61

1/10

Ep.61

“ในวันสิ้นโลก มนุษย์ธรรมดากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอ่อนแอ ดังนั้นพวกเราควรรวมกลุ่มกันไว้ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ส่วนคุณ ทั้งๆที่ตัวเองแข็งแกร่งมาก แต่ทำไมถึงได้โหดร้ายกับพวกเราอย่างนี้!”

ชายชราผมหงอกคนหนึ่งทนไม่ไหว เอ่ยทวงถามกับซูเฉิน

แทบจะในทันทีหลังจากนั้น เด็กน้อยข้างกายชายชรา คนที่มีใบหน้าซูบผอมติดกระดูก หันไปเอ่ยกับหยางเฉียนว่า “พี่หยางเฉียน ทำไมพี่ไม่ช่วยพูดแทนพวกเราบ้าง? ถือซะว่าเห็นแก่ที่อาศัยอยู่ในหุบเขาเดียวกันมาหลายปี”

“ใช่ หยางฮ่าว เธอก็ช่วยพูดอะไรบ้างสิ”

“หยางหลิงเทียน คุณเป็นผู้วิวัฒนาการเลเวล 1 แต่จะปล่อยให้พวกเราตายงั้นหรือ?”

…

คนอื่นๆก็เริ่มพูดบ้าง บ่นตัดพ้อ ราวกับว่าหากซูเฉินไม่รับปาก ทั้งหมดจะเป็นความผิดของตระกูลหยาง

“หุบปากซะ!” ซูเฉินตะโกนเกรี้ยวกราด กวาดสายตามอง แค่นเสียงเย็น “ผมจะพูดอีกครั้ง ผมไม่ใช่พระผู้ช่วย พวกคุณจะเป็นจะตายไม่เกี่ยวอะไรกับผม ห้ามตามพวกเรามาเด็ดขาด ไม่งั้นก็อย่าหาว่าผมไม่เตือน!”

ภายใต้แรงกดดันอันทรงพลังของซูเฉิน ผู้คนนับสิบต่างหวาดกลัว และปิดปากลงอย่างเชื่อฟัง

“ไปกันเถอะ” ซูเฉินถอนสายตา เอ่ยเรียกคนอื่นๆ

หยางหลิงเทียนพยักหน้า เดินตามซูเฉินไปอย่างเงียบๆ

ชาวบ้านนับสิบตกอยู่ในความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าตามมา

จนกระทั่งซูเฉินและกลุ่มของเขาเดินออกไปได้ราวๆ 20 เมตร หญิงสาวหน้าตาดีที่สวมชุดเปิดเผยเนื้อหนังก็วิ่งตามมา ตะโกนว่า “หนุ่มหล่อ รอก่อนสิ ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย”

ซูเฉินหยุดฝีเท้า หันไปมองผู้หญิงคนนั้น สีหน้าของเขามืดมนลงทันที “คุณอยากตายใช่ไหม?”

หญิงสาวผงะ แต่ก็เรียกสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว รอยยิ้มที่มีเสน่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอ หัวเราะคิกคัก “หนุ่มหล่อ ถึงฉันจะไม่สวยเหมือนหยางเฉียน แต่ก็นับเป็นหญิงงามคนหนึ่ง แถมในบางเรื่องฉันมีประสบการณ์มากกว่าหยางเฉียนหลายเท่า ฉันยอมทำทุกอย่าง ขอแค่ให้ฉันได้อยู่เคียงข้างคุณ”

กล่าวจุดเรื่องนี้ หญิงสาวก็ขยิบตาให้ซูเฉิน สื่อความหมายตอกย้ำคำพูดในตัวเอง

“ไร้ยางอาย!” หยางฮ่าวโกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

ผู้หญิงเบื้องหน้าเขา เธอมีชื่อว่าถงเฟย  เป็นอีตัวชื่อกระฉ่อนประจำเทือกเขาฮวงเจ๋อ ไม่รู้ว่ามีผู้ชายกี่คนแล้วที่ผ่านมือเธอ

และเขาก็รู้ดี ว่าที่ถงเฟยกล่าวคำพูดแฝงความหมายเช่นนี้ออกมา แท้จริงแล้วไม่มีอะไรมากไปกว่าการยั่วยวนซูเฉิน

ส่วนเหตุผลที่เขาโกรธ เพราะในหัวใจเขา ซูเฉินกับพี่สาวเขาคือคู่แท้ที่สวรรค์ประทานพรให้มาพานพบกัน

แม้ระหว่างทั้งสองยังไม่มีอะไรเกินเลย แต่หยางฮ่าวได้ยึดถือซูเฉินเป็นพี่เขยไปเรียบร้อยแล้ว

ถงเฟยช่างหน้าด้าน กล้าดียังไงมาถึงคิดเข้ามาแย่งชิงผู้ชายจากพี่สาวตน? แบบนี้เขาจะไม่โกรธได้อย่างไร?

หยางเฉียนพอได้ยินเรื่องนี้ สีหน้าบูดบึ้งขุ่นเคือง แต่ไม่ได้พูดอะไร หันไปมองซูเฉิน

จะปฏิเสธหรือตอบรับคำอ้อวอนของถงเฟย มีเพียงซูเฉินเท่านั้นที่สามารถตัดสินใจ

แน่นอน ในใจเธอยังคงหวังให้ซูเฉินปฏิเสธ

ซูเฉินเหลือบมองถงเฟย ใบหน้าของเขาเผยถึงความรังเกียจและดูแคลน “ฉันไม่สนใจรับอีตัวมาปรนเปรอ ไสหัวไปให้พ้น!”

เขาจำได้อย่างชัดเจน ว่าในช่วงแรก สมาชิกทหารรับจ้าง หญิงเจ้าเสน่ห์จากสถานชุมชนหลานไห่ก็คิดยั่วยวนเขาเหมือนกับที่ถงเฟยทำเช่นกัน แต่สุดท้ายถูกซูเฉินปลิดชีวิตในมีดเดียว

หากถงเฟยยังดื้อรั้น เขาจะสังหารอย่างไร้ปราณี

“นี่คุณ ..” ปากของถงเฟยกระตุกไม่หยุด หอบหายใจแรง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง

ถูกซูเฉินตวาดจนอับอายต่อหน้าประชาชี ทำให้อารมณ์ของเธอเริ่มแปรปรวน คุมสติไม่อยู่

แต่หลังจากตระหนักถึงสายตาคมกริบของซูเฉิน ความโกรธในใจเธอก็หายวับไปทันที ถูกแทนที่ด้วยความกลัวอย่างลึกล้ำ

“ถงเฟย พี่เฉินให้คำตอบแล้ว ถอยกลับไปซะ!” หยางฮ่าวถ่มน้ำลาย แต่ในใจเขาชื่นมื่นมาก

หยางเฉียนถอนหายใจเบาๆ รอยยิ้มโล่งใจผุดขึ้นบนใบหน้าเธอ