237-238

7/10

Ep.237

“แกจะให้อะไร? ถ้าของที่ว่ามันน่าพอใจ ฉันจะลองเก็บไปพิจารณา”ซูเฉินเอ่ยถามอย่างใจเย็น

ในใจของเผ่าครึ่งออร์ครู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ความจริงลึกๆมันกลัวว่าซูเฉินจะเป็นแค่คนงี่เง่า ไม่ยอมรับเงื่อนไขใดๆ ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องทำลายทางผ่านเขตแดน

ในเมื่อเจรจากันได้ งั้นทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น

“เจ้าต้องการอะไร?” ครึ่งออร์คถาม

“ขอดูความจริงใจของแก ฉันไม่ต้องการอะไรมาก ขอแค่หินพลังงานเลเวล 4 ขึ้นไป จำนวน 10,000 ก้อนเท่านั้นเอง” ซูเฉินกล่าวราวกับเป็นเรื่องปกติ

เมื่อพิจารณาถึงเรื่องที่ [นักรบจักรกล] และ [รถศึกอัจฉริยะ] ต้องอัพเกรดสู่ขั้นต่อไป ทั้งคู่ต้องการหินพลังงานเลเวล 4 ขณะที่ซูเฉินมีเพียงก้อนเดียวในตัว ดังนั้นเขาเลยคิดใช้โอกาสนี้รีดไถ

แน่นอน เขารู้ว่าหินพลังงานเลเวล 4 จำนวน 10,000 ก้อน คือปริมาณมหาศาล และอีกฝ่ายย่อมไม่สามารถจ่ายได้ถึงขนาดนั้น

ส่วนเหตุผลที่เอ่ยปากขอดั่งสิงโตตะกละ เป็นเพราะเขากำลังรอให้อีกฝ่ายต่อรอง

“อะไรนะ!? นี่เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!”

จริงดังคาด ได้ยินจำนวนนี้ ครึ่งออร์คสติแตกขึ้นมาทันที

หินพลังงานเลเวล 4 จำนวน 10,000 ก้อน เท่ากับต้องสังหารซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์เลเวล 4 จำนวน 10,000 ตัว

อย่าว่าแต่ที่กล่าวมาล้วนเป็นซอมบี้ระดับสูงทั้งสิ้น ต่อให้มีซอมบี้เลเวล 4 ให้ล่าได้มากพอ แต่จะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกัน? และระหว่างนั้นจะมียอดฝีมือสักกี่คนที่ถูกส่งไปตาย?

“งั้นก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก” ซุเฉินปาดจมูกเขา น้ำเสียงเย็นลง

ครึ่งออร์คกล้ำกลืนความโกรธ “อย่างมากที่สุด ข้าสามารถมอบหินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 4 ให้เจ้าได้แค่ 100 ก้อนเท่านั้น มากกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว”

หินต้นกำเนิดพลังงานและหินพลังงานมีคุณสมบัติเหมือนกัน หากแค่ 100 ก้อน เผ่าครึ่งออร์คยังพอสามารถจ่ายได้

ได้ยินอีกฝ่ายเสนอมาแค่ 100 ก้อน สีหน้าของซูเฉินเริ่มบูดบึ้ง

นี่มันบ้าอะไร ใครที่ไหนเขาจะยอมให้ต่อรองกันถึงขนาดนี้ นี่มิใช่ตัดออกเกือบทั้งหมดเลยเหรอ?

เล่นตัดทิ้ง 99% ในครั้งเดียวเนี่ยนะ! ผายลมเถอะ!!

“นี่แกกำลังทำเหมือนกับว่าฉันเป็นขอทานรึไง? คิดจะซื้อฉันด้วยหินต้นกำเนิดพลังงานแค่ 100 ก้อนเนี่ยนะ?” ซูเฉินแค่นเสียงเย็นชา ใบหน้าบอกบุญไม่รับ ขณะเดียวกัน บังเกิดแสงวูบวาบระหว่างนิ้วเขา ซึ่งเป็นสัญญาณการก่อตัวของเวทย์พายุสายฟ้า

“ช้าก่อน!” เมื่อเห็นว่าซูเฉินกำลังจะอาละวาดอีกครั้ง ครึ่งออร์คทั้งโกรธทั้งร้อนใจ เร่งกล่าวว่า “ข้าสามารถเพิ่มให้อีก 50 ก้อน”

“5,000 ก้อน นี่คือขั้นต่ำที่สุดของฉัน” ซูเฉินกล่าวอย่างสบายๆ

เผ่าครึ่งออร์คกัดฟันเสียงดังกึด กึด แทบอดใจไม่ไหวที่จะแยกร่างซูเฉิน กระชากแขนขาออกเป็นห้าส่วน

อย่างไรก็ตาม เพื่อไม่ให้ซูเฉินลงมือ มันยังคงพูดอย่างอดทนว่า “หินต้นกำเนิดพลังงานมิใช่กะหล่ำปลีที่คิดปลูกก็งอกขึ้นมาง่ายๆ ต่อให้รวบรวมจากทั้งทวีปครึ่งออร์คของพวกเรา ก็อาจจะไม่ถึง 5,000 ก้อน ข้าหวังว่าเจ้าจะเข้าใจเรื่องนี้”

ซูเฉินแสยะยิ้มหยัน ทั่วทั้งทวีปครึ่งออร์คจะไม่มีหินพลังงานเลเวล 4 ถึง 5,000 ก้อนจริงๆหรือไม่? เจ้าหมอนั่นกำลังโกหกรึเปล่า เขาไม่สน

ซูเฉินรู้อยู่แล้วว่าความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายจะยอมนำหินเลเวล 4 ออกมา 5,000 นั้นไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่ตามหลักการแล้ว จะรีดไถทั้งที ก็ต้องเอาให้ถึงที่สุด เขากล่าว “หินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 4 จำนวน 1,000 ก้อน นี่คือทั้งหมดที่ลดให้ได้”

“1,000 ก้อน …” มุมปากของครึ่งออร์คสั่นไหว ครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดก็ตอบว่า “ตกลง แต่ข้าต้องการเวลาเตรียมตัว”

“นานแค่ไหน?” ซูเฉินถาม

“เกือบชั่วโมง”

ซูเฉินพยักหน้า “งั้นฉันจะรอแกแค่หนึ่งชั่วโมง”

ครึ่งออร์คไม่พูดมากความ หันหลังและจากไป

ซูเฉินยืนรออยู่ที่นั่นอย่างเงียบๆ

ไม่นาน ครึ่งออร์คก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในอีกฝั่งของทางผ่านเขตแดน

“มนุษย์ ขอมอบสิ่งนี้ให้เจ้า แต่อย่าลืมรักษาสัญญา”

ครึ่งออร์คทำสีหน้าเจ็บปวด ถือถุงผ้าและโยนมันเข้าไปในทางผ่านเขตแดน

แต่ในจังหวะที่ถุงผ้ากำลังจะลอยออกจากทางผ่านเขตแดน จู่ๆมันก็กางออกอย่างกะทันหัน

ปรากฏเส้นใยสีขาวหลายร้อยเส้นพุ่งออกมา พริบตาเดียวละลายเข้าไปในทางผ่าน

ในเวลานั้นเอง ทางผ่านเขตแดนที่เดิมไม่มั่นคง จู่ๆก็เกิดความเสถียรขึ้นครู่หนึ่ง จากนั้นร่างสี่ร่างก็พุ่งออกมาจากอีกฝั่ง

เห็นฉากนี้ ดวงตาของซูเฉินหรี่แคบลง หัวเราะเบาๆด้วยความเหยียดหยาม “อาศัยผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 แค่ไม่กี่คน คิดหรือว่าจะเล่นสกปรกกับบิดาได้?”

8/10

Ep.238

ซูเฉินเห็นเต็มสองตา ว่ามีพวกครึ่งออร์คสี่ตัวกระโจนออกมาจากทางผ่านเขตแดน และพวกมันทั้งหมดล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการเลเวล 4

นอกจากนี้ เขายังเข้าใจอีกเช่นกัน ว่าเวลาหนึ่งชั่วโมงที่ผู้แข็งแกร่งเผ่าครึ่งออร์คร้องขอ จุดประสงค์มิใช่ไปรวบรวมหินพลังงาน แต่ออกไปเพื่อตามหาบางสิ่งที่สามารถฟื้นฟูเขตแดนให้กลับมามั่นคงชั่วคราว จะได้ส่งครึ่งออร์คสี่ตนออกมาฆ่าเขา

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งในเลเวลเดียวกันถึง 4 คน คงไม่มีทางรอดชีวิต

แต่ซูเฉินน่ะต่างออกไป ด้วยความสามารถคงกระพันในเลเวลเดียวกัน ไม่ต้องกล่าวถึงผู้วิวัฒนาการสี่คนที่อยู่ระดับเดียวกับเขา ต่อให้มากกว่านี้เป็นสิบเท่า ก็ยังสามารถฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย

“เจ้าเด็กเผ่ามนุษย์จอมโอหัง ตายซะ!”

กลุ่มครึ่งออร์คกระโจนออกมา ก็เริ่มเปิดฉากโจมตีซูเฉินทันที

ทั้งสี่ผนึกกำลังกัน ก่อกำเนิดแรงกดดันอันน่าหวาดกลัว

“ช่างไม่รู้จักประมาณตน!” ซูเฉินแค่นเสียงเย็นชาด้วยความหยามเหยียด

เมื่อทั้งสี่เข้าใกล้ เขาก็ซัดกำปั้นออกไป

ตามมาด้วยเสียง วู้ม วู้มมม ..! ดังหวีดหวิว

เห็นแค่เพียงกำปั้นนับร้อยปรากฏขึ้นกลางอากาศ นอกจากนี้ แต่ละกำปั้นมีแสงสีทองจางๆสะท้อนออกมา

การโจมตีนี้ ผสมผสานระหว่าง [หมัดดาวตก] และ [เกล็ดแขนทองคำ] เข้าด้วยกันอย่างลงตัว

“นี่มันวิชาหมัดอะไรกัน? ทำไมถึงได้ทรงพลังขนาดนี้!!?”

เผ่าครึ่งออร์คที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเบิกตากว้าง ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

แต่สี่ครึ่งออร์คที่กำลังพุ่งเข้าหาซูเฉิน พวกมันกลับตกใจยิ่งกว่า

เผชิญหน้ากับอากาศที่เต็มไปด้วยเงาหมัด ลมหายใจของพวกมันคล้ายขาดห้วง

วินาทีต่อมา ภายใต้เสียงของเนื้อที่ถูกบด ครึ่งออร์คทั้งสี่ แต่ละตัวโดนไปกันคนละมากกว่า 20 หมัด ผิวหนังตามร่างกายฉีกเหวอะเป็นรูพรุน กระดูกหักทุกตารางนิ้ว แปรสภาพเป็นชิ้นเนื้อสี่ก้อน ร่วงลงกับพื้น

ยิ่งไปกว่านั้น บนซากศพแต่ละตัวยังดรอปชิ้นส่วน ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นสีม่วงทอง

ชิ้นส่วนสีม่วงทองคือตัวแทนของแต้มพลังงาน คุณค่าของมันคงไม่ต้องกล่าวถึง

ซูเฉินตื่นเต้นมาก ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว คว้าชิ้นส่วนสีม่วงทองบนพื้น

“คุณได้รับ [ 2,000 แต้มพลังงาน ] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (1/1)  , จำนวนองค์ประกอบครบแล้ว คุณต้องการเลือกปลดล็อคหรือแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงาน?”

“ปลดล็อค”

ซูเฉินไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

หลังเก็บชิ้นส่วนนี้ขึ้นมา เขาก็หยิบอีกสามชิ้น

ระหว่างซูเฉินวุ่นอยู่กับการเก็บชิ้นส่วน เผ่าครึ่งออร์คที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทางผ่านเขตแดน สีหน้าของมันยังนิ่งค้าง แสดงถึงความตกตะลึงไม่เสื่อมคลาย

ซูเฉินเหวี่ยงกำปั้นอันทรงพลังออกไป สังหารผู้แข็งแกร่งสี่คนในเลเวลเดียวกันได้อย่างง่ายดาย ฉากนี้ทำให้มันตกใจอย่างถึงที่สุด

มันลองย้อนถามตัวเองดู ว่าด้วยความแข็งแกร่งระดับผู้วิวัฒนาการเลเวล 6 ของตน แม้ไม่ยากหากคิดสังหารผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 ทั้งสี่คน แต่หากจะให้ปลิดชีพศัตรูได้อย่างสบายๆเช่นซูเฉิน นั่นเป็นไปไม่ได้เลย

“สัตว์ประหลาดในเผ่าพันธุ์มนุษย์!” เผ่าครึ่งออร์คพึมพำอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง สีหน้าท่าทีเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ในความรู้ความเข้าใจของมัน เผ่าพันธุ์มนุษย์คือเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาเผ่าพันธุ์นับหมื่น มนุษย์ถูกกดขี่รังแกจากทุกเผ่าพันธุ์มาโดยตลอด

ฉะนั้นไม่ต้องกล่าวถึงอัจฉริยะหรือสัตว์ประหลาด แค่ปรากฏผู้แข็งแกร่งซักคนก็เป็นเรื่องยากแล้ว

ทว่าการปรากฏกายของซูเฉิน ได้ล้มล้างความรู้ความเข้าใจของมันไปอย่างสิ้นเชิง

ด้วยความแข็งแกร่งของซูเฉิน เกรงว่าแม้แต่อัจฉริยะของสุดยอดห้าเผ่าพันธุ์ก็ไม่อาจเทียบได้

ยิ่งไปกว่านั้น ซูเฉินยังดูเด็กมาก อาจจะอายุน้อยกว่า 20 ปีด้วยซ้ำ

ขึ้นเป็นผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 ก่อนอายุ 20 ปี ก็ว่าน่ากลัวมากแล้ว นี่เขายังมีความสามารถในการบดขยี้เลเวลเดียวกันได้อย่างง่ายดาย ทำให้ยิ่งน่ากลัวเข้าไปอีก

เผ่าครึ่งออร์คถึงกับจินตนาการเพ้อไปว่า ยามซูเฉินเติบใหญ่ เขาจะต้องกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งมากๆแน่ๆ และอาจขึ้นเป็นผู้นำของเผ่ามนุษย์ เข้าต่อกรกับสุดยอดห้าเผ่าพันธุ์ก็ได้

“บัดซบ! ข้าจะต้องไม่ปล่อยให้เจ้ามนุษย์ผู้นี้มีชีวิตอยู่ต่อไป!” เผ่าครึ่งออร์คลอบร้องอย่างชั่วร้าย

กระนั้น แม้ปรารถนาจักฆ่าซูเฉินถึงเพียงใดก็ตาม แต่มันก็ไม่สามารถฝ่าทางผ่านเขตแดนไปได้

หลังเก็บชิ้นส่วนสามชิ้นที่เหลือ ซูเฉินก็มองไปทางเผ่าครึ่งออร์ค กล่าวเยาะเย้ยว่า “ถ้าต้องการฆ่าฉัน ไม่ต้องส่งสวะสามสี่ตัวมา แกน่ะมีความสามารถพอรึเปล่า? แน่จริงก็ออกมาเองสิวะ!”