111-112

1/10

Ep.111

แถบสีอื่นๆจะแสดงสิ่งที่สอดคล้องกันกับตัวมัน กล่าวคือของที่ดรอปจากเศษชิ้นส่วนสีใด รายชื่อก็จะไปปรากฏในช่องสีนั้นๆ

ซูเฉินกวาดตามองแต่ละช่อง ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น

เมื่อสายตาตกลงบนช่องสีทอง เขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก

เพราะแถบช่องสีทองคือรายการคุณสมบัติ ซึ่งปัจจุบันแสดงอยู่สามรายการเท่านั้น ได้แก่ ชิ้นส่วน [คุณสมบัติเลเวล  1 อย่างเต็มรูปแบบ] , [คุณสมบัติเลเวล 2 อย่างเต็มรูปแบบ] และ [คุณสมบัติเลเวล 3 อย่างเต็มรูปแบบ]

ส่วนเหตุผลที่ทำไมถึงไม่มีเลเวล 4 ซูเฉินได้รับคำอธิบายว่าขณะนี้เขาอยู่เลเวล 2 ดังนั้นเลเวลสูงสุดที่แสดงได้เลยเป็น 3

และเมื่อเขาก้าวขึ้นสู่เลเวล 3 คุณสมบัติเลเวล 4 ก็จะปรากฏขึ้นเอง

ซูเฉินเดิมคิดว่า ถ้าเขาต้องการได้รับชิ้นส่วน [คุณสมบัติเลเวล 3 อย่างเต็มรูปแบบ] จะต้องออกล่าซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์เพื่อดรอปมันเท่านั้น

แต่ไม่คาดคิดมาก่อนเลย ว่าเขาจะสามารถแลกเปลี่ยนมันใน [ร้านค้านวันสิ้นโลก] ได้

ไม่ต้องสงสัยเลย ว่านี่จะเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยให้เขาเสริมสร้างความแข็งแกร่งได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

แน่นอน ของดีอย่าง [คุณสมบัติเลเวล 3 อย่างเต็มรูปแบบ] มูลค่าของการแลกเปลี่ยนก็สูงมากเช่นกัน จำเป็นต้องใช้ 100 แต้มพลังงาน

แต้มพลังงานในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงหินพลังงานแต่อย่างใด

แต่แต้มพลังงานจะได้มาจากการแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนที่ดรอปจากซอมบี้ ไม่ว่าจะเป็นชิ้นส่วนสีอะไร 1 ชิ้น ก็จะแลกได้ 1 แต้มพลังงาน

100 แต้มพลังงานก็เท่ากับ 100 ชิ้นส่วน

ชิ้นส่วนตั้ง 100 ชิ้น ไม่ทราบว่าดรอปเป็นของดีๆได้มากมายแค่ไหน หากต้องนำไปแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานทั้งหมด เห็นได้ชัดว่าซูเฉินค่อนข้างเสียเปรียบ

อย่างไรก็ตาม ซูเฉินคิดว่าชิ้นส่วนสีเหลืองหรือชิ้นส่วนที่ต้องการองค์ประกอบเพียงเล็กน้อย สามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานได้

เมื่อคิดได้แบบนี้ เขาจึงหันไปสำรวจแถบช่องอื่นๆต่อ

[นักรบจักรกล เลเวล 3 ] ต้องการ 100 แต้มพลังงาน

[หมาป่าจักรกล เลเวล 2 ] ต้องการ 50 แต้มพลังงาน

[โพชั่นกายภาพ เลเวล 2 ] ต้องการ 20 แต้มพลังงาน

[ถุงเก็บสัมภาระขนาด 30 ลูกบาศก์เมตร] ต้องการ 30 แต้มพลังงาน

[อัญมณีอัพเกรด] ต้องการ 20 แต้มพลังงาน

[ปืนพกเพาส์ เลเวล 3 ] ต้องการ 100 แต้มพลังงาน

…

“มีแต่ของดีทั้งนั้นเลย!” หลังจากดูมาสักพัก ซูเฉินก็ถอนหายใจด้วยอารมณ์

แม้ยังไม่สามารถแลกเปลี่ยนมันได้ในตอนนี้ แต่เขาไม่ได้รู้สึกผิดหวังเลย

เดิมที ทุกครั้งที่ชิ้นส่วนดรอปจากศพซอมบี้ เขาไม่สามารถเลือกได้ว่าต้องการชิ้นส่วนใด

แต่การปรากฏขึ้นของ [ร้านค้านวันสิ้นโลก] นั้นเทียบเท่ากับการเปิดช่องทางไว้ให้เขาจับชิ้นส่วนมารีไซเคิลใหม่ บางอย่างที่ไม่ได้ใช้หรือไม่ค่อยมีประโยชน์ จะถูกนำไปแปลงเป็นแต้มพลังงาน เพื่อแลกเปลี่ยนกับสิ่งที่เขาต้องการ

รวมๆแล้ว สิ่งนี้นับว่าดีกับตัวเขา ทั้งยังไม่มีอันตรายใดๆทั้งสิ้น

ตั้งสติได้ ซูเฉินก็หันไปมองช่องสีม่วงแถบสุดท้าย

“ให้ตายเถอะ!”

เมื่อเห็นราคาแลกเปลี่ยนของ [กายาเทพอสูรนิรันดร์] เขาต้องตะลึงงัน

เพราะเงื่อนไขในการแลกเปลี่ยนของมันสูงมากถึง 10,000 แต้มพลังงาน!

ใช่ ราคาแลกเปลี่ยนของ [กายาเทพอสูรนิรันดร์] เป็นตัวเลขที่น่าหวาดกลัวมาก

10,000 แต้มพลังงาน นั่นเท่ากับ 10,000 ชิ้นส่วน ซูเฉินถึงกับคิดว่า ต่อให้เขาล้างบางคลื่นฝูงซอมบี้ขนาดกลาง ก็ไม่น่าจะรวบรวมชิ้นส่วนมากขนาดนั้นได้

แต่ทันใดนั้นเอง เขาฉุกคิดถึงข้อหนึ่งขึ้นมาได้ ‘สิ่งใดมีราคายิ่งสูง สิ่งนั้นยิ่งต้องเป็นอะไรที่สุดยอด!’

10,000 แต้มพลังงานเป็นราคาที่สูงเฉียดฟ้า ขณะเดียวกันยังบ่งบอกว่า [กายาเทพอสูรนิรันดร์] นั้นทรงพลังอย่างหาที่ใดเปรียบ

ซูเฉินตั้งตารอคอยมัน เขาเชื่อว่าสักวันหนึ่ง ตนจะสามารถแลกเปลี่ยน [กายาอสูรนิรันดร์] ได้อย่างแน่นอน

เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่ไม่เคยขาดเหลือในโลกใบนี้ คือซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์

และการฆ่าซอมบี้กับพวกสัตว์กลายพันธุ์ สำหรับซูเฉินในทุกวันนี้ แม้ไม่อาจเอ่ยได้เต็มปากว่าง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเช่นกัน

ต่อมา ซูเฉินปิด [ร้านค้าวันสิ้นโลก] สูดหายใจเข้าลึกๆด้วยความปิติยินดี ก้มเก็บชิ้นส่วนสีเหลืองอีกสามชิ้น

“คุณได้รับ [เมล็ดพันธุ์ไม้ผลแข็ง] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (1/1)  , จำนวนองค์ประกอบครบแล้ว คุณต้องการเลือกปลดล็อคหรือแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงาน?”

“แลกแต้มพลังงาน”

2/10

Ep.112

เมื่อเลือกแปลงแต้มพลังงาน ผลคือไม่มีอะไรปรากฏขึ้นในมือซูเฉิน

เพื่อตรวจสอบว่าแต้มพลังงานถูกแลกเปลี่ยนไปจริงหรือไม่ ซูเฉินจึงรีบเปิด [ร้านค้าวันสิ้นโลก]

[ร้านค้าวันสิ้นโลก] สามารถเปิดได้ง่ายมากๆ ตราบใดที่เขานึกถึงมัน แผงช้อปปิ้งจะปรากฏขึ้นในใจ

ซูเฉินกวาดสายตามองอย่างตั้งใจ เมื่อเห็นว่าแต้มพลังงานเปลี่ยนจาก 0 เป็น 1 เขาก็โล่งอก

จากนั้น เขาแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนสีเหลืองอีกสองชิ้นที่เหลือเป็นแต้มพลังงาน และปิด [ร้านค้าวันสิ้นโลก]

เมื่อเก็บชิ้นส่วนจนหมด คนอื่นๆก็ยังคงขุดหินพลังงานกันอย่างขมักเขม้น

ซูเฉินเหลือบมองไปยังซอมบี้ที่ถูกเขาจับไว้ มุมปากยกโค้งขึ้นเล็กน้อย ก้าวขึ้นไปบน [รถศึกอัจฉริยะ]

“อือ อือ ..”

บนรถ หลี่เหลียงถูกซูเฉินกระชากผม ร้องครวญครางอย่างสิ้นหวัง

อย่างไรก็ตาม ลิ้นของเขาถูกตัดไปนานแล้ว แม้จะกรีดร้องคอแทบแตก ก็ไม่อาจเปล่งเป็นภาษาได้

ซูเฉินลากหลี่เหลียง เดินไปหาซอมบี้ เหวี่ยงอีกฝ่ายกลิ้งไปกับพื้น

เมื่อซอมบี้เห็นว่ามีมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นข้างเท้าของมัน ทันใดนั้นพลันคลุ้มคลั่ง แยกเขี้ยวร้องคำราม ดิ้นรนเข้าหาหลี่เหลียง

แต่เนื่องจากถูกพันธนาการโดยเวทย์ไม้ของซูเฉิน ไม่ว่ามันจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่สามารถสัมผัสตัวหลี่เหลียงได้

ใบหน้าของหลี่เหลียงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวของเขาฟุ้งไปด้วยความตื่นตระหนก

ณ จุดนี้ เขาเข้าใจแล้วว่าซูเฉินต้องการทำอะไร ที่แท้อีกฝ่ายก็หมายจะเปลี่ยนให้เขากลายเป็นซอมบี้!

แต่ถึงแม้จะกลายเป็นซอมบี้ ก็เป็นซอมบี้พิการที่ไม่มีแขนขา ผลสุดท้ายก็ได้แต่เฝ้ารอวันถูกล่า

เมื่อตระหนักว่าตนต้องเผชิญกับอะไรหลังจากนี้ หลี่เหลียงก็ดิ้นรนสุดกำลัง พยายามอยู่ให้ห่างจากซอมบี้

แต่ในสภาพที่ไม่ต่างจากท่อนไม้ ดิ้นรนอย่างไรก็เปล่าประโยชน์

ซูเฉินแค่นเสียงเย็น ถอนเวทย์พันธนาการออกจากเท้าซอมบี้

ซอมบี้ได้รับอิสระภาพอีกครั้ง ทิ้งตัวลงคร่อมหลี่เหลียงราวกับเสือโคร่งที่หิวกระหาย กัดเขาด้วยปากใหญ่ ไม่นานหลี่เหลียงก็ถูกกัดจนเลือดอาบ

รับชมจนสาแก่ใจ และเกรงว่าหลี่เหลียงจะตายไปซะก่อน ซูเฉินจึงฆ่าซอมบี้ตัวนั้นทิ้ง

เมื่อคนอื่นๆเห็นฉากนี้ ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจว่าทำไมซูเฉินถึงต้องการปล่อยชีวิตสุนัขของหลี่เหลียงให้อยู่มาจนถึงบัดนี้

แทนที่จะฆ่าหลี่เหลียงให้จบๆไปตั้งแต่แรก สู้ให้เขาทรมานถึงขีดสุดก่อน แล้วค่อยฆ่าทีหลังสะใจกว่า!

“สมกับเป็นพี่เฉิน แม้แต่วิธีแก้แค้นก็ยังเหนือกว่าคนธรรมดา น้องเล็กอย่างฉันเทียบไม่ติด!” เฉาหรานลอบถอนหายใจ ความรู้สึกเทิดทูนซูเฉินยิ่งเพิ่มพูน

หลังจากหลี่เหลียงกลายเป็นซอมบี้แล้ว ซูเฉินก็กลับขึ้นไปบนรถ ระหว่างที่คนอื่นๆยังขุดหาหินพลังงานอยู่ เขาก็เริ่มเปิดดูแผนที่ของ ‘เกาะเฉียนหยู’

นับตั้งแต่ได้รับ [ร้านค้าวันสิ้นโลก] เขาก็มีความกระตือรือร้นที่จะเก็บชิ้นส่วนมากขึ้น

หากต้องการได้รับชิ้นส่วนเพิ่มเติม วิธีการก็มีแต่ต้องสังหารซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์ให้มากขึ้นเท่านั้น

ดังนั้นอันดับแรกที่ซูเฉินต้องทำ คือศึกษาแผนที่คร่าวๆของเกาะเฉียนหยู

ครึ่งชั่วโมงต่อมา หวู่หยางและคนอื่นๆก็ขุดหินพลังงานจนหมด ทยอยกันเดินกลับขึ้นมาในรถ

“เสี่ยวจือ มุ่งหน้าไปยังเทือกเขาฮวงเจ๋อ”

เมื่อทุกคนอยู่พร้อมหน้า ซูเฉินได้ออกคำสั่งใหม่แก่ [รถศึกอัจฉริยะ]

“รับทราบ”

[รถศึกอัจฉริยะ] สตาร์ทเครื่อง ขับเคลื่อนจากไปอย่างสง่าผ่าเผย

“ซูเฉิน ทำไมพวกเราถึงต้องไปที่เทือกเขาฮวงเจ๋อด้วย” ตันหลินถามด้วยความสงสัย

คนอื่นๆก็ไม่เข้าใจ พวกเขาทั้งหมดมองไปที่ซูเฉิน

ซูเฉินบอกเล่าถึงเหตุการณ์ที่ได้พบเจอกับหยางเฉียนและคนอื่นๆ

[รถศึกอัจฉริยะ] ยังคงวิ่งไปตลอดเส้นทาง ทุกคนเมื่อว่างเว้นไม่มีอะไรทำก็หาที่ว่าง ล้มตัวลงนอนพักผ่อน

ซูเฉินถือโอกาสนี้หยิบ ‘ผลโยวหราน’ และ [โพชั่นกายภาพ เลเวล 1] ออกมา ยื่นให้ตันหลิน

ไม่นาน ตันหลินก็กลายเป็นผู้วิวัฒนาการและปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 1