บทที่ 1360 การปรากฏตัวของจางเมิ่งอวี่

บทที่ 1360 การปรากฏตัวของจางเมิ่งอวี่

◉◉◉◉◉

หลิวเฉินกับกัวจื่อหมิงพยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าว พวกเขาไม่ใช่คนโง่ แน่นอนว่าเข้าใจดีว่าที่ซือถูคงหมิงพูดไม่ผิดเลย ตอนนี้ที่ตลาดผีมีคนตั้งแผงเยอะมาก ทุกแผงมีของเก่ามากมาย ส่วนใหญ่เป็นของปลอม แต่เพราะจำนวนของเก่ามีมหาศาล โอกาสที่จะเจอของเก่าของจริงก็จะยิ่งมากขึ้น ความเป็นไปได้ในการเกี่ยวสมบัติก็จะยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย

"พรุ่งนี้พวกเราต้องไปแน่นอน การเกี่ยวสมบัติเรื่องนี้ต้องอาศัยโชคอยู่บ้าง แต่ถ้าพวกเราไม่ไปเลย ต่อให้มีโชคดีแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์"

หลิวเฉินตัดสินใจทันที ตลาดผีพรุ่งนี้ต่อให้ฟ้าถล่มก็ต้องไปให้ได้

"ใครว่าไม่ใช่ล่ะ? สถานการณ์แบบนี้ต่อให้ฟ้าถล่มก็ต้องไปจริงๆ"

กัวจื่อหมิงก็ตัดสินใจเช่นกันว่าพรุ่งนี้ต้องไปเดินเที่ยวตลาดผีให้ได้ และต้องไปให้เร็วกว่าเดิมด้วย เขาคิดว่าที่ก่อนหน้านี้ตัวเองไม่ได้อะไรเลย ก็เพราะว่าไปสายเกินไป ของดีๆ อาจจะถูกคนอื่นเก็บไปหมดแล้ว ถ้าตัวเองอยากจะเกี่ยวสมบัติ อยากจะได้อะไรกลับมา ก็ต้องไปที่นั่นให้เร็วกว่านี้ถึงจะใช้ได้

"เมื่อพูดถึงเรื่องตลาดผี พวกเราก็ต้องยอมรับว่าคนคนนั้น ซ่งอวิ๋น เก่งกาจเกินไปจริงๆ แทบจะเรียกได้ว่าด้วยกำลังของตัวเองคนเดียวก็ทำให้ตลาดผีทั้งตลาดรุ่งเรืองขึ้นมาได้ อีกอย่างหนึ่งก็คือซุนเมิ่งเหยียนก็มีสายตาที่เฉียบแหลมเกินไป ก่อนหน้านี้พวกเราทุกคนต่างก็คิดว่าหลังจากที่ซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติของเขามาถึงตลาดของเก่าที่นี่แล้ว จะสร้างผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อพวกเรา แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความกังวลของพวกเราจะออกจะเกินเหตุไปหน่อย อย่างน้อยจนถึงตอนนี้พวกเราก็ได้รับแต่ประโยชน์ ยังไม่เห็นข้อเสียเลย ถ้าไม่ใช่เพราะซ่งอวิ๋น จริงๆ แล้วพวกเราก็คงไม่มีโอกาสได้เกี่ยวสมบัติครั้งใหญ่ขนาดนี้ อีกอย่างที่สำคัญกว่านั้นก็คือ หลังจากที่ตลาดผีรุ่งเรืองขึ้นแล้ว คนที่ออกจากตลาดผีไปก็จะมีส่วนหนึ่งมาเดินเที่ยวร้านของเก่าของพวกเรา นี่ก็ทำให้ร้านของเก่าในตลาดของเก่าทั้งหมดของเรามีโอกาสขายของเก่ามากขึ้นโดยตรง การที่ร้านของเก่าที่นี่เปิดประตูเร็วขึ้นมากในช่วงนี้ก็เป็นข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุด และฉันเชื่อว่าทุกคนก็คงจะขายของเก่าได้บ้าง ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีทางที่จะมีร้านค้ามากมายยังคงเลือกที่จะเปิดร้านแต่เช้า"

ซือถูคงหมิงรู้ดีว่าสถานการณ์เป็นเช่นนี้ สถานการณ์ของร้านของเก่าร้านอื่นไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่ร้านของเก่าของเขาเองในช่วงสองสามวันนี้ จำนวนคนที่เข้ามาดูของเก่าในร้านเพิ่มขึ้นมาก ถ้าจะบอกว่าเมื่อก่อนร้านของเก่าของเขามีคนเข้ามาในร้านวันละประมาณ 10 คน งั้นในช่วงสองสามวันนี้ก็เกิน 30 คน บางครั้งกระทั่งเกิน 50 คน นี่คือการเติบโตที่น่ากลัวมาก คนเหล่านั้นทั้งหมดล้วนแต่เป็นคนที่เดินเที่ยวตลาดผีเสร็จแล้วก็แวะมาเดินเที่ยวร้านของเก่า

"ใครว่าไม่ใช่ล่ะ?"

"ตอนนี้ฉันยิ่งนับถือซ่งอวิ๋นมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะเดียวกันก็ยิ่งนับถือซุนเมิ่งเหยียนมากขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกว่ามีคนสองคนนี้อยู่ ตลาดของเก่าที่นี่จะต้องได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วแน่นอน ไม่แน่ว่าอาจจะกลายเป็นตลาดของเก่าที่ใหญ่ที่สุดแห่งนั้นจริงๆ ก็ได้ กระทั่งในระดับโลกก็ยังสามารถติดอันดับได้"

ตอนนั้นจริงๆ แล้วกัวจื่อหมิงก็ยอมรับซ่งอวิ๋นมากแล้ว ก่อนหน้านี้เขาต่อต้านการมาถึงของซ่งอวิ๋นกับการปรากฏตัวของหอรัตนชาติมาก กระทั่งเหมือนกับซือถูคงหมิงและคนอื่นๆ อยากจะหาวิธีมาจัดการกับซ่งอวิ๋นและหอรัตนชาติ แต่ต่อมาก็ล้มเลิกไป เพียงเพราะรู้สึกว่าไม่มีทางที่จะไปต่อกรกับซ่งอวิ๋นได้ เป็นการล้มเลิกที่จำใจต้องทำ แต่ตอนนี้เขาพบว่าการมาถึงของซ่งอวิ๋นและหอรัตนชาติ ไม่เพียงแต่จะไม่สร้างผลกระทบต่อร้านของเก่าของเขา กลับกันยังนำมาซึ่งโอกาสมากขึ้นอีกด้วย

"ตอนนี้ฉันไม่มีความเห็นอะไรกับซ่งอวิ๋นแล้ว ฉันเริ่มยอมรับเขาในฐานะส่วนหนึ่งของตลาดของเก่าที่นี่แล้ว ถ้าเขาสามารถอวยพรฉันสักหน่อย ให้ฉันได้เกี่ยวสมบัติสักครั้ง ฉันจะต้องกลายเป็นติ่งตัวยงของเขาแน่นอน"

หลิวเฉินตบโซฟาที่ตัวเองนั่งอยู่เบาๆ ตอนนี้เขาถือว่าซ่งอวิ๋นกับหอรัตนชาติเป็นพวกเดียวกันแล้ว คนที่สามารถนำมาซึ่งประโยชน์ให้กับตัวเองได้และร้านของเก่า จะต้องสนับสนุน และต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่ด้วย

…

ซ่งอวิ๋นกำลังอยู่ในห้องประชุมแห่งหนึ่งของบริษัทซุนเมิ่งเหยียน เขานั่งอยู่แถวเดียวกับซุนเมิ่งเหยียน ถังเหมียวเหมี่ยว และเซินเสวี่ยสามคน ตรงข้ามพวกเขามีหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ นั่งอยู่คนหนึ่งชื่อจางเมิ่งอวี่ เธอสวมชุดทำงานที่ดูเป็นมืออาชีพมาก สวมแว่นตากรอบทอง หน้ามีแล็ปท็อปวางอยู่ กำลังรายงานแผนการวางแผนที่นำเสนอ

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]