เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

97

97


3/6

Ep.97

“ช่างเป็นกลิ่นอายที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้!”

หางตาของผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 ในห้องโถงใหญ่กระตุกอย่างบ้าคลั่ง กัดฟันแน่น ก้าวออกมาขวางหน้าหวงจวินหลินไว้

“หยุด! ไม่งั้นก็อย่าหาว่าฉันหยาบคาย!”

เห็นซูเฉินตรงเข้ามาทีละก้าว มีดในมือเขากุมแน่น ยกมันขึ้นขวางหน้าตั้งท่าป้องกัน แสดงเจตนาเตือนซูเฉิน

“มัวแต่พล่ามบ้าอะไรอยู่ได้? รีบฆ่ามันเร็ว!” หวงจวินหลินตะโกน

ซูเฉินช่างเย่อหยิ่งและอวดดี ไม่เห็นเจ้าเมืองหนุ่มเช่นเขาอยู่ในสายตา แล้วแบบนี้จวินหลินจะทนได้อย่างไร?

ผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 เดิมไม่ต้องการต่อสู้กับซูเฉิน เพราะท้ายที่สุดแล้ว จิตสังหารของซูเฉินรุนแรงเกินไป มันทำให้เขารู้สึกถึงอันตราย

แต่เนื่องจากหวงจวินหลินออกคำสั่ง เขาปฏิเสธไม่ได้ จึงจำต้องปฏิบัติตาม

“ไปลงนรกซะ!”

ผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 เรียกความกล้าออกมา กุมมีดยาวด้วยสองมือ สับลงเหนือหัวซูเฉิน

เห็นฉากนี้ ซูเฉินเผยสีหน้าเยาะหยัน ตวัดฟันสวนกลับไป

วินาทีต่อมา คมกล้าจากทั้งสองอาวุธปะทะกันอย่างรุนแรง

ได้ยินเพียงเสียง ‘กริ๊ก’ ดังคมชัด

มีดยาวในมือผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 ถูกตัดออกเป็นสองส่วนในคราวเดียว

“เป็นไปได้ยังไงกัน!”

ผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 ตกใจอย่างไม่อาจอธิบาย คว้าใบมีดที่หัก ดีดตัวถอยหลังอย่างรวดเร็ว

ต้องรู้นะว่า มีดในมือเขาแม้ไม่ใช่อาวุธวิเศษก็ตาม แต่วัสดุที่ใช้สร้างมันมีความพิเศษไม่ธรรมดา เรียกได้เลยว่าแทบจะไม่สามารถทำลายได้

ในอดีต เป็นมีดเขาที่คอยสะบั้นอาวุธศัตรูทุกครั้งครา ใครจะไปคาดคิดกันว่ามีดในมือเขา วันนี้จะถูกคนอื่นสะบั้นแทน

ซูเฉินตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจักสังหาร ดังนั้นไม่มีวันปล่อยผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 ให้หลบหนีไป

เห็นแค่เพียงแสงสีเงินกระพริบไหวจาก [ดาบเสริมมนตรา] ลำแสงสายฟ้าสาดประกายออกจากมัน กระจายเข้าพัวพันกับร่างของผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 ในลมหายใจเดียว

จากนั้น ภายใต้อานุภาพของพายุสายฟ้า ผู้วิวัฒนาการเลเวล 2 กลายเป็นศพไหม้เกรียม

ซูเฉินเตะศพออกไปให้พ้นทาง หันหน้าไปมองหวงจวินหลิน ดวงดวงทั้งสองข้างค่อยๆหรี่ลง

หวงจวินหลินสะดุ้งโหยง ความกล้าในหัวใจแตกสลาย เอ่ยน้ำเสียงสั่นเทาว่า “แกอย่าเข้ามานะ ไม่งั้นฉันจะทำร้ายเธอ!”

ความตั้งใจเดิมของเขาคือคิดใช้ตันหลินมาข่มขู่ซูเฉิน แต่ทันทีที่ประโยคนี้จบลง เขาพลันตระหนักว่าร่างกายทั้งหมดถูกพันธนาการด้วยพลังที่มองไม่เห็น ไม่สามารถขยับได้แม้แต่นิ้วเดียว

“แก … แกเป็นปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 2 !!”

ในฐานะเจ้าเมืองหนุ่มแห่งเมืองจิงกัง เขามีความรู้กว้างขวาง สามารถระบุสถานะปรมาจารย์พลังจิตของซูเฉินได้ทันที

“ฉันต้องทำยังไง ..? บอกมาว่าต้องทำยังไงแกถึงจะยอมปล่อยฉันไป!” แผ่นหลังของหวงจวินหลินเย็นเฉียบ ยิ่งนึกถึงเรื่องที่ซูเฉินไม่ได้มีสถานะเป็นแค่ปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 2 เท่านั้น ความหวาดกลัวของเขาก็พุ่งถึงขีดสุด

“คิดได้ตอนนี้ ก็สายไปแล้ว!”

ซูเฉินก้าวไปข้างหน้า ภายใต้สายตาที่มองมาด้วยความหวาดกลัวของหวงจวินหลิน เขาเอื้อมมือไปบีบคออีกฝ่าย

แต่ในขณะนั้นเอง บอลไฟลูกหนึ่งพลันพุ่งเข้าหาซูเฉินอย่างไม่ทันตั้งตัว

เป็นฝีมือของปรมาจารย์มนตราเลเวล 2 ที่เป็นบอดี้การ์ดของหวงจวินหลิน!

ที่เขาไม่เลือกโจมตีตั้งแต่ตอนแรก เพราะรู้ว่าซูเฉินแข็งแกร่ง และยังไม่มั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะได้ในการโจมตีเดียว

ดังนั้นจึงอาศัยจังหวะที่ซูเฉินเพ่งความสนใจไปยังร่างของหวงจวินหลิน ซึ่งเป็นโอกาสดีที่สุดที่จะลอบโจมตี!

“ซูเฉิน ระวัง!”

ตันหลินกรีดร้องด้วยความตกใจ หน้าเธอซีดเผือด หัวใจคล้ายถูกบีบรัด

ทว่าทุกอย่างมันเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายใกล้กันมาก แม้ซูเฉินต้องการจะหลบ แต่มันอาจโดนตันหลิน ดังนั้นเขาทำไม่ได้

ซูเฉินแค่นลมหายใจเย็นชา วาดมือออกไปคว้าลูกไฟที่กำลังพุ่งเข้ามา

ต้องขอบอกว่า ปรมาจารย์มนตราเลเวล 2 คนนี้จับจังหวะโจมตีได้อย่างแม่นยำเด็ดขาดมาก

ประการแรก โจมตีในตอนที่ซูเฉินมุ่งความสนใจไปที่ตันหลิน

ประการที่สอง มีตันหลินอยู่ใกล้ๆ หากเขาเลือกหลบ ตันหลินก็จะได้รับบาดเจ็บ

ด้วยการวิเคราะห์ทั้งหมดทั้งมวลนี้เอง จึงนำมาซึ่งสถานการณ์ที่ซูเฉินต้องทานรับการโจมตีอย่างมิอาจหลบเลี่ยง!

จบบทที่ 97

คัดลอกลิงก์แล้ว