เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

247-248

247-248

247-248


7/10

Ep.247

ภายใต้การจับจ้องของซูเฉิน ซอมบี้ผิวดำหมึกรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว

คล้ายตระหนักได้ถึงอันตราย มันหันหลังกลับไปวิ่งเข้าไปในฝูงซอมบี้ทันที

ในความคิดของมัน ขอให้หนีเข้าไปกลางดงซอมบี้ได้ ก็จะมีซอมบี้จำนวนมากคอยรับกระสุนแทน ถึงเวลานั้นต่อให้ซูเฉินแข็งแกร่ง ก็ไม่มีทางหาตัวมันพบ

“คิดหรือว่าจะหนีไปได้?” ซูเฉินหัวเราะเหยียดหยาม

ทันใดนั้นเอง เขาได้ปลดปล่อยพลังจิตออกมา

อีกด้านหนึ่ง เท้าข้างหนึ่งของซอมบี้ผิวดำหมึกได้ก้าวเข้าไปในฝูงซอมบี้แล้ว เดิมมันคิดว่าตัวเองปลอดภัยเป็นที่เรียบร้อย

แต่ในวินาทีต่อมา มันก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าจู่ๆตนก็ถูกมัดเอาไว้ด้วยอำนาจอันทรงพลังที่มองไม่เห็น ทั้งยังค่อยๆลอยตัวขึ้น ไม่ว่ามันจะดิ้นรนแค่ไหน ก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย

เผชิญหน้ากับเหตุการณ์อันแปลกประหลาดนี้ ทุกคนต่างตกตะลึง

แทบจะในทันที เกิดเสียงซุบซิบดังไปทั่ว

“สถานการณ์นี่มันอะไรกัน? ทำไมผู้นำของพวกซอมบี้ถึงเป็นแบบนั้น?”

“ฉันเข้าใจแล้ว! มันคงกำลังถูกพลังจิตควบคุมอยู่แน่ๆ”

“ว่าอะไร? พลังจิตงั้นหรอ? เจ้าหนุ่มนั่นไม่ได้เป็นแค่ปรมาจารย์มนตรา แต่ยังเป็นปรมาจารย์พลังจิตด้วย?”

“ต้องเป็นปรมาจารย์พลังจิตอย่างแน่นอน แถมยังเป็นปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 4 ขึ้นไปด้วย มิฉะนั้นคงไม่สามารถพันธนาการผู้วิวัฒนาการเลเวล 3 ได้อย่างสมบูรณ์เช่นนี้”

“โอ้สวรรค์ เขาเป็นปรมาจารย์มนตราเลเวล 4 แล้วไม่ใช่หรือ? แล้วทำไมถึงกลายเป็นปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 4 ไปด้วยได้?”

“โลกนี้มันบ้าไปกันใหญ่แล้ว!”

หญิงชุดดำกับซอมบี้ชายหันมาสบตา กลืนน้ำลายพร้อมกัน

ไม่ต้องสงสัยเลย ว่าซูเฉินเป็นปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 4 แน่ๆ

ทั้งๆที่ตอนแรกคิดว่าเป็นแค่ปรมาจารย์มนตราเลเวล 4 แท้ๆ

พวกเขาคล้ายเกิดเสียงอื้ออึงในสมอง ราวกับไม่สามารถยอมรับความจริงตรงหน้า

ทั้งสองรู้ดี ว่าการฝึกฝนนั้นยากเย็นเพียงใด

เดิมที ด้วยสถานะผู้วิวัฒนาการเลเวล 3 ของเขาและเธอ มันก็ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองมากพอแล้ว ควรค่าแก่การครอบครองตำแหน่งอัจฉริยะ

ยังไงก็ตาม การปรากฏตัวของซูเฉินทำให้พวกเขาตกใจอย่างถึงที่สุด ขณะเดียวกันก็ได้รู้วลีที่มนุษย์มักกล่าว ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้านั้นเป็นเช่นไร

ซูเฉินอายุน้อยกว่า 20 ปี แต่กลับมีถึงสองอาชีพหลัก : ปรมาจารย์มนตรา และปรมาจารย์พลังจิต แถมทั้งคู่ยังไปถึงเลเวล 4 แล้ว

เอาจริงๆแค่อย่างใดอย่างหนึ่งที่กล่าวมา มันก็มากพอที่จะให้คนอื่นๆต้องแหงนหน้ามองไปชั่วชีวิตแล้ว แต่นี่เขากลับมีถึงสองอาชีพ

“ในเผ่ามนุษย์ของพวกเรา ปรากฏตัวตนดั่งสัตว์ประหลาดเช่นนี้ขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!” หญิงชุดดำมองซูเฉินจากระยะไกล ถอนหายใจด้วยอารมณ์ลึกล้ำ

“อย่าฆ่าข้า! ข้ามาจากเผ่าอมตะ หากเจ้าฆ่าข้า นั่นไม่เป็นผลดีแน่”

เมื่อเห็นว่าซูเฉินกำลังใช้พลังจิตลากตัวมันลอยกลับออกมา ซอมบี้ผิวดำหมึกความกล้าเหือดหาย หวาดกลัวแทบอกแตกตาย

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสุดยอดห้าเผ่าพันธุ์ อันที่จริงเผ่าอมตะสมควรได้รับความสนใจจากซูเฉิน

อย่างไรก็ตาม ซอมบี้ผิวดำหมึกเป็นแค่ผู้วิวัฒนาการเลเวล 3 ดังนั้นมันต้องเป็นแค่ลูกกระจ๊อกในเผ่าอมตะแน่ๆ

เป็นแค่ตัวประกอบ แต่ยังกล้าโวยวายแล้วยังข่มขู่เขาอีกหรือ?

“แกจะมั่นใจในตัวเองเกินไปหน่อยมั้ง” ใบหน้าของซูเฉินเต็มไปด้วยความหยามเหยียด กล่าวยิ้มเยาะ “ไม่ต้องพูดถึงไอ้ขยะอย่างแก ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งจากเผ่าอมตะ ถ้าอยากฆ่าฉันก็ไม่คิดยั้งมือ!”

“สหาย มีอะไรค่อยพูดค่อยจา นี่อาจเป็นแค่ความเข้าใจผิดระหว่างเรา” มุมปากของซอมบี้ผิวดำหมึกสั่นระริก

ขณะนี้ มันสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าในแววตาของซูเฉินอย่างชัดเจน

แม้มันจะมีสถานะเป็นเผ่าอมตะ แต่มันก็ไม่กล้าใช้เรื่องนี้ขู่ซูเฉินอีกแล้ว

เพราะเกรงว่าหากพูดไม่ดีออกไป จะยิ่งทำให้ซูเฉินขุ่นเคือง และนำมาซึ่งหายนะถึงตาย

“ไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวกัน ความคิดในใจย่อมแตกต่างกัน ดังนั้นพวกเราไม่ใช่สหาย!” ซูเฉินเบ้ปาก จดจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของซอมบี้ผิวดำหมึก กล่าวเสียงขรึมว่า

“อย่าคิดปิดบัง บอกมาซะดีๆว่าพวกแกเข้ามาที่นี่ได้ยังไง! ถ้ายังชักช้าก็เตรียมรับการทรมานชนิดต่อให้อยากตาย ก็อย่าหวังเลยว่าจะได้ตายสมใจอยาก!”

8/10

Ep.248

“ข้าพูดแล้ว ข้าจะยอมบอกทุกอย่าง ได้โปรดอย่าฆ่าข้าเลย” ซอมบี้ผิวดำหมึกหวาดกลัวจนหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ มันร้องอ้อนวอนขอความเมตตา

มันไม่เกิดความคิดที่จะโต้เถียงกับซูเฉินอีกต่อไป นั่นเพราะปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 4 สามารถสังหารผู้วิวัฒนาการเลเวล 3 ได้อย่างง่ายดายโดยไม่จำเป็นต้องขยับนิ้ว

“ถือว่าเข้าใจตรงกันแล้วนะ” ซูเฉินแค่นเสียง กล่าวอย่างเฉยเมยว่า “งั้นเข้าเรื่องเถอะ บอกมาว่าทางผ่านเขตแดนที่เชื่อมต่อมายังที่นี่มันอยู่ที่ไหน?”

หากต้องการเข้าสู่ทวีปเสวียนเทียน วิธีเดียวที่ทำได้คือทางผ่านเขตแดนเท่านั้น

จุดประสงค์ของซูเฉินคือการรู้ที่ตั้งของมัน และทำลายเสีย

“ทางผ่านเขตแดนอยู่ที่ ...”

ซอมบี้ผิวดำหมึกเอ่ยถึงคำนี้ จู่ๆแววตาของมันพลันทอประกายอำมหิตวูบหนึ่ง ฉวยโอกาสที่ซูเฉินไม่ทันตั้งตัว ปล่อยหมอกสีดำออกจากปากมัน พ่นใส่ซูเฉิน

โดยไม่ทราบว่าคืออะไร ซูเฉินยกมือขึ้นและปัดหมอกดำให้พ้นทาง

“ฮะ ฮ่า!”

แต่ในขณะนั้นเอง ซอมบี้ผิวดำหมึกก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

“นั่นคือพิษจากซากศพแห่งเผ่าอมตะของเรา ต่อให้เจ้าเก่งเทียมฟ้า สุดท้ายก็ต้องกลายเป็นซอมบี้ ตกเป็นสุนัขหมอบอยู่แทบเท้าข้า!”

พิษจากซากศพของเผ่าอมตะ มันร้ายแรงยิ่งกว่าพิษจากซากศพของพวกซอมบี้เป็นร้อยเท่า แม้จะถูกสัมผัสตัวเพียงเล็กน้อย แต่พิษยังคงแพร่กระจาย เปลี่ยนคนให้กลายเป็นซอมบี้อย่างรวดเร็ว

เพราะจุดนี้เอง จึงเป็นเหตุผลใหญ่ที่สุด ว่าเหตุใดเผ่าอมตะถึงสามารถยืนอยู่ในอันดับต้นๆของทุกเผ่าพันธุ์ได้

ได้ยินแบบนั้น สีหน้าของหญิงชุดดำกับซอมบี้ชายก็เปลี่ยนไป

แม้พวกเขาจะไม่รู้จักซูเฉินดีนัก แต่ชัดเจนว่าซูเฉินมาที่นี่เพื่อสังหารซอมบี้ นั่นเท่ากับเป็นการช่วยเหลือพวกเขาทางอ้อม

แต่ปัจจุบัน ซูเฉินกลับต้องพิษจากซากศพ และอีกไม่นานก็จะกลายเป็นซอมบี้

หากปราศจากความช่วยเหลือของผู้แข็งแกร่งเช่นซูเฉิน สถานการณ์ทางฝั่งมนุษย์ต่อจากนี้ คงพอจะจินตนาการได้

หวู่หยางและคนอื่นๆใน [รถศึกอัจฉริยะ] ก็กังวลเช่นกัน

หากเป็นการต่อสู้แบบเผชิญหน้าตรงๆ ซูเฉินนั้นคงกระพัน ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้

อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ศัตรูใช้พิษ เป็นเรื่องยากที่จะได้ข้อสรุป

เพราะท้ายที่สุดแล้ว พิษจากซากศพนั้นรุนแรงเกินไป ตามสามัญสำนึก ผู้ถูกพิษอย่างไรก็ไม่พ้นกลายเป็นซอมบี้

หยางหลิงเทียนรู้ว่าซูเฉินมียาแก้พิษเพราะเคยได้รับมา

ช่วงเวลานั้นเขาถูกซอมบี้เลเวล 2 กัด แต่ซูเฉินได้มอบน้ำยาขวดหนึ่งให้ดื่ม พิษเหล่านั้นจึงสลายไป

ทว่าพิษจากซากศพเผ่าอมตะ จะเหมือนกับพิษจากซากศพของซอมบี้หรือไม่?

ยาของซูเฉินจะได้ผลอยู่ไหม? เรื่องนี้เขาไม่ทราบ ดังนั้นค่อนข้างกังวล

“อาศัยแค่พิษจากซากศพเผ่าอมตะ คิดหรือว่าจะทำร้ายฉันได้?” ซูเฉินเยาะหยัน

ด้วยอำนาจของ [กายาเทพอสูรนิรันดร์] ไม่เพียงแต่ช่วยให้เขาคงกระพันในเลเวลเดียวกันเท่านั้น แต่ยังอยู่ยงจากพิษและเชื้อร้ายทั้งปวงอีกด้วย!

ดังนั้นต่อให้ที่โดนคือพิษจากซากศพของเผ่าอมตะ มันก็ไม่สามารถทำอันตรายใดๆแก่เขาได้

“เจ้า … เหตุใดเจ้าถึงไม่กลายเป็นซอมบี้?”

ซอมบี้ผิวดำหมึกเบิกตากว้าง บังเกิดความสับสนอย่างลึกล้ำผุดขึ้นในหัวใจของมัน

เพราะต่อให้พิษซากศพของมันจะไม่รุนแรงเท่ากับผู้แข็งแกร่งในเผ่าอมตะ แต่ก็สามารถกล่าวได้ว่าด้อยกว่าเพียงไม่กี่ส่วนเท่านั้น

ศัตรูในอดีตที่มันโค่นลงได้ ก็อาศัยอำนาจของพิษซากศพนี้เอง ไม่ทราบว่ามีผู้แข็งแกร่งกี่ตนแล้วที่ถูกเปลี่ยนเป็นซอมบี้

กระนั้น ทั้งๆที่ซูเฉินสัมผัสกับพิษเต็มๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่เกิดกระบวนการกลายร่างเป็นซอมบี้เสียที?

“บิดาเกิดมาพร้อมร่างอันคงกระพัน! มีภูมิคุ้มกันพิษทั้งหมดทั้งมวลในโลก ฉะนั้นแน่นอน ว่าพิษจากมดปลวกอย่างแกไม่มีทางทำอะไรได้!”

ซูเฉินยิ้มเยาะ ควบคุมพลังจิต ฉีกสองแขนของซอมบี้ผิวดำหมึกออกทันที

อีกฝ่ายกล้าเล่นตลกกับเขา ดังนั้นไม่คิดสุภาพเช่นกัน เตรียมลิ้มรสวิธีการทรมานของเขาได้เลย

“อ๊ากกกกก!”

ซอมบี้ผิวดำหมึกเจ็บปวดจนทนไม่ไหว ส่งเสียงกรีดร้องบีบหัวใจออกมา

เฝ้ามองไปยังฉากนี้ มนุษย์ทุกคนสั่นสะท้าน

ก่อนหน้านี้ซูเฉินได้แสดงให้เห็นว่าตนคือผู้ครอบครองพลังชนิดหาผู้ใดเทียบ

แต่บัดนี้ ความโหดเหี้ยมของเขาได้ถูกเปิดเผยออกมาอย่างเต็มที่แล้ว

บังเกิดความหนาวสะท้านในหัวใจของทุกคน

จบบทที่ 247-248

คัดลอกลิงก์แล้ว