447-448

Ep.447

เป้าหมายในการเดินทางมายังเกาะเซินหรานได้บรรลุแล้ว ซูเฉินพาทุกคนกลับขึ้น [รถศึกอัจฉริยะ] และพาออกจากที่นี่

[รถศึกอัจฉริยะ] แล่นเรือได้ไม่กี่ชั่วโมง จู่ๆก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นบนหน้าจอควบคุมส่วนกลาง

“คำเตือน ตรวจพบสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าจำนวนมากในบริเวณใกล้เคียง”

สีหน้าของซูเฉินแปรเปลี่ยนไป

รีบก้มลงมองหน้าจอควบคุมส่วนกลาง และพบว่าบนเกาะที่ชื่อว่า ‘ต้าเชี่ยน’  มีจุดสัญญาณสีดำกระจายตัวอยู่ทั่วทุกหนแห่ง มองจากแผนที่หนาแน่นมากๆ เกรงว่าอาจมีจำนวนถึงล้าน

“มีพวกต่างเผ่าอยู่มากมายขนาดนี้เชียว?” ซูเฉินเริ่มตื่นตัว

เดิมที เขาตั้งใจจะเดินทางไปยังเกาะว่านเหลียนซาน แต่เนื่องจากดันมาเจอพวกต่างเผ่าเข้าเสียก่อน แถมยังมีจำนวนเยอะมาก เลยเป็นธรรมดาที่จะไม่ยอมพลาดไป

อย่างไรก็ตาม ที่นั่นมีพวกต่างเผ่าเยอะเกินไป หากเร่งร้อนบุกเข้าสังหาร มีแนวโน้มว่าจะเป็นการพาตัวเองไปตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ซูเฉินก็เอ่ยปากถาม “เสี่ยวจือ ล็อคเป้าสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพวกนั้น แล้วขยายภาพของเกาะต้าเชี่ยนให้ฉันหน่อย”

“รับทราบ”

ภาพบนหน้าจอควบคุมส่วนกลางเกิดการเปลี่ยนแปลงชั่วขณะ ไม่นานก็ปรากฏภาพของแมลงสัตว์ร้ายหลายชนิด

ที่นี่เต็มไปด้วยแมลงสัตว์ร้าย คาดว่าบนเกาะต้าเชี่ยนอาจมีทางผ่านเขตแดนเข้าสู่ทวีปของพวกมัน

ซูเฉินไม่เคยจัดการกับเผ่าแมลงมาก่อน เลยไม่รู้ว่าพวกมันแข็งแกร่งเพียงใด จึงถามว่า “เสี่ยวจือ แมลงสัตว์ร้ายพวกนี้มีความแข็งแกร่งแค่ไหน”

“เจ้านาย ส่วนใหญ่เป็นแมลงระดับธรรมดา แต่ระดับสูงสุดคือแมงมุมหยกโลหิตเลเวล 3” [รถศึกอัจฉริยะ] ตอบทันที

ได้ยินแบบนั้น ซูเฉินก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาทันที

ปัจจุบัน [รถศึกอัจฉริยะ] อยู่ในเลเวล 5 แล้ว มันมีความสามารถการป้องกันและโจมตีผู้ฝึกตนเลเวล 5

หรือกล่าวอีกนัยนึงก็คือ แม้ว่าจะมีแมลงสัตว์ร้ายบนเกาะนี้มากมายเท่าไหร่ พวกมันก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายแก่รถศึกได้

โดยเฉพาะตัวเขา ด้วยร่างที่ครอบครอง [กายาเทพอสูรนิรันดร์] ย่อมสามารถเดินเหินได้อย่างอิสระตามต้องการ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องอันตรายใดๆ

ยังไงก็ตาม มีจุดสำคัญอยู่ประการหนึ่งก็คือ เขาไม่เคยสังหารเผ่าแมลงมาก่อน เลยไม่รู้ว่าพวกมันจะดรอปชิ้นส่วนหรือไม่

หากไม่ดรอปชิ้นส่วน ก็ไม่มีเหตุผลใดๆที่จะไปยังเกาะต้าเชี่ยน

คิดไปคิดมา ซูเฉินก็ยังตัดสินใจไปสำรวจที่นั่นดูคร่าวๆก่อน

หากสามารถดรอปชิ้นส่วนได้ ซูเฉินตัดสินใจจะล้างบางทั้งเกาะ

แต่หากไม่สามารถดรอปชิ้นส่วน ก็จะหันหลังและจากไป จะได้ไม่ต้องเสียเวลา

“เสี่ยวจือ เปลี่ยนเส้นทาง มุ่งหน้าสู่เกาะต้าเชี่ยน” ซูเฉินสั่ง

“น้อมรับคำสั่ง”

[รถศึกอัจฉริยะ] ล็อคเป้าเกาะต้าเชี่ยน เร่งความเร็ว แล่นเรือมุ่งหน้าไป

ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง [รถศึกอัจฉริยะ] ก็มาถึงเกาะต้าเชี่ยน

เมื่อมาถึง ซูเฉินพบว่าบนเเกาะต้าเชี่ยน ภูมิทัศน์เปลือยเปล่า มีแต่ภูเขาหัวโล้น และพวกแมลงกระจายตัวอยู่ทุกหนทุกแห่ง หลากหลายสายพันธุ์

ไม่ว่าจะเป็นมดที่มีขนาดเท่ากำปั้น แมลงสาบขนาดเท่าชามข้าว ตะขาบยาวหลายเมตร … และแมลงที่บินได้แต่ไม่ทราบชนิด ปกคลุมอยู่ทั่วผืนฟ้าและพื้นดิน

เพียงมองแวบเดียว ก็ชวนให้หนังศีรษะด้านชา

“นี่มันจะเยอะเกินไปหน่อยไหม?” หยางฮ่าวถึงกับอ้าปากค้าง ขนตามร่างกายลุกซู่

สีหน้าของคนอื่นๆก็ไม่น่าดูเช่นกัน โดยเฉพาะตันหลินและสาวๆ พวกเธอหลับตาปี๋และไม่ยอมมองอะไรอีกต่อไป

“พวกมันจะเริ่มโจมตีแล้ว!” หวู่หยางร้องเตือน

การปรากฏตัวของ [รถศึกอัจฉริยะ] ไม่นานก็ได้ดึงดูดความสนใจจากแมลงสัตว์ร้ายบนเกาะ พวกมันเฝ้าดูอยู่พักหนึ่ง ก่อนตัดสินใจโจมตี [รถศึกอัจฉริยะ] พร้อมกัน

ในชั่วพริบตาเดียว [รถศึกอัจฉริยะ] ก็ถูกแมลงสัตว์ร้ายเหล่านี้ครอบคลุม บังจนมิดไม่เห็นทาง

“เจ้านาย ให้ฉันกำจัดพวกมันเลยดีไหม?” [รถศึกอัจฉริยะ] เอ่ยถาม

“ไม่ต้องรีบร้อน” ซูเฉินตอบกลับ

ข้างนอก ส่วนใหญ่เป็นแมลงระดับธรรมดา ด้วยพลังโจมตีของ [รถศึกอัจฉริยะ] การสังหารพวกมันไม่ใช่เรื่องยาก

ดังนั้น เขาต้องรอจนกว่าแมลงจะมารวมตัวกันมากกว่านี้ จากนั้นค่อยให้รถศึกรับช่วงต่ออีกครั้ง

Ep.448

รอแค่ไม่นาน เมื่อจำนวนแมลงสัตว์ร้ายเพิ่มขึ้นถึงหลักหมื่น ซูเฉินก็เอ่ยปากทันทีว่า “เสี่ยวจือ ฆ่าพวกมัน!”

[รถศึกอัจฉริยะ] ปลดปล่อยตาข่ายพายุแม่เหล็ก กระแสไฟฟ้าเอ่อล้นราวน้ำหลาก แพร่กระจายออกไป สร้างหายนะในหมู่เผ่าแมลง

พลังของตาข่ายพายุแม่เหล็กเพียงพอที่จะสังหารผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 ได้ในไม่กี่วินาที เมื่อนำมาใช้จัดการกับแมลงธรรมดา มันง่ายยิ่งกว่าหั่นผักหั่นแตง

แมลงทุกชนิดที่สัมผัสโดนกระแสไฟฟ้า พวกมันจะกลายเป็นขี้เถ้าในพริบตา

ตาข่ายพายุแม่เหล็กถูกปล่อยออกมาครั้งเดียว บริเวณโดยรอบ [รถศึกอัจฉริยะ] กลายเป็นสุญญากาศ ไม่มีอะไรเหลืออีกเลยนอกจากเถ้าถ่านสีดำ

ซูเฉินกวาดสายตามองสำรวจรอบๆ อย่างรวดเร็ว แต่กลับพบว่ามีเพียงห้าชิ้นส่วนทอแสงอยู่บนพื้น

ฆ่าแมลงสัตว์ร้ายไปนับหมื่น แต่ดรอปชิ้นส่วนแค่ 5 ชิ้นเท่านั้น อัตราการดรอปมันต่ำเกินไป

เป็นแบบนี้ ต่อให้แมลงสัตว์ร้ายถูกสังหารลงทั้งเกาะ อย่างมากสุดคงได้ชิ้นส่วนไม่กี่ร้อยชิ้นเท่านั้น

ผลลัพธ์ดังกล่าว ซูเฉินไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ขณะที่กำลังจะจากไป จู่ๆ [รถศึกอัจฉริยะ] ก็พูดขึ้น

“เจ้านาย ฉันตรวจพบหินต้นกำเนิดพลังงานจำนวนมากในถ้ำข้างหน้า”

“ระดับสูงสุดเลเวลอะไร?” ซูเฉินชะงักทันใด

บทบาทของหินต้นกำเนิดพลังงานและหินพลังงานนั้นเหมือนกัน หากได้รับหินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 6 ทริปนี้คงไม่เสียเปล่า

“ระดับสูงสุดคือเลเวล 6” [รถศึกอัจฉริยะ] ตอบอย่างมั่นใจ

ดวงตาของซูเฉินสว่างไสวขึ้นมาทันที

หินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 6 สำคัญมากสำหรับเขา นอกจากนี้ยังค่อนข้างหาได้ยาก

ไม่ใช่แค่ใช้อัพเกรด [รถศึกอัจฉริยะ] เป็นเลเวล 6 เท่านั้น แต่ยังสามารถใช้ติดตั้งใน [อุปกรณ์เร่งเวลา] ได้อีกด้วย

“เสี่ยวจือ มุ่งหน้าไปที่ถ้ำหิน”

ซูเฉินออกคำสั่ง แล้วลงจากรถ ก้มเก็บชิ้นส่วนทั้งห้าอย่างรวดเร็ว

แต่ในตอนนั้นเอง แมลงสัตว์ร้ายรอบๆได้พุ่งเข้ามาอีกครั้ง

“เจ้าพวกไม่รู้จักที่ตาย!”

ซูเฉินแค่นเสียงเย็นชา เปิดฉากลงมือกำจัดพวกมัน ด้วยกลวิธีสายฟ้า แมลงนับหมื่นถูกกำจัดในพริบตา

อย่างไรก็ตาม จำนวนแมลงสัตว์ร้ายมีเยอะเกินไป แม้พวกมันจะเพิ่งตายไปเป็นหมื่นตัว แต่หากคิดว่าแค่นี้สั่นคลอนพวกมันได้ ถือว่าคิดผิด

แมลงสัตว์ร้ายที่เหลือยังคงตรงเข้ามาให้ฆ่าอย่างต่อเนื่อง

ขณะที่ซูเฉินกำลังจะโจมตีอีกครั้ง เขาก็ได้รับสัญญาณรุนแรงจากข้างใน [พื้นที่เลี้ยงสัตว์]

“เอ๊ะ?”

ซูเฉินอุทานออกมาเบาๆ แต่ไม่คิดอะไรมาก เปิด [พื้นที่เลี้ยงสัตว์]

ทันใดนั้นแสงไฟสีแดงก็พุ่งออกมาจากด้านใน ไม่นานก็ปรากฏเป็นยุงสีเลือดขนาดเท่ากำปั้น โฉบมาวนอยู่หน้าซูเฉิน

“เสี่ยวจิน นายมีอะไรงั้นหรอ?” ซูเฉินเอ่ยถาม

“เจ้านาย ฉันมีวิธีจัดการกับแมลงพวกนี้” [จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] กล่าวด้วยความั่นใจ

ทันใดนั้นเอง ซูเฉินก็ฉุกคิดขึ้นได้ ว่า [จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] เองก็เป็นแมลงสัตว์ร้ายเช่นกัน ดังนั้นมันน่าจะมีวิธียับยั้งพวกแมลงตัวอื่นๆจริงๆ

“ดีมาก งั้นฉันฝากนายจัดการเจ้าแมลงพวกนี้ด้วย”

ซูเฉินเชื่อใจ [จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] มาก

“เจ้านาย รับรองฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”

[จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] ปลดปล่อยแรงกดดันมหาศาลออกมา

ด้วยสถานะแมลงสัตว์ร้ายเลเวล 6 แรงกดดันของมันน่าหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง

เห็นแค่เพียงแมลงสัตว์ร้ายที่พุ่งเข้ามา พริบตาที่สัมผัสกับแรงกดดันนี้ ทั้งหมดหยุดนิ่ง ท่าทางดูหวาดกลัวมาก

“ไสหัวออกไปให้เราราชา!”

[จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] ราวกับเป็นจักรพรรดิ ระเบิดเสียงอันน่าเกรงขาม ดังกังวานกึกก้อง

สิ้นเสียงนี้ แมลงสัตว์ร้ายทั้งหมดหันหัว และหนีเตลิดเปิดเปิงไปด้วยความหวาดกลัว

ฟิ้ววว …ราวกับกระแสน้ำทะเลที่ลดฮวบลง พวกมันถอยห่างออกไปหลายไมล์ในพริบตาเดียว