บทที่ 102 รวบรวมดินแดนรกร้าง

บทที่ 102 รวบรวมดินแดนรกร้าง

เมื่อได้ยินหลินเหยียนเซิงพูดเช่นนั้น กู่เสี่ยวซวนก็ยิ่งประหม่ามากขึ้น ก้มหน้าตอบว่า “อืม...อืม!”

ในใจของนางกำลังคิดว่า การที่คนอื่นรู้เรื่องสมบัติของเผ่า จะนำภัยมาสู่เผ่าหรือไม่

หลินเหยียนเซิงเอ่ยขึ้นว่า “พวกเรากลับกันเถอะ ไปปรึกษากับปู่ของเจ้าว่าจะผนวกเผ่าอื่นอย่างไร”

ตอนนี้เขายังคงดีใจอยู่ไม่น้อย ตอนที่ฆ่าเจี่ยนอวี้หมิง ระบบก็ได้แจ้งเตือนเขาแล้วว่าภารกิจในชุด “เผ่าเทพมังกร” ที่ให้แก้ไขภัยพิบัติจากการจู่โจมของสัตว์อสูรนั้นสำเร็จแล้ว

คะแนนลงชื่อเข้าใช้ห้าพันคะแนนและยาเม็ดต่ออายุขัยก็ได้มาแล้ว แต่ยาเม็ดต่ออายุขัย เม็ดยาศักดิ์สิทธิ์ฟื้นฟู และคัมภีร์ลั่วซู ล้วนถูกเก็บไว้ในพื้นที่ของระบบ โดยมีระบบเป็นผู้ดูแล

เผ่าเทพมังกร ที่บ้านของหัวหน้าเผ่ากู่เฉิงไห่ หลินเหยียนเซิงเอ่ยขึ้นว่า “หัวหน้าเผ่า เกี่ยวกับสถานการณ์ของสิบสามเผ่าในดินแดนรกร้าง ท่านน่าจะรู้ดีอยู่แล้วใช่หรือไม่?”

แม้ว่าเขาจะไม่เห็นเผ่าในสถานที่เหล่านี้อยู่ในสายตา แต่ก็ยังต้องให้ความสำคัญอยู่บ้าง และวางแผนให้ดี

“มหาเทพ เผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนรกร้างของเราคือเผ่ายาฉา รองลงมาคือเผ่าเทียนหยา...เผ่าที่อ่อนแอที่สุดคือเผ่าสือเซิง” กู่เฉิงไห่อธิบาย โดยเล่าถึงการจัดอันดับความแข็งแกร่งของสิบสามเผ่าในดินแดนรกร้างให้หลินเหยียนเซิงฟัง

จริงๆ แล้วเขาก็มีความคิดของตัวเอง นั่นคือเริ่มผนวกจากเผ่าสือเซิงก่อน หลังจากผนวกเผ่าสือเซิงแล้ว ความแข็งแกร่งของเผ่าเทพมังกรก็จะเพิ่มขึ้นหนึ่งส่วน จากนั้นก็เริ่มผนวกเผ่าอันดับที่สิบสอง ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นทีละขั้น จนกระทั่งผนวกเผ่ายาฉาอันดับหนึ่งได้

นี่คือวิธีที่ปลอดภัยที่สุด

หลินเหยียนเซิงไม่ได้คิดมาก กล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มจากเผ่ายาฉาก่อนเลย แบบนี้ยังสามารถข่มขวัญเผ่าอื่นได้ ป้องกันไม่ให้พวกมันโจมตีเผ่าเทพมังกร และการผนวกเผ่ายาฉาตั้งแต่แรก แม้ว่าเผ่าอื่นจะร่วมมือกัน ก็ไม่แน่ว่าจะกล้าโต้กลับ”

ตัวเขาเองไม่ได้กังวลอะไร ไม่ว่าจะเป็นเผ่าไหน ก็ไม่คู่ควรแก่การกล่าวถึงในสายตาของเขา

จริงๆ แล้วเขาไม่ได้กังวลว่าเผ่าอื่นจะมาโจมตีเผ่าเทพมังกรในขณะที่เขาผนวกเผ่ายาฉาหรือเผ่าเทียนหยา เพราะเขาจะทิ้งเจินหลงน้อย เสี่ยวชี และเสี่ยวไป๋ไว้ที่เผ่าเทพมังกร

กู่เฉิงไห่ได้ยินดังนั้น ก็ไม่กล้าคัดค้าน กล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ทำตามที่มหาเทพว่า”

เขามีความคิด แต่ก็จะไม่พูดออกมาง่ายๆ คนที่จะช่วยเผ่าเทพมังวรรวบรวมดินแดนรกร้างคือหลินเหยียนเซิง ไม่ใช่เขา

หลินเหยียนเซิงกล่าวว่า “จัดคนนำทางข้าไปเผ่ายาฉาที”

เผ่ายาฉา หลินเหยียนเซิงและกู่เสี่ยวซวนเดินเข้ามาอย่างเปิดเผย ทันใดนั้นก็ดึงดูดสายตาของคนในเผ่าจำนวนมาก

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูป่วยกระเสาะกระแสะเดินเข้ามา สายตาจ้องมองกู่เสี่ยวซวนอย่างคุกคาม ยิ้มอย่างลามกว่า “โย่ นี่มันหลานสาวหัวหน้าเผ่าเทพมังกร กู่เสี่ยวซวนนี่นา ลมอะไรหอบเจ้ามา หรือว่าตั้งใจมาหาข้าโดยเฉพาะ?”

เขาคือหลานชายของหัวหน้าเผ่ายาฉา อยากได้ความงามของกู่เสี่ยวซวนมานานแล้ว เพียงแต่กู่เสี่ยวซวนส่วนใหญ่จะอยู่ในเผ่าเทพมังกร เขาจึงไม่สะดวกที่จะลงมือ

และตอนนี้กู่เสี่ยวซวนมาส่งถึงที่ ถ้าเขาไม่รับไว้ก็คงจะน่าเสียดาย

หลินเหยียนเซิงกวาดตามองคนเหล่านี้แวบหนึ่ง กล่าวว่า “ข้ามาเพื่อสยบเผ่ายาฉา ต่อไปเผ่ายาฉาคือเผ่าในสังกัดของเผ่าเทพมังกร!”

คนเหล่านี้ล้วนมีพลังระดับสร้างวิญญาณ ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่มีพลังระดับลึกลับ ดังนั้นคนเหล่านี้จึงไม่ใช่ระดับสูงของเผ่ายาฉา

ดูท่าแล้ว คงต้องสร้างความวุ่นวายเพื่อดึงดูดระดับสูงของเผ่ายาฉาออกมาเสียแล้ว หลินเหยียนเซิงคิดในใจ

“บ้าเอ๊ย ไอ้บ้าที่ไหนวะ พวกเจ้าจัดการมันซะ!” ชายหนุ่มที่ดูป่วยกระเสาะกระแสะมองไปที่หลินเหยียนเซิง แล้วพูดกับคนข้างๆ

คนเหล่านั้นได้ยินคำสั่ง ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ปลดปล่อยพลังวิญญาณอันอ่อนแอพุ่งเข้าใส่หลินเหยียนเซิง

พลังวิญญาณสีดำพวยพุ่งออกมา ราวกับมังกรปีศาจกวาดผ่านไป ทันใดนั้นคนที่พุ่งเข้ามาทั้งหมดก็ถูกระเบิดเป็นชิ้นๆ

ชายหนุ่มที่ดูป่วยกระเสาะกระแสะตกใจจนโง่งม เขาไม่เคยเห็นสถานการณ์แบบนี้มาก่อน ชั่วขณะหนึ่งถึงกับลืมที่จะวิ่งหนี

แต่ในไม่ช้า คนที่มีกลิ่นอายแข็งแกร่งกว่าสิบกว่าคนก็มาถึง ล้วนเป็นผู้ฝึกตนระดับลึกลับ คนที่แข็งแกร่งที่สุดคือผู้ฝึกตนระดับลึกลับขั้นสูงสุด ซึ่งก็คือหัวหน้าเผ่ายาฉา ปู่ของชายหนุ่มที่ดูป่วยกระเสาะกระแสะคนนั้น

หลินเหยียนเซิงมองคนเหล่านี้แวบหนึ่ง ขี้เกียจจะพูดจาไร้สาระกับพวกเขา ฝ่ามือกดลงไปด้านล่าง

ทันใดนั้นพลังมหาศาลที่มองไม่เห็นก็กดผู้ฝึกตนระดับลึกลับสิบกว่าคนของเผ่ายาฉาจนหมอบลงกับพื้น

หลินเหยียนเซิงมองผู้ฝึกตนระดับลึกลับเหล่านั้น กล่าวว่า “นับจากนี้ไป เผ่ายาฉาจงยอมจำนนต่อเผ่าเทพมังกร กลายเป็นเผ่าในสังกัดของเผ่าเทพมังกร พวกเจ้ามีความเห็นหรือไม่?”

ถ้าไม่ใช่เพื่อภารกิจ เขาคงไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับผู้ฝึกตนระดับลึกลับกลุ่มนี้เลย หากไม่ระวังอาจจะฆ่าพวกเขาทั้งหมดได้

“พวกเราไม่มีความเห็น โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย!”

ระดับสูงของเผ่ายาฉาเหล่านี้ต่างก็ร้องขอชีวิต ไม่กล้าพูดจาแข็งกร้าวแม้แต่ครึ่งคำ

แต่ในใจของพวกเขากลับคิดว่า ชายหนุ่มที่น่ากลัวคนนี้ย่อมไม่ใช่คนของเผ่าเทพมังกร นั่นก็หมายความว่าเขาจะจากไป ขอเพียงรอให้คนผู้นี้จากไป พวกเขาก็จะบุกทำลายเผ่าเทพมังกร

หลินเหยียนเซิงเผยแววตาดูถูกออกมา หยิบยันต์ออกมาสิบกว่าแผ่น แล้วใส่กลิ่นอายของกู่เสี่ยวซวนเข้าไป ให้ระดับสูงของเผ่ายาฉาเหล่านี้กลืนลงไป

จากนั้น กู่เสี่ยวซวนก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของคนสิบกว่าคนนี้ ราวกับว่าขอเพียงนางต้องการ เพียงแค่คิด คนเหล่านี้ก็จะตาย

หลินเหยียนเซิงเอ่ยขึ้นว่า “ข้าให้พวกเจ้ากินยันต์เนี่ยนเซิงเข้าไปแล้ว ขอเพียงกู่เสี่ยวซวนต้องการ แค่ความคิดเดียวของนางพวกเจ้าก็จะตาย ดังนั้นข้าขอเตือนพวกเจ้าว่าอย่าได้เล่นตุกติก”

คำพูดนี้เขาพูดกับระดับสูงของเผ่ายาฉา และก็พูดกับกู่เสี่ยวซวนด้วย เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับกู่เสี่ยวซวน

จริงๆ แล้วนี่ก็เป็นสิ่งที่เขาเพิ่งจะนึกขึ้นได้ ใช้คะแนนลงชื่อเข้าใช้แลกมาจากร้านค้าของระบบ ยันต์เนี่ยนเซิงหนึ่งแผ่นสิบคะแนนลงชื่อเข้าใช้ เขาแลกมาทีเดียวร้อยแผ่น รู้สึกเสียดายอยู่ครู่หนึ่ง

แต่เพื่อที่จะทำภารกิจให้สำเร็จอย่างมั่นคง การใช้จ่ายหนึ่งพันคะแนนลงชื่อเข้าใช้ก็ถือว่าคุ้มค่า

ความสามารถของยันต์เนี่ยนเซิงมีผลกับผู้ฝึกตนระดับพลังเปล่งประกายดั่งดวงอาทิตย์และต่ำกว่า ดังนั้นแม้ว่าหัวหน้าเผ่ายาฉาจะทะลวงไประดับพลังเปล่งประกายดั่งดวงอาทิตย์ ก็จะไม่เป็นภัยคุกคามต่อเผ่าเทพมังกรที่มีกู่เสี่ยวซวนอยู่

หลังจากนั้น หลินเหยียนเซิงก็ใช้วิธีเดียวกัน สยบเผ่าอื่นๆ อีกสิบสองเผ่าในคราวเดียว

ภายในวันเดียว เผ่าเทพมังกรก็รวบรวมดินแดนรกร้างได้สำเร็จ ทำให้สิบสองเผ่ารวมถึงเผ่ายาฉาและเผ่าเทียนหยา กลายเป็นเผ่าในสังกัดของเผ่าเทพมังกร ต้องเชื่อฟังคำสั่งของเผ่าเทพมังกร

แม้ว่ากระบวนการจะน่าเบื่อ แต่เมื่อระบบแจ้งเตือนว่าภารกิจสำเร็จ เขาก็ยังรู้สึกว่าคุ้มค่ามาก

ในเผ่าเทพมังกร สมาชิกทุกคนมารวมตัวกันอยู่ข้างนอก เผชิญหน้ากับหลินเหยียนเซิง

กู่เฉิงไห่ต้องการจะคุกเข่าให้หลินเหยียนเซิง แต่ถูกพลังวิญญาณของหลินเหยียนเซิงพยุงไว้

เขาจึงได้แต่ยอมแพ้ เอ่ยขึ้นว่า “มหาเทพ ขอบคุณท่านที่ทำให้เผ่าเทพมังวรรวบรวมดินแดนรกร้างได้ ขอบคุณท่านที่แก้ไขภัยพิบัติจากการจู่โจมของสัตว์อสูรให้เผ่าเทพมังกร”

เบื้องหลังเขา สมาชิกทุกคนของเผ่าเทพมังกรต่างก็เอ่ยขอบคุณพร้อมกัน

หลินเหยียนเซิงยิ้มแล้วกล่าวว่า “ทุกท่าน ข้าแค่ช่วยเหลือเล็กน้อยเท่านั้น พวกท่านไม่ต้องใส่ใจมาก”

เขาไม่อยากให้คนของเผ่าเทพมังกรขอบคุณเขามากเกินไป เพราะเขาไม่ได้คิดจะช่วยเผ่าเทพมังกรเลย ทั้งหมดนี้ก็เพื่อทำภารกิจที่ระบบมอบหมายให้สำเร็จเท่านั้น