303-304

5/10

Ep.303

“คิดหนี? ก็ลองดูว่าเจ้าจะทำได้ไหม?”

เต่าเขียวตัวสูงหัวเราะหยัน กวักมือใหญ่ ส่งสัญญาณให้ลูกน้องที่อยู่รอบๆ โจมตีซูเฉินและคนอื่นๆ

หวู่หยางกับคนอื่นๆแทบอดใจไม่ไหวที่จะลงมือ ทุกคนต่างหันไปมองซูเฉิน รอสัญญาณจากเขา

“ลุยมันเลยทุกคน” ซูเฉินยิ้ม

พวกเต่าเขียวเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตี แม้พวกมันทั้งหมดคือผู้วิวัฒนาการ แต่ตัวที่แข็งแกร่งที่สุดคือผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 เท่านั้น

แค่หวู่หยางก็สามารถเก็บกวาดพวกมันได้ด้วยตัวคนเดียวแล้ว ยิ่งต่อสู้เป็นกลุ่มแบบนี้คงไม่ต้องกล่าวถึง

“ฆ่ามัน!”

เมื่อได้รับอนุญาตจากซูเฉิน สือต้าหนิวกระโจนออกมาเป็นคนแรก

“มนุษย์ แส่หาที่ตาย!”

สมาชิกฝั่งเต่าเขียวที่อยู่ตรงข้ามร้องคำราม ถือกระบองเขี้ยวหมาป่าเข้าสู้กับสือต้าหนิว

หยางฮ่าวและสหาย แต่ละคนมองหาคู่ต่อสู้ของพวกเขา ก่อนกระโจนเข้าปะทะอย่างดุเดือด

หานเฟิงเดิมคิดเข้าไปช่วย แต่ถูกซูเฉินดึงกลับมา

“ซูเฉิน ..?” หานเฟิงทำหน้างุนงงสงสัย มีคนช่วยสู้เพิ่มอีกหนึ่งมันไม่ดีกว่ารึไง? อย่างน้อยเขาก็เป็นผู้วิวัฒนาการเลเวล 1 แล้วเหตุใดซูเฉินถึงรั้งตนเองไม่ให้ก้าวสู่สนามรบ?

“รอดูโชว์สนุกๆตรงนี้เถอะ”

รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมายผุดขึ้นตรงมุมปากของซูเฉิน

หานเฟิงไม่เข้าใจ แต่แล้วเขาก็ถูกดึงดูดความสนใจด้วยเสียงกรีดร้องน่าสังเวช

เมื่อหันไป ก็เห็นสือต้าหนิวกำลังทุบเผ่าเต่าเขียว บดร่างมันจนเละเป็นซอสเนื้อ อีกทั้งสีหน้าที่อีกฝ่ายเผยออกมา ยังแสดงให้เห็นถึงความสนุกสะใจ

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

พวกต่างเผ่าถูกสังหารลงในกระบวนท่าเดียว?

หรือว่าเขาจะตาฝาดไป?

หานเฟิงขยี้ตาอย่างแรง เมื่อเขาลืมตาขึ้น ก็เห็นเผ่าเต่าเขียวเลเวล 2 ถูกชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าหยาบกร้าน ใช้มีดยาวสับลงเป็นสองซีก

มองไปยังฉากนี้ สมองของหานเฟิงคล้ายเกิดเสียงหึ่งๆ แต่แล้วภาพตรงหน้าก็ได้กระตุกสติเขาอีกครั้ง

เห็นแค่เพียงสามสาว ทุกคนถืออาวุธแปลกตาในมือ หลังจากลั่นไกไปคนละนัด เต่าเขียวเลเวล 1 สามตัวที่พุ่งเข้ามาก็หน้าหงาย ตายลงไปทั้งๆแบบนั้น

การสังหารผู้วิวัฒนาการเลเวล 1 เป็นเรื่องง่ายดายถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

หานเฟิงกลืนน้ำลายลงคอ หันไปมองทางอื่น

ในสายตาเขา เห็นหุ่นเชิดตัวหนึ่งที่ทำจากโลหะ กำลังคว้าหัวของเต่าเขียวเลเวล 2 แล้วบีบดังโผล๊ะด้วยมือข้างเดียวได้อย่างสบายๆ ราวกับว่าที่ฆ่าไปไม่ใช่ผู้วิวัฒนาการ แต่เป็นเพียงมดปลวก

ณ ขณะนี้ เขากระจ่างแจ้งแก่ใจ ว่าคนรอบตัวซูเฉิน ล้วนแล้วแต่เป็นผู้วิวัฒนาการที่มีเลเวลสูงกว่า 2 ทั้งสิ้น

โดยเฉพาะหุ่นเชิดโลหะตัวนั้น อย่างน้อยต้องมีเลเวล 3 หรือสูงกว่า

เมื่อคิดถึงจุดนี้ หานเฟิงคล้ายเกิดพายุก่อกวนในใจเขา

ผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 ขึ้นไปมากถึงแปดคน

ไหนจะหุ่นเชิดเลเวล 3

บวกกับหมาป่ากลายพันธุ์เลเวล 2 อีกสามตัว

กำลังรบเช่นนี้ มันมากพอที่จะบดขยี้สถานชุมชนขนาดกลางได้เลย

แล้วอีกอย่าง ซูเฉินยังไม่ได้ลงมือด้วยซ้ำ

ดูก็รู้ว่าเขาเป็นผู้นำของกลุ่มทรงพลังกลุ่มนี้

การที่สามารถขึ้นเป็นผู้นำได้ นั่นหมายความว่าเขาแข็งแกร่งกว่าทุกๆคน

เป็นไปได้ไหมว่าซูเฉินคือผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 ?

ซี๊ดดดดด

หานคุนสูดหายใจลึก ไม่กล้าจินตนาการมากไปกว่านี้

ผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 ที่อายุน้อยกว่า 20 ปี จะน่ากลัวเกินไปแล้ว!

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาบอกว่าจะจับเต่า ที่เอ่ยมาไม่ใช่เรื่องโกหก มิได้เสแสร้งอวดเก่ง ปรากฏว่าเขามีพลังเช่นนั้นจริงๆ!”

หานเฟิงมองซูเฉินด้วยความว่างเปล่า บังเกิดห้วงอารมณ์อันสับสนในหัวใจเขา

…

เผ่าเต่าเขียวตัวสูงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามตกตะลึง

ลูกน้องมันถูกสังหารในชั่วพริบตา ไร้กำลังไม่สามารถตอบโต้กลับได้

ก่อนหน้านี้ เผ่าเต่าเขียวไล่เข่นฆ่าไปทุกสารทิศ ไปถึงเมืองจิงกัง พวกมันสามารถล่าหัวมนุษย์ได้จนเต็มอ้อมแขน โดยที่อีกฝ่านไม่มีทางต่อสู้ได้เลย

ส่งผลให้มันเชื่อว่ามนุษย์นั้นอ่อนแอ

ทว่าฉากตรงหน้า ได้ตบหน้าและสั่นคลอนความเชื่อของมันอย่างรุนแรง

6/10

Ep.304

เผ่าเต่าเขียวตัวสูงรู้ตัวแล้ว ว่าหากคิดเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งกลุ่มนี้ ลำพังมันไม่สามารถต่อกรได้

หากอยากรอดชีวิต จำเป็นต้องรีบหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

วินาทีที่หันกลับไป มันลอบพึมพำในใจอย่างชั่วร้ายว่า “รอให้บิดากลับมาพร้อมกองทัพก่อนเถอะ ตอนนี้จะยอมปล่อยพวกเจ้ามีชีวิตต่อไปอีกสักหน่อย”

แต่น่าเสียดาย ที่ซูเฉินไม่มอบโอกาสนี้กับมัน

เผ่าเต่าเขียวตัวสูงก้าวออกไปได้เพียงสองก้าว มันก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าตนเองถูกตรึงแน่นอยู่กับที่ด้วยพลังที่มองไม่เห็น

ไม่ว่าจะดิ้นรนสักแค่ไหน มันก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย

“พลังแห่งจิตวิญญาณเลเวล 4 !” เผ่าเต่าเขียวตัวสูงหน้าเปลี่ยนสี

ตัวมันเป็นผู้วิวัฒนาการเลเวล 3 ผู้ที่สามารถควบคุมมันมิให้ขยับเขยื้อนได้ มีเพียงปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 4 หรือสูงกว่าเท่านั้น

ซึ่งผู้แข็งแกร่งเลเวล 4 สามารถทัดเทียมได้เลยกับหัวหน้าเผ่าของพวกตน

เมื่อตระหนักว่าตัวเองได้ไปตอแยกับยอดฝีมือเข้าให้แล้ว หัวใจของมันคล้ายถูกสาดด้วยน้ำเย็น

“ไอ้เต่าเฒ่า ฉันจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ตราบใดที่เผ่าเต่าเขียวของแกกล้าปรากฏตัวต่อหน้าฉัน ฉันจะฆ่าพวกมันทั้งหมด! ตอนนี้แกคงรู้แล้วใช่ไหมว่าฉันพูดจริง?”

ซูเฉินยิ้ม เดินไปหาเต่าเขียวตัวสูง กล่าวอย่างเฉยเมย

“เจ้าเป็นปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 4 งั้นหรือ?”

เผ่าเต่าเขียวตัวสูงมองไปยังซูเฉินด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง มุมปากสั่นเทา

“นั่นไม่ใช่เรื่องที่แกต้องสนใจ”ริมฝีปากของซูเฉินยกโค้ง กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ตอนนี้มีพวกเผ่าเต่าเขียวบุกเข้ามากี่ตน? ตอบมาตามความจริง! แล้วฉันสัญญาว่าแกจะไม่ต้องเจ็บปวดจากการถูกถลกหนัง!”

“นี่เจ้าคิดข่มขู่ข้า?” เต่าเขียวตัวสูงกัดฟันแน่น พ่นลมหายใจเย็นชา “มนุษย์! ขอแนะนำให้เจ้าปล่อยข้าโดยเร็ว มิฉะนั้นกองทัพเต่าเขียวของข้า …”

“อ๊าาาาาาา”

เต่าเขียวตัวสูงยังไม่ทันพูดจบ จู่ๆมันก็กรีดร้องน่าสังเวชออกมา

ปรากฏว่าเป็นซูเฉินที่ตัดแขนข้างหนึ่งของมันด้วยการฟันเพียงฉับเดียว

เห็นๆกันอยู่ว่าไอ้เต่าเขียวตัวสูงนี่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน ว่าชีวิตน้อยๆของมันไม่อยู่ในกำมือของตัวเองอีกต่อไป แล้วยังกล้าขู่เขาอีก?

ดังนั้นซูเฉินดัดสันดานมัน

“มนุษย์ กล้าดียังไงมาทำร้ายข้า! เจ้าตายแน่!” เผ่าเต่าเขียวตัวสูงสบถสาปแช่ง พยายามข่มความเจ็บปวด

มันขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน หากเป็นไปได้ อยากกระโจนเข้าขย้ำซูเฉิน ฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ

“เห~ พวกต่างสายพันธุ์ที่ใจแข็งแบบแก ฉันไม่ได้เจอมานานแล้ว”

ซูเฉินปาดจมูกเขา ตวัดดาบฟันอีกครั้ง ตัดแขนข้างหนึ่งของเผ่าเต่าเขียวตัวสูง

“อ๊ากกกกกกก”

เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองสะท้อนขึ้นไปถึงชั้นเมฆ ดังก้องไปทั่วที่ราบกว้าง

หานเฟิงที่อยู่ไม่ไกล ยังอดสั่นกลัวไม่ได้

ในสายตาเขา ซูเฉินครอบครองใบหน้าที่หล่อเหลา และอุปกรณ์ที่ไม่ธรรมดา แต่ไม่มีอะไรบ่งบอกเลยว่าจะเชื่อมโยงกับคนโหดเหี้ยมไร้ปราณีเช่นเบื้องหน้านี้

ซูเฉินตัดแขนของเผ่าเต่าเขียวติดต่อกัน สีหน้าท่าทียังคงนิ่งราวกับที่ทำไปเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย

เขาจ้องมองอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนผุดรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมายขึ้นตรงมุมปาก

“ไอ้เต่าเฒ่า ฉันขอยอมรับในความอดทนของแก ดังนั้นฉันตัดสินใจแล้วว่าจะทรมานแกด้วยวิธีใหม่ จนกว่าแกจะยอมปริปาก”

ได้ยินแบบนั้น เผ่าเต่าเขียวตัวสูงสิ้นเรี่ยวแรง มันทรุดตัวลงไม่ดิ้นรนขัดขืนอีกต่อไป “พวกเรามีทั้งหมด 10,000 ตน อย่าทรมานข้าอีกเลย ขอให้ข้าได้จากไปอย่างสงบเถิด”

“แค่หมื่นเดียวเองหรอ?” ซูเฉินขมวดคิ้ว

จำนวนนี้ฆ่าไม่ค่อยมันส์มือเลย แถมอย่างมากสุดสามารถดรอปชิ้นส่วนได้แค่พันกว่าชิ้นเท่านั้น

“ทำไมถึงมีน้อยจัง เผ่าเต่าเขียวของแกอ่อนแอถึงขนาดนี้เชียว?”

“เผ่าเต่าเขียวของเรามีประชากรนับล้าน เพียงแต่ว่าทางผ่านเขตแดนยังไม่เสถียรอย่างสมบูรณ์ เลยออกมาได้แค่หมื่นตนเท่านั้น” เต่าเขียวตัวสูงถอนหายใจ ตอบตามสัตย์จริง