589-590

9/10

Ep.589

เผ่าราชวงศ์อสูรเลเวล 7 นับแต่เข้ามายังทวีปนี้ ซูเฉินเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก

ยิ่งไปกว่านั้น ชาวราชวงศ์อสูรมักมีสัตว์ขี่ และเลเวลของพวกมันมักใกล้เคียงกับเจ้านาย

ในกรณีนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าอาจเจอสัตว์กลายพันธุ์เลเวล 7 ถึงสองตัว

หรือความหมายก็คือ หลังจากฆ่าพวกมัน นอกจากดรอปชิ้นส่วนแล้ว ยังสามารถได้เก็บเกี่ยวหินพลังงานเลเวล 7 ได้ถึสองก้อน

สิ่งนี้ไม่เพียงแต่สามารถนำไปใช้กับ [อุปกรณ์เร่งเวลา] แต่ยังนำไปติดตั้งลงใน [นักรบจักรกล] หลังจากอัพเกรดเป็นเลเวล 7 ได้อีกด้วย

และอีกอย่างนึงก็คือ หาก [จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] ได้ดูดเลือดของพวกมัน ก็จะสามารถเลื่อนขั้นเป็นเลเวล 7 ได้

ดังนั้นไม่ว่ายังไง ซูเฉินไม่มีทางปล่อยชาวราชวงศ์อสูรสองตนนี้ไป

“เสี่ยวจือ ล็อคเป้าพวกมัน แล้วเร่งความเร็วไล่ตาม”

ซูเฉินออกคำสั่งด้วยท่าทีตื่นเต้น

แต่พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของเฉินเฟิงและเซี่ยจิงอี้ก็เปลี่ยนไป

เพราะแม้ซูเฉินจะอยู่ในเลเวล 7 แต่ท้ายที่สุดแล้วเขามีเพียงลำพัง ขณะที่ชาวราชวงศ์อสูรสองตนนั้น อาจมีสัตว์กลายพันธุ์เลเวล 7 อยู่ด้วยถึงสองตัว

ในกรณีนี้ จะเท่ากับซูเฉินต้องสู้แบบ 1 ต่อ 4 และไม่แน่ว่าอาจถูกสังหารได้

หรือต่อให้เขาและเธอร่วมมือกันช่วยซูเฉิน ก็ไม่แน่ว่าจะชนะคู่ต่อสู้

“เฮียซู คิดดูดีๆอีกครั้งเถอะ ชาวราชวงศ์อสูรไม่ง่ายเลยที่จะยั่วยุ” เซี่ยจิงอี้พยายามเกลี้ยกล่อม

ซูเฉินรู้ว่าเซี่ยจิงอี้หวังดี แต่เขาไม่ได้อธิบายอะไรมากนัก เพียงมอบรอยยิ้มที่ดูสบายๆ ผ่อนคลายให้เธอ

เซี่ยจิงอี้อึ้งไป ไม่รู้ว่าทำไมซูเฉินถึงได้มั่นใจขนาดนี้

แต่ในเวลานั้นเอง ตันหลินได้ก้าวเข้ามา กล่าวกับเซี่ยจิงอี้ด้วยรอยยิ้มว่า “พี่สาวเซี่ยไม่ต้องกังวล ถ้าซูเฉินเป็นแบบนี้ แสดงว่าเขามั่นใจว่าทำได้”

เฉาหรานที่อยู่ข้างๆเอ่ยสนับสนุน “พวกต่างเผ่าเลเวล 7 เป็นแค่มดปลวกในสายตาพี่เฉิน ขอแค่มือเดียวก็บี้พวกมันได้แล้ว”

พวกต่างเผ่าเลเวล 7 เป็นแค่มดปลวก?

ขอแค่มือเดียวก็บี้พวกมันได้?

เซี่ยจิงอี้มองเฉาหรานอย่างตกตะลึง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเป็นการแสดงออกที่ดูซับซ้อน

เธอรู้สึกว่าชายหนุ่มที่ชื่อเฉาหรานตรงหน้าพูดจาเวอร์วังเกินจริง คุยโวเรื่องซูเฉินมากเกินไปหน่อย

เฉินเมิ่งเฟยเหลือบมองเซี่ยจิงอี้ ในใจเธอลอบยิ้มเยาะ

เซี่ยจิงอี้ไม่เชื่อคำพูดของเฉาหรานอย่างไม่ต้องสงสัย แต่หลังจากได้เห็นความแข็งแกร่งของซูเฉินแล้วเธอจะรู้สึกอย่างไร? จะเป็นอารมณ์เดียวกับเธอในตอนนั้นรึเปล่านะ?

เฉินเมิ่งเฟยตั้งตารอเป็นอย่างมากที่จะได้เห็นมัน

เฉินเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันมากระซิบกับเซี่ยจิงอี้ว่า “อีกเดี๋ยวพวกเราจะร่วมมือกันก่อกวนชาวราชวงศ์อสูรตนหนึ่ง ซื้อเวลาให้เฮียเฉินจัดการอีกตัว”

หลังจากได้รู้จักกับซูเฉินมาหลายวัน เขาคิดว่าพอเข้าใจอุปนิสัยของซูเฉินอยู่บ้าง ว่าเมื่อซูเฉินตัดสินใจจะทำอะไรไปแล้ว จะไม่มีใครสามารถหยุดได้

ในเมื่อหยุดไม่ได้ งั้นก็ทำได้เพียงช่วยเหลือซูเฉินอย่างสุดความสามารถ

แม้พวกเขาจะมีเลเวลแค่ 6 แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาเหนือกว่าเลเวลเดียวกันมาก ฉะนั้นน่าจะสามารถยื้อชาวราชวงศ์อสูรเลเวล 7 และสัตว์กลายพันธุ์เลเวล 7 ได้ในระยะเวลาสั้นๆ

เซี่ยจิงอี้ถอนหายใจ พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้

ซูเฉินยืนกรานที่จะทำตามใจตนเอง มันทำให้เธอไม่อยากยอมรับและรู้สึกหดหู่มาก

แต่ท้ายที่สุดแล้ว พวกเธอกับซูเฉินอยู่ในความสัมพันธ์รูปแบบร่วมมือกัน เธอไม่สามารถยืนดูซูเฉินพลาดพลั้งได้

จำต้องเลยตามเลย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อ [รถศึกอัจฉริยะ] อยู่ห่างจากชาวราชวงศ์อสูรทั้งสองไม่ถึง 1 กิโลเมตร ซูเฉินก็สั่งให้มันจอด

เพราะบนหน้าจอควบคุม ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน ว่าพวกต่างเผ่าสองตนนี้กำลังต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย

ซูเฉินนึกไม่ถึงจริงๆว่าสถานการณ์จะเป็นแบบนี้

10/10

Ep.590

เห็นภาพนี้ เฉินเฟิงและเซี่ยจิงอี้ผุดลุกขึ้นด้วยความปิติยินดี

แม้เขาและเธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมชาวราชวงศ์อสูรทั้งสองถึงต่อสู้กันเอง แต่สถานการณ์เอื้ออำนวยต่อฝ่ายพวกเขามาก

เพราะหากรอจนกระทั่งหนึ่งในชาวราชวงศ์อสูรตาย หรือทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกเขาจะได้ฉวยโอกาสนั้นลงมือพร้อมกัน และค่อนข้างมั่นใจทีเดียวว่าจะสามารถฆ่าพวกมันได้

แต่ซูเฉินไม่ต้องการรอ เนื่องจากหากชาวราชวงศ์อสูรตาย เขาก็เสียโอกาสที่จะได้รับชิ้นส่วนไปน่ะสิ

ขณะที่เขากำลังก้าวลงจากรถ [รถศึกอัจฉริยะ] ก็ร้องเตือนว่า “เจ้านาย พวกมันมีผลึกศิลาแดงอยู่กับตัว”

“ผลึกศิลาแดง!”

สีหน้าของซูเฉินเปลี่ยนไปทันที

เฉินเฟิงและเซี่ยจิงอี้เองก็ประหลาดใจเช่นกัน

“เสี่ยวจือ … รีบเปิดประตูเร็ว!”

ซูเฉินออกคำสั่ง ทันทีที่ประตูอ้าปาก เขาก็กระโจนออกจากรถอย่างรวดเร็ว

“อาเฮียซู …”

เฉินเฟิงพยายามหยุดเขา แต่ไม่มีโอกาสเลย

เมื่อไม่มีทางเลือก จึงทำได้เพียงวิ่งตามออกไปเท่านั้น

เซี่ยจิงอี้กัดฟัน และตามลงไปติดๆ

ตัวเธอในเวลานี้ดูหดหู่มาก ลอบตำหนิซูเฉินว่าไม่ควรหุนหันพลันแล่นเช่นนี้

แม้จะรู้ว่ามีผลึกศิลาแดง ก็แค่รอให้อีกฝ่ายบาดเจ็บ มันก็คงไม่สายเกินไปหรอกใช่ไหม?

ทำไมต้องเป็นกังวล รีบไปถึงขนาดนี้ด้วย?

หลังจากที่ซูเฉินลงรถ เขาก็เปิดใช้งาน [รองเท้าเพิ่มความเร็ว] ทะยานไปข้างหน้าทันที

“ว่องไวอะไรขนาดนี้!” เฉินเฟิงตกใจ

ในสายตาเขา เห็นแค่เพียงประกายพรั่งพราว จากนั้นก็สูญเสียร่องรอยของซูเฉินไป

ความเร็วที่น่าสะพรึงเช่นนี้ เขาเพิ่งเคยพบเคยเจอเป็นครั้งแรก

“อ้าว เฮียซูไปไหนแล้ว?”

เซี่ยจิงอี้ลงมาเป็นคนสุดท้าย แต่ก็ไม่พบซูเฉิน

เฉินเฟิงชี้ไปข้างหน้า กล่าวเสียงเบาราวกระซิบ “เขาไปทางนั้น พวกเราไล่ตามไปกันเถอะ”

…

ระยะทางหนึ่งกิโลเมตร สำหรับซูเฉิน พริบตาเดียวก็ถึงแล้ว

เมื่อชาวราชวงศ์อสูรเลเวล 7 ทั้งสองตนเห็นมนุษย์รุ่นเยาว์คนหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามา พวกมันชะงักไปพักหนึ่ง ขณะเดียวกันหยุดการต่อสู้

ที่นี่คือทวีปของเผ่าราชวงศ์อสูร การที่จู่ๆมีเผ่าพันธุ์มนุษย์ปรากฏตัวขึ้น ถือเป็นเรื่องอุกอาจมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งมนุษย์ผู้นี้กำลังตรงเข้ามาหาพวกมัน นี่ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่

“มนุษย์ ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”

หนึ่งในชาวราชวงศ์อสูรที่ขี่หมาป่าดำ จับจ้องซูเฉินไม่วางตา ตะโกนถามเสียงขรึม

“แน่นอน ว่าฉันมาที่นี่ก็เพื่อฆ่าพวกแก!”

ซูเฉินเบ้ปาก บนใบหน้าเผยท่าทีหยอกล้อ

ได้ยินแบบนั้น สองชาวราชวงศ์อสูรอึ้งไปเล็กน้อย

เผ่ามนุษย์คนหนึ่งกล้าขู่ว่าจะฆ่าพวกมัน?

ตั้งแต่เมื่อใดกันที่เผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถอาละวาดเช่นนี้?

สมองของมันใช่โดนลาเตะมาหรือไม่?

ซูเฉินไม่พูดพล่ามทำเพลง ง้างแขนและซัด [หมัดดาวตก] โจมตีออกไปทันที

วินาทีถัดมา เงาหมัดทองคำผุดพรายขึ้นกลางอากาศ กลืนร่างสองชาวราชวงศ์อสูรหายเข้าไปอย่างสิ้นเชิง

ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก .. กร๊อบ …

ภายใต้เสียงปะทะดังต่อเนื่อง สองชาวราชวงศ์อสูรและสัตว์ขี่ของพวกมัน กระดูกทั่วร่างแหลกเป็นเสี่ยงๆ นอนกองเป็นเนื้อเหลว

แม้ยังไม่ถึงตาย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปอย่างสิ้นเชิง

ในเวลาเดียวกัน เฉินเฟิงกับเซี่ยจิงอี้ก็มาถึง

แต่เมื่อเห็นฉากตรงหน้า ทั้งสองก็ต้องกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก สีหน้าท่าทีกลายเป็นเหม่อลอย

ซูเฉินหรี่ตากวาดมอง เมื่อมั่นใจว่าปลอดภัย ก็เรียก [จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] ออกมา เอ่ยกับมันว่า “เสี่ยวจิน สัตว์กลายพันธุ์เลเวล 7 สองตัวนี้มอบให้นาย”

“ขอบพระคุณเจ้านาย!”

[จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] ตื่นเต้นดีใจมาก บินเข้าไป ในชั่วพริบตาเดียว สัตว์กลายพันธุ์เลเวล 7 ทั้งสองตัวก็ถูกดูดเลือดจนแห้ง

ขณะเดียวกัน กลิ่นอายของเสี่ยวจินก็ค่อยๆเลื่อนขั้นกลายเป็นเลเวล 7

“เฮียซูมีแมลงสัตว์ร้ายเลเวล 6 เป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณด้วยหรือนี่!” เซี่ยจิงอี้อ้าปากค้างไปถึงใบหู

เฉินเฟิงเดาะลิ้นเขา เอ่ยเสริมว่า “ตอนนี้มันกลายเป็นแมลงสัตว์ร้ายเลเวล 7 แล้ว!”