423-424

3/8

Ep.423

ซูเฉินข่มอารมณ์ตื่นเต้น เตรียมเก็บชิ้นส่วน

ตามนิสัยเดิมแบบทุกครั้งที่ผ่านมา เริ่มแรกเขาจะกวาดสายตามองก่อน ไม่นานก็พบชิ้นส่วนสีม่วงทองอย่างรวดเร็ว

“โชคเข้าข้างฉันซะจริงๆ!”

ซูเฉินก้าวไปข้างหน้าอย่างมีความสุข ก้มลงคว้ามัน

“คุณได้รับ [2,000 แต้มพลังงาน] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (1/1)  , จำนวนองค์ประกอบครบแล้ว คุณต้องการเลือกปลดล็อคหรือแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงาน?”

“ปลดล็อค”

…

สองชั่วโมงต่อมา ชิ้นส่วนถูกเก็บครบทุกชิ้น ซูเฉินมองไปยังศพของต้นม่านหมอกนรกทมิฬ

เขายังจดจำได้ดี ว่าตอนที่อยู่เกาะเฉียนหยู เขาได้สังหารพืชโลหิต และได้รับแก่นอสูรมา

ซึ่งเลเวลของต้นม่านหมอกนรกทมิฬน่ะสูงกว่าพืชโลหิตมาก ดังนั้นหมายความว่ามันก็น่าจะมีแก่นอสูรด้วยเช่นกันถูกไหม?

เมื่อคิดได้ เขาก็เริ่มควานหาทันที

การลงมือทำงานหนักย่อมได้รับผลตอบแทน ใช้เวลาราวๆสิบนาที ในที่สุดซูเฉินก็เจอแก่นอสูรขนาดเท่ากำปั้น มันมีสีแดงเลือด รูปทรงเหมือนเพชร

เพื่อตรวจสอบว่าใช่มันจริงๆ ซูเฉินเปิด [พื้นที่เพาะปลูก] วางแก่นอสูรลงตรงหน้าผลอายุวัฒนะพร้อมเอ่ยถาม “เสี่ยวโซ่ว ช่วยดูนี่หน่อย มันใช่แก่นอสูรของต้นม่านหมอกนรกทมิฬรึเปล่า?”

แม้ต้นม่านหมอกนรกทมิฬจะตายไปแล้ว แต่แก่นอสูรของมันยังมีกลิ่นอายหลงเหลืออยู่ ต้นผลอายุวัฒนะสามารถยืนยันได้ในทันที “เจ้านาย นี่คือแก่นอสูรของต้นม่านหมอกนรกทมิฬจริงๆ”

ว่าจบ มันก็จ้องมองซูเฉินอย่างเหม่อลอย สีหน้าเต็มไปด้วยความมึนงงสับสน

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ซูเฉินบอกว่าจะกำจัดต้นม่านหมอก มันยังรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง ถึงขั้นกังวลเรื่องความปลอดภัยของซูเฉิน

แต่ไม่นึกเลย ว่าซูเฉินบอกจะฆ่าก็ลงมือฆ่าทันที

และเขาสามามารถทำได้จริงๆ

จากจุดนี้ได้แสดงให้เห็นว่า กำลังรบของซูเฉินแข็งแกร่งกว่าที่มันคิดเอาไว้มากนัก

ต้นผลแก่นแท้ที่อยู่ถัดมาก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน เธอมองซูเฉินอย่างโง่งม ในดวงตาฟุ้งไปด้วยความชื่นชมและยำเกรง

หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจว่านี่คือแก่นอสูรไม่ผิดแน่ ซูเฉินก็เตรียมปิด [พื้นที่เพาะปลูก] แต่ในตอนนั้นเอง ต้นผลอายุวัฒนะได้เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

“เจ้านาย ศพของต้นม่านหมอกยังอยู่หรือไม่?”

“ช่วงลำต้นของมันถูกฉันทำลายไปแล้ว แต่ก็ยังเหลืออีกหลายจุดที่ไม่บุบสลาย ทำไม? มันมีประโยชน์ต่อนายหรอ?” ซูเฉินถาม

ต้นผลอายุวัฒนะดีใจเป็นอย่างมาก รีบกล่าวว่า “เจ้านาย ศพของต้นม่านหมอกเปี่ยมไปด้วยพลังงานมหาศล มันสามารถใช้เป็นสารอาหารชั้นยอดได้ ถ้าให้พวกเราดูดซึม จะช่วยในการเร่งวงจรเจริญเติบโต”

ได้ยินแบบนั้น ดวงตาของซูเฉินสว่างไสวขึ้นทันที

เพราะเขาไม่ต้องการศพของต้นม่านหมอกนรกทมิฬอยู่แล้ว แต่หากสิ่งนี้สามารถช่วยให้ต้นผลอายุวัฒนะดูดซับพลังงาน ก็ถือว่าไม่เสียของเปล่า

“ตกลง ฉันจะรีบไปเอามาให้”

ว่าจบ ซูเฉินก็ปิด [พื้นที่เพาะปลูก] เริ่มจัดการชำแหละศพของต้นม่านหมอก

ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง ข้างใน [พื้นที่เพาะปลูก] และถุงเก็บของก็ไม่สามารถยัดอะไรใส่ลงไปได้อีก เขาถึงค่อยยอมหยุดมือ

หลังจากนั้น เขาเดินสำรวจๆรอบๆเกาะซาฉี แต่ก็ไม่พบอะไร จึงกลับไปยัง [รถศึกอัจฉริยะ]

“เสี่ยวจือ ลองตรวจสอบแก่นอสูรนี่ดู มันอาจมีประโยชน์ต่อนาย”

ทันทีที่มาถึง ซูเฉินหยิบแก่นอสูรของต้นม่านหมอกออกมา

“เจ้านาย พลังงานที่สะสมอยู่ในแก่นอสูรก้อนนี้มหาศาลมาก ถ้าคุณติดตั้งให้ฉัน  ฉันจะสามารถพัฒนาฟังก์ชันใหม่ได้” [รถศึกอัจฉริยะ] กล่าวด้วยความตื่นเต้น

สีหน้าของซูเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น “ฟังก์ชันใหม่? คราวนี้เป็นอะไร?”

“นับจากนี้ไป ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดที่อยู่ในระยะตรวจจับ ฉันจะสามารถระบุได้ว่าพวกมันอยู่ในเลเวลไหน”

หัวใจของซูเฉินเต้นครึกโครม ฟังก์ชันนี้เหมือนกับความสามารถในการตรวจสอบของหนอนโลหิตและอสูรกลืนฟ้าเลย

ที่ต่างกันก็คือ ระยะตรวจสอบของ [รถศึกอัจฉริยะ] มันไกลกว่ามาก

ฟังก์ชันใหม่นี้ เห็นได้ชัดว่ามีประโยชน์ต่อซูเฉินสุดๆ

เพราะในอนาคต หากเขาต้องสู้กับใคร เขาสามารถระบุเลเวลของศัตรูได้ก่อน จะได้เตรียมรับมือ และวางแผนการล่วงหน้า

4/8

Ep.424

เสร็จธุระที่นี่ [รถศึกอัจฉริยะ] สตาร์ทเครื่อง เดินทางต่อไปยังเกาะเจียวซู

ผ่านมากว่าห้าวันแล้ว แต่ซูเฉินก็ยังไม่พบแม้แต่ร่องรอยของสัตว์ทะเล

ท้องทะเลกว้างใหญ่ขนาดนี้ แต่กลับไม่มีสัตว์ให้ล่าเลยแม้แต่ตัวเดียว เป็นเรื่องที่แปลกจริงๆ

วันนี้ ซูเฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้คนขับ คอยสังเกตหน้าจอควบคุมส่วนกลางตามปกติ ระหว่างนั้นเอง เขาก็พบจุดสีแดงจำนวนมากปรากฏขึ้นบนหน้าจอ คำนวณคร่าวๆน่าจะมีมากกว่าหมื่นตัว

นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่ตรวจพบสัตว์ทะเล ซูเฉินตื่นตัวขึ้นมาทันที

เพียงแต่ว่า เขามีความสุขได้ไม่นาน ก็ดันเจอปัญหา --ปรากฏจุดสีแดงขนาดใหญ่กำลังไล่ตามฝูงจุดสีแดงขนาดเล็ก

ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าตัวใหญ่ยังเร็วมาก ไม่นานก็ไล่ทันฝูงจุดแดงเล็ก

แทบจะในทันทีหลังจากนั้น จุดสีแดงเล็กเบื้องหน้าก็หายวับไป พริบตาเดียวจุดแสงหายไปนับร้อย

เห็นแบบนี้ ซูเฉินก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

จุดสีแดงใหญ่จากเบื้องหลัง เห็นได้ชัดว่าเป็นสัตว์ทะเลที่ทรงพลัง และตอนนี้มันกำลังไล่ล่า กลืนกินสัตว์ทะเลที่อ่อนแอ

“เสี่ยวจือ ล็อคเป้าสัตว์ทะเลตัวใหญ่ไว้ แล้วขยายภาพ” ซูเฉินสั่ง

“รับทราบ”

ภาพบนหน้าจอควบคุมส่วนกลางถูกสับเปลี่ยน ปลาหมึกตัวยักษ์ปรากฏขึ้น พิจารณาจากขนาดของมัน เทียบได้เลยกับเต่าทรราชปราณฟ้า

ซูเฉินสำรวจมองมัน ก่อนเอ่ยปากว่า “เสี่ยวจือ ปลาหมึกยักษ์ตัวนี้เป็นสัตว์ทะเลเลเวลอะไร?”

“เลเวล 6”

[รถศึกอัจฉริยะ] ตอบกลับทันที

เลเวล 6 กล่าวได้เลยว่าสามารถอาละวาดไปทั่วทะเลทงโหยวได้อย่างอิสระเสรี

ซูเฉินเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมที่นี่ถึงไม่มีสัตว์ทะเลอาศัยอยู่ เป็นเพราะพวกมันถูกปลาหมึกยักษ์ไล่จับกินไปนั่นเอง

“เสี่ยวจือ เร่งกว่านี้เดี๋ยวจะไม่ทัน”

สัตว์ทะเลเลเวล 6 กับสัตว์ทะเลนับหมื่นตัว แน่นอนว่าซูเฉินจะไม่ยอมพลาดโอกาสล่าพวกมัน

[รถศึกอัจฉริยะ] เร่งความเร็วเต็มพิกัด แล่นตรงไปยังฝูงสัตว์ทะเล

ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง ในที่สุด [รถศึกอัจฉริยะ] ก็มาถึงเบื้องหน้า

อย่างไรก็ตาม เวลานี้ สีหน้าของซูเฉินกลับไม่สู้ดีนัก

เพราะหลังจากรีบไล่ตามมานานกว่าสองชั่วโมง ฝูงสัตว์ทะเลที่กำลังหลบหนี ปัจจุบันได้ถูกฆ่าตายไปกว่าครึ่ง ตอนนี้เหลือประมาณ 5,000 ตัวเท่านั้น

ซูเฉินขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน หายไปเยอะขนาดนี้ เท่ากับสูญเสียชิ้นส่วนไปหลายร้อยชิ้น

“เสี่ยวจือ ระดมยิงเต็มกำลัง! รีบแย่งฆ่าสัตว์ทะเลฝูงนั้นซะ!”

หากยังรอต่อไป เกรงว่าฝูงสัตว์ทะเลจะถูกหมึกยักษ์สังหารไปมากกว่านี้ ซูเฉินออกคำสั่งทันที จากนั้นรีบออกจากรถ เพื่อตรงไปสังหารปลาหมึกยักษ์

[รถศึกอัจฉริยะ] มีกลวิธีโจมตีมากมาย แต่สำหรับการล่าสัตว์ทะเล อาวุธที่ทรงพลังที่สุดของมัน คือตอร์ปิโด

เมื่อได้รับคำสั่งจากซูเฉิน ตอร์ปิโดนับสิบก็ถูกยิงออกไปทันที

ตูม ตูมม ตูมมม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องติดต่อกันกว่าสิบครั้ง ตำแหน่งที่ฝูงสัตว์ทะเลอยู่ก่อตัวเป็นคลื่นอันน่าสะพรึง เสาน้ำขนาดใหญ่ปะทุขึ้นสู่ท้องฟ้า

ไม่ทราบว่าฉากอันโกลาหลนี้ผ่านไปนานแค่ไหน แต่เมื่อท้องทะเลกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง บริเวณโดยรอบก็ถูกย้อมเป็นสีแดงของเลือดแล้ว ศพสัตว์ทะเลลอยเกลื่อนผิวน้ำ เบียดเสียดกันมากถึง 4,000 - 5,000 ตัว

ปลาหมึกยักษ์ก็ถูกตอร์ปิโดโจมตีเช่นกัน แต่ด้วยกำลังรบของมัน จึงไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

ช่วงเวลานี้ มันอึ้งไปพักหนึ่ง ก่อนได้สติ และร้องคำรามด้วยความโกรธ “ใครกัน! ใครที่กล้ามาแย่งอาหารฉัน รับประกันได้เลยว่าฉันจะหักกระดูกมันทิ้ง!”

“ไม่ต้องตะโกนถามหาคนแล้ว ฉันนี่แหละเป็นคนฆ่าพวกมัน” ซูเฉินก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม

ปลาหมึกยักษ์หันมองตามเสียง ไม่ช้ามนุษย์ตัวเล็กก็ปรากฏขึ้นในสายตา

“เป็นแก?”

ณ ขณะนี้ ปลาหมึกยักษ์รู้สึกว่านี่มันไร้สาระสิ้นดี

มนุษย์คนเดียวกล้าดีอย่างไรมาแย่งอาหารของมัน?

ใช่เสียสติไปแล้วหรือไม่?

คงเบื่อชีวิตอยากไปจิบชากับยมบาลแล้วสินะ?

“มนุษย์ ในเมื่อแกแย่งอาหารไปจากฉัน งั้นก็จงกลายเป็นอาหารแทนพวกมันซะ!” ปลาหมึกยักษ์หวีดคำราม

แทบจะในทันทีหลังจากนั้น หนวดตะปุ่มตะป่ำฟาดออกไป แหวกผืนน้ำม้วนเข้าหาซูเฉิน