฉียว [รถศึกอัจฉริยะ] ก็ร้องเตือนขึ้น “เจ้านาย มีมนุษย์มากกว่าสิบคนซ่อนตัวอยู่สองข้างทางถนนเบื้องหน้า”

ขุนเขาหวังเฉียวคือเทือกเขากว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด และมีเจ็ดขุมกำลังกระจายตัวอยู่ตามจุดต่างๆ

ทว่าหากต้องการเข้าสู่วังสุริยันจันทรา จะมีแค่หนทางเดียวเท่านั้น

ซึ่งบนถนนสายนี้ ดันมีมนุษย์ซ่อนตัวอยู่ วัตถุประสงค์ของพวกมันย่อมชัดเจน

–เห็นได้ชัดว่ามีเจตนาจะทำอะไรบางอย่างกับพวกเขาที่กำลังผ่านทาง

ซูเฉินได้ล่วงเกินขุมกำลังอื่นไปมากมาย เขาเดาไม่ออกว่าใครเป็นคนตระเตรียมลอบโจมตีในครั้งนี้ เขาออกคำสั่งแก่ [รถศึกอัจฉริยะ] ว่า “เสี่ยวจือ ล็อคเป้าพวกมันไว้ แล้วขยายภาพที”

“รับทราบ”

[รถศึกอัจฉริยะ] ล็อคเป้าศัตรู สะท้อนขึ้นบนหน้าจอควบคุมส่วนกลาง

ซูเฉินหรี่ตาและกวาดมอง พบว่าเป็นชายแปลกหน้าสิบกว่าคน ทั้งหมดรวมกลุ่มกัน สนทนาอะไรบางอย่าง

“พี่เฉิน คุณรู้จักพวกเขาไหม?” ซูเฉินถาม

เนื่องจากพวกมันปรากฏตัวในอาณาเขตของขุนเขาหวังเฉียว ซูเฉินเลยเดาว่าคนที่ซุ่มโจมตีน่าจะมากจากหนึ่งในเจ็ดขุมกำลังใหญ่ของขุนเขาเช่นกัน

ในฐานะที่ฉินเฟิงเป็นสมาชิกของวังสุริยันจันทรา เขาก็น่าจะรู้จักพวกมัน

แต่ใครจะคาดคิด ว่าเฉินเฟิงเพียงเพ่งมองอย่างตั้งใจอยู่พักหนึ่ง ก็ส่ายหัวออกมาและกล่าวว่า “ฉันไม่รู้จักพวกเขา”

คำตอบนี้เหนือความคาดหมายของซูเฉิน ดังนั้นหันไปขอคำชี้แนะจากเหลิงมู่เย่และเซี่ยจิงอี้

แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาก็เหมือนเดิม

“หรือว่าพวกมันจะมาจากขุมกำลังอื่น?” ซูเฉินพึมพำในใจ

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ราชวงศ์เฝิงซี , จักรวรรดิเฉินเชิ่ง และ วิหารศักดิ์สิทธิ์หมานหยู ล้วนมีปัญหากับเขา เป็นไปได้ว่าอีกฝ่ายอาจส่งคนมาซุ่มโจมตีเขาที่นี่

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ซูเฉินก็เอ่ยถาม [รถศึกอัจฉริยะ] ว่า “เสี่ยวจือ ฐานฝึกตนของพวกมันอยู่ขั้นไหน?”

“มีผู้วิวัฒนาการขั้น 8 หนึ่งคน ส่วนที่เหลือเป็นผู้วิวัฒนาการขั้น 7” [รถศึกอัจฉริยะ] ตอบทันควัน

“เอ๋?”

ซูเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย ฐานฝึกตนของอีกฝ่ายต่ำเกินไป เลยบังเกิดข้อสงสัยว่าพวกมันใช่มาที่นี่เพื่อซุ่มโจมตีตนจริงๆน่ะหรือ?

เพราะด้วยความแข็งแกร่งที่ซูเฉินเคยแสดงออกไป หากคิดฆ่าเขา อย่างน้อยสมควรเรียกผู้ฝึกตนขั้น 9 หรือสูงกว่าออกมาจัดการมิใช่หรือ?

ส่งแค่ขั้น 7 กับ 8 มา นี่ไม่เท่ากับโยนเหยื่อให้เขารึไง?

‘หรือว่าฉันจะคิดมากไป?’

ซูเฉินส่ายหัว ถ่ายทอดคำสั่ง “เสี่ยวจือ ขับต่อไปไม่ต้องสนใจ”

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีจุดประสงค์อะไร เอาไว้เดี๋ยวขับผ่านก็รู้เอง

[รถศึกอัจฉริยะ] ได้รับคำสั่ง ก็ค่อยๆแล่นต่อไปข้างหน้า

เมื่อมาถึงจุดซุ่มโจมตี ผู้คนนับสิบก็กระโจนออกมายืนขวางถนนอย่างสง่าผ่าเผย ปิดกั้นเส้นทางของ [รถศึกอัจฉริยะ] เอาไว้

“พวกมันมาสร้างปัญหาจริงๆด้วย”

ซูเฉินประหลาดใจมาก เขาไม่เข้าใจจริงๆ  อาศัยเพียงมดปลวกไม่กี่ตัว เหตุใดถึงกล้าลงมือโจ่งแจ้งเช่นนี้? เป็นไปได้ไหมว่าความจริงพวกมันคือโจรเร่ร่อนจากสถานที่อื่น และไม่รู้จักตัวตนของซูเฉิน

อย่างไรก็ตาม ซูเฉินโยนข้อสันนิษฐานนี้ทิ้งไปอย่างรวดเร็ว เพราะผู้วิวัฒนาการขั้น 7 หรือ 8 ไม่ว่าอยู่ในขุมกำลังใดก็ล้วนแข็งแกร่งทั้งสิ้น แล้วพวกเขาจะเป็นแค่โจรเร่ร่อนได้อย่างไร?

เมื่อนึกยังไงก็ไม่เข้าใจสถานการณ์ ซูเฉินตัดสินใจเปิดประตู ก้าวลงจากรถ

จบบทที่ 713-714

คัดลอกลิงก์แล้ว