673-674

7/10

Ep.673

ทันทีที่ [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ปรากฏขึ้น มันขยายขนาดไปถึงสิบจั้งอย่างรวดเร็ว

บดด้ายโลหิตที่อยู่รอบๆขาดกระจัดกระจาย พุ่งตรงเข้าปะทะกับลูกไฟ

บรึ้ม!

ทั้งสองปะทะกัน เกิดเสียงสะเทิ้นฟ้าสะเทือนดิน

หึ่ง หึ่ง หึ่ง หึ่ง!

ภายใต้ผลกระทบจากแรงระเบิดครั้งใหญ่ [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] เริ่มสั่นอย่างรุนแรง ลำแสงห้าสายบนผิวมันเกือบสลายตัว

อย่างไรก็ตาม สุดท้ายเป็นลูกไฟขนาดเท่าจานกระทะที่แตกร้าว และระเบิดเป็นเสี่ยงๆ สะเก็ดไฟขนาดเท่ากำปั้นสาดกระเซ็นไปทุกทิศทาง

ตูม ตูม ตูม ตูม ..!

พื้นดินโดนสะเก็ดไฟระเบิดใส่ ยุบตัวเป็นหลุมดำ ต้นไม้ในบริเวณใกล้เคียงก็ถูกผลพวง หักโค่นลง สุดท้ายกลายเป็นขี้เถ้า

คนที่โชคร้ายที่สุดคือมนุษย์ทั้งห้าที่เคยต่อสู้กับชาวครึ่งออร์คก่อนหน้านี้ เพราะหนีไม่ทันเวลา เลยโดนลูกหลงเข้า กลายเป็นศพไหม้เกรียมทั้งห้าในพริบตาเดียว

เฉินเฟิงและคนอื่นๆอยู่ห่างออกมาไกลแล้ว ทั้งยังหลบอยู่เบื้องหลังของซูเฉิน  จึงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก

แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อมองไปยังฉากรอบๆที่ถูกทำลาย พวกเขาแต่ละคนก็อดใจสั่นไม่ได้

ขณะเดียวกัน พวกเขายังได้ประจักษ์ถึงความแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้ของซูเฉิน

หากเมื่อครู่เป็นพวกเขา เกรงว่าต่อให้ทั้งหกร่วมมือกัน สุดท้ายคงถูกระเบิดกลายเป็นเศษขยะอยู่ดี

“ศิษย์น้องเฉิน ทำไมภูเขาเล็กๆของน้องซูถึงมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งเช่นนี้?”

สัมผัสได้ถึงพลังที่เล็ดลอดออกมาจาก [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] กงเก๋อถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“เพราะนั่นคือสิ่งประดิษฐ์เทวะ!” เฉินเฟิงตอบอย่างจริงจัง

“ที่แท้น้องซูมีสิ่งประดิษฐ์เทวะในครอบครองด้วย!?” กงเก๋อและคนอื่นๆอ้าปากกว้าง จนกรามเกือบจะหลุดออกมา

ในฐานะศิษย์ของขุมกำลังใหญ่ พวกเขาย่อมรู้ดีว่าสิ่งประดิษฐ์เทวะมีค่าเพียงใด

อีกทั้งสิ่งประดิษฐ์เทวะยังมีน้อยนิดยิ่ง ชนิดที่ว่าในบรรดาเจ็ดขุมกำลังใหญ่ของขุนเขาหวังเฉียว มีสิ่งประดิษฐ์เทวะไม่เกินสามชิ้นเท่านั้น

ตรงกันข้ามกับซูเฉิน ที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้น 7 แต่กลับสามารถครอบครองสิ่งประดิษฐ์เทวะได้ชิ้นหนึ่งแล้ว นี่ทำให้พวกเขาตกใจมาก ขณะเดียวกันก็รู้สึกอิจฉาเป็นอย่างยิ่ง

เฉินเฟิงมองไปยังการแสดงออกของกงเก๋อและคนอื่นๆ อดหัวเราะออกมาไม่ได้ คิดในใจว่า ‘เฮียซูยังมีสิ่งประดิษฐ์เทวะอีกตั้งหลายชิ้น ถ้าพวกศิษย์พี่รู้ จะแสดงอาการแบบไหนกันนะ?’

หากไม่นับ [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ซูเฉินยังมี [กระบี่แยกฟ้าแห่งความโกลาหล] นอกจากนี้ยังได้รับกระบี่สีน้ำตาลดินจากเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งเป่ยยี่ และ [ตราประทับจิตราสวรรค์เบญจธาตุ] ที่เสียหายในครอบครอง

แน่นอน เรื่องนี้เฉินเฟิงจะไม่เปิดเผยมันออกไป เพราะท้ายที่สุดแล้วการมีสิ่งประดิษฐ์เทวะติดตัวมากมาย เป็นเรื่องง่ายที่จะกลายเป็นเป้าสายตาของผู้อื่น

แค่นี้ปัญหาของซูเฉินก็มีไม่น้อยแล้ว เขาไม่ต้องการสร้างปัญหาเพิ่มให้ซูเฉินอีก

“นี่เจ้ามีสิ่งประดิษฐ์เทวะด้วย?”

อีกด้านหนึ่ง พืชโลหิตกลายพันธุ์เมื่อเห็น [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] สามารถทำลายเวทย์ลูกไฟได้อย่างง่ายดาย ลึกเข้าไปในดวงตามันก็ฟุ้งไปด้วยความหวาดกลัว น้ำเสียงที่เปล่งเริ่มสั่นเครือ

ไพ่ตายที่ทรงพลังที่สุดของมันคือเวทย์ลูกไฟขั้น 10

หากสิ่งนี้ยังกำจัดซูเฉินไม่ได้ ถึงเวลาเมื่อซูเฉินโต้กลับ คงสามารถจินตนาการได้ว่าชะตากรรมของมันจะเป็นอย่างไร

คิดได้แบบนี้ พืชโลหิตกลายพันธุ์ไม่เสียเวลาอีกต่อไป หันหลังและวิ่งหนีทันที

เพียงแต่ว่า แม้มันจะเป็นถึงพืชโลหิตกลายพันธุ์ขั้น 9 ทว่าร่างใหญ่โตเทอะทะเกินไป บวกกับความเร็วที่ไม่ว่องไว  … แล้วจะหนีไปจากซูเฉินได้ยังไง?

“คงไม่คิดจริงๆหรอกมั้งว่าจะหนีไปได้?”

ซูเฉินแค่นลมหายใจด้วยความรังเกียจ เปิดใช้งาน [รองเท้าเพิ่มความเร็ว] ไล่ตามไป

“มนุษย์! ได้โปรดไว้ชีวิตข้า มิฉะนั้นข้าจะต่อสู้กับเจ้าให้ตายไปข้าง!”

พืชโลหิตกลายพันธุ์เห็นว่าหนีไม่พ้น ก็หันมาร้องโวยวายด้วยความสิ้นหวัง

ซูเฉินแสยะยิ้มเย็น ชูดาบสีดำหมึกด้วยสองมือและฟาดฟันออกไป

เห็นแค่เพียงกระแสคลื่นสีขาวท่วมทะลัก ชั่วพริบตาเดียวกลืนครึ่งร่างของพืชโลหิตกลายพันธุ์กลายเป็นน้ำแข็ง

8/10

Ep.674

พืชโลหิตกลายพันธุ์หวาดกลัวเป็นอย่างมาก แต่มันก็ไม่ได้นั่งรอความตายอยู่เฉยๆ อ้าปากและพ่นคลื่นเปลวเพลิงออกมา พยายามละลายก้อนน้ำแข็งที่ติดกับลำต้น

เพียงแต่ว่า เวทย์ธาตุไฟที่ปลดปล่อยในครานี้ อานุภาพของมันน้อยกว่าเวทย์ลูกไฟครั้งก่อนมาก สูงสุดอยู่แค่ขั้น 9 เท่านั้น

ในขณะที่เวทย์แช่แข็งของซูเฉิน มันหลอมรวมเข้ากับ [เหมันต์เก้าเร้นลับ] และ [เหมันต์เยือกแข็งทางตอนเหนือ] อานุภาพทะลุขั้น 9 ไปเรียบร้อยแล้ว

ดังนั้น คลื่นเปลวเพลิงจึงไม่สามารถละลายน้ำแข็งได้ในระยะเวลาสั้นๆ

“ผู้อาวุโส โปรดไว้ชีวิตด้วย!”

เห็นซูเฉินย่างสามขุมมาพร้อมรังสีฆ่าฟันอันแรงกล้า พืชโลหิตกลายพันธุ์สั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว เร่งอ้อนวอนขอความเมตตา

ซูเฉินไม่ใจอ่อน ปลดปล่อยพลังจิตออกมา พันธนาการต้นพืชโลหิตกลายพันธุ์เอาไว้ ในเวลาเดียวกันควบคุม [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] และทุบลงบนหัวของมัน

บังเกิดเสียงครืนนนนน ดังกึกก้อง

ต่อหน้า [ภูเขาหยวนเหออู่จี๋] ที่มีน้ำหนัก 108,000 จิน พืชโลหิตกลายพันธุ์ถูกบดลงกับพื้นโดยไม่อาจต้านทานใดๆ ครึ่งซีกของลำต้นมันถูกฝังลงใต้ดิน

ซูเฉินทะยานไปข้างหน้า ใช้เท้าเหยียบพืชโลหิตกลายพันธุ์ จากนั้นโคจร [เทคนิคลับร้อยเท่าสะท้านฟ้า] ใช้วิธีโหดเหี้ยมรุนแรงที่สุด –โดยเริ่มจากฉีกกิ้งก้านของพืชโลหิตกลายพันธุ์

แคว๊ก แคว๊กกก!

เสียงกระชากดังสะท้อนออกมาอย่างต่อเนื่อง กิ่งก้านสาขาที่เดิมมีอยู่เต็มลำต้นของพืชโลหิตกลายพันธุ์ พริบตาเดียวเหลือแค่ขอนไม้

“อ๊าาาาา!”

พืชโลหิตกลายพันธุ์มิอาจทานทนต่อความเจ็บปวดนี้ กรีดร้องด้วยความรวดร้าว

น้องซูช่างป่าเถื่อนนัก!

โหดร้ายจริงๆ!

ภาพที่ซูเฉินทรมานพืชโลหิตกลายพันธุ์ตกอยู่ท่ามกลางสายตาของกู่เทียนฮวาและคนอื่นๆ เล่นเอาหนังศีรษะของพวกเขาด้านชา

“ศิษย์น้องเฉิน น้องซู … มักโหดเหี้ยมแบบนี้เสมอเลยหรือ?”

กู่เทียนฮวามองไปทางเฉินเฟิง เอ่ยถามเสียงแผ่ว

ซูเฉินมีรูปลักษณ์หน้าตาหล่อเหลา ให้ความรู้สึกอ่อนโยนแก่ผู้คน แต่ใครจะคิด ว่ายามลงมือ กลับโหดร้ายถึงเพียงนี้

“วิธีการที่เฮียซูใช้จัดการกับพวกต่างเผ่า มักโหดร้ายเสมอ …” ย้อนนึกไปถึงการทรมานที่ซูเฉินบังคับให้พวกต่างเผ่าสารภาพ เฉินเฟิงอดกลืนน้ำลายไม่ได้

อีกด้านหนึ่ง ซูเฉินทรมานพืชโลหิตกลายพันธุ์จนร่อแร่ใกล้ตาย จึงค่อยหยุดมือ แล้วเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “แกเป็นคนนำศิลาทลายมิติมาวางไว้ที่นี่ใช่ไหม?”

“ใช่”

เสียงของพืชโลหิตกลายพันธุ์เบาราวกับยุงบิน

ซูเฉินหรี่ตาลง ส่งเสียงฮึ่มๆในลำคอ “แล้วแกไปเอาศิลาทลายมิตินี้มาจากไหน ถ้ายอมสารภาพตามจริงฉันจะปล่อยให้ไปสบาย แต่ถ้าไม่ … ก็เตรียมมีชีวิตอยู่แบบตายทั้งเป็นได้เลย!”

พืชโลหิตกลายพันธุ์สั่นสะท้านด้วยความกลัว เอ่ยเสียงสั่นว่า “ผู้อาวุโส เป็นเจียงหลี่หรานจากเผ่าวิญญาณที่มอบมันให้แก่ข้า”

อ่าว? ไหงคนจากเผ่าวิญญาณถึงโผล่มาได้ล่ะนี่?

ซูเฉินจ้องเขม็ง ตวาดเสียงเย็น “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? จงบอกมาตามความจริง!”

พืชโลหิตกลายพันธุ์ไม่ต้องการลิ้มรสความทุกข์ทรมานอีก มันสารภาพตามตรง “ข้ากับเจียงหลี่หรานกำลังร่วมมือกัน เขามีหน้าที่กระจายข่าว ส่วนข้ามีหน้าที่สังหารผู้ฝึกตนที่มาที่นี่”

ได้ยินแบบนี้ ซูเฉินเริ่มใช้สมอง

เผ่าวิญญาณมีความสามารถในการปรับแต่งคนตายให้เป็นหุ่นเชิด ในขณะที่พืชโลหิตกลายพันธุ์สามารถเพิ่มพูนความแข็งแกร่งได้โดยการดื่มกินเลือดและเนื้อ

การที่ทั้งสองร่วมมือกัน เรียกได้เลยว่ารับผลประโยชน์อิ่มหนำกันถ้วนหน้า

“แล้วตอนนี้เจียงหลี่หรานอยู่ที่ไหน? เขามีระดับฝึกตนเท่าไหร่?”

ซูเฉินเอ่ยถามเสียงเย็น เนื่องจากศิลาทลายมิติถูกมอบโดยเจียงหลี่หราน ซูเฉินเลยคาดเดาว่าเจียงหลี่หรานน่าจะยังมีศิลาทลายมิติอยู่ในมืออีก

“เจียงหลี่หรานคือผู้ฝึกตนขั้น 8 ส่วนที่อยู่ของเขาไม่เป็นหลักแหล่ง ข้าไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน” พืชโลหิตกลายพันธุ์ยอมบอกตามตรง

สิ่งที่ควรถามก็ถามแล้ว ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้พืชโลหิตกลายพันธุ์มีชีวิตอยู่อีกต่อไป

ซูเฉินปาดจมูกเขา ซัดหนึ่งหมัดโดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้าใดๆ สังหารพืชโลหิตกลายพันธุ์

หลังจากนั้น ก็เก็บรวบรวมชิ้นส่วน คว้านเอาแก่นอสูรของพืชโลหิตกลายพันธุ์ออกมา แล้วสนทนากับต้นผลอายุวัฒนะ

“เสี่ยวโซ่ว ศพของพืชโลหิตกลายพันธุ์ นายใช้เป็นอาหารได้ไหม?”