74

4/5

Ep.74

จากนั้น ซูเฉินเก็บ [รถศึกอัจฉริยะ] ลงในถุงเก็บของ ขณะกำลังจะนำ [เครื่องเทเลพอร์ต] ออกมาศึกษาต่อ ก็ถูกหยางฮ่าวขัดจังหวะเสียก่อน

“พี่เฉิน ย่างเนื้อเสร็จแล้ว รีบมากินเถอะ”

ซูเฉินหิวจริงๆ ดังนั้นตัดสินใจกินก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

หยางฮ่าวยื่นบาร์บีคิวที่มีเนื้อหลายพวงเสียบอยู่ในไม้เดียวให้เขา ซูเฉินไม่เกรงใจ เอื้อมคว้าและกัดเข้าปากทันที

“ซูเฉิน ฉันขอคืนนี่ให้นาย” หยางเฉียนยื่น [ปืนพกเพาส์ เลเวล 1] ไปข้างหน้าซูเฉิน

แม้เธอจะชอบปืนนี้มาก แต่เธอก็รู้ว่ามันมีค่ามากเช่นกัน

ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว ดังนั้นไม่ต้องการที่จะครอบครองมันอีก

“ในเมื่อให้ไปแล้ว ดังนั้นมันเป็นของเธอ” ซูเฉินกล่าวอย่างไม่ใสใจ จดจ่ออยู่แต่กับบาร์บีคิว

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา [ปืนพกเพาส์ เลเวล 1] เหลือบทบาทเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และอีกอย่างก็คือ เขามีมันอยู่อีกกระบอกหนึ่ง

ในขณะที่หยางเฉียนยังคงอ่อนแอเกินไป หากมี [ปืนพกเพาส์ เลเวล 1] อยู่ในมือ อย่างน้อยก็เพิ่มโอกาสรอดชีวิตได้

“จะให้ฉันจริงๆหรอ?” หยางเฉียนรู้สึกประหลาดใจ ใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อ

ของล้ำค่าขนาดนี้ ซูเฉินเอ่ยปากยกให้เธอโดยไม่เสียเวลาคิด สาวเจ้าเลยอดเพ้อฝัน จินตนาการเลยเถิดไม่ได้

“จริงสิ” ซูเฉินพยักหน้า กินบาร์บีคิวต่อ

“ซูเฉิน ขอบคุณนะ!” หยางเฉียนพูดอย่างเคอะเขิน เม้มริมฝีปากของเธอ

ซูเฉินยิ้ม ไม่เอ่ยตอบอะไร หลังจากกินบาร์บีคิวไปกว่าสิบไม้ เขาก็ลุกขึ้น เดินออกไปที่มุมหนึ่ง หยิบ [เมล็ดพันธุ์ต้นแอปเปิ้ล] ออกจากถุงเก็บของและปลูกมัน

ถึงเนื้อย่างจะอร่อย แต่ให้กินบ่อยๆมันก็คงเบื่อ ดังนั้นเขาต้องการผลไม้มาบรรเทาความคาวของมัน

ไม่นาน พืชสีเขียวสูงสองเมตรก็ผุดขึ้นจากพื้นดิน

“นั่นมันต้นแอปเปิ้ลไม่ใช่หรอ? ว่าแต่ทำไมถึงได้เติบโตเร็วนัก แถมผลบนต้นยังลูกใหญ่อีกต่างหาก” หยางฮ่าวเห็นแอปเปิ้ลสีแดงสิบลูกออกผลในไม่กี่ลมหายใจ ดวงตาของเขาเปล่งประกาย

วงจรการออกผลของ [เมล็ดพันธุ์ต้นแอปเปิ้ล] ก็เหมือนกับ [เมล็ดพันธุ์ต้นขนมปัง]  ซูเฉินชินกับปรากฏการณ์เช่นนี้ตั้งนานแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกสำหรับคนอื่นๆที่ได้เห็นมัน

หยางหลิงเทียนพูดไม่ออก เขาเห็นสิ่งมหัศจรรย์ของซูเฉินมาเยอะเกินไปแล้วในวันนี้ ถึงกระทั่งคิดไปเลยว่า ตลอดชีวิตนับจากนี้ของเขา อาจไม่ได้เห็นสิ่งเหนือธรรมชาติเท่ากับวันนี้อีกแล้ว

“มันคือต้นแอปเปิ้ลจริงๆ และมีรอบการออกผลแค่ 24 ชั่วโมง ว่าแล้วก็ขอลองซักชิ้นแล้วกัน” ซูเฉินกล่าว ดึงมันลงจากต้น แล้วกัดเข้าปาก

ทันใดนั้น สัมผัสที่หวานและสดชื่นพลันปะทะต่อมรับรสของเขา ให้ความรู้สึกราวกับว่ากำลังกินผลไม้จากสวรรค์

“ไม่เลว!”

ซูเฉินพยักหน้า ยังคงกินแอปเปิ้ล แบ่งปันพวกมันคนละลูก สามหมาป่าก็ได้กินเช่นกัน

“น่ากินจัง!”

หยางฮ่าวกัดคำโต ลิ้มชิมรส หลังจากคำแรก เขาก็ไม่สามารถหยุดปากได้เลย

พอกินแอปเปิ้ลครบทั้ง 10 ลูก ซูเฉินปัดๆมือ แล้วหยิบ [เครื่องเทเลเพอร์ต] ออกจากถุงเก็บของ

เมื่อเห็นว่าซูเฉินหยิบของประหลาดออกมาอีกครั้ง หยางฮ่าวและคนอื่นๆก็เริ่มตื่นเต้น

“พี่เฉิน นี่คืออะไร?” หยางฮ่าวถามพลางขยับเข้ามาใกล้

“อีกเดี๋ยวนายก็รู้เอง”

ซูเฉินไม่อธิบาย ติดตั้งหินพลังงานลงใน [เครื่องเทเลพอร์ต] จากนั้นกดสวิตช์

เห็นแค่เพียงลำแสงสีขาวสว่างวาบบนแผ่นจาน จากนั้นลำแสงสั่นไหวเล็กน้อย ซอมบี้หญิงที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นข้างใน

“ซอมบี้!”

หยางฮ่าวตกใจจนหน้าซีด ถอยหลังไปหลายก้าว

หยางเฉียนสั่นสะท้านไปทั้งตัว แต่แทนที่จะถอยเหมือนหยางฮ่าว เธอกัดฟันและหยิบ [ปืนพกเพาส์] ออกมา เล็งไปทางซอมบี้หญิง

ซูเฉินไม่ต้องการให้หยางเฉียนเสียหินพลังงาน วาดมือออกไป ระเบิดหัวซอมบี้หญิงทิ้งทันที

“มันเป็นแค่ซอมบี้ธรรมดา” ซูเฉินส่ายหัว

หลังจากซอมบี้หญิงตาย ไม่มีเศษชิ้นส่วนดรอป นั่นหมายความว่าเขาสามารถเก็บเกี่ยวหินพลังงานธรรมดาได้เพียงก้อนเดียวในการเทเลพอร์ตครั้งนี้