83

3/7

Ep.83

“ซอมบี้กำลังปิดล้อมสถานชุมชนเฟยเหนียว?” ซูเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย

หากให้กล่าวโดยทั่วไปแล้ว ซอมบี้มักไม่ค่อยยกโขยงไปปิดล้อมสถานชุมชนซักเท่าไหร่

เพราะแม้จะเป็นแค่สถานชุมชนเล็กๆ แต่ก็มีจำนวนมนุษย์อยู่มากถึงหลักหมื่น

ประกอบกับกำแพงที่หนา และยังมีผู้วิวัฒนาการและผู้ศึกษาพลังอยู่เป็นจำนวนมาก ดังนั้นยากนักที่จะยึดสถานชุมชน

ซูเฉินเดาว่าจะต้องมีซอมบี้ที่มีสติปัญญาอยู่ในกลุ่มนั้นแน่ๆ

ไม่อย่างนั้นแล้ว อาศัยแค่ซากศพเดินได้เพียงกลุ่มเดียว คงไม่มีทางปิดกั้นสถานชุมชนได้อย่างแน่นอน

‘คงไม่ใช่จิ่นเฟยซีหรอกกระมัง?’ ความคิดนี้ผุดเข้ามาในหัวของซูเฉิน

จิ่นเฟยซีเดิมเป็นผู้นำของสถานชุมชนเทียนหนาน ต่อมาติดเชื้อกลายเป็นซอมบี้ แต่ยังคงสติปัญญาไว้

และในบริเวณนี้ มีซอมบี้ที่มีสติปัญญาอยู่เพียงตนเดียว นั่นคือจิ่นเฟยซี

ซูเฉินค่อนข้างสงสัยเรื่องนี้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นจิ่นเฟยซีหรือไม่ ซูเฉินก็ไม่มีแผนที่จะไปเข้าร่วมวง ใจของเขาจดจ่ออยู่กับเมืองจิงกัง อยากรีบไปเจอตันหลินมากกว่า

“เสี่ยวจือ ไม่ต้องสนใจ ไปตามเส้นทางเดิม” ซูเฉินกล่าว

คลื่นฝูงซอมบี้ไม่ได้อยู่ในเส้นทางข้างหน้า ดังนั้นไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรทั้งนั้น

“รับทราบ”

[รถศึกอัจฉริยะ] ตอบกลับ ยังคงขับเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างเต็มกำลัง

การเดินทางต่อจากนั้นค่อนข้างราบรื่น

เขาไม่เจอฝูงซอมบี้อีกเลย จะพบก็แค่ซอมบี้โดดเดี่ยวเดียวดาย หลงทางอยู่เพียงลำพังเป็นระยะๆ และทั้งหมดที่กล่าวมา ล้วนถูก [รถศึกอัจฉริยะ] บดขยี้กลายเป็นกากตะกอนเหลว

เมื่ออยู่ห่างจากเมืองจิงกังไม่ถึงร้อยไมล์ สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง เกิดการแจ้งเตือนบนหน้าจอควบคุมส่วนกลาง

“คำเตือน ปรากฏซอมบี้จำนวนมากในระยะทาง 1 กิโลเมตรข้างหน้า จำนวนทั้งสิ้น 61 ตัว เจ้านายต้องการเบี่ยงเส้นทางหรือไม่?”

“ไม่ต้องอ้อม ขับไปตรงๆนั่นแหละ” ซูเฉินไม่สนใจ

สำหรับเขา ซอมบี้ 60 ตัวแก้ปัญหาได้ง่ายๆเพียงขยับนิ้ว

ไม่นาน [รถศึกอัจฉริยะ] ก็ขับไปถึงบริเวณที่มีซอมบี้ขวางหน้า

ซูเฉินที่กำลังนอนตาปรืออยู่บนที่นั่ง พลันได้ยินเสียงเอะอะจากการต่อสู้ และเสียงกรีดร้องจากด้านนอก

“เสี่ยวจือ หยุดรถก่อน” ซูเฉินตะโกน  ลืมตาขึ้นและมองออกไปด้านนอก

ภายนอกรถ มีซอมบี้ฝูงใหญ่กำลังปิดล้อมผู้คนนับสิบ

มนุษย์ทั้งสิบต่างถืออาวุธในมือ ต่อสู้กับซอมบี้อย่างเอาเป็นเอาตาย เท่าที่ดูคล้ายมีประสบการณ์พอสมควร

เพียงแต่ว่าในหมู่พวกเขาไม่มีผู้วิวัฒนาการอยู่เลย เมื่อต้องเผชิญกับซอมบี้หลายตัว พวกเขาก็เสียเปรียบอย่าเห็นได้ชัด บางครั้ง มนุษย์ก็ต้องพบจุดจบที่น่าสังเวชเช่นนี้แล

การมาเยือนของ [รถศึกอัจฉริยะ] ดึดงดูดความสนใจจากพวกซอมบี้ฝูงนี้ ซอมบี้กว่าครึ่งแตกฮือจากวงล้อม ตรงเข้ามาหาเขา

เมื่อซอมบี้จำนวนมากหายไป แรงกดดันของคนนับสิบก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

พวกเขาต่างรู้ดี ว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่จะฝ่าวงล้อมแล้วหลบหนีไป

ดังนั้นทั้งหมดพยายามโจมตีสุดกำลัง มุ่งหน้าไปยังทิศทางเดียว

หลังจากสมาชิกในกลุ่มตายไปสองคน พวกเขาก็ออกมาได้สำเร็จ

แต่ซูเฉินกลับพบว่า ในวงล้อมยังมีคนผิวคล้ำ เป็นชายหนุ่มที่ยืนหยัดดั่งหอคอยเหล็กไม่ยอมละจากไป

“ทำไมเขาถึงไม่หนี?” ซูเฉินรู้สึกงงงวยเล็กน้อย เพราะดูจากสมรรถภาพทางกายของชายหอคอยเหล็ก อีกฝ่ายแกร่งพอที่จะฝ่าออกมาแน่ๆ แต่เหตุใดจึงหยุดนิ่งรอความตาย?

ขณะที่กำลังงุนงงสงสัย เสียงตะโกนได้ดึงดูดความสนใจเขา

“พี่คะ ไม่ต้องห่วงหนู รีบหนีไป!”

ซูเฉินพบว่ามีสาวน้อยร่างผอมบางอยู่ข้างๆชายหอคอยเหล็ก ดูจากอายุแล้วน่าจะราวๆ 7-8 ขวบเท่านั้น

“เป็นแบบนี้เองสินะ” ซูเฉินเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

เขารู้สาเหตุแล้วว่าทำไมชายหนุ่มหอคอยเหล็กถึงไม่วิ่งหนี เป็นเพราะเขาต้องการพาน้องสาวหนีออกไปด้วยนั่นเอง

และเพื่อปกป้องน้องสาว จึงไม่สามารถหลบหนีเพียงลำพังได้

อย่างไรก็ตาม ทำแบบนี้ผลลัพธ์เดียวที่รอสองพี่น้องอยู่ คือความตายภายใต้เงื้อมมือของซอมบี้!