433-434

5/10

Ep.433

“หุ่นเชิดเลเวล 5!”

จูถงร้องเสียงหลง ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาตกตะลึงไปแล้วกี่ครั้ง

หุ่นเชิดเป็นของหายาก  และหุ่นเชิดเลเวล 5 เขาไม่เคยได้พบหรือได้ยินมาก่อนเลย

ขณะนี้ เขาต้องตกตะลึงอีกครั้งกับกลวิธีต่อสู้ของซูเฉิน

เมื่อสังหารลิงอสูร [นักรบจักรกล] ก็เริ่มลงมืออีกครั้ง มันออกไล่ฆ่าพวกสัตว์อสูรเลเวล 4 ในระแวกนี้ทั้งหมด จากนั้นลากศพลิงอสูรสองตัวกลับมาให้ซูเฉิน

ซูเฉินมองศพลิงอสูร ก่อนมอบให้หยางฮ่าว ฝากอีกฝ่ายจัดการเรื่องปิ้งย่าง

จากนั้น เขาก็ตะโกนไปทางหวู่หยางว่า “หัวหน้าหวู่ ลุงหยาง กลับมาเถอะ”

ได้ยินเสียงเรียกของซูเฉิน หวู่หยางกับหยางหลิงเทียนยอมล่าถอยกลับมาอย่างไม่ลังเล

พวกสัตว์อสูรส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีสติปัญญานัก เมื่อเห็นหวู่หยางและศัตรูอีกคนวิ่งหนี พวกมันก็ไล่ตามไปติดๆ

“นั่นอะไร? พวกเขายอมแพ้แล้วหรือ?”

จูถงไม่ทราบว่าทำไม เริ่มบังเกิดความกังวลจากเบื้องลึกของหัวใจเขาอีกครั้ง

ซูเฉินและคนอื่นๆกำลังได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด แล้วทำไมพวกเขาถึงต้องถอย ไม่ยอมสู้ต่อด้วย?

หากพวกเขาไปแล้วจริงๆ เช่นนั้นพวกสัตว์อสูรในที่นี้เล่า?

เกาะเจียวซูจะไม่ประสบเภทภัยที่คุกคามถึงชีวิตหรือ?

รอจนหวู่หยางและคนอื่นๆล่าถอย มุมปากของซูเฉินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

“เสี่ยวจือ เปิดฉากยิงได้!”

“น้อมรับคำสั่ง!”

[รถศึกอัจฉริยะ] พร้อมจะลุยมานานแล้ว วินาทีที่ซูเฉินออกคำสั่ง มันก็เปิดโหมดสังหารทันที

[ปืนใหญ่เพาส์เลเวล 2] ,[ปืนกลแก็ตลิ่ง (ไม่จำกัดเลเวล)] , ตาข่ายพายุแม่เหล็ก เปิดฉากยิงพร้อมกัน

ตูม ตูมม ตูมมม!

ปัง ปังง ปังงง!

ซี่ ซี่ ซี่!

ในคราวเดียว ทั้งไฟฟ้าและสะเก็ดไฟ  เสียงปืนกลและปืนใหญ่ดังขึ้นพร้อมกัน สะท้านฟ้าสะเทือนดิน

พวกสัตว์อสูรที่รีบวิ่งเข้ามา ไม่ทันได้ต่อต้าน ชั่วพริบตาส่วนใหญ่ไม่บาดเจ็บก็เสียชีวิตลงทันที

สภาพการตายของพวกมันน่าสังเวชเป็นอย่างมาก บางตัวถูกยิงเป็นรังผึ้ง บางตัวถูกระเบิดแหลกเป็นชิ้นๆ บางตัวก็ถูกย่างจนดำเป็นเถ้าถ่าน

นี่ไม่ใช่การกล่าวเกินจริงแต่อย่างใด ยาม [รถศึกอัจฉริยะ] ระดมยิงเต็มกำลัง สนามรบตรงหน้าราวกับเปลี่ยนเป็นขุมนรกอเวจี

“โอ้สวรรค์! มีรถฐานทัพที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อยู่ในโลกได้อย่างไร!”

มองไปยัง [รถศึกอัจฉริยะ] ที่ไล่เข่นฆ่าทุกสารทิศ จูถงตกตะลึงตาค้าง

ในความรู้ความเข้าใจของเขา รถฐานทัพมันคือเครื่องมือสำหรับบรรทุกคนไม่ใช่หรือ? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่มันกลายเป็นอาวุธสังหารเช่นนี้?

…

สัตว์อสูรยังคงวิ่งออกมาจากทางผ่านเขตแดนอย่างต่อเนื่อง พวกมันไม่หวาดกลัวความตาย พุ่งเข้าใส่ซูเฉินและคนอื่นๆไม่หยุดไม่ยั้ง

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การสังหารอย่างไร้ปราณีของ [รถศึกอัจฉริยะ] ไม่ว่าพวกมันจะยกโขยงมามากเพียงใด สุดท้ายก็แค่เป็นการเพิ่มจำนวนศพบนพื้นเท่านั้น

จำนวนสัตว์อสูรที่ตายลง รวมๆแล้วมีมากกว่า 2-3 พันตัว

มองไปยังชิ้นส่วนที่ทอแสงระยับทั่วพื้น มุมปากของซูเฉินยกยิ้มขึ้น

…

“พี่เฉิน เนื้อลิงอสูรย่างเสร็จแล้ว รีบกินเถอะ” หยางฮ่าวก้าวเข้ามาทัก

ซูเฉินเอื้อมไปคว้าไม้ แล้วกัดมัน แต่ยังไม่ทันได้กลืนลงไป เสียงคำรามด้วยความโกรธก็ดังสะท้อนออกมาจากทางผ่านเขตแดน “กล้าสังหารเผ่าอสูรของข้า มนุษย์! พวกเจ้าทุกคนสมควรตาย!”

สิ้นประโยค จากด้านในของทางผ่านเขตแดน หมีอสูรที่มีแผงคอสีดำ และสูงกว่าห้าเมตรได้วิ่งออกมา

“สัตว์อสูรเลเวล 6 …” ริมฝีปากของจูถงสั่นเทา

บนเกาะเจียวซู ผู้แข็งแกร่งที่สุดคือเลเวล 5 สำหรับเลเวล 6 เรียกว่าแทบจะไร้เทียมทาน

แล้วซูเฉินจะเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร?

คงไม่ใช่ว่าเขาจะถูกฆ่าตายในพริบตาเดียวหรอกนะ?

จูถงอดหลั่งเหงื่อเย็นแทนซูเฉินไม่ได้

หมีอสูรกวาดสายตาสีเลือดของมันไปรอบๆ สุดท้ายก็หยุดลงบน [รถศึกอัจฉริยะ]

มันพบว่าเป็นรถฐานทัพคันนี้ที่สังหารพวกพ้องตน จักต้องเร่งทำลายโดยเร็ว

“โฮกกกก!”

หมีอสูรร้องคำรามด้วยความโกรธ พุ่งไปยังรถศึกอัจฉริยะ

ในฐานะสัตว์อสูรเลเวล 6 ความเร็วของมันว่องไวปานสายฟ้า

ได้ยินเพียงเสียง ตึง ตึง ตามแรงสั่นสะเทือนบนพื้น ลมหายใจเดียวประชิดเบื้องหน้า [รถศึกอัจฉริยะ]

6/10

Ep.434

[รถศึกอัจฉริยะ] มีระดับอยู่ที่เลเวล 5 เท่านั้น พลังโจมตีของมันไม่เพียงพอที่จะสร้างความเสียหายแก่สัตว์อสูรเลเวล 6 และไม่สามารถต้านทานการโจมตีจากหมีอสูรได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ซูเฉินได้เตรียมการเอาไว้แล้ว ในจังหวะนั้นเอง [พื้นที่เลี้ยงสัตว์] พลันเปิดออก กลุ่มแสงสองสาย หนึ่งทอง หนึ่งแดง พุ่งออกมาจากมัน

ได้ยินเพียงเสียงดัง ตูม!

เห็นแค่เพียงเต่ายักษ์ขนาดเท่าภูเขาลูกหนึ่ง ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า [รถศึกอัจฉริยะ] มิใช่ใดอื่น เป็นเต่าทรราชปราณฟ้า

หึ่ง หึ่ง!

กลุ่มบอลแสงสีแดงกลายเป็นยุงสีเลือดขนาดเท่ากำปั้น ลอยอยู่เหนือหัวเต่าทรราช

อย่าเห็นว่าขนาดตัวของมันเล็ก เพราะกลิ่นอายที่ปลดปล่อยออกมา มิได้ด้อยไปกว่าเต่าทรราชเลย

“สัตว์กลายพันธุ์เลเวล 6! แมลงกลายพันธุ์เลเวล 6! ที่แท้ซูเฉินยังมีไพ่ตายที่ทรงพลังเช่นนี้อยู่!”

จูถงสูดหายใจลึก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ ในหัวใจบังเกิดระลอกคลื่นลูกใหญ่

ก่อนหน้านี้ ในตอนที่ซูเฉินบอกเขาว่าต้องการล่าสัตว์อสูร เขายังรู้สึกว่าซูเฉินช่างโง่เง่า ไม่รู้จักฟ้าสูงดินต่ำ

ทว่า เมื่อได้เห็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณเลเวล 6 ปรากฏขึ้นสองตัวในคราวเดียว ความคิดเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

แม้ว่าซูเฉินจะประพฤติตัวหน้าด้านหน้าทน แต่สิ่งที่เขาพูด ไม่มีเรื่องใดทำไม่ได้เลย มิน่าเล่าทุกคำพูดถึงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

ณ ขณะนี้ ประกายแห่งความหวังของจูถงได้ถูกจุดติดขึ้นมาอีกครั้ง เขาเริ่มเกิดความเชื่อมั่นว่าซูเฉินจะสามารถสังหารสัตว์อสูรทั้งหมดได้จริงๆ

เนื่องจากทางผ่านเขตแดนเพิ่งเปิดออก ยังเหลือเวลาอีกนานกว่ามันจะเสถียรอย่างสมบูรณ์ ทำให้สัตว์อสูรที่ออกมาได้ มีเลเวลสูงสุดอยู่แค่ 6 เท่านั้น

และด้วยกำลังรบที่ซูเฉินมี มันมากเกินพอแล้วที่จะใช้กำจัดสัตว์อสูรเลเวล 6

อีกด้านหนึ่ง หมีอสูรถูกเต่าทรราชปราณฟ้าตบลงกับพื้น

[จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] ฉวยโอกาสนี้บินเข้าไป เจาะปากแหลมและดูดเลือดหมีปีศาจในซู๊ดเดียว จบชีวิตมันลงทันที

เต่าทรราชปราณฟ้าอ้าปากใหญ่ กลืนกินหมีอสูรลงท้องของมัน ไม่ยอมแม้แต่จะเคี้ยว

“สังหารสัตว์อสูรเลเวล 6 ลงได้ง่ายดายขนาดนี้เชียว …”

จูถงอ้าปากค้าง เป็นเวลาเนิ่นนานไม่สามารถหุบได้

“เจ้าสองตัวนี้ชักจะทำเกินไปหน่อยแล้ว” ซูเฉินทำเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจ

[จอมเขมือบแห่งบรรพกาล ยุงวัชระ] กับเต่าทรราช สองตัวแบ่งกันกิน หนึ่งสูบเลือด อีกตัวกลืนเนื้อ ไม่ยอมเหลือน้ำแกงเอาไว้ให้เขาบ้างเลย

ที่สำคัญก็คือ มันกลืนหินพลังงานเลเวล 6 เข้าไปด้วย

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องมอบบทเรียนให้เจ้าสองตัวนี้รู้ซะบ้างแล้ว ว่าควรปฏิบัติต่อเจ้านายด้วยความเคารพอย่างไร?

เมื่อหมีอสูรเลเวล 6 ถูกฆ่า หลังจากนั้นก็ไม่มีสัตว์อสูรระดับสูงปรากฏตัวขึ้นอีกเลยเป็นเวลานาน

อย่างไรก็ตาม พวกสัตว์อสูรเลเวลต่ำยังคงบุกโจมตีเข้ามาอย่างต่อเนื่อง [รถศึกอัจฉริยะ] เปิดโหมดสังหารอีกครั้ง

ช่วงเวลานี้ ซูเฉินและคนอื่นๆรวมตัวกันย่างบาร์บีคิว

หลังจากรับประทานได้พักหนึ่ง ซูเฉินก็หันไปเรียกจูถง “ผู้เฒ่าจู มากินเนื้อย่างกัน”

นี่ไม่ใช่แค่เพราะว่าเขามีความประทับใจต่อเฒ่าจูเท่านั้น แต่ยังมีบางเรื่องอยากจะถามอีกด้วย

“ขอบคุณน้องซู”

จูถงวิ่งเข้ามา

คำเชิญของซูเฉินทำให้เขาปลื้มใจมาก

“ไม่ต้องเกรงใจไป อยากกินอะไรก็ตามสบายเลย”ซูเฉินยื่นเนื้อย่างสองสามไม้ให้เขา

“ขอบคุณมาก”

จูถงรับมา ตอนแรกก็สงวนท่าที กัดแค่คำเล็กๆอยู่หรอก

แต่หลังจากเนื้อแตะลงลิ้น เขาก็ไม่อาจรักษาความสงบเอาไว้ได้อีกเลย กัดเนื้อชิ้นในสุด แล้วรูดทีเดียวทั้งไม้ราวกับหมาป่าโหย

ไม่เหลือภาพพจน์ของผู้วิวัฒนาการเลเวล 5

ซูเฉินอดหัวเราะไม่ได้ และยื่นเนื้อให้จูถงอีกสองสามไม้

รอจนจูถงกินจนน้ำมันเลอะเต็มปาก ซูเฉินค่อยถามว่า “ผู้เฒ่าจู มีซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์กลุ่มใหญ่อยู่บนเกาะจูถงบ้างรึเปล่า?”

“ไม่มี” จูถงเช็ดปากและตอบทันที

ซูเฉินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย หลังจากครุ่นคิดสักพัก เขาก็เอ่ยถามต่อว่า “แล้วมีเกาะไหนบ้างที่อยู่ใกล้กับเกาะเจียวซู?”

บนหน้าจอควบคุมส่วน เขาพบว่ามีอยู่ลหายเกาะที่ใกล้กับเจียวซู

แต่เมื่อเทียบกับเกาะเจียวซูแล้ว พื้นที่ของพวกมันเล็กกว่ามาก

“ถ้าหมายถึงเกาะที่น่าสนใจล่ะก็ ดูเหมือนว่าจะมียักษ์ไททันหลายตัวอยู่บนเกาะเซินหราน” จูถงกล่าวงึมงำ