เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

72

72


2/5

Ep.72

หลังจากเก็บชิ้นส่วนแล้ว ซูเฉิน​ , [นักรบจักรกล] และหมาป่ากลายพันธุ์ทั้งสาม ก็ร่วมมือกันสกัดกั้นฝูงซอมบี้ ซื้อเวลาให้สามตระกูลหยางขุดหินพลังงาน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ปริมาณของซอมบี้ที่บุกเข้ามา อาจถึงขั้นสามารถเรียกว่าเป็นคลื่นซอมบี้ได้แล้ว ทุกคนเหนื่อยหอบแทบไม่มีเวลาพักหายใจ

หมาป่ากลายพันธุ์ทั้งสามถูกย้อมไปด้วยเลือด โชคดีก็คืออาการบาดเจ็บของพวกมันเกิดจากสัตว์กลายพันธุ์ หากถูกซอมบี้กัดขึ้นมา ถึงตอนนั้นคงเป็นปัญหาแล้ว

เนื่องจากซูเฉินมี [โพชั่นต้านไวรัส] เหลืออยู่ 2 ขวดเท่านั้น เขาสามารถช่วยเหลือหมาป่ากลายพันธุ์ได้มากสุดแค่ 2 ตัว

ช่วงเวลานี้ หยางหลิงเทียนและคนอื่นๆขุดหินพลังงานได้เป็นจำนวนมาก นับรวมกับที่เคยขุดหน้าก่อนหน้านี้ มีจำนวนมากเกิน 1,000 ชิ้นแล้ว

การกอบโกยในครั้งนี้ ซูเฉินค่อนข้างพอใจ เขาเรียกทุกคนกลับเข้าไปในถ้ำ

ทันทีที่เข้ามา ซูเฉินก็ปลูก [เมล็ดพันธุ์ผลไม้แข็ง] สองเมล็ดอย่างรวดเร็ว

ภายใต้สายตาประหลาดใจของทุกคน เมล็ดพันธุ์ทั้งสองเติบโตอย่างรวดเร็ว กลายเป็นผลแข็งทรงวงรี ปิดกั้นปากถ้ำอย่างแน่นหนา

ซอมบี้ที่อยู่นอกถ้ำหินพุ่งชนผลแข็งอย่างบ้าคลั่ง แต่พวกมันไม่อาจทะลวงเข้ามาได้แม้เพียงครึ่งก้าว

ผลแข็งทั้งสองดูเหมือนจะเชื่อมเป็นหนึ่งเดียวกับพื้นดิน ไม่สามารถสั่นคลอนได้

หากใช้วิธีธรรมดา เป็นการยากที่จะทำลาย ซูเฉินทดสอบด้วยตัวเองเช่นกัน เขาต่อยมันด้วยมือเปล่า โดยไม่ใช้อาวุธและเวทมนต์ พบว่าผลแข็งทั้งสองนี้ กระทั่งรอยเล็กๆก็ไม่มี

ถึงจุดนี้ ในที่สุดเขาก็โล่งใจ

เพราะตราบใดที่ไม่มีซอมบี้สูงกว่าเลเวล 3 อยู่ข้างนอก การป้องกันนี้ก็จะไม่มีวันถูกทำลาย

จากนั้น ซูเฉินได้เรียกทุกคนมานั่งล้อมวงพักผ่อนกัน

หยางฮ่าวทิ้งตัวลงกับพื้น สูดหายใจเล็กน้อย เอ่ยถามว่า “พี่เฉิน ผมหิวแล้ว พี่มีอาหารเหลือบ้างไหม?”

ซูเฉินยิ้ม เขารู้ว่าหยางฮ่าวกำลังนึกถึงบาร์บีคิว จึงหยิบ [เตาอเนกประสงค์] และหมูย่างที่เหลือออกมา

หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด ทุกคนต่างหิวโหย โดยเฉพาะอย่างยิ่งปริมาณอาหารที่หมาป่าทั้งสามสวาปาม มันเยอะจนน่าตกใจ

ซูเฉินกลัวว่าอาหารจะไม่พอ จึงนำหมีศิลาคลั่งออกมาอีกตัว

“หยางฮ่าว นายมารับหน้าที่ย่างเนื้อ ฉันมีเรื่องที่ต้องจัดการ” ซูเฉินกล่าว

“ได้เลยครับ” หยางฮ่าวลุกขึ้น เดินมารับหน้าที่แทนซูเฉิน

ตอนนี้เขาได้วางตำแหน่งตัวเองเป็นน้องชายของซูเฉินเป็นที่เรียบร้อยล้ว ดังนั้นเชื่อฟังเป็นอย่างดี

ชนิดที่ว่าต่อให้หยางหลิงเทียนในฐานะพ่อสั่งพร้อมกัน เขาก็จะทำตามคำสั่งของซูเฉินก่อน

หยางเฉียนก็เข้ามาช่วยเช่นกัน เธอรู้สึกว่าในศึกนี้ ตนเองมีส่วนร่วมน้อยที่สุด ดังนั้นอะไรที่เธอสามารถทำได้ เธอก็จะทำ

นอกจากนี้ หากได้สนทนากับซูเฉินมากขึ้น แม้จะไม่กี่คำ แต่ก็ยังดี

ซูเฉินไม่คัดค้าน สอนวิธีย่างเนื้อให้พวกเขา ก่อนแยกตัวออกไปมุมหนึ่งเพียงลำพัง และนำ [รถศึกอัจฉริยะ] ออกมาศึกษา

ตอนแรกที่ได้รับ [รถศึกอัจฉริยะ] เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้รับข้อมูลของมันแล้ว ซูเฉินก็ตั้งตารอที่จะตรวจสอบมัน

หินพลังงานถูกติดตั้งลงบน [รถศึกอัจฉริยะ] อย่างรวดเร็ว ซูเฉินวางมันไว้ในมือ เพ่งมองอย่างระมัดระวัง

แต่ระหว่างนั้นเอง ปรากฏเสียงหนึ่งดังออกมาจาก [รถศึกอัจฉริยะ]

“เจ้านาย ไม่ทราบมีอะไรให้ฉันรับใช้?”

ดวงตาของซูเฉินเปล่งประกาย กล่าวเบาๆว่า “นี่นายพูดได้ด้วย?”

“ในฐานะหนึ่งในยานพาหนะที่มีฟังก์ชั่นพร้อมอัพเกรดที่สมบูรณ์แบบที่สุดในจักรวาล ความสามารถในการพูดเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยไม่ต่างจากของเด็กเล่น”

สีหน้าของซูเฉินทอแววประหลาดใจ เขาสัมผัสได้ถึงความภาคภูมิและอวดโอ้ในคำพูดของ [รถศึกอัจฉริยะ]

กระแอมไอเล็กน้อย กล่าวต่อว่า “นายทำอะไรได้บ้าง?”

“ป้องกัน , โจมตี , ขยายขนาด , ลดขนาด , ตรวจจับ … ทะยานสู่อวกาศ สามารถทำได้ทั้งนั้น”

“เอาแล้วไง ฉันเจอรถศึกขี้โม้เข้าให้แล้ว ..” ซูเฉินส่ายหัว

ประโยคแรกๆของ [รถศึกอัจฉริยะ] ยังค่อนข้างน่าเชื่อถือ แต่ยิ่งมันพูดมากเท่าไหร่ ฟังก์ชั่นหลังก็ยิ่งลึกล้ำไม่น่าเชื่อขึ้นเท่านั้น

สามารถทะยานสู่อวกาศได้อย่างงั้นหรือ?

ไอ้บ้าเอ๊ยแกเป็นรถศึกนะ ไม่ใช่ยานอวกาศ! จะโม้อะไรก็ให้มันน้อยๆหน่อย!

จบบทที่ 72

คัดลอกลิงก์แล้ว